drugi zwiazek się rozpada

Poszły na studia,pokończyły,maja swoje życie.
Najgorszy kop to gdy zona przyjechała powiedziała ,że miała zamiar nadal mnie oszukiwać ,ale gdy chciałem ją dotknąc to zrozumiała że mnie nie kocha i wyznała wszysko.
W lutym gdy byłem u niej z córka wyglądało wszystko ok,wspólne plany na wakacje ,urzadzanie ogrodu i dalsze życie.
K....a takie rogi.

Nie chcę z nią byc i nie będe.Jednak boli strasznie,ciężko zdefiniować te emocje,czy to uczucie do niej ,czy urażona męska ambicja

u mnie 2 miesiące temu skończył sie drugi związek. kłamstwa, przemoc fizyczna i psychiczna, próba podporządkowania, flirty ..... nie daję rady..?

Takie znaki ? impulsywność i kłótnie.. to żadne oznaki że "przestała kochać" tylko dziecinne zabawy "zgadnij o co chodzi" .. masz racje, usprawiedliwia się jak tylko może..
A rozmawiałeś tak porządnie z córką ? To "chyba dobrze" może Ci się wydawać (dzieci często obwiniają się za niektóre sprawy, całkiem bez powodu).. wydorośleć trochę musiała.. bo zaszła duża zmiana w jej życiu..
Jeśli dobry adwokat to na pewno sprawa się dobrze skończy.

No i pozew napisany ,"małzonka"przeczytałą i o dziwo zuważyłem pierwsze oznaki człowieczeństwa,gdy czytała ,że będzie mieć ograniczone prawa rodzicielskie(jakies łzy),i rozmowy w stylu co by było ,jakby było.ale wstępnie zaakceptowała.Pozew bez orzekania o winie ,ale powód to opisana jej zdrada i chęc nowego życia ,mówi że potwierdzi w sadzie.Są też pierwsze oferty kupna domu.Coś działam więc i śpie już po pare godzin i moze się nie wykończe.Alleluja i do przodu.
Rązłaka nie usprawiedliwia zdrady.

Staram się być twardy i spokojny,ale jej codzienne,kilkukrotne szwargotanie z kochankiem przez telefon doprowadza mnie do szału (czego staram się nie okazywać).

Chcę to jak najszybciej zakończyć ,poza tym nie mam twardych dowodów nadających się dla sądu,ze swiadkami też nie wiadomo jak by było.Nie chce walczyć,szpiegować,robić sobie złośliwości,ufam że są granice skurwysyństwa do której człowiek się nie posunie.

Ma swój telefon komórkowy,kawaler jest obcokrajowcem tak że wezwanie jest niemozliwe.Mimo wszysko chcę to zakończyć z "klasą",przezylismy wspólnie wiele wspaniałych lat .Pójście w konflikt wywoła wiele negatywnych emocji,być może wciąganie w to córki ,mogło by wywołac nienawiść.Mysle że w tej chwili nie ma jeszcze tych skrajnie negatywnych emocji,zdażają  sie pyskówki ,ale tylko pod nieobecnośc córki.W jej obecności staramy sie zachowywać kulturalnie i nawet zasiąsc razem do obiadu.Gdy zwróciłem jej uwage ,aby tak ostentacyjnie nie pitoliła z gachem przez telefon,że mnie i córce nie jest przyjemnie tego słuchać zareagowała agresją,ale cos zrozumiała teraz sie zamyka ,albo wychodzi na ogród.
Sądze że jeśli ktoś jest podły,w żadnej mierze nie usprawiedliwia mnie ,aby być takim samym.Jakiś kręgosłup moralny trzeba mieć.

Nie wiem czy to dobry kierunek,ale i ja zaczynam dostrzegać wady naszego zwiazku.W rozmowach ż siostrą wynikła konkluzje ze teraz znam do niej droge ,a przez tyle lat odwiedzałem bardzo rzadko.Po zastanowieniu rzeczywiscie tak było ,spotkania ,wyjazdy,grile,przewaznie w gronie jej znajomych i rodziny(to fajni ludzie i nic do nich nie mam,niektórzy mnie nawet wspierają).To był zawsze jej wybór i decyzja ,chyba za bardzo dałem sie zdominować.Teraz zostałem sam i trzeba będzie na nowo odbudować poprawne stosunki z otoczeniem.Coraz wiecej myśli że rozwód to nie tylko tragedia ,ale i wyzwolenie.

Tu nie chodzi o alimenty na córkę, lecz na siebie (żonę autora wątku)

Dowody masz, ze świadkiem też nie byłoby problemu, ale jeżeli zależy Ci na szybkim rozwodzie, bez orzekania - sprawa dużo łatwiejsza i krótsza.

