on mnie nie szanuje - Netkobiety.pl

Zakończ to.

Szczerze ? Nie szanujesz sama siebie będąc z tym człowiekiem. Po jednej takiej odzywce powinnaś go kopnąć w tyłek. Przemoc fizyczna i psychiczna. Ludzie się nie zmieniają, a będzie tylko gorzej. Jeżeli dojdą dzieci to przemoc będzie stosował nie tylko wobec Ciebie.

Ale on naprawdę nie jest złym człowiekiem. Gdy się nie klocimy jest wszystko dobrze,wtedy jest zupełnie inny taki czuły i kochany.. ale gdy tylko jest jakas kłótnia staje się zupełnie innym człowiekiem. Wiem,ze może jestem głupia i zaslepiona,ale bardzo go kocham. I jakoś nie wyobrazam sobie,żeby miał przy sobie jakąś inna kobietę. Nie poradzilabym sobie teraz bez niego.

A z pewnością złym człowiekiem nie jest. Tylko tak ma czasami...
Ech, ręce opadają jak płetwy.
Widać sama musisz jednak mocniej tą jego "dobroć" poczuć na własnej skórze by coś do Ciebie dotarło.
Życzę powodzenia.

Ja rozumiem nerwy, kłótnie każdy czasem coś palnie, ale jeżeli to staje się codziennością to już nie jest normalne,
Za jaki czas tylko tak będzie się do Ciebie zwracał i możliwe, że przemoc fizyczna też będzie codziennością.

W jakim sensie nie poradziłabyś sobie bez Niego?

Moim zdaniem nie odejdziesz, a on będzie dalej przekraczał granicę. Najpierw popchnięcie, potem szturchnięcie, potem bicie tak , że nie widać. Czasami bicie do nieprzytomności. Tak się to wszystko zaczyna. Gadanie , że go kochasz:) Sama musisz się o tym przekonać niestety. Przerażające jest to wyzywanie od dziwek...

Nie poradzilabym sobie ponieważ dużo nas laczy. Nasze rodziny się znają, każdy myśli ,ze juz to jest na poważnie. Niedługo mieliśmy razem zamieszkać. Potrzebuje go nie kogoś innego. Może po prostu powinniśmy pójść do psychologa.. Juz dawno mieliśmy. przyblize wam mniej więcej jak wygląda nasza kłótnia :Pisał mi ,ze jest w domu i wgl. Gdy zobaczylam go na mieście i powiedzialam ze chyba miał być w domu z tego co wiem to powiedział mi w zartach,żebym zamknęła morde. Gdy przyjechałam napisalsm ze wystarczy powiedzieć,a nie kłamać. przecież bym rozumiała a on na to ze nie moja sprawa,żebym się odpierdolila,ze nie chce takiej dziewczyny..

Dziewczyno jak ty go bronisz to , aż mi Ciebie żal. Popychanie, mówienie "zamknij morde" , szarpanie. Myślisz , że za jakiś czas nie uderzy?  Dzizas! Normalny człowiek się tak nie zachowuję. Psycholog nic tutaj nie pomoże:) Zostań z nim i wtedy zobaczysz  jakie piekło będziesz miała. Czego właściwie od nas oczekujesz?

To myśl tak dalej.Ale nie rycz potem na Forum,proszę.

Masz toksyka u boku,i jeszcze mu się wystawiasz.
Jakby mi tak jakiś...sorrki,że użyję tego słowa ...patałach tak powiedział czy wyzywał,to były by ostatnie jego słowa pod moim adresem.

Dokładnie:) Potem po laniu i wyzywaniu od dziwek, będzie mówiła , że to "moja wina"

To weź się ogarnij,i przemyśl temat.To jest równia pochyła,teraz są wyzwiska i szarpanie,potem będzie regularne tłuczenie.

Wyjściem jest terapia,ale obawiam się,że Twój "niefacet" raczej problemu u siebie nie widzi.

Dlaczego dajesz się krzywdzić?Jesteś masochistką?

julka36 czytając Twoja odpowiedz,aż się poplakalam. Masz racje. Zresztą wy wszystkie macie racje .. Daje po sobie jeździć jak po głównie. On powie tak jest tak,on zabroni Kinga juz tego nie zrobi. Nie rozumiem dlaczego się tak do mnie zwraca tym bardziej ,ze ja nigdy do niego tak nie mowilam. Pytacie dlaczego się tak daje ? Może dlatego,ze tez parę razy go zranilam.Może tez dlatego,ze oboje popelnilismy parę glupstw kiedyś i może za nie ciągle czuje się wina. Miedzy innymi chodzi o to,ze jeszcze jak nie byliśmy ze sobą tylko się spotykalismy ok 2 lata temu to robilam go w chuj.. i spotykalam się z kimś innym. Potem bardzo zalowalam on mi wybaczył i zaczęliśmy być razem wiec to potem on pisał ze swoja znajoma SMS takie jak "ogrzrje Cie ,kocham Cie " i to była moja wina. I nie powinam zwracać mu uwagi bo kiedyś tez mu wywinelam numer. Od roku jesteśmy w stosunku do siebie fair i wszystko było by dobrze gdyby nie te kłótnie wyzwiska i poniżanie.

Nawet jeżeli coś tam wywinęłaś w przeszłości to jak Mu nie pasuje to powinien Cię rzucić, a nie wyzywać.
Zrozum, On nie ma prawa Cię tak traktować!!!

Czemu nie możesz?

No cóż...

Jak ktoś chce przegrać własne życie,to co można więcej dodać?
Jesteś na dobrej drodze.

Tia...

A on taki zayebisty, tylko nerwowy.

Poza tym, jak mogłaś wywinąć mu numer kiedyś, skoro wtedy (jak piszesz) nie byliście jeszcze parą? Nie ogarniam.

Teraz sobie nie wyobrażasz. Dlaczego niektóre kobiety czepiają się byle jakiego "śmiecia" , bo wydaję im  się , że sama sobie nie poradzi? Niepojęte.  Powinnaś być z kimś kto Cię szanuję, a nie traktuję jak wycieraczkę. Wszystko jest w głowie.

Ile razy słyszałaś w telewizji lub czytałaś w gazetach np. wypowiedzi kobiet "Ale on jest dobrym człowiekiem, tylko jak wypije to mnie bije"? Ile razy prychnęłaś i pomyślałaś "Głupia, widocznie lubi być bita, ma to co chce"? Popatrz, jesteś w praktycznie tej samej sytuacji. Usprawiedliwiasz go, bo się biedaczyna zdenerwował podczas kłótni i Cię trochę poszarpał i poodpychał, no przecież się zdarza, co nie? Następnym razem już będziesz cicho jak trusia, to może będzie zadowolony i nie zasłużysz na karę. Dziewczyno...

Już to pisałam multum razy, niektórzy wiedzą, ja już tym rzygam, ale napiszę raz jeszcze: u mnie też się zaczęło od wyzwisk i popychania, a skończyło na codziennym lańsku. Zamiast przyjąć do siebie oczywistą prawdę, że trafiłam na psychola i powinnam uciekać, to go usprawiedliwiałam dziesiątkami rzeczy i sobie tłumaczyłam, że przecież bywa też dobrze. To spoko facet, tylko się pogubił, ale ja go swoją miłością uleczę. Mhm, tak, g...o za przeproszeniem. Wpadasz we wręcz książkowy standard przemocy domowej. Ale możesz się poszczycić, że trafiłaś na wyjątkową szuję, która urabia sobie Ciebie nie tylko fizycznie, ale też psychicznie, więc powiedzmy elita wśród psycholi, perełka. Też takie cudo w swoim życiu miałam, wychodzenie z tego g...a zajęło mi 1,5 roku z 7 lat związku. Chociaż przez te 1,5 roku już oficjalnie parą nie byliśmy, ale spotykaliśmy się jak para i nawet razem mieszkaliśmy przez jakiś czas, więc zaliczam do związku ogólnego. Sama mu wchodziłam pod fujarę tłumacząc sobie, że to przecież miłość mojego życia i nie dam rady bez niego, a prawda była taka, że sama z siebie robiłam ścierę, już nawet on nie musiał się wysilać, tak mnie wytresował. Od naszego ostatniego spotkania minęło pół roku i popatrz, żyję, mam się dobrze. Ale ile było takich, które się wpakowały w dzieci, chodziły poobijane całe życie? Ile było tych wyniesionych w czarnych workach, bo ci dobrzy ludzie walnęli w końcu za mocno lub w szale chwycili za nóż? Chcesz być jedną z nich?
Halo, obudź się! Nie bądź ciapą i ciepłą kluchą, bo na pewno jesteś wartościową kobietą, którą stać na więcej niż knur bez honoru.

Polecam lekturę na dobranoc: http://mojedwieglowy.blogspot.com/p/sow … eczny.html i leć po kolei działami z listy po lewej.

Kinga, tu nie trzeba sobie niczego wyobrażać. Wyobraź sobie siebie za dwa miesiące - wiosna, a Ty musisz nosić przyciemniane okulary - bo twoja miłość życia się zdenerwowała trochę - no i parę siniaków na twarzy Ci wyskoczyło. Przytocz sobie momenty jego odzywek do Ciebie - jak się wtedy czułaś? Było Ci przykro? Bolało? Owszem.

No to teraz wyobraź sobie - że masz to codziennie - za to, że nie tak staniesz, nie tak spojrzysz, nie tak się odezwiesz, etc. Naprawdę chcesz takiego życia?

No to jak nie chcesz, to wiesz co musisz zrobić.
Pamiętaj życie masz jedno.
Za jakiś czas będziesz zła na siebie, że tak długo tkwiłaś w tym związku.
Wiem, że nie jest łatwo odejść, ale musisz dla swojego dobra.

No to wytatuuj sobie na czole ''ofiara''.

I będzie cacy.

Albo zacznij SIEBIE szanować.

Cyngli - ostro pojechałaś. Z uzależnienia od drugiej osoby nie tak łatwo wyjść. Ale tu innej opcji nie ma.

Jak ona chcę się być traktowana jak popychadło do bicia to niech sobie będzie w tym związku.. najgorsze jest jak już pojawią się dzieci. Wtedy matka skazuję dzieci na takiego ojca. Jakim prawem ja się pytam? Maja szpilka - okropna historia.

Cyngli - dzięki za szczerość. Może Twoje słowa dadzą Kindze i innym w podobnej sytuacji - trochę do myślenia. Ja starałam się ogarnąć sprawę bardziej tak powiedzmy "delikatnie", by autorka wątku zrozumiała, w czym tkwi rzecz. Nakazem niczego się nie zdziała, ale czasem trzeba do pionu kogoś postawić.

Maja szpilka - autorka ma identyczny problem. Też wybiela swojego partnera , próbuję usprawiedliwiać itd. "To moja wina, że wyzywa mnie od dziwek i szmat, bo coś tam"

Siostrę mojej mamy też lał mąż, jak moja mama zobaczyła ją pobitą podeszła do jej męża i dostał od mojej mamy w gębę z całej siły. Siostra mojej mamy na to mówi tak " Coś ty zrobiła? Za co ja teraz będę żyła, co ja do garnka włoże"? smutne ale prawdziwe...

hehe Dla autorki polecam film "Nigdy więcej" z Jennifer Lopez, która załatwiła swojego faceta sadyste w piękny sposób;)

Bo wiesz,z reguły tak jest,że to cienkie bolki są i tyle.
Nie staną w szranki z równym sobie,tylko słabszym.

Oczywiście,po wcześniejszym przygotowaniu odpowiedniego "gruntu",jak w przypadku Autorki.

Dziewczyny przeanalizowalam wasze wszystkie odpowiedzi. Dam mu ostatnia szanse,jeśli jeszcze raz mnie tak potraktuje definitywnie to zakończe. Dziękuje wam za wszelkie rady,naprawdę pomogły mi poukladac parę spraw.

Cóż, to tylko potwierdza, że niewiele z tego, co napisałyśmy, dotarło do Ciebie.

Trudno, Twoje życie - Twoja sprawa. Tylko na Boga, nie rozmnażaj się.

Majka , a Tobie się nie pomyliły wątki?