Maz heroinista

Pewnie ze nie moze juz nigdy nie poczujesz takiego bolu jaki odczowalas nigdy wiecej nie odczujesz tej niepewnosci jaka moglas odczuac bedac z nim. Rozstanie boli strasznie boli ale czy nie jest to inny bol czy nie poczulas pewnego rodzaju ulgi tak jak bys zrzucila jakis kamien ze swojego serca.? Zrobilas bardzo dobrze odchodzac i nie wracaj nogdy bo po co pozniej to na nowo przechodzic

I bardzo dobrze bo to nie byl by tylko krok w tyl a wielkie kroki wstecz poczatek zamknietego kregu ty mu dajesz szanse bo jest cudowny on sie cieszy jest poczatek jak z bajki pozniej staje sie to dla noego normalnoscia i pozniej za nim sie nie obejrzyszysz to bedzie szansa 100 i on juz nie bedzie musial sie starac bo bedzie wiedzial ze wybaczysz a ty juz bedziesz tym wszystkim tak zmeczona ze juz nie bedziesz wiedziala co robic. I gdy wresxie podejmiesz decyzje to bedziesz tym wszystkim tak wyczonczona ze bolalo by jeszcze bardziej  ! Szkoda ze musisz z nim jeszcze  mieszkac bo po pewnym czasie przebywajac z nim ulegniesz bo jest ciagle bo cudowny bo wierzyc bedziesz chciala nie bedziesz miala sily patrzac na ta "Zmiane " mowic ze z wami koniec wiec jak najszybciej od niego ucieknij

Ja wiem ze teraz juz nie ulegne. Ja juz przerabialam miliony szans. Kazdy odwyk dawal nadzieje na lepsze jutro.  Na to ze moze tym razem sie uda ale nie tym razem. Teraz jest inaczej. Maz caly czas prosi zebym poczekala z adwokatem, ale nic nie zdziala. Niech walczy wyjsc z tego syfu, chociazby dla dzieci zeby mogl je widywac. Dla siebie samego. Dla mnie juz nie musi..........

Uciec nie jest tak latwo a po drugie ja nie chce uciekac. My duzo rozmawiamy. Nie toczymy wojny bo mamy dzieci. Maz jest swiadomy tego co nam zrobil. Tego w jakim jest bagnie i musze to po kolei przeprowadzic, tak jak byc powinno. Musze postarac sie o mieszkanie socjalne i inne dodatki bo poki co nie moge podjac pracy bo mam malutka corcie a zebym mogla zrobic to wszystko to musze miec rozwod. Musze byc samotna matka, ale byc moze maz znajdzie sobie mieszkanie i wyniesie sie na czas trwania rozprawy.

Ja juz pragne tylko byc taka jak kiedys. Szczesliwa, radosna i przebojowa dziewczyna. Ktora nigdy niczego sie nie bala. Dla kotrej nie bylo rzeczy nie mozliwych. Taka znowu chce byc.

Kiedys balam sie czy maz sobie czegos nie zrobi jak odejde z dziecmi. Co bedzie z dlugami jakie zrobil. Ale teraz juz nie mam tego strachu w sobie. Chce zyc spokojnie, nie zastanawiajac sie i nie myslac czy moze maz dzisiaj tak sie nacpa ze przedawkuje. Ze moze zrobi cos tak zlego ze nie bede mogla wiecej spojrzec mu w oczy. Ja juz zapomnialam jak to jest czuc sie bezpiecznie:( tego najbardziej pragne dla siebie i dzieci.

Dziekuje wam ze jednak weszliscie i napisaliscie bo w tedy lzej na sercu sie robi, jak mozna sie komus wygadac.

EXTRA _terrestrial uwierz mi ze na temat tego syfu wiem wszystko. Widzialam juz wiele. Oj wiele rzeczy ktorych nie powinnam widziec:( wiem ze odwyk daje tylko zmniejszenie tolerancji a co za tym idzie. Tak jak mowisz. Mniejsza kasa na here. Nie raz bylo tak ze maz wychodzil z odwyku i pierwsze swoje kroki skierowal do dilera. Najdluzej byl czysty 4 miesiace, ale jak sie pozniej okazalo wciagal masakryczne ilosci fety. Extasy i inne dragi. Co tu duzo mowic. Zaden inny narkotyk nie zastapi tu milosci do hery.

