Czesc Wszystkim. Pytanie glownie skierowane do Pan. Pewnie temat byl walkowany ale prosze o opinie, bez powodu tego nie pisze.
Mysle, ze to troche skomplikowane lub po prostu glupie. Poznalem jakis czas temu przez internet dziewczyne. Bardzo dlugo ze soba rozmawialismy, dogadujac sie przy tym swietnie. Niestety lub stety ocenialem jej przez pryzmat wygladu a nie charakteru. Gadajac tak przez rozne media internetowe minelo pare lat...Nie chcialem sie spotkac bo po prostu przeszkadzal mi jej wyglad, miala troche dodatkowych kg (tak wiem, jestem idiota). Odtracalem ja regularne, ale ona nie odpuszczala i czesto sugerowala spotkanie. Przez te cale rozmowy (regularne przez ten okres czasu), moj wplyw, zaczela cwiczyc i troche schudla. Nie wiem jak to sie stalo ale w koncu spotkalismy sie, mimo tego, ze nie byla dla mnie dalej idealna. Chyba zmadrzalem, stwierdzilem, ze jest czlowiekiem i nie moge nikogo tak traktowac. Nabralem do niej szacunku. Pomyslcie sobie z reszta ile mozna sie dowiedziec o czlowieku, rozmawiajac z nim przez te pare lat....
Pierwsze spotkanie bylo super, rozmawialo sie nam jak zwykle wspaniale, wiedzielismy o sobie na prawde sporo. Potem zaczelismy spotykac sie regularne. Gdy poznalem ja na zywo, zaczalem doceniac jak wiele ma wspanialych cech i jak wspaniala jest osoba. Zblizylismy sie do siebie, dalej przegadujac dlugie, dlugie godziny, noce i dnie.
Zaczalem sie troche starac i ona to zauwazyla. Generalnie mam dobra prace, tak samo jak i ona. Mysle, ze oboje jestesmy dosc zaradni, mimo, ze kazdy posiada swoje wady.
Tak czas plynal...i co raz wiecej wiedzielismy o sobie. Doszlo do sytuacji, w ktorej ona poznala kogos w swojej pracy. Spotkala sie z nim kilka razy. Za kazdym razem jednak wracala do mnie i spedzalismy razem noce. Doszlo miedzy nami do co raz bardziej intymnych zblizen, z reszta odrobine wczesniej tez ale generalnie byly one slabe. Ona byla tylko w jednym zwiazku wczesniej, w ktorym nie byla do konca zadowolona i tak na prawde nigdy nie zaznala satysfakcji w lozku. Ja jakies doswiadczenia posiadam ale takze nie popisalem sie. Po wielu probach doszlo do cudownego seksu, z ktorego ona byla bardzo zadowolona, a ja otworzylem sie...dzieki niej wlasciwie. Swietne doswiadczenie, tak sypialismy ze soba.
Po raz kolejny ona spotkala sie z tym kims kogo poznala w pracy. Znow wrocila do mnie na noc i powiedziala, ze chce dac mu szanse. Pewnie dlatego, ze nigdy nie sugerowalem jej zadnego zwiazku czy cokolwiek w ten desen. Powiedzialem, ze nie bede stawal na drodze do jej szczescia. W glebi jednak czulem, ze moge ja stracic i to tylko utwierdzilo mnie we wczesniejszych myslach, ze moglbym z nia byc. Po prostu kiedys przyszlo mi to do glowy, a ta sytuacja mnie tylko upewnila. Po tej nocy, ktora przegadalismy do 15.00 nastepnego dnia i rozeszlismy sie.
Minelo pare dni, czulem, ze staje sie dla mnie kims wyjatkowym. Jakby to powiedziec, ukrylem sie z ta mysla i tego dnia nie odebralem telefonu. Ona byla u mnie w domu, ale mnie po prostu nie zastala. Powiedziala mi w kolejnych dniach, ze bala sie, ze przez spotkania z tym kims z pracy, ze straci mnie, nie dodzwonila sie do mnie, a mnie nachodzily mysli, ze odejdzie odemnie ktos wyjatkowy.
Po tej sytuacji mielismy kolejna rozmowe, w ktorej nie wprost wyszlo (z jej strony) ze chce ze mna sprobowac byc...Mowila mi, ze sa rzeczy, ktore we mnie jej nie pasuja. Ale mimo wszystko.
Spedzalismy ze soba miesiac dzien w dzien. Praktycznie zaczelismy mieszkac i zyc ze soba. Przyznam szczerze, ze zatracilem sie, troche zgubilem sens, ze moje zycie musi tez byc wazne i nie moge calego czasu poswiecac dla niej. A tak wlasnie robilem. Wlasciwie popelnialem bledy jak wielu facetow, ktorym zaczyna zalezec.
