Serce(intuicja) czy rozsądek?

Różnie bywa, tak czy siak motyle w brzuchu mijają zawsze po czasie, kończy się dopamina i nie ma już takiej jazdy. Więc z każdym będzie jak z nim po czasie a najważniejsze chyba mieć oparcie, móc liczyć na pomoc, mieć wspólne tematy, potem i tak zawsze kłótnie występują, będziesz miała swoją rozrywkę tak czy siak ;]

masz racje ale autorka nie ma tych przysłowiowych motyli i uniesień nawet na początku gdzie właśnie powinny one być by potem zastąpiły poczucie bezpieczenstwa, troskę, i rozwinęło się w głębsze uczucie. Jeśli od początku nie ma tego ;czegos; a jest zwykły rozsądek to chleba z tej mąki nie będzie pojawi się ewentualnie przywiązanie czesto mylone z miłością.

U mnie było tak, że poznałam faceta porządnego, dobrego, uczciwego. Z wyglądu taki sobie, nie był nieatrakcyjny ale właśnie czegoś brakowało, brakowało chemii. Emocjonalnie był mi obojętny. Jednak miło spędzało się z nim czas, pod wielona względami pasowaliśmy do siebie. Sama zadawałam sobie pytanie, co ze mną jest nie tak, że  poznałam faceta, który ma cechy jakch poszukuję u potencjalnego partnera, a jednak nic nie czuję.

Patrząc zdroworozsądkowo facet był świetnym materiałem na związek

Dlatego też wahałam się przez jakiś czas co z tym zrobić, czy dać temu szanse czy nie. Spotykaliśmy się, randkowaliśmy jednak nie był to związek, nie było też między nami jakiś czułości.

Jednak doszłam do wniosku, że nie wystarczy aby facet był dobry i miły chociaż wiadomo te cechy są bardzo ważne, jednak też istotne jest aby coś ludzi łączyło... Z perspektywy czasu stwierdzam, że to była strasznie nudna znajomość. Brakowało w tej relacji poczucia humoru, jakiś flirciarskich zaczepek, spontaniczności, poczucia, że się żyje. Dlatego zakończyłam tą znajomość.

I co ważne odkryłam, że w ogóle nie miałam ochoty aby on mnie dotykał... Dlatego za bardzo nie rozumiem jak pomimo braku uczuć, fascynacji, jakiegoś ogólnego zainteresowania facetem patata15 byłaś w stanie mieć z nim bliskie kontakty, które określasz jako przyjemne.

Odwieczny dylemat wielu kobiet,wręcz bym powiedział "klasyk"
Czy Wy kobiety faktycznie wierzycie,że miłość i uniesienia będzie Wam towarzyszyć cały czas związku,aż do grobowej deski ?
Przecież to całe pożądanie jest największe przez pierwsze lata,żeby się rozmnożyć,a potem jeśli pozostanie jakieś uczucie to super,
a co jeśli nie?Z tego co widać po wielu związkach,mało komu to przetrwa.Radź sobie człowieku sam(a).

Zaspokojanie potrzeby czułości i bliskosci, z nadzieją, że może wraz z upływem czasu zakocham się

Kolego nie zrozumiałeś, nie chodzi o jakiejś motyle, fajerwerki tylko poczucie bliskości emocjonalnej, że się fajne dogadujemy, dobrze czujemy w swoim towarzystwie, ciągnie nas do siebie, również fizycznie...

Pewnie też nie zdecydowałbyś się być z miłą, porządną dziewczyną jeśli nie czuł byś do niej chemii, nie czuł byś pociągu fizycznego i ogólnie znajomość była by nijaka, nudna. Problem polega na tym, że Wy faceci w takich kwestiach szybiej decydujecie na zasadzie ona mi nie pasuje to daje sobie spokój, a my kobiety raczej podchodzimy do sprawy na zasadzie może dać temu szanse, może coś z tego będzie takie trochę oszukiwanie siebie... I stąd tyle dylematów.

Tu nie ma co pisać, nie przegadamy naszych kobitek. Tak czy siak motylki są do roku a potem przywiązanko, koleżanka pisała że z perspektywy czasu nie było emocji, przecież KAŻDA kobieta po 3 latach przechodzi okres wypalenia i wszystko jest bleee, nasłuchałem się już tego od miliona kobiet, szczegolnie mężatek. Nie jest już czuły, nie interesuje się mną, temat rzeka. Motyle są do roku, potem z każdym jest tak samo związkiem. yo