Życzę powodzenia.

w przypadkau rozwodu z orzeczeniem winy - poszkodowany ma prawo do alimentów w związku z obniżeniem stopy życiowej po rozwodzie,
w przypadku rozwodu bez orzeczenia winy - to jedna strona, ma prawo do alimentów kiedy "popadnie w niedostatek" - czyli kiedy nie ma możliwości zarobku ( choroba, sytuacja rodzinna, lub inna sytuacja życiowa którą prawnik "przepcha" przez sąd jako powód niedostatku)

Nie sądzę, żeby dążenie do orzeczenia winy byłoby czymś "złym', ujmującym klasy.
To po prostu stwierdzenie faktu, element sprawiedliwości, prawa do stwierdzenia prawdy i skutków z tego wynikających.
Ktoś ma mieć prawo nie tylko do oszukiwania, ale nawet do pretensji że te oszustwo zostanie ujawnione ??

Podstawowa zasada asertywności - ja nie wyrządzam krzywdy, ale nie pozwalam innym mi ją wyrządzać, jeżeli tak jest - to mam prawo do obrony.
Po latach, to żona zacznie opowiadać wszem i wobec, nawet wobec dzieci , że to mąż ją opuścił... i chciał rozwodu i to z jego winy rozpadło się małżeństwo a biedny kochaś tylko ją uratował z niedoli po tym jak struty ją zostawił na pastwę losu.
Rozwód z orzeczeniem winy skutecznie zablokuje takie 'zakręcanie rzeczywistości".
Które, niestety jest często spotykane.
Przecież trzeba się jakoś wybielić...skoro inni to umożliwiają, to czemu nie

Należy jeszcze wspomnieć, że bez orzekania może żądać od drugiej strony alimentów na siebie przez 5 lat od ustania małżeństwa. Bądź kończą się w momencie zawarcia kolejnego związku małżeńskiego.

Dlatego nie każdy dąży do orzekania, wolą szybciej zamknąć swoje stare rozdziały życia.

Na szczęście to "dopiero"2 raz.Myśle,myśle,myśle ,aż mi się zwoje przegrzewają.

Ta druga jeszcze nieżona ,to obecna żona ,która zdradziła drugi raz.

Dlatego, należ Ci się rozwód z orzeczeniem o jej winie,
po to żebyś nie miał do SIEBIE pretensji, że znowu dałeś się wykiwać , że można Tobą pomiatać, obrazić itd a Ty nie potrafisz dojść do swoich praw.
Pomyśl jaki bedziesz czuł do siebie szacunek, wiedząc, ze dałeś się wykiwać osobie która nie ma żadnych skrupółów wobec Ciebie..

Zostałeś, zdradzony, oszukany, teraz okazuje Ci się krańcową pogardę i obojetność.

Chcesz sobie radzić ze sobą w przyszłości ?
To zadbaj o swoją psychikę, zacznij dochodzić swoich praw i zyskaj szacunek dla siebie 

Chciałeś zrezygnować z Twojego prawa do rozwodu o jej winie, dlatego, żeby nie było miedzy Wami złych relacji po rozwodzie ...
Naiwne założenie.
Po co utrzymywać dobre relacje  z facetem którego sie nie szanuje, bo nie trzeba go szanować, on sam siebie nie szanuje ?

Próbkę takiego podejścia właśnie opisałeś.
Pełna pogarda dla Twoje osoby... Jak niby jeszcze może być gorzej ?
Kiedy dasz jej rozwód bez orzeczenia winy, nie będziesz ujawniał prawdy o niej, to myślisz, ze poprawią się relacje między Wami ?
Będzie kpiła z frajera, którym można co najwyżej pogardzić.

Dlaczego sprzedajecie dom teraz ?
przecież to Ty będziesz musiał zapewnić córce mieszkanie, żona powinna partycypować w kosztach mieszkania dla córki.
Konsultowałeś ten ruch z prawnikiem ?

Jeżeli sprzedasz dom...to jak wykażesz przed sądem, że masz właściwe warunki mieszkaniowe do tego by córka mogła tam z tobą zamieszkać ??

Zacznij wreszcie dbać o swój i córki interes.

Nastawianie drugiego policzka ma też swoje granice "stosowanie"

przecież na codzień dostarcza Ci tyle dowodów że nie musisz nic zbierać.
Wystarczy nagrać co wygaduje.
Świadek - kochanek.

A żona sama nie przyzna się do winy ?
Może będzie chciała uniknąć publicznego prania jej brudów i zgodzi się sama przyznać do winy.
Jeżeli dostanie do wyboru - albo publicznie bedą ujawnione Twoje zachowania, Twój kochanek, Twoja zdrada albo sama się przyznasz i po sprawie ?

