To już koniec

Rozumiem, że masz dość, ale należy Ci się zadośćuczynienie za straty moralne w postaci wielkich alimentów, całego domu i połowy jego forsy. Nie będzie łatwo, a lepiej płakać w porszaku niż pod przysłowiowym mostem. Idź do dobrego adwokata, który wybije Ci te głupie samarytańskie pomysły z głowy. Serio.

Dorula ochłoń.......i nie wqrwi..j mnie,wez adwokata dobrego,pieniądze będą ci potrzebne na podratowanie zdrowia ,nalezy ci sie ,na sprawy będzie chodzil adwokat,ze wzg na stan twojego zdrowia,da sie.....
odczekaj,uspokój sie,nie musisz od razu,dochodź do siebie powolutku.....

wysokim sądem nie pomanipuluje za łatwo. Następnie zaś sprawa wygląda tak, idziesz do NAJLEPSZEGO adwokata w mieście, jeśli jesteś z waw, to dam Ci do niej numer, opowiadasz mu swoją historię, mówisz, jak chcesz, żeby sprawa się zakończyła i on wszystko robi za Ciebie. moja pani adwokat to mój anioł stróż. serio. I zastanów się nad tym orzekaniem o winie. Jeśli faktycznie jest sukinsynem, to czemu uciekać. Nie uciekać, walczyć.

Ja wiem, że masz ochotę się położyć, nakryć kołdrą i żeby Cię ktoś obudził, jak będzie po wszystkim. Ale tak nie ma.

Chcesz mu oddać te lata w prezencie? Nie, nie, nie i jeszcze raz NAJN. Po niemiecku brzmi mam nadzieję dosadnie.

Moje malzenstwo tez sie rozpadlo. Zeby nie zwariowac trafilam do psychiatry. Od 3 miesiecy jestem na tabletkach I dzieki nim stalam sie silna- walcze o swoje,pracuje,spotykam sie z kolezankami,jade na wczasy z dzieckiem????   zdecydowanie polecam

Ech, te tabletki...
Jestem na silnych środkach od 10 lat, już sie uzaleznilam, wysypiam sie tylko dzięki nim,
na razie nie chce innych.
Daje radę, dzięki Wam rowniez, za co bardzo dziękuje.
Cieszę sie, ze wyjeżdżam, dzięki temu mam jeszcze mnóstwo rzeczy do zrobienia, koleżanki sie zapowiadają z wizyta, inna już czeka na moj przyjazd nad morzem, nie będę rozpamietywac tego,
co już i tak nie ma znaczenia.
Zero empatii, dobrej woli, zrozumienia, wypieranie, zwalanie na mnie winy za rozpad małżeństwa.
Ale to wszystko gra, gra, która ma jakiś cel...
On po prostu uwielbia robić sobie urlop od małżeństwa, jedno nieporozumienie i szał ciał,
Wyprowadzam sie!!!!
Bierze czyste rzeczy z szafy, ja krzycze- o, nie, zabieraj brudy, nie bedą mi syfiec w łazience,
Niech ci corunia wypierze, niech ona sie po tobie sprząta, droga wolna, spierdalaj na drzewo!
A on twierdzi, ze jestem chora psychicznie, hahaha.
Mieszka u coruni, mentalnie sa na tym samym poziomie, to dorosła kobieta, ma swoje zycie,
ale on bez niej żyć nie moze, o co tu chodzi???
To nie pierwszy raz, kiedyś tego spróbował i mu sie spodobało, nie wynajmie mieszkania jak normalny facet, tylko siedzi jej na głowie, ech...
Po naszym ślubie pojechał w podróż poślubna, ale nie ze mną...pózniej te wyjazdy sie powtarzały.
Ich sprawa, ich zycie, nie chce już na to patrzeć.
Zreszta ona jest taka sama, jak tatuś, niedaleko pada jabłko od jabłoni, gdzie ja, kurwa, miałam oczy???
Mamy zaproszenie na imieniny za tydzień, pytam, co powiedzieć Grażynie, a on, ze nie idziemy, halach,
Rozesmialam mu sie w twarz i mowię- to ty nie idziesz, nie jestem do ciebie łańcuchem przywiązana,
No, co za dupek.
On nie chciał rozwodu, pytałam, co zamierza, a on, ze nic i nie chce mu sie ze mną gadać.
No to wysłałam mu smsa, niejednego, niepotrzebnie sie nakręciłam, ale macie racje, będę walczyć o swoje, na cały etat wytrzymam rok,  jak znam siebie, a muszę za coś żyć.
Jeszcze raz dziękuje, ze mnie oswiecilyscie, bo ja już chciałam uciekać nie oglądając sie za siebie...

Dorula, trzymaj się, zrobiłaś pierwszy krok, teraz będzie już tylko lepiej

Na pomoc!!!
Wróciłam do domu opłalona, wypoczęta, ręka mi drżala, kiedy otwierałam drzwi, ale mojego meza
na szczęście nie było i nie ma do tej pory.
Do przewidzenia.
On mieszka tu tylko wtedy, kiedy mnie nie ma.
Jutro jesteśmy zaproszeni do przyjaciół na imprezę.
Iść czy nie???
Miałam nadzieje, ze on sie nie wybiera, ale niestety...
Boje sie, ze będę sie zachowywać nienaturalnie, ze wszystko będzie widać, jak na dłoni, a ja będę
miała na twarzy wypisaną zgryzotę.
Napisałam smsa, zeby nie szedł i nie robił siary, ale bez odzewu.
Wiem, ze pójdzie, bo na towarzystwie zależy mu bardziej, niż na własnej głowie.
Boje sie, ze nie wytrzymam i zrabie mu dupę przy wszystkich, a nikt przecież nie chce małżeńskich
Kłótni słuchać na imieninach.
Wogóle nikt tego nie chce słuchać.
A on będzie siedział biedny, pokrzywdzony, wpatrzony smutnym wzrokiem w drinka.
Cichutka, nieszczęśliwa ofiara przemocy w rodzinie.
No, masakra.
Iść na żywioł, czy zostać w domu?
A moze iść i sie dobrze bawić?
Poradzcie, proszę.

Hahaha, to zależy od pogody.
Ile osób?
Nie wiem, pewnie kilkanaście.
Mamy osobno przyjechać i osobno wyjść?
Przecież to głupie.
No, ale inaczej sie nie da.
Dziękuje za odzew, bo już włosy z głowy rwę.

Nie moge zawieść tych ludzi, wszyscy na mnie czekają, w końcu spędziliśmy dwa tygodnie na sycylii.
było cudownie, solenizantka bardzo na mnie liczy, mam nie iść przez jakiegoś dupka?
Boje sie, ze zostanę w domu i utopie smutki w alkoholu.
A oni bedą mi mieli to za złe.
Och, te dylematy po rozstaniu, chyba każdy je ma, nie ja pierwsza i nie ostatnia.
Dam radę.
Chyba, ze jutro stchorze i zakopie sie w łóżku na tydzień.
Śmieszne, myślałam, ze facet poszedł po rozum do głowy, ale on go po prostu nie ma.
Swietnie mu idzie, nie ma co.
A ja idę spać sama i nikt mnie w nocy nie obudzi, bo chyba nie napisałam, ze moj maz jest alkoholikiem.
Dobranoc.