Rozpada mi sie zwiazek

musisz z nim koniecznie porozmawiać !  Jeżeli nie dojdziecie do porozumienia to moim zdaniem ten związek nie ma sensu , zastanów się czy chcesz wiecznie patrzeć bezsilnie na swojego mężczyznę który zadowolony siedzi w fotelu z piwkiem . ;<  Może spróbuj tak jak Linka spakować się i wyjechać gdzieś do kogoś  !  Urwać kontakt , sprawdzić czy mu na tobie zależy !

doskonalę cię rozumiem bo miałam podobny problem,ale rozmawiałam szczerze z facetem, czasami po rozmowie nie odzywałam się do niego przez kilka dni żeby dac mu czas na przemyślenie wszystkiego i zawsze wracaliśmy do rozmowy mówiąc sobie wszystko co nam na sercu leży i zmienialiśmy to, oczywiśnie nie byliśmy w stanie wszystkiego zmienic z dnia na dzień,ale próbowaliśmy i tak jest do dzisiaj jesteśmy szczerzy wobec siebie choc nie obdarzyłam go 100% zaufanie po kłamstwach, i nareszcie nam się układa tak ja byśmy chcieli. Dlatego powinnaś z nim szczerze pogadac o całej tej sytuacji. Życze powodzenia daj znac co postanowisz:)

O widzisz wyprzedzilas mnie bo ja najpierw zajrzalam na Twoj post a pozniej przylecialam tutaj
Razem zawsze razniej mozna sie wyzalic, wyrzucic z siebie to co boli ,ale co dalej ? Jak dalej zyc ? Ja jeszcze nie podjelam tej naszej szczerej rozmowy i wiem ,ze zabieram sie do niej jak kot do jeza ,ale tylko dlatego,ze nie wiem co powiedziec i jak by cos w ogole do niego dotarlo. Zreszta juz tyle rozmow co przeprowadzilismy i zadnych wnioskow z nich nie wyciagnal moze na chwile i po jakims czasie znow to samo.

Ostatnio przeczytalam ciekawy artykul  na temat tego co zabija milosc a co ja wzmacnia i sa to dla mnie rzeczy oczywiste a mianowicie
milosci sluza: otwarte rozmowy,rowniez o konfliktach, dazenie do kompromisow ,poswiecanie partnerowi czasu i uwagi, niewywolywanie poczucia winy, mowienie i robienie wiekszej liczby milych rzeczy niz tych, ktore sprawiaja przykrosc ... zas:
milosc niszcza : egozim,nieodpowiedzialnosc,niezdolnosc do ustepowania lub nadmierna uleglosc, nieumiejetnosc zaakceptowania wad partnera, zdrada, klamstwo, niegospodarnosc, naduzywanie alkoholu...
To takie troche ksiazkowe ,ale duzo jest w tym racji.
Wiem jedno milosc jest jak ogien ,ktory trzeba stale podsycac.Gdy sie go zaniedba ,predzej czy pozniej moze wygasnac.Takze o zwiazek trzeba dbac kazdego dnia a niektorym facetom sie wydaje ,ze juz jak mam zone ,dziecko to po co sie starac , po co dbac o kobiete o uczucia .I jak tu dotrzec do tych " baranow" <nie obrazajac nikogo > moj akurat jest spod tego znaku ...

Czy te 2 a nawet 3 w/w posty nie pokazuje egoizmu drugiej strony? Małżonkowie/partnerzy powinni razem się o siebie wzajemnie troszczyć. A nie tylko faceci o kobiet. Ja swojej nadskakiwałen 8 lat. A teraz nawet jej życzeń na urodziny czy imieniny nie złożę. Bo sobie właśnie tak zasłużyła. Miło jest komuś bezinteresownie sprawiać przyjemność. Lecz do czasu. Ktoś mi tu mówiłby nie wrzucać wszystkich do jednego worka. Nie nazywaj nikogo takim słownictwem. Bo to zarówno o nim świadczy jak i o tobie.  To, że jesteś rozżalona to widać. Lecz nie usprawnia do obrażania innych (baran).

I co teraz zrobisz? Po tym jak dałas mu kosza! Juź urodziłaś? Jakie masz plany?

Dziekuje Lady za slowa wsparcia

Tak to prawda duzo dalam z siebie w tym zwiazku ,ale ilez mozna dawac nic nie otrzymujac w zamian. Nie mialam wyjscia musialam tak postapic . Czy on cos zrozumie tego nie wiem czasami sobie mysle ,ze jest to czlowiek stworzony do zycia w pojedynke. Mamy razem dziecko ,ale czy warto jest sie meczyc tylko ze wzgledu na dziecko ?Mysle ,ze nie.Po slowach : to,ze mi nie ufasz to juz twoj problem rozlozylam rece.

Wyprowadzil sie i co ? I nic . Kontakt przez smsy <od niego zaznaczam > w stylu czesc co u was slychac jak tam Niunia czy cos jej kupic ... Czasami przed praca przyjdzie by sie z dzieckiem zobaczyc. A ja siedze i mysle dlaczego ,czym sobie zasluzylam na takie zycie ? Doly lapie i analizuje kazda sytuacje z naszego zwiazku i dochodze do wnioskow ,ze chyba pomoglam mu podjac decyzje. Jest mi straszliwie zle nie mam gdzie tego wywalic z siebie , wykrzyczec... cholera nooo....:(((

Witaj

Weroniko mam prosbe prosze Cie zaloz swoj oddzielny watek takie panuja zasady na tym forum wtedy uzyskasz wiecej odpowiedzi na swoj post .
Pozdrawiam

cyt:
    P&P napisał:

