Ja, wiecznie samotna, teskniaca za uczuciem, a jednak swietnie dajaca sobie rade w pojedynke 
Ja, ktora nie narzekala na powodzenie, ale zawsze mowila "nie", bo zawsze cos nie pasowalo, bo zawsze nie ten. Ja szukajaca prawdziwej milosci a nie czegos na sile. Wlasnie ja staje w obliczu nowej znajomosci z osoba, ktora mnie bardzo intryguje. I wlasnie ja strasznie sie boje, sama nie wiedziec czego. Chce Go poznac, moze zblizyc sie do niego, a jednoczesnie na sama mysl paralizuje mnie lek. Pragne byc z kims blisko, a jednoczesnie zawsze od tego uciekam. Chcialabym by tym razem bylo inaczej, ale boje sie ze sie nie uda, ze znow uciekne robiac krok w tyl. On pewny siebie prawnik, ja zwykla szara myszka.
Czy mozliwe jest dzialanie wbrew wlasnym lekom? Czy mozliwe jest, ze powiem sobie "pozostan" kiedy wszystko wewnatrz mowi mi "uciekaj, jestes samotnikiem i tego sie trzymaj"?
- Kasai
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Podobne tematy
Często te bariery są pod nogami, to Ty masz poczuć szczęście...potem będziesz żałować, że nie spróbowałaś i pokonaj swój lęk
- Yvette
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
inesita, nie ma reguły. Niewątpliwie istnieją sposoby, by przełamać swój lęk i nie pozwolić, by kierował naszym życiem. Pytanie tylko, na ile głębokie są Twoje obawy i w jakim stopniu jesteś w stanie poradzić sobie sama, a w jakim potrzebujesz przewodnictwa psychologa, który nota bene takimi sprawami się zajmuje.
To, o czym mówisz to klasyczny konflikt unikanie-dążenie. Chcesz czegoś, ale obawiasz się zranienia i cierpienia, więc wybierasz bezpieczną opcję - ucieczkę. Przełamanie tego schematu ochrony przed zranieniem może nie być proste. Najważniejsze jest jednak, że widzisz tą różnicę między tym, czego pragniesz, a tym, czego się obawiasz. Oczywiście, próbuj z tego wyjść, jeżeli czujesz się na siłach to możesz nawet na własną rękę - nie bój się jednak prosić o pomoc psychologiczną, jeżeli lęki zaczną komplikować Ci życie i decydować za Ciebie.
Trzymam kciuki.
4 2009-12-10 17:00:33 Ostatnio edytowany przez pestek (2009-12-10 17:01:29)
Na zewnątrz pewny siebie prawnik a może wewnątrz niepewny siebie człowiek.Miałem ostatnio taką sytuację , zastanawiałem się czy próbować czy sobie odpuścić , odejść, Spróbowałem , bo wiem że być może żałowałbym do końca życia że tego nie zrobiłem.Nie wyszło ale tak widocznie musiało być :)Nie uciekaj, pamiętaj ,że tak do końca nigdy od tego nie uciekniesz.Takie jest życie, i to my musimy łamać bariery,nikt nie zrobi tego za nas.Trzymam kciuki żebyś ją złamała.Powodzenia
5 2009-12-12 15:22:26 Ostatnio edytowany przez patia (2009-12-12 15:31:58)
Doskonale Cie rozumie, pare lat temu miałam takie same wątpliwości, potem wiele razy żałowałam, często rezygnowałam z jakiejś znajomości bo bałam się zranienia, utraty niezależności i tej pewności ze do póki jestem sama to jestem panią swojego losu, mogę wszystko mieć pod kontrolą, ale wiesz co człowiek jest stworzony do życia między ludzmi i kiedyś znudzi Ci się typ samotnika, puste wieczory albo brak bratniej duszy kiedy będziesz potrzebowala wsparcia, dzielenia życia z kimś nie oznacza utraty pewności siebie, a nawet Ci jej dodaje, czasem lepiej borykać sie z życiem we dwoje niż w pojedynke, ja przełamałam swoje obawy i bariery i odżuciłam wszystkie wątpliwosci i w cale tego nie żałuje i tobie też życze odwagi i powodzenia. Mam nadzieję że podejmiesz słuszną decyzję i nie będziesz jej żałować.