Przecież wie, że stoi na straconej pozycji.

Własnie dziś dostałem rozwód,bez orzekania o winie,rozprawa trwała 15 min (1 min-1rok zwiazku) ex zgodziła się na ograniczenie praw rodzicielskich i alimenty 1500zł.Sprzedaż domu,jej zamieszkanie z facetem,sąd potraktował jako całkowity rozkład małżeństwa.Wczoraj zabrała swoją część mebli,a ja maluje nowe mieszkanie dla mnie i córki,przeprowadzka za jakieś 2 tygodnie.Ex z kamienną twarzą ,ale przy przeprowadzce kipiała złością.
Nadal nie mogę wyjść z podziwu nad jej zmianą
Pozostaje śilne uczucie porażki że osoba z którą żyłem i ufałem okazała sie kurewną.
Pewny jestem słuszności swoich decyzji,gdyż kierowałem się rozumem,kalkulowałem wszystkie za i przeciw,starając sie odsunąć emocje.
wiem że gdybym poddał się uczuciom to padłbym na kolana i prosił o powrót,co by nic nie dało,a straciłbym szacunek do siebie
NOWE IDZIE

Gratuluję tej rozwagi i zimnej krwi. Też czekam na sprawę i liczę na takie rozwiązanie. Rozumiem rozterki jakie Ci towarzyszą, znam smutek rozstania z rozsądku.
Pozdrawiam i trzymam kciuki za nowe lepsze życie.

Może wy mi poradzicie,myślałem że wszystko wraca na swoje tory,ale wyszedł problem.
Mam w tej chwili dobry kontakt z pierwszą ex,która dzwoni do mnie i rozmawiamy często jak starzy dobrzy znajomi,jest tez pewna kobieta,z którą spotykam sie raz lub dwa razy w tygodniu poza domem,przewaznie wieczorem wychodze na 2-3 godziny.
Dowiedziałem się wczoraj,że córka (prawie 15 latka)rozmawia ze swoją matką o mnie,córka mowi jej czy wychodze ,kto do mnie dzwoni i byc może nasłuchuje o czym rozmawiam i "donosi swojej matce".Raz nawet wyszła z domu ,aby o mnie opowiadać i abym tego nie słyszał,oczywiście wszystko w tajemnicy przede mną.
Niewiem czy ex ją do tego namawia ,czy to z własnej woli,moim zdaniem powinna powiedzieć córce że nie obchodzi ją moje życie prywatne i nie rozmawiać o tym,niby taka teraz szczęsliwa,a interesuje ją co robie.
Ze swojej strony,od rozwodu ,ani razu nie rozmawiałem z córką o jej matce,gdy córka była tam ostatnio na tydzień,opowiedziała to co chciała ,a ja nie ciągnąłem jej za język i zero rozmów jak zyje matka.
Ze wcześniejszych rozmów z córką wiem że bardzo bała się odrzucenia przez matke ,teraz to wygląda tak jakby postepowanie matki i jej zostawienie rodziny i jej wine całkowicie usprawiedliwiła,a wszelkie frustracje skupiają sie na mnie.Wiadomo jestem na co dzień i oprócz przyjemności muszę wyegzekwować pewne obowiązki(których ma naprawde niewiele).
Do ex nie chcę dzwonić i rozmawiać ,bo i tak sądze że nic to nie da.
Czy poruszać temat z córką?,czy olać i miać nadzieje że córka z czasem zrozumie , poukłada sobie z i doceni moje starania.?
W takich chwilach znów przychodzi uczucie złości,jak swoim egoizmem i głupim postępowaniem ,mozna zatruć i skomplikować życie osób które kiedyś się kochało.
Wiem od córki i rodziny że ex znalazła nową pasje,wędkowanie,żartują ze pozuciła dom ,córke,mnie i rodzine dla ryb

To czy ex wie co robie nie bardzo mnie obchodzi.Bardziej martwi mnie postawa córki.
Kiedy wychodze ,pyta gdzie z kim jak ma na imie,myslałem że to tylko jej ciekawość,a tu przekazuje wiadomości dalej.
Też sądze,że strach przed odrzuceniem i chęć dobrych stosunków z matką motywują ją do takiego działania.Trzeba by jej wytłumaczyć ,że to matka ją porzuciła i to na niej spoczywa ciężar utrzymania dobrych relacji,a córka nie jest temu winna.Rozmowa taka wiązałaby się jednak z "nadawaniem" troszke na matke i boje sie zeby nie obruciło sie przeciwko mnie.
Przy nastepnym takim wypytywaniu spróbuje jednak porozmawiać z córką i nie napuszczając na matke spróbować pokazać jej, jakie miejsce ma w tym bałaganie.