Miłość,Wyrok,Mętlik

Postaram się nieco przybliżyć temat,napisałam zbyt ogólnikowo.

W zasadzie chodzi mi o to czy da się stworzyć normalną rodzinę w przypadku gdy widok jego rodziny przyprawia mnie o mdłości

Wszystko zaczęło się od tego że wraz z Tż zostaliśmy zatrzymani przez policję.On był zmuszony przyznać się do tego czynu z obawy o mnie (policja straszyła że jak się nie przyzna to i ja wyląduję w areszcie) mimo iż cała sprawa miała z nim niewiele wspólnego,wziął wszystko na siebie. Gdybym tylko wiedziała że tak to się potoczy.... Mnie po 14h na komisariacie wypuszczono,on został. W tym czasie miałam nadzieję że jego brat załatwi dobrego adwokata(na biednego nie trafiło). A tu..nic... Tż został przewieziony do prokurator(bez adwokata,do tego doprowadził jego braciszek bo się bał że i on za to beknie),postawiono mu zarzuty. Sama nie wiedziałam co robić,nigdy nie pracowałam,to Tż utrzymywał nasz dom,nie miałam na adwokata dla niego. Siłą a w zasadzie zastraszeniem wymusiłam na szwagrze żeby ten adwokat jednak był ale było już za późno-Tż osadzili w aś. Wtedy wszystko się zaczęło. Zawalił się cały świat,musiałam wyprowadzić się z naszego mieszkania do rodziców i znaleźć pracę,jakoś stanąć na nogi. Zamiast wsparcia od przyszłego szwagra dostałam jedynie posłuch echa w słuchawce telefonu.Nie odbierał ich albo robił to z łaską-nie rozumiał mnie...Przyszła teściowa nie chciała tż odwiedzać w areszcie bo uznała że to nie miejsce dla niej(wielka dama od siedmiu boleści),zabrali mi "nasze" auto(własność Tż który jasno wyraził się że ja mam je mieć-nie uszanowali jego decyzji). Z racji tego że ja nie miałam zgody na widzenie(byłam świadkiem w sprawie) wszystkie informacje o nim mogłam uzyskać od nich,a uzyskiwałam je dosłownie siłą. Jakoś nie było im po drodze informować mnie co u niego. Przyszła mamusia nagadywała mu że jeżdżę z obcymi facetami,że z nimi piję,że przychodzę do niej i wymuszam pieniądze,że to ona jest dla syna najważniejsza a nie ja i ważne że ona na widzenia może chodzić(nagle jej się odmieniło bo początkowo tam chodzić nie chciała),że to wypada a to nie i mam robić to i tamto,po prostu stara czepliwa franca. W zasadzie skorzystała z okazji by nas poróżnić i doprowadzić do rozstania. Nie mogłam się pogodzić z myślą że to on tam jest a powinien być tam ktoś inny. Długo by opowiadać bo podobne świńskie akcje miały miejsce przez cały czas trwania aresztu. Przyszedł dzień w którym Tż mógł opuścić mury AŚ.Rano zadzwoniła do mnie jego matka i powiedziała że mam po niego nie jechać bo on tego nie chce. Po tych słowach jeszcze bardziej utwierdziła mnie w przekonaniu żeby tam jechać. Na miejscu okazało się że kłamała,kłamała we wszystkim o czym dowiedział się mój Tż i co,i nic powiedział że teraz nie ma głowy na takie pierdoły. Jego matka udaje że nic się nie stało,brat traktuje jak powietrze z ulgą że już nic mu nie grozi. Zawsze myślałam że jako w zasadzie rodzina, bo znamy się tyle lat ,będziemy w takiej chwili dla siebie oparciem a tu totalna olewka. Myślę że nie tak to powinno wyglądać i mam do nich o to żal. Żal za brak wsparcia i nienawiść za głupie szczeniackie akcje. Nie lubię zakłamanych ludzi,takich ze swojego otoczenia skutecznie izoluję. Zbliża się wigilia i wiem że pewnie znowu będzie chciała żeby Tż u nich był a on kolejny rok zabierze mnie tam siłą. Poprzednia wigilia to był tragizm,traktowali mnie tak jakby mnie tam w ogóle nie było Takie kółeczko wzajemnej adoracji i mimo że sama nie chciałam tam być czułam że również nie byłam tam mile widziana.Tylko dlaczego,przecież ja nie zrobiłam nic złego. Czy mam ich przepraszać za ich kłamstwa(to chyba byłoby chore) czy w dalszym ciągu mieć ich w nosie(ale czy to nie odbije się na relacjach naszej rodzinki?w końcu chcemy mieć dzieci a ja nie wyobrażam sobie że moje dziecko mogłoby mieć kontakt z takiego typu ludźmi). Dodam że do dziś dnia obwiniam szwagra za to że zniszczył życie młodszemu bratu a matka nie zareagowała.Nie ma już czystej karty-jest karany a w dodatku wisi nad nim wyrok roku pozbawienia wolności. Być może nie jest to problem tak zawiły jak niektóre w postach które zdążyłam przeczytać ale jednak w dalszym ciągu daje mi to do myślenia.