On jeszcze nie uwarza ze zamkniecie w osrodku mu pomoze. Nie ma na to czasu bo kto go w pracy zastapi, ale nie patrzy na to ze ma dopiero 32 lata i cale zycie do wygrania i szczerze mysle ze po rozwodzie watpie czy sie podniesie. Mysle ze ludzie tacy jak moj maz, ktorzy od malego byli wychowywani w rodzinie patologicznej nie maja przed soba przyszlosci. Mysle ze te traumatyczne wydarzenia z dziecinstwa ciagna sie caly czas za nimi. Kiedys myslalam, co tam nie damy sobie rady. Pokaze mezowi co znaczy miec normalny dom. Kochajaca rodzine a dzisiaj wiem ze nie wstapilabym w taki zwiazek bo jest od razu skazany na strate:(

A stoczyc juz sie stoczyl. Mielismy wszystko a teraz pelno dlugow jakie narobil. Kradzieze. Brak oszczednosci. Nic. Wszystko na co ciezko pracowalismy szlak trafil.

Odcinam sie!!!!!!!!!!! Wiem ze calkowicie sie nie odetne bo mamy dzieci. Dam mu ta szanse zeby mogl sie widywac z dziecmi, ale tylko w tedy kiedy bedzie czysty. W innym wypadku, kiedy zobacze ze nic na dobre sie nie zmienia, bede musiala ograniczyc mu prawa do nich. Strasznie to smutne, ale przeciez nie moge pozwolic zeby kiedys doszlo do jakiejs tragedi.

Na nawrocenie nie bede czekac bo mnie juz  zmeczylo to malzenstwo. Zmeczyla mnie ciagla walka o niego. Chce zadbac o siebie. Cieszyc sie dziecmi na ktore czekalam tyle lat. Moj synek zaczyna od Sierpnia szkole i chce do tego czasu miec juz rozwod za soba.

Zastanawiam sie nawet nad powrotem do Polski, ale nie wiem czy dam rade finansowo sie tam utrzymac. Tu zyje sie latwiej, ale tez wiem ze bylabym tysiac km od mojego meza. Mialabym poczucie  bezpieczenstwa a zostajac tu boje sie ze przyjdzie dzien, kiedy bedzie na takim dnie ze bedzie mnie nachodzil i prosil o kase.

Strasznie ciezkie to wszystko jest.

Panibaronowa wielkie dzieki za te slowa! Naprawde duzo to dla mnie znaczy.

Masz racje w Pl latwiej byloby mi ze wsparciem rodziny, chociaz o uzaleznieniu mojego meza wie tylko jedno rodzenstwo. Rodzice ani drugie z rodzenstwa nic nie wiedza, powiem im dopiero jak bede miala rozwod w reku bo rodzice sa chorzy a mojego meza kochaja jak syna, wiec nie pozwole zeby z tego powodu im sie cos stalo a po drugie nie przechodzac tego co ja, nie wiem czy by zrozumieli jak powazne skutki daje hera. Co sie w twdy dzieje. Niejednokronie slysze od kogos. Walcz. Uda sie. To wymaga czasu, ale ja wiem ze ten ktos zycia za mnie nie przezyje. Teraz mam 31 lat i mam zycie przed soba i poki jestem mloda to chce cos zmienic a nie czekac na przedawkowanie meza.

Nie dosc ze Swieta spedzam z dala od rodziny. Dzieci chore. Jutro wizyta u adwokata to trzeba bylo zostac w domu. To budze sie o poranku a mojego meza juz nie bylo. Pierwsze swoje kroki skierowal do dilera. Glowa nagrzana i jest ok. Ale rowniez zostawil mi kartke ze przeprasza za to ze spieprzyl mi zycie. Zebym go zostawila i ratowala siebie i dzieci bo jego czeka tylko jedno. Ja juz od jakiegos czasu pogodzilam sie z tym ze moze skonczyc w piachi, ale taka droge zycia wybral i musi poniesc tego konsekwencje.

Moze kolejne Swieta beda dla mnie i dzieci radosne i spokojne?

Moze ktoregos dnia wejdzie jakas kobieta na moj watek i napisze ze jak Tobie sie udalo to i ja sprobuje oderwac sie od tego co zle. Bardzo bym chciala zeby kobiety mialy w sobie ta sile by skonczyc zwiazek ktory nie ma przed soba przyszlosci.

Ja wiem jedno ze bede tutaj do was pisac bo widze ze daje mi to sile do tej ciezkiej walki i dziekuje wam za kazde dobre i zle slowo

Dokładnie tak. Widzę, że wiesz co jest grane. Jeśli w ciągu wielu lat stajesz się czyimś opiekunem, to trudno zwolnić się z tego "etatu". Nie wiem, czy wiesz, że takie wchodzenie w rolę opiekuna ma charakter trwały i może oznaczać, że wchodząc w następny związek "poczujesz coś" w stosunku do osoby z osobowością o podobnej strukturze co twój mąż (niekoniecznie JUŻ uzależnionej). Jest bardzo ważne abyś ucieczki przed mężem - to dasz radę jak czuję zrobić skutecznie - nie utożsamiała z rozwiązaniem swojego zasadniczego problemu. Tak jak stałaś się ekspertką od "hery" [;-)] tak teraz dobrze byłoby abyś stała się ekspertką od SIEBIE czyli "osoby współuzależnionej". Widziałem kiedyś sytuacje gdzie na dwa z trzech związków dziewczyna wybierała osoby uzależnione, a jedyna osoba nieuzależniona(i jedyna sensowna), z którą się związała nie wyzwoliła w niej dostatecznie silnego uczucia aby związek przetrwał dłużej. Jest coś takiego w osobach tego typu co przyciąga niektóre kobiety - zwłaszcza kobiety z tendencją do przejmowania odpowiedzialności i brania na barki "ciężaru całego świata". Jakiś rodzaj emocji, który jest im niezbędny aby pokochać. Jakby w stosunku do innych ludzi nic im się na poziomie czysto emocjonalnym nie "włączało". I uwaga - raczej nie licz, że po tym co ci się przytrafiło będziesz już wiedziała czego unikać. Najlepiej poczytaj wątki dziewczyn żyjących z alkoholikami, gdzie najbardziej podłe i destrukcyjne zachowania takich osób nie są w stanie ich "odkochać" i nawet zrywając strasznie tęsknią za tym kogo się pozbyły. Tęsknią za tymi chwilami szczęścia i spokoju, które im czasami darowywał gdy był trzeźwy - bo jako rzadkie kąski były dla nich, spragnionych normalności, szczególnie atrakcyjne. Możliwe tez, że tęsknią za rolą "bycia potrzebną" - bo w istocie były potrzebne i często skutecznie rozwiązywały problemy jakie niósł ze sobą nałóg. Ten wzorzec w okresie związku z taką osobą wdrukowuje się jeszcze silniej i tkwi w osobowości osoby współuzależnionej, narażając na ryzyko powtórki z rozrywki.

Trzymam kciuki, mam nadzieję, że wymyśli jakiś sposób abyś nie musiała spłacać nieswoich długów.

Zatem nietypowo, życzę ci Radosnych i Spokojnych Przyszłych Świąt
- najlepiej już Bożego Narodzenia :-))

Dzisiejszy dzien nie zaczal sie dla mnie dobrze dostalam emaila od adwokatki, ze niestety musi przelozyc spotkanie na przyszly tydzien bo chora jest. Czulam ze wybor polskiego adwokata to nie jest dobra decyzja. Tak czekalam na dzisiejszy dzien........

Za chwilke bede dwonic do niemieckiego, poleconego przez znajomych adwokata. Moze on szybciej bedzie mogl sie ze mna spotkac?

