Bolesne rostanie

Daruj sobie. Przez jakiś czas poboli i przestanie. Kiedy Ci już przejdzie będziesz kręcił głową z niedowierzania, że wiązałeś z tą kobietą jakieś plany. Swoją drogą 3,5 roku zajęło dziewczynie dojście do wniosku, że " to nie to", no, no.

Dziewczyna ma coś co ja nazywam syndromem 3 lat. Dużo związków rozpada się mniej więcej po takim czasie, wkradła się nuda i rutyna i doszło do tego oczarowanie innym facetem i po zawodach. Co do porady to daj sobie troche czasu na zalobe po tym zwiazku na razie.

Jakby tak szybko nie załatała to byś robił sobie nadzieję. Tak źle, a tak niedobrze. Zbieraj się powoli do kupy, a prawdziwa miłość sama kiedyś zapuka do Ciebie.

Jej zachowanie świadczy tylko i wyłącznie o tym, że z jej strony to na pewno nie była wielka love tylko jakieś tam zauroczenie. Daj sobie spokój z nią i zacznij żyć własnym życiem, baw się i korzystaj z życia. Czas leczy rani uwierz mi ! Z czasem na pewno znajdziesz kogoś wartego większej uwagi

Ze mną też facet zerwał przez smsa i bardzo to przeżyłam, ale teraz z perspektywy czasu wiem, że człowiek jest w stanie znieść wiele chociaż wiem, że na początku jest to bolesne.

No, tak bywa.Wypalilo sie uczucie, o ile w ogole bylo.
Dobrze, ze ty trzy lata,a nie siedem.
Na sile nic nie zrobisz.Dziewczyna szuka wrazen, jest znudzona i wcale nie kocha Cie juz.Bo jakby kochala, to by sie nie nudzila.
Wiem, ze to bardzo Cie boli, ale im szybciej zaczniesz zapominac, tym lepiej dla Ciebie.

Dzisiaj się od niej dowiedziałem, że odkąd nie jesteśmy razem już kilka razy się z nim spotkała, w piątek byli sb razem w Krakowie, w sobotę w tym pieprzonym klubie itp.
A skąd go zna?? podobno jak już wczesniej wychodziła z koleżankami na miasto to on nieraz tam był i dlatego go zna. Ogólnie jak mi pisała to wszystko to aż mnie chciało rozerwać od środka. Nie życzę takich rozstań nikomu

Długo to tak będzie boleć mniej więcej?bo domyślam się że nie krótko, tymbardziej że ja ją bardzo kochałem, a ona już z innym sie spotyka itp inne rzeczy niemiłe czyni....

Nie wiem jak długo. U mnie minęły na razie dwa ponad dwa tygodnie od rozstania. Też go kochałam. Czasem czuję się silna, a czasem pojawia się żal i ta straszna myśl, że on zaczyna coś nowego z inną... łatwiej jest na pewno, gdy nie masz żadnego kontaktu, nie śledzisz na portalach społecznościowych, nie dociekasz co u niej... trzeba się odciąć, to jedyne wyjście, by złagodzić ten ból i oszczędzić sobie cierpień. Niech Cie nie obchodzi co, gdzie i z kim ona robi. To nie powinno być Twoim zmartwieniem. Porzuć wspomnienie o niej, bo nie warto sobie zaprzątać tym głowy. Wiem, że cały czas będziesz o niej myślał, ja też myślę o swoim ex, ale z czasem będzie lepiej, myśli będą parować powoli, powoli, aż wyparują. Trzeba tylko dać sobie na to szansę, a jedynym wyjściem jest właśnie ZERWANIE KONTAKTU. Uwierz.

Macie rację. Wezmę się za siebie, bd dążył do tego co chciałem osiągnąć i może spotkam kobietę która obdarzy mnie szczerym uczuciem....  Nie zasłużyłem na to wszystko co mi o nim czy tam o nich samych pisała,a  już tymbardziej na te widoki z klubu. Będę mieć je przed oczami...... kto wie, może kiedyś zrozumie, że źle postąpiła ale wtedy to szerokości

Tak na nabranie sił

https://www.youtube.com/watch?v=0IA3ZvCkRkQ

Najprostsze co możesz zrobić to usunąć ją ze znajomych albo najlepiej - zablokować

A mnie to wygląda trochę na sytuację, że ona się czuła w tym związku jak w klatce. Możliwe, że już przez dłuższy czas się dusiła w tym związku, że chciała więcej czasu spędzać ze znajomymi bez ciebie. A ty ciągle ją trzymałeś i nie pozwalałeś odpocząć, bo jak sam napisałeś, jesteś "zazdrośnikiem". Jak można być zazdrosnym o to, że twoja kobieta wychodzi z koleżanką do klubu? Rozumiem gdyby wyszła z kolegą, no ale z koleżanką? Bez przesady. Moim zdaniem powinieneś z nią poważnie pogadać, czy ona się nie czuła w kajdanach od dłuższego czasu i po prostu teraz wybuchnęła, bo miała już serdecznie dość. Kazdy potrzebuje trochę czasu dla siebie, a nie ciągle siedzenie w domu z chłopakiem albo wychodzenie we dwójkę.

Długo o nim zapominałam dopóki nie zaczęłam być z moim obecnym partnerem chociaż nadal kochałam tamtego, a przynajmniej tak mi się wydawało. Teraz z perspektywy czasu patrze na to z innej perspektywy, najwidoczniej tak miało być. Jestem szczęśliwa Skoro tak szybko się pocieszyła kimś innym to znaczy, że nie była warta zachodu

.

hej:) to może i ja dodam 3 grosze od siebie, bo sama miałam podobną sytuację, odrobinę bardziej skomplikowaną i niestety odrobinę dłużej to trwało wszystko.
Ogromną przysługę Ci oddała Twoja była partnerka tym ,że od Ciebie odeszła. Tak, dokładnie, dobrze przeczytałeś. Z każdym dniem będziesz widział jak ten związek był nieidealny, jak nie dostawałeś tego co chciałeś, jak potraktowała Cię w sposób karygodny mimo tego ,że się starałeś i byłeś dobry dla niej. Teraz jest Ci smutno, to zrozumiałe... Jeszcze trochę pobędzie i przestanie. Potem znów wróci na jakiś czas (godzinę, dzień, dwa) i znów przestanie. Ale wiesz co jest najważniejsze ? To co nie jedna osoba Ci tutaj napisała : faktycznie ZERO KONTAKTU. Ja z doświadczenia wiem ,że to jest jak tam, jeśli w porę się nie opanuje smutku, histerii i chęci napisania do drugiej osoby ,to tama pęka i człowiek rozpada się na milion kawałków...
Ja tutaj na forum od roku walczę o siebie. Parter były mnie zdradzał, miał związek na boku, traktował jak popychadło, a ja naiwna wybaczałam. I od roku co jakiś czas przychodziłam na forum się tutaj wypłakać. W końcu odeszłam na dobre. Czy jest lepiej ? Tak, jest. Są czasami dni ,że płaczę ,że jest mi przykro. Są też dni kiedy on się odezwie i najgorsze co można zrobić to kontynuować rozmowę. Nie raz się na to nabrałam jak się odezwał, a jest bardzo kreatywny. A to ,że mnie widział, a to że chce mi coś wyjaśnić, a to ,że czegoś się niby dowiedział i mnie wyzywa, a to ,że chce wrócić. Pokusa jest żeby porozmawiać (strasznie głupia), ale to najgorsze co można zrobić.
I wiesz co ? Wiesz czego najbardziej żałuję ?
Żałuję ,że nie odeszłam wcześniej i nie zajęłam się w porę swoim życiem... Gdybym to zrobiła rok temu, to nie byłoby teraz już jego tematu. A ja to tak przeciągałam, dawałam się nabrać, wmawiałam sobie ,że go kocham ,więc się zmieni. Najróżniejsze głupie myśli miałam.
A teraz wiem, że skoro ktoś traktuje mnie w tak bezczelny sposób, rani świadomie, okłamuje, za moimi plecami coś spiskuje i zdradza, to ta osoba nie zasługuje na obecność w moim życiu. I lepiej płakać jak dziecko przez jakiś czas, rwać sobie włosy z głowy, niż wracać do takiej osoby. Oczywiście trzeba też wiedzieć kiedy dać sobie czas na żałobę, a kiedy stopniowo przestać myśleć o tej drugiej osobie.
Jestem z Tobą! Też nadal walczę o siebie, bo mimo rozstania nadal mnie boli to wszystko co przeżyłam. Nie popełnij mojego błędu i nie wdawaj się w bezsensowne dyskusje z nią, a tym bardziej nie wracaj do niej nawet jakby bóg wie jak pięknie mówiła jak się zmieni.
Wiesz ile osób tutaj na forum miało podobny problem ? Po rozstaniu nie mogli dojść do siebie, ale z czasem udało się i znaleźli osobę z którą są szczęśliwi ? Zarówno Tobie jak i sobie tego życzę. Ale żeby do tego doszło to trzeba przegonić i uporać się z tematem toksycznego eks.

Trzymam za Ciebie kciuki !

A i jeszcze jedno dodam. Nie wątpię w to, że bardzo silnym uczuciem ją darzyć, że ją kochasz. Wiesz co ? Pokochaj siebie mocniej niż kochasz ją. Skup się teraz na sobie. Rozpieszczaj się i po prostu sam siebie traktuj tak jakbyś chciał żeby ktoś inny Cię traktował.

Wytrzymasz, wierzę w Ciebie ! Nie trzymaj tego w sobie wszystkiego tylko wyrzucaj, otaczaj się teraz samymi bliskimi osobami ,które rozumieją Twój problem. Emocje będą słabły i czas działa na Twoją korzyść.
Wiesz... ja też nie za bardzo rozumiem po co pisać do byłego/byłej po rozstaniu. Po co jakieś ckliwe teksty pisać, i dosłownie dupę zawracać. Może to robią z nudów ? Albo chcą podnieść swoją samoocenę poprzez zobaczenie ,że może jeszcze jednak temu byłemu/ byłej zależy ?
Jedno jest pewne.. jak kobieta czy mężczyzna kocha to by nie odchodził/a ,a potem tak nie mąciła pisząc co chwilę...

Ten mój były jak piszę to już nie raz przekonałam się na własnej skórze ,że najlepiej nie wdawać się w zbędne dyskusje, bo tylko "wysysa" energię ze mnie... Czuję się jeszcze gorzej i czuję ,że powracam znów do punktu wyjścia. A nie raz pisał, żalił się jak to tęskni, jak to mnie kocha, cuda na kiju obiecywał. A po chwili albo olewał, albo się wściekał ,że czegoś nie dostaje na już i mówił niemiłe, bardzo niemiłe rzeczy. A tak jak nie odzywam się, udaję dosłownie ,że nie istnieje ,to jest najlepiej bo mam spokój. Sama ze swoimi emocjami mogę się rozprawić... A czasami są naprawdę sprzeczne. Do dziś potrafię tęsknić. Teraz już wiem, że to tęsknota za pieszczotami, za jakimś złudnym poczuciem ,że mam obok siebie kochającą mnie osobę itd. To nie jest tęsknota za nim samym. Ewentualnie może za moim wyobrażeniem jego osoby w tych dobrych chwilach.
Ale wierzę ,że to minie. Trzeba się tylko zaprzeć i faktycznie ZERO KONTAKTU )

Ja to tak mam ,że jak on się odezwie ,albo sobie coś przypomnę ,albo mi się przyśni to chodzę taka struta.
Tak jeszcze spytam, ile masz lat ? Bo wydajesz się być młodą osobą, prawdopodobnie masz całe życie przed sobą i na pewno jeszcze wiele przyjemnych chwil przed Tobą. Tego się trzymaj

mysle ze ta dziewczyna nawet nie zasluguje na to zeby tu na jej temat rozmawiac,kompletne dno jak dla mnie...glowa do gory:)

To podobnie jak i ja, ja w tym roku skończyłam 24 lata.
Chciałabym już spotkać tego właściwego, myśleć o założeniu rodziny itd. Ale nic nie będę przyspieszać na siłę. Teraz z resztą chyba nie byłby to odpowiedni moment na pakowanie się w nowy związek, bo nadal mnie jeszcze denerwuje temat byłego ,a wolałabym być czysta uczuciowa i obojętna na ten temat. Pociesza mnie tylko to ,że mimo wszystko nadal jestem młoda i nie zmarnował mi 10, 20 czy 50 lat życia. A wnioski wyciągnięte z tej relacji tylko mi pomogą mam nadzieję w nowych relacjach żeby nikomu nie dać wejść tak na głowę i nie wiązać się z osobą u której podejrzewam jakieś odchylenie od normy, a u niego gołym okiem to było widać.
Zobaczysz, poboli i przestanie:) niestety tego nie da się przeskoczyć, to jest swego rodzaju żałoba ,którą trzeba przeżyć.

Chyba się muszę zgodzic z Twoja uwaga dotyczacą tzw syndromu trzech lat. Z wielu historii mozna zauwazyc ten problem. Wg mnie kryzys przychodzi miedzy 3 a 4 rokiem zwiazku. Podobnie jak to mialo miejsce u mnie. Przeczytajcie sobie jesli macie ochote. Nie jestem jeszcze emocjonalnie stabilny, ale po rozmowach z ludzmi z forum wiem ze trzeba zapomniec, walczyc o to zeby sie udalo zapomniec. Chociaz to trudne...

