Nękający chłopak z depresją, pomocy!

Współczuję Ci. Może policja coś by tu pomogła? Chociaż nie wiem, jak interweniują w przypadku osób leczących się psychiatrycznie.

Ale jakiej porady Ty oczekujesz? Wyjedziesz na koniec świata, schowasz się w jakiejś czarnej dziurze, żeby Cię nie znalazł? Tu potrzeba radykalnych środków. Zbieraj dowody. Nagrywaj rozmowy, zachowuj wiadomości. A później sprawa o nękanie. No chyba, że masz lepszy pomysł. Ale ucieczka nie jest żadnym wyjściem.

A co do tego żegnania... Daj spokój, gdyby chciał sobie coś zrobić, zrobiłby to już dawno nie mówiąc Ci o tym. Żenada. Coś czuję, że on traktuje depresję jako usprawiedliwienie swoich zachowań.

Kukułka, ktoś, kto ma depresję nie powinien wchodzić w związek. By wejść w dojrzały, dobry związek, trzeba się najpierw uporać ze swoimi problemami, bo inaczej przewalimy je na partnera - co właśnie widać u Ciebie.

Depresja, narkotyki... Czy on się leczy w jakikolwiek sposób?

JA bym raczej poszła w swoją stronę, zajęła się swoim życiem. Ignoruj ten jego szantaż emocjonalny, że nikt go nie rozumie, że się zabije. On potrzebuje pomocy profesjonalisty. Ty mu nie pomożesz. Jeśli z nim zostaniesz, jeśli się zaangażujesz za mocno w pomaganie mu, to on pociągnie Cię za sobą i z radosnej osoby staniesz się osobą z depresją, taką jak on. Wiej gdzie pieprz rośnie!

Zaczął leczenie. Wizyta u psychiatry przed nim... U psychologa był dopiero dwa razy. Pani po pierwszej rozmowie powiedziała, że gdyby był niepełnoletni to umieściłaby go w ośrodku zamkniętym, ale że jest dorosły - to on musi podjąć leczenie.
Zdaję sobie sprawę, że mu nie pomogę, ale on sobie mnie obrał chyba jako "lekarstwo", sądząc po tym, jak się zachowuje.
Przytłacza mnie to, sama zauważyłam, że chodzę smutna ostatnio, a zawsze zarażałam innych humorem

Chcę, od zawsze chcę wyjechać, nie widzę tu dla siebie perspektyw,  nie jestem szczęśliwa będąc tu gdzie jestem. Dodatkowo problemy z nim skłaniają mnie do tego jeszcze bardziej. To moje marzenie.

Wiem, że to nie tłumaczenie, ale ja już nie wiem co mam robić, on jest nieobliczalny, nie wiem czego się po nim spodziewać. Płakał nawet przy mojej rodzinie pod drzwiami... Dosłownie, płakał, jak dziecko, które zbiło kolano. Zalewając się łzami. Dlatego wolałam załagodzić sytuacje te kilka razy i dla świętego spokoju go wysłuchać... Czuję się  nieraz manipulowana, on mnie doprowadza do takiego stanu, że wychodzę z siebie, po czym on staje się oazą spokoju, a ja wrzeszczę... Normalnie robi ze mnie jawnie wariatkę. Mieszka blisko, zmiana numeru nic nie da, bo przychodzi kiedy mu się podoba, rano, po południu, późnym wieczorem... Czuję się osaczona.

Nie, to nie jest szczęśliwy związek, z pewnością. Chociaż myślałam, że taki będzie, bo on taki miły, spokojny, cichy... "Cicha woda brzegi rwie" jak widać. Zawiodłam się niesamowicie.

Ale ciężko się odciąć od kogoś, kto mieszka rzut beretem...

Hah, Wy tak na serio? Czytając tą historyjkę miałem wrażenie, że autorka nie ma chłopaka, tylko opiekuję się swoim dzieckiem, musi mu wszystko mówić, wkurza się o nic, chce swoją "mamusię" mieć tylko przy sobie, wytłumaczy mi ktoś gdzie ludzie znajdują takie osobniki i jak sięz nimi łączą, o tyle to zabawne co ciekawe.

Pozdrawiam

kukulka90, musisz koniecznie zakonczyc ten zwiazek.  Skoro psycholog stwierdzil ze gdyby byl nieletni to by byl zamkniety, to jest to bardzo powazna sprawa.  Za kazdym razem kiedy z nim sie spotykasz narazasz siebie na smiertelne niebezpieczenstwo.  Jesli dobrze wyczytalem, juz sie od niego wyprowadzilas - bardzo dobrze.  Musisz teraz permanentnie zerwac wszelki kontakt z nim i zaszyc sie gdzies w bezpiecznym miejscu.  Moze powinnas zamieszkac z rodzicami, lub gdzies gdzie on Cie nie znajdzie.  Nie odpowiadaj na telefony, sms-y, bo w przeciwnym razie tylko przedluzysz ten proces.

Jesli zdarzy Ci sie z nim rozmawiac (np. gdyby Cie gdzies zaskoczyl), to w zadnym wypadku nie awanturuj sie.  Badz spokojna i powiedz mu cokolwiek zeby sobie poszedl.