Dobrze ze za oknem w koncu sloneczko jest to i samopoczucie od razu lepsze.

Jednak znalazlam adwokata ktory przyjmie mnie dzisiaj za 2h bedziemy pisac wniosek rozwodowy. Nie macie pojecia jakie to dla mnie wazne.

Dzieki ze pytasz. Pozew zlozony. Teraz czekac az dostane pismo kiedy rozprawa. Moze to potrwac do 5 miesiecy, ale moze na okolicznosci odbedzie sie to szybko.

Wczoraj mialam podly dzien. Nie wiem ile gram maz hery wypalil, ale w takim stanie nigdy go nie widzialam. Doszlo do niego ze nic juz nie jest do odzyskania. Ze stracil wszystko i po powrocie do domu zrobil mi pieklo. On nie moze przezyc ze kiedys moge byc z innym facetem. Ze ktos moze mnie dotykac oprocz mnie. Ze nie bedzie juz blisko dzieci. I tak sobie to wbil do glowy ze zaczal mnie straszyc ze mnie zabije zeby nikt inny nie mogl mnie miec reszty nie bede opowiadac bo nie chce sie nakrecac. Nie spalam cala noc. Pod poduszka mialam nozyczki bo nie wiem co siedzi w tej chorej glowie i na cala noc zamknelam meza w innym pokoju na klucz. Synek plakal bo wszystko to slyszal i nie rozumie czemh tata mowi tak zle slowa

Dzisiaj widzialam meza jak jechak na policje bo ma sprawe. Nie wiem czy go zatrzymaja czy nie, ale byloby to dla mnie wielka ulga. Ale jezeli tak sie nie stanie to do Poniedzialku ma czas zeby sie od nas wyniesc a jezeli tego nie zrobi to ide na policje i prosze o zakaz zblizania sie do nas.

Nie bede zya w strachu  o mu sie cis uroilo w glowie. Mial swoj czas. Mogl byc mezem i ojcem a teraz nie obchodzi mnie to co on czuje i mysli. Mnie tez nie jest latwo, ale kazda taka zla chwila dodaje mi mega sil.

Nie moge sie wyniesc bo nie mam gdzie. Nie moge wynajac mieszkania bo nie mam mozliwosci isc do pracy dopoki corcia nie pojdzie od Wrzesnia do przedszkola. A jakbym poszla na wynajete mieszkanie to nie dostane mieszkania socjalnego bo bedzie znaczylo ze mnie stac samej oplacic mieszkanie. Tutaj jako samotna matka bede miala duza pomoc, ale niestety dopuki maz sie nie wyniesie albo nie bede miala rozwodu to musze sie meczyc.

Anna dziekuje Ci bardzo za tego posta. Bardzo wiele to dla mnie znaczy.

Tak mieszkam w De. Wiem o tych emeryturach i je nie chce robic tego teraz. Ja juz  chce byc wolna. Po prostu wolna. Wiem o takich domach pomocy o jakim prawdopodomnie mowisz, tylko wiesz co najbardziej mnie przeraza. Jugendamt. Nigdy nie mialam z nimi do czynienia, ale tyle dookola sie slyszy jak zabieraja dzieci bo nie jest sie w stanie o nie zadbac.

Bardzo dziekuje za chec pomocy! Jak dobrze wiedziec ze sa jeszcze dobrzy ludzie, ktorzy chca ta pomoc zaoferowac.

Coś w tym jest. Mój chłopak ma takie okresy "eksperymentowania" z narkotykami. Miałam terapię indywidualną moja terapeutka zadała mi pytanie: "co według mnie jest we mnie takiego, że wiązałam się z takim mężczyzną i czego mi brakuje, że tkwię w takiej relacji". pytania te krążą mi po głowie do dnia dzisiejszego i nadal szukam na nie odpowiedzi. Mój związek jest totalnie bez przyszłości a mimo to tkwię w tej relacji. tak jak napisałaś taka wewnętrzna matka teresa, która myśli że zbawi człowieka a tak na prawdę to tylko poszukuje miłości skąd to się bierze... (?) .