Caly czas czytam wasze porady dotyczace roznych tematowna tym forum. Placze, ale mam nadzieje ze wyrzuce z siebie zle emocje. A jesli te emocje wyjda, to latwiej bedize sie pogodzic i zapomniec.

Ja kocham jeszcze swoja ex i czuje jakas pustke i tesknote za nia, ale skoro podjela taka decyzje, to jej sprawa...

Ja nawet po 2 miesiącach mam takie myśli ,że gdybym zobaczyła na fb na przykład (staram się nie wchodzić na jego profil) ,że z kimś nowym się spotyka to dziwnie bym się poczuła. Z jednej strony jakaś taka zazdrość by była ,że on już kogoś ma. Jakaś może złość ,że ja nadal mam dni ,że przeżywam rozstanie. A z drugiej strony to żal by mi było dziewczyny. Bo on to tak wszystko koloryzuje, pewnie by mi napisał jaka to ona jest cudowna, jaki związek idealny itd... a prawda by była taka ,że do pierwszej kłótni by było ok ,a potem i tak traktowałby ją pewnie tak jak mnie. Bo żyje on 25 lat już ,a wszystkich tak przedmiotowo traktuje.
Zazdroszczę Ci tego Krakowa... ja wieczór spędzam w domu oglądając jakieś programy w tv. Niby ok, bo mam kiepski nastój i pewnie w towarzystwie źle bym się czuła, a z drugiej strony wyszłabym z domu.

Kurcze, a już było ok.... to nagle z nikąd znów mi się przykro zaczęło robić, znów o nim pomyślałam i wszystko mi się przypomniało...

Musimy się trzymać !
Ktoś kto powiela schematy i źle traktuje partnerów to nagle od tak się nie zmieni. Mój eksio uważa się za cudownego mężczyznę i w ogóle, ma stwierdzone zaburzenie osobowości, ale nie chce się leczyć. Sam się nie wyleczy. Na dzień dzisiejszy daje mi to jakąś głupią satysfakcję ,że on całe życie będzie tak się motał.
A w takie gorsze dni... musimy sobie pozwolić na wypłakanie się w poduszkę, na drinka na rozluźnienie, albo cokolwiek innego co poprawi nam tylko humor. I trzeba pamiętać ,że to kiedyś minie ,a i tak super się trzymamy!:)
Mój eksik identycznie postępuje... tu niby odzywa się nie wiadomo skąd czy aby na pewno wszystkie rzeczy sobie oddaliśmy, że chce coś wyjaśnić, że tęskni, że chce wrócić itd. A najgorsze co może być to odezwać się, Ty bardzo dobrze zrobiłaś że nie odezwałaś się, jesteś o krok dalej ode mnie, bo ja jak na razie rozumiem ,że nie ma co odpowiadać a mimo wszystko zdarzy mi się odpisać. Teraz na szczęście cisza.

EDIT:

Chociaż tego że nie wrócę to jestem pewna. Ale mimo wszystko po co samą siebie ranić pisząc z nim w ogóle... tylko mi to jeszcze bardziej by pogorszyło humor, a przecież chcę o nim zapomnieć, a nie pisać sobie jakby nigdy nic... O nie nie.

Mój to samo, nic bezinteresownie nie robi dobrego. Wszystko co zrobił "dobrego" dla mnie to było interesowne. Bo chciał coś zyskać... A później i tak mi to wypomniał i podliczył ,że wydał tyle i tyle. Który facet zaprosi kobietę na kolację, a potem w kłótni jej to wypomni ?!
A mi się wydaje ,że wcale ona nie jest taką wielką miłością Twojego eksia. Może mu się podobała i jak to facet, nie mógł jej mieć to jeszcze bardziej atrakcyjna mu się wydawała, a w związku traktuje ją pewnie podobnie jak Ciebie traktował. Mój tak opowiadał w kłótni o tej kochance, że ona taka zaradna, że taką sytuację ma podobną jak ona i w ogóle pełna gloryfikacja. A jak posłuchałam jak ją traktował to jeszcze gorzej niż mnie...

