Odeszlam. Zniszczyl mi zycie

Dobrze, ze w koncu przejrzalas na oczy.
Pod zadnym pozorem nie wracaj do niego, zeby nie wiem co Ci obiecywal.
On Ci zycia jeszcze nie zniszczyl, jestes mloda i zycie jest przed Toba.Otaczaj sie wlasciwymi ludzmi, w razie chwil slabosci pisz na forum.
Twoje zycie jest w Twoich rekach.
Na przyszlosc uciekaj od zonatych i niestabilnych emocjonalnie.

Natalia, idź się pobaw gdzieś indziej... może na zakupy do jakiejś galerii pójdziesz? Albo na piwo. Piątek dzisiaj.

Dajcie spokój.
Chyba nie wierzycie w tę historyjkę.
Ktoś przedobrzył z tragediami a zapomniał o podstawowych informacjach.

W sumie to : Bawcie się dobrze

Historie pisze życie.
Przykro że ktoś twierdzi że takie cierpienie i ból jaki czuję mogłam wymyśleć.

A jak długo trwała Twoja chemioterapia, Autorko?
I ile sesji miałaś?
Jaką chemię dostawałaś? Nie pytam dokładnie o leki, tylko rodzaj...
Jakie są teraz rokowania?
Miałaś tylko chemioterapię, czy również radioterapię?
Czy straciłaś włosy? Brwi? Okres? Jesteś wychudzona i wyniszczona? Jak dochodzisz do siebie? Masz jakiś program rehabilitacji po tym leczeniu? 
Napiszesz??

edit: nie zapomnij tylko odpowiadając np. na pierwsze pytanie, że to wszystko razem - od cudownego początku do fatalnego końca - trwało 3 lata... odejmij jeszcze od tego czas na 3 poronienia... bo chyba w tym czasie nie byłaś na chemii? wtedy się w ciążę nie zachodzi....

dotykasz Autorko zbyt poważnych tematów... mogę się mylić, bo niczego nigdy nie wiemy na pewno...
ale jeśli robisz sobie tu z takich rzeczy zabawę, to jesteś mocno nierozgarnięta i ograniczona... przemyśl to i ogarnij się... pomyśl o ludziach, którzy rzeczywiście cierpią...

Przeszłam chemioterapie 10 sesji. Mam usunietą macice oraz jajniki. Włosy odrastają. Jak wyglądam 175 cm wzrostu ważyłam 60 kg, teraz niecałe 45. Wyglądam jak chodzaca anoreksja. Skutki chemii brak łaknienia, włosy odrastają, rzęsy doczepione, paznokcie łamliwe są jak papier. Oczy spuchnięte, popękane żyłki w oczach. Dłonie sama skóra, widać kości i żyły. Rehabilitacja pięknie słowo 3 wizyty rehabilitanta po operacji. Ćwiczenia miednicy. Opieka psychologów-jesteś młoda musisz żyć. Badania przechodzę teraz raz w miesiącu. Przy chemioterapii trzeba wspomnieć oczywiście o specjalnych dietach. Tylko jak je stosować skoro nie chce się jeść, albo i tak wszystko zostaje w toalecie.
Nie potrzebuje litości.  Wiem czym jest cierpienie, ból, jak wygląda życie na szpitalnych oddziałach onkologicznych.  Żyłam tam dość długo.  Choruje od 2014 roku. Teraz słyszę, że jest dość dobrze.
O miesaczce opowiadać nie muszę.
Wiesz, jak to jest stać gdzieś i patrzeć jak ludzie na ulicy się na ciebie patrzą i obgaduja
Że anorektyczka ładne włosy, okulary. Włosy peruka. Okulary maskuja oczy.

To psycholog namówił mnie na to by napisać o tym co przeżyłam. Mislam poszukać zrozumienia innych kobiet, wsparcia.
Gratuluję że tak łatwo ci przychodzi ocenianie ludzi.
Pomyślę o tobie gdy znowu wejdę do szpitala onkologicznego w Bydgoszczy.
Łatwo jest ocenić kogoś siedząc przed monitorem komputera. Ciekawe co byś powiedziała patrząc mi w oczy.

Życzę Ci z całego serca zdrowia oraz cudownych i zdrowych dzieci.

Dziękuję za wsparcie.

Zastanowilaś się choć przez chwilę, pisząc TĘ historię, co trzeba mieć w głowie, jaką sieczkę, żeby za jakimkolwiek facetem po TAKICH zachowaniach rozpaczać?

dziękujemy za udział w zabawie - mamy cię

To trollica na dodatek głupia jak but z lewej nogi.
Na marginesie- smutne  jest to, że ludzie potrafią wypisywac takie bzdury jakby kpiac z prawdziwych dramatów ludzkich.
Skąd tacy ludzie się biorą? Gdzie to się urodziło i kto to wychowywał? No cóż...

Nie znam się na ludziach. Może jesteś trollem, a może kimś kto czuje się źle i  jest samotny. Faktycznie straszny natłok nieszczęść w tym twoim opisie zdarzeń. Nie wiem czego oczekujesz?
Ten facet o którym piszesz jest nieodpowiednim mężczyzną. Wiesz to przecież. Jesteś chora, albo raczej byłaś. Wierzę, że na świecie są porządni, wartościowi mężczyźni. Ważne abyś ty była taką kobietą. Popełniłaś błąd. Dałaś mu się zbałamucić. On jest chorym człowiekiem, a ty weszłaś w jego chory świat i stałaś się chora jak on.
Wszystko jest proste. Blokujesz jego numer telefonu, nigdy więcej się z nim nie spotykasz i z nim nie rozmawiasz. Korzystasz z pomocy psychologa. Otwierasz się na ludzi, szukasz przyjaciół może nawet wśród osób dotkniętych jak ty chorobą. Pomyśl, że z tego wyjdziesz i kiedyś może pomożesz komuś kogo dotknie choroba jak twoja. Nikt z nas nie wie czy za chwilę sam nie będzie po tej drugiej stronie - w świecie ludzi chorych, gdzie na życie patrzy się innymi kategoriami.
Ważne, żebyś nie szukała pomocy tylko na forum. Forum może być uzupełnieniem.
Podobno po burzy zawsze wychodzi słońce:)