Odradzam dzwonienie na policje.  Policjanci moga przyjechac i z nim porozmawiac, ale efekt bedzie odwrotny.  On moze pomyslec: "Przyszly gliny, pogadaly i poszly.  Nic na mnie nie maja" - to moze go rozzuchwalic.  Moze byc tez tak, ze wizyta policjantow sprawi iz on sie poczuje jakby zaciskal mu sie sznur na szyi i moze posunac sie do jakis desperackich ruchow.  Masz do czynienia z czlowiekiem umyslowo chorym.  On nie dziala w sposob normaly.

Dzwoń na policję! W miarę możliwości dowiedz się, czy przebywa aktualnie w domu czy gdzie i dodaj przy zgłoszeniu, że ma stwierdzoną ciężką depresję.
Akurat groźby samobójców traktują dość poważnie, przyjeżdżają, zabierają delikwenta na przymusową obserwację w szpitalu psychiatrycznym. Jeśli straszy, to po czymś takim zwykle się straszenia samobójstwem odechciewa, a jeśli mówił poważnie (w co wątpię bardzo w tym przypadku), to można tak uratować komuś życie.
Za każdym jednym razem, kiedy mówi, że się zabije, dzwoń na policję i zgłaszaj to, zapewniam, że prędzej jemu to się znudzi a nie im.

A co do samego nękania - aktualnie stalking jest przestępstwem zwyczajnie. Zachowuj w miarę możliwości wszystkie smsy, maile itd., ewentualnie notuj, ile połączeń wykonał i jak się troche uzbiera, zgłaszaj to też na policję. Osobno oczywiście i osobiście na komisariacie. Stalkerów trudno przepłoszyć, ale da się. I nie daj się spławić policji, że pewnie zakochany i mu przejdzie, żądaj interwencji, bo to ich obowiązek!

@Ninka
Wysłałam Ci PW, sprawdź mail. ;-)

To nie ma znaczenia.
On jej nie kocha to po pierwsze. Po drugie, nie widze wytlumaczenia na takie zachowanie.

Ty tak serio??? Ale naprawdę? Bo czytam trzy  razy i nie wierzę

To jest psychol. Tu trzeba się definitywnie odciąć!
Zalecałabym autorce, by sama udała się do psychologa, bo zachowuje się i myśli jak osoba współuzależniona.

Normalna osoba, nawet mocno zakochana, nie zachowuje się w ten sposób!!!!

Trollem zadnym nie jestem! nie wiemy jak w rzeczywistosci ta relacja wygladala i ile w tym prawdy co autorka pisze, mysle ze sporo.
autorka itak zrobi jak bedzie uwazala. wśród moich znajomych miala miejsce podobna sytuacja: chlopak biegal za kobietą ale go nie brala
pod uwage. Minął rok. Sama się odezwala i spotkali się. Powiedziala mi ze teraz zaluje swojej decyzji i niewiadomo co z nimi bedzie.

Biegał - ale czy groził samobójstwem i płakał? Miał przy okazji depresję i problem narkotykowy?

To jest taka malutka, subtelna różnica....

Jemu na niej nie zalezy. Zalezy mu tylko i wylacznie na nim samym co pokazuja wszystkie opisane zachowania.

Agresja, urojenia i brak samokontroli nie wyglądają na depresję, tylko co najmniej na zaburzenia osobowości, a może i początki choroby psychicznej. Przebywanie z osobą w takim stanie, która się nie leczy jest dla Ciebie niebezpieczne. Problem w tym, że kiedy do agresora dociera, że ofiara chce się od niego odseparować, przemoc się nasila, czego teraz doświadczasz.

Co robić.
W ogóle nie powinnaś z nim się kontaktować, szczególnie w cztery oczy. Nie wpuszczać do domu, nie rozmawiać, nie reagować na telefony, smsy, maile itd., bo to go tylko podkręca - jakąkolwiek reakcję odczytuje tak, że musi Cię tylko trochę mocniej przycisnąć, a znowu będziesz robić to, czego on sobie życzy. Jeśli będzie szantażował samobójstwem, to jak już ktoś radził, wołaj od razu policję i pogotowie. Wyjazd, choćby na trochę, to niezły pomysł. Możesz się skontaktować z poradnią rodzinną, jeśli masz jakąś w pobliżu, albo psychologiem, który specjalizuje się w przemocy, to wytłumaczą dokładniej, jak to działa i jak go traktować.

Proszę potraktuj to poważnie. Posłuchaj swojego instynktu, który każe Ci uciekać. Możesz mieć jednak wrażenie, że dobrze go znasz i kontrolujesz sytuację, albo po prostu żal Ci go. Jednak weź pod uwagę, że on sam stwierdza, że zupełnie nie panuje nad tym, co mówi i co robi, więc może zrobić wszystko. On teraz nie potrzebuje dziewczyny, tylko lekarza.

Zatem żadna rada nie będzie dobra. Nikt coprawda nie każe Ci sie z nim bić, czy kłócić, ale postawić się musisz.
Zerwij kontakt, całkowicie, w pracy z nim rozmawiaj tylko w sprawach służbowych oczywiście. Najważniejsze, jak zadzwoni, że się wiesza, czy tnie to powiedz powodzenia i się rozłącz. albo najlepiej w ogóle nie odbieraj. PAmiętaj, jak zrobi sobie coś złego to tylko jego wina, a po drugie to będzie koniec Twojej udręki. Nigdy nie miej wyrzutów sumienia, wszystko co on robi to tylko jego wina.