Do tego mialem swiadomosc, ze ona dalej rozmawia z tym kims z pracy, mimo tego, ze to byly pewnie rozmowy 'kolezenskie'. Zawsze byla mi wierna chociaz w to nie wierzylem. Mowilem, ze nie ufam zadnej kobiecie. Zaczalem sie zachowywac jak gowniarz, bylo pare fochow, ktore upewnily ja, ze nie jestem stabilny emocjonalnie. Glownym powodem bylo to, ze "jaralem".
W koncu, po sytuacjach, w ktorych krzywdzilem jej swoim zachowaniem doszlo miedzy nami do rozmowy tel, w ktorej ona postanowila, ze nie chce tego dluzej ciagnac. Mialem swiadomosc, ze zranilem ja i nie tak powinien zachowywac sie facet. Przyjalem to ze spokojem, ale myslac o moim zachowaniu i relacji, ktora sie buduje, doszedlem do wniosku, ze wszystko niszczylem.
Wlasciwie powod rozstania byl blahy, bo tak na prawde oprocz mojego szczeniackiego zachowania nie bylo wiekszych spiec miedzy nami. W miedzy czasie poznalem kogos z jej rodziny. Dawalismy sobie prezenty, wszystko na prawde ukladalo sie swietnie. Ona probowala ratowac to co sie tworzylo, ale w pewnym momencie powiedziala dosc.
Tak przezemnie wszystko sie posypalo, napisalem jej, bo nie chcialem dreczyc ja telefonami, ze rzuce moj "nalog". Po raz pierwszy w zyciu cos takiego przyszlo mi do glowy. Nie raz mowila, ze chce mi z tym pomoc. Chcialem zeby dala mi kolejna szanse, ale stawala sie co raz bardziej obojetna. Przez moje bledy, przez to, ze nie bylem prawdziwym facetem.
Stracilem ja, bardzo mnie to boli i dopiero dzisiaj, czyli jakies 3tyg po rozstaniu uswiadomilem sobie jakim bylem glupcem. Wszystko dzialo sie w mojej glowie, a ona byla ze mna szczera i uczciwa do samego konca.
W miedzy czasie ona postanowila, ze bedzie sie spotykac z tym 'kims' z pracy. Ze da mu szanse tak jak kiedys mowila. I tak teraz jest z tego co wiem.
Bardzo zaluje wszystkiego co zrobilem, co powiedzialem i co napisalem. Chcialbym naprawic moj blad. Przez moje zachowanie doszlo do tego, ze powiedziala, ze 'nic do mnie nie czuje'. Stala sie zupelnie obojetna az do momentu, ze gardzi mna.
Chcialbym jakos naprawic ten blad, zmienic sie i pokazac, ze potrafie byc takim jakim zawsze powinienem byc. Rozmawialismy ze soba na takie tematy, o ktorym z nikim nie rozmawialismy. Nie raz wspominala mi, ze nie jestem jej obojetny i ze ciezko bedzie sie jej odzwyczaic od mojej obecnosci.
Co moglbym zrobic, zeby odkrecic cala sytuacje? To nie bylo tak, ze do siebie nie pasowalismy, tylko kobieta chce prawdziwego faceta, a ja takim po prostu przestalem byc. Wiem, ze potrafie i mam sile. Skonczylem z nalogiem, nie mam zamiaru do niego wracac. Ale troche czuje, ze to przeszlosc.
Czy jest jakas szansa, ze po wielu zlych slowach, rozmowach i zachowaniu odkrecic cala sprawe. Pokazac jej, ze na prawde mi zalezy i wszystko moze sie jeszcze odmienic? Ona tego kogos praktycznie nie zna, byc moze jest lepszy odemnie, ale to co przezylismy to na pewno nie to co jest miedzy nimi.
Jak to rozegrac? I czy w oczach kobiety, taki ktos ma jeszcze szanse? Wiem teraz co jest wazne w zyciu, jak powinien wygladac swiat, dwojga ludzi, ktorzy chca byc razem. Prosze o opinie, jest to dla mnie wazne, bo inaczej nie pisalbym tego co napisalem. Ona ma lat 29, ja 30. Pewnie o wielu rzeczach zapomnialem, wybaczala mi moje krzywdy jak nie raz mowila, ale w koncu dobiegl kres. I to z mojej winy.
Jak to naprawic? Sprawa jest dosc swieza i byc moze w kategorii chce wrocic do ex, ale nie dla mnie. Jesli to nie odpowiedni dzial prosze o przeniesienie. Dziekuje i czekam na opinie.