    Trafiłaś po prostu na trudnego człowieka i to jest fakt. Jego wybuchowość i tak naprawdę mała wyobraźnia jest jego problemem, z którym i Tobie przyszło się zmierzyć. Nie czytałam Twoich poprzednich wątków, ale chyba nie muszę. W jednym zdaniu napisałaś tyle, że od razu można postawić 'diagnozę'.
    Każde rozstanie boli. A jeśli przychodzi po raz kolejny, podburza z większą siłą. Z tym musisz się zmierzyć, między innymi dla swojego dziecka.
    Pierwszym etapem Twojego działania powinna być rozmowa z eks. Macie dziecko, powinniście schować urazy do kieszeni i ustalić czas odwiedzin tak, bo ono nie ucierpiało. Wy się rozstaliście, ale to nie zwalnia Was z obowiązku bycia rodzicem. Trzymam kciuki i życzę cierpliwości smile

P&P

juz rozmawialismy ,ale nic z tej rozmowy nie wyniklo tak do konca jedynie ja wyciagnelam wnioski,ze nie ma co ratowac jemu juz nie zalezy o ile w ogole zalezalo... i w naszych relacjach nie zywimy do siebie urazy , rozmawiamy normalnie jak "dobrzy znajomi " pisze tak bo sa sytuacje ,ze nawet sie posmiejemy razem ... ja swoj zal trzymam gleboko w sobie ... probowalam go wywalic z siebie ,ale nie udalo sie ... a nie jestem typem kobiety, ktora nagle zacznie byc zlosliwa , wredna i podla bo mam zlosc na czlowieka ,z ktorym chcialam rodzine zalozyc wiec tak to wyglada . Spotkania z dzieckiem juz sa ustalone aczkolwiek dziecko jest w takim wieku ,ze nie rozumie co sie dzieje a ,ze ucierpi to z pewnoscia moze nie teraz ale jak bedzie dorastalo w niepelnej rodzinie .
Mnie nigdy sytuacja w jakiej jestem nie zwolnila z obowiazku bycia rodzicem ....

Nie wiem co ze starsza corka <8 lat > bo tak naprawde nie zna prawdy. Widzi co sie dzieje ,ale tego nie komentuje , byla strasznie szczesliwa jak bylismy wszyscy razem , czasami slyszalam jak sobie spiewa piosenki ze swoim wymyslonym tekstem : tak ciesze sie ,ze w koncu mamy rodzine i wszyscy kochamy sie spelnilo sie moje marzenie ...

nie powiedzialam jej ze sie rozstalismy , byla przzwyczajona ,ze mojego partnera ciagle nie ma ,ze pracuje od rana do nocy , ale pomimo wszystko sie z nim zwiazala emocjonalnie ... w kazdym razie nie potrafie ,bo nawet ni wiem jakich slow uzyc ,ze sie rozstalismy

jest mi zle , jest mi ciezko i wiem,ze musze przejsc przez to sama ...chociaz ja nie postawilam jeszcze kropki nad i ,ze to juz calkowity koniec .. ciezko mi w to uwierzyc

i wzruszyl mnie tekst :

"Jeśli nie jesteś w stanie czegoś zmienić, jedyne co możesz zrobić aby ułatwić sobie życie, to się z tym pogodzić".

a moze jednak jstem w stanie cos zmienic ...?

Hej. Mam 19lat mój chlopak o kilka miesięcy jest młodszy... Związek od początku byl kiepski ciągle klotnie z jego. Strony o zazdrość  w sumie idealna nie bylam ale pokazywałam ze mi  zależy i w ogóle   zmienilam sie dla niego bardziej doceniam to jak mnie kocha ... Ale to czasu teraz odkad  skonczyl 18lat  zmienil sie !!  Traktuje mnie jak służącą  czasem zdarzy mu sie powiedzieć nie mile slowo. Koledzy stali sie na 1 miejscu i  zabawy owszem na początku zabraniałam mu  tego bo strasznie bylam zazdrosna o kolegow ok pozwolilam mu na męskie wieczory i co nadal jest źle traktuje mnie jak maskotkę żeby przytulic a później rzuci tzw w kat.. Jeszcze to ze inne go podrywają a on nic z tym nie robi a mi serce pęka co mam robić Dluzej nie umiem mu na wszystko ulegać i pozwalać bo ja osobiście slucham i cenie jego slowa a on olewa to  i ciągle robi na zlosc ????

Niestety, nierozwiązane problemy z poprzednich związków mają tendencję do pojawiania się w nowych związkach, tak jak to było w przypadku Twojego męża. Jeżeli jesteś jego trzecią kobietą, to znaczy, że facet ma siłę podejmować próby budowania czegoś nowego od początku, ale nie ma sił się zmienić - gdyż problem z alkoholem się utrzymuje. Może warto mu uświadomić, że obiektywnie tak to wygląda i zapytać go z czego to wynika? Czy jest na prawdę aż tak schematyczny w swoim życiu, że nie stać go na inne nowe elementy oprócz nowych kobiet? Warto powiedzieć, że problem tkwi w nim, a Ty mimowolnie w tym tkwisz. Jeżeli komunikowałaś mężowi, że związek jest zbyt chłodny, a on się do tej pory nie zmienił, niestety już się nie zmieni. Możesz pracować nad swoją akceptacją w stosunku do jego postawy, ale czy tego właśnie chcesz? Można też pomyśleć o terapii, ale czy facet, który nie potrafi inteligentnie podejść do Twoich próśb, się na nią zgodzi? Nie wiem. Tylko Ty możesz zapytać i poznać odpowiedź.