Będziemy szczęśliwe, zobaczysz. Musi upłynąć troszkę czasu żeby nam wywietrzeli z głowy:) jaki dziś masz nastrój ? Ja się obudziłam i w końcu on nie był pierwszą moją myślą. O dziwo po rozstaniu lepiej było niż teraz, teraz chwilowo doła złapałam.... ale wiem że TO MINIE! Musi minąć:)

Hmm, niestety dzisiaj też nie za fajnie. O dziwo świeżo po rozstaniu było lepiej, właściwie było dobrze do momentu gdy nie napisał do mnie. Nie wiem czemu ten weekend jest taki nostalgiczny... Najgorsze jest to, że ja wciąż ich sobie razem wyobrażam. Nie wiem czy to zazdrość? Bo go naprawdę szczerze kochałam? Nie wiem co się dzieje, czemu to wraca? Wciąż sobie myślę, ze on będzie traktował ją jak księżniczkę, nie to co mnie, że dla niej się zmieni itd. Nie wiem dlaczego mam takie przeświadczenie. Byłam jego pierwszą, można powiedzieć że wszystkiego go nauczyłam, a jak pomyśle sobie ze ona zgarnie owoce to aż mi się niedobrze robi. Mam nadzieję że te chore myśli przejdą i to szybko. 

Chciałabym gdzieś wyjść z kimś, tylko że ja nie mam za bardzo znajomych, a samej tak tułać się wiecznie gdzieś po mieście też nie jest za ciekawe. Muszę się teraz całkowicie poświecić studiom.

Dodam, ze ona jest bardzo do mnie podobna, wiec to jeszcze bardziej boli. Czasem miałam wrażenie, ze on widzi we mnie ją i ze poniekąd związał się ze mną, bo mu ą przypominałam urodą. To brzmi trochę nienormalnie...

Naprawdę nie rozumiem tego że ludzie którzy są ze sobą potrafią siebie nienawidzić. Widzę to bardzo często i nie rozumiem tego. Dużo osób w ogóle nie rozumie pojęcia przyjaźni, bycia z drugą osobą. Ich poziom uczuciowości jest na poziomie zwierząt a różnica jest tylko taka że potrafią mówić. Widać to od razu po twarzy spotkanej osoby, po spojrzeniu, po reakcji gdy mówimy o sobie, po sposobie prowadzenia rozmowy. Są nieobecni, wyłączeni. Ich odpowiedzi są automatyczne, wyuczone na pamięć. Często nie da się ich przez to odróżnić od ludzi bo piszą podobnie. Obserwujcie takich ludzi dookoła siebie bo zauważycie ich mnóstwo!

Adrian dopóki ją kochasz to żaden kontakt nie jest wskazany. Dla własnego dobra powinieneś się od niej całkowicie odciąć. Tylko tym sposobem zagoisz rany, "wyleczysz" się z niej. Jeśli napisze/ zadzwoni to powiedz wprost że nie życzysz sobie tych kontaktów. Nie ma innego wyjścia. Ona już nie jest z Tobą, pomyśl teraz o sobie i zajmij się swoim życiem bez niej. Tylko musisz być konsekwentny, bo każdy kontakt będzie Cię rozwalał, wzbudzał w Tobie nadzieje. Po co Ci to? Odetnij się, a dzięki temu szybciej staniesz na nogi. Nie stój w miejscu.

Ja już się pogodziłam z rozstaniem. Minął ledwo ponad miesiąc, już jest lepiej, wiem, że nie wrócimy do siebie, bo ja nawet tego nie chcę, pomimo, że go kocham. Ostatnio znów dzwonił do mnie, ale mam go zablokowanego w telefonie. Nie wiem czego on chce i szczerze mówiąc nie obchodzi mnie to. Ja po prostu nie potrafię z nim normalnie gadać. Za bardzo mnie zranił, a ja nie chcę mieć z nim nic wspólnego. Tylko po co dzwoni? Ostatnio 3 razy, wcześniej chciał mi niby oddać szczotkę do włosów... Jeśli dzwoni tylko po to by spytać "co słychać" to niech spieprza, a jeśli dzwoni po to by ewentualnie wrócić to niech tez spieprza. Sam chciał spróbować z inną, a jak mu powiedziałam, ze nie chcę z nim żadnego kontaktu, to powinien to uszanować.

Oj Adrian wiesz, że może (!) po tym miesiącu dojść do wniosku, że JEDNAK nie chce z Tobą już być . Zostawiła sobie otwartą furtkę, aby mieć swobodny wybór. Można się wyszaleć z partnerem u boku , tutaj raczej chodzi o "zmęczenie" związkiem, który tworzyliście. Pomyśl trochę o Sobie i własnej przyszłości.
Życzę powodzenia!