Czy to jest normalne?

Nie było żadnego szczególnego zdarzenia, które by to zmieniło. Po prostu zaczynało gasnąć a gdy chciałam to naprawić usłyszałam, że wymuszam seks, co dla mnie było i jest poniżające. Cały czas pamiętam te słowa dlatego ciężko jest mi się przełamać, ale staram sie po czym i tak jestem zignorowana. Powiedziałam mu ostatnio, że kłócimy się tylko przez seks, więc może lepiej by było w ogóle go nie uprawiać? Tylko, że moje libido szaleje, co prowadzi do złości i frustracji, zaczynam źle o sobie myśleć mimo iż wiem, że nie powinnam.

Klasyk, ze tak powiem.
Absolutnie nie powinnas czuc sie gorsza, i absolutnie nie powinnas nic wymuszac ani poddawac partnera presji. To ze cos nie jest jak na poczatku to calkowicie normalne, tak samo jak sam seks raz na dwa tygodnie. Ludzie maja rozne potrzeby i to co dla jednego to malo, dla drugiego jest stanowczo za duzo.
Byc moze w tej kwestii jestescie niedopasowani a poczatki byly niczym na haju, jak u wiekszosci ludzi. Byc moze partner ma klopoty zdrowotne, byc moze jest przemeczony i mysli o czyms innym. Ostatnia i raczej watpliwa przyczyna o jakiej powinnas myslec to fakt ze moze miec kogos innego.
Nie wierz w glupoty typu "zaloz bielizne" i inne dyrdymaly z babskich poradnikow bo to najczesciej dziala ale na kobieca wyobraznie.
Na pewno przydalaby sie powazna rozmowa o Waszych oczekiwaniach, jednak nie oczekuj ze facet sie od razu otworzy- zapewniam ze to dla niego moze byc nie mniej bolesne niz dla Ciebie, choc za cholere sie nie przyzna. Wynika to z faktu ze ma byc silny, twardy i z mitow ze zawsze powinien miec i sile i ochote. Niestety w dzisiejszym pelnym stresow swiecie tak fajnie to nie jest.
Powodzenia.

Przyjrzę się może jak i o czym z sobą ROZMAWIACIE:

Czyli, z jakiś powodów nie możesz na OD RAZU pójść do partnera i powiedzieć: "słuchaj, mam napady chcicy, albo robisz mi dobrze klasycznie, a jak nie dajesz rady spróbuj językiem-uwielbiam Twój język..., ewentualnie pomyśl, co na ciebie działa spróbuję cię odpowiednio zachęcić - tylko opowiedz ze szczegółami..."

Zamiast TEGO O ZGROZO...

Taaaa... Może zamiast tego: "Kochanie, nie zbilansowały mi się przychody z rozchodami po ostatnim spotkaniu biznesowym... chyba mam małe manko...  ;-)) Zagmatwać jeszcze bardziej, żeby łatwo było udawać, że NIE ZROZUMIAŁ

Czyli zabawa polega na tym że WSTYDZISZ się komunikować potrzeby, bo obawiasz się że partner cię zrani - on zaś widząc że się wstydzisz rani po to abyś bała się komunikować wprost. Jego zysk z tego: święty spokój.

Z obu stron jest zysk z F_A_T_A_L_N_E_J_ komunikacji w związku: ty bronisz się przed wstydem, on przed seksem. I chore status quo się utrzymuje.

Kiedy -właśnie z powyższego powodu- zamiast mówić o swoich potrzebach BEZPOŚREDNIO i W CHWILI GDY pojawiają sie, długo odraczasz je i tłamsisz, emocje zbierają się jak woda w spłuczce i dochodzi do "spuszczenia" ich w akcie katharsis:

rezultatem takiej strategii WYLEWANIA EMOCJI  ZNOW NIE MOŻE BYĆ NORMALA WZAJEMNA KOMUNIKACJA O POTREBACH  ALE AWANTURA, czyli zabawa "W KTO WYGRA" a nie próba zrozumienia o co chodzi.

Wygra zawsze ten, kto ma COŚ DO DANIA LUB ZABRANIA.

Znowu nie powiedziałaś o co ci chodzi tylko dokładnie odwrotnie.

Jeszcze tego nie wiesz, ale ten związek zmierza do ŚMIERCI bo nie macie możliwości rozmawiania o swoich najgłębszych potrzebach - nie jesteście "DOŚĆ BLISCY"./zamiast tego każde ukrywa swoje problemy - ty z powodu WSTYDU, on.. nie wiem jeszcze ale z pewnością o nich nie mówi/

Powinnaś OD DAWNA wiedzieć, dlaczego on woli mniej (zmęczenie, spadek libido, spadek Twojej atrakcyjności) - NA WSZYSTKO TO SĄ SPOSOBY. Są sposoby także na "ładne koleżanki w pracy". TAK. Ludzie radzą sobie z tym - i to radzą wspólnie.

Kiedy będziesz w stanie powiedzieć mu - "wiesz mam dziś obtartą prawą wargę sromową, spróbuj bardziej z lewej", albo "Ustaw penisa bardziej pod kątem tam w szczycie pochwy mam takie przyjemne miejsce" - albo "jeszcze jestem niedopieszczona, potrzebuję cię,mam straszną ochotę żebyś popieścił mnie językiem", to będzie to o co chodzi.

Rozmowy o problemach są u was GRĄ W "KTO WYGRA" a nie komunikacją ważnych rzeczy, negocjowaniem i wspólnym znajdowaniem rozwiązania. Poważnie pomyślcie TERAZ i OD RAZU nad terapią małżeńską - jeszcze nie w celu ratowania związku ale jako INWESTYCJA W JEGO PRZYSZŁOŚC - za cel ustawcie sobie wyuczenie niekrępowanej EFEKTYWNEJ komunikacji w sprawach spornych.

Przeciesz nie masz nawet BLADOZIELONEGO pojęcia co się włąściwie z nim dzieje i nie potraficie o tym szczerze porozmawiać tylko uprawiacie gierki!!!!

Nie ma co czekać. To co piszesz to zupełna zgroza! (przynajmniej w zakresie komunikacji małzeńskiej i to z OBU stron)

Odpowiadając na Twoje pytanie "Baudelaire" - myślę, że to widać kiedy podniecamy drugą osobę i kiedy ma ona chęć na nas, nieprawdaż? U faceta np. wzwód na sam widok nagiego kobiecego ciała to już jakiś wyznacznik prawda? A tak w ogóle to po co obniżać swoje libido? Po co farmakologicznie się okaleczać?

Żeby mieć święty spokój i nie kłócić się w kółko o seks?

Dziękuję za poradę! Potrafisz mi wytłumaczyć na konkretnych przykładach co robię źle. Dzięki temu zrozumiałam, że też moje błędy mogły doprowadzić to tego z czym mam problem. Do tej pory nie widziałam tych moich błędów i całą złość wylewała się na nim. Też muszę nad sobą popracować. Nad swoją osobowością, nad emocjami i nad własnym "ja i moje potrzeby". Wiem, że z partnerem mogę porozmawiać szczerze o wszystkim, więc tylko muszę się przełamać.

Moją nadzieję budzi fakt, że zamiast obrażać się na fakty potrafisz je zaakceptować. Dodam więc, że to że nie dogadujecie się w tej absolutnie PODSTAWOWEJ sprawie nie zależy wyłącznie od Ciebie ale też od męża. Jeśli nie wystarczy dać mu przykładu, będziesz potrzebowała wsparcia czyli terapii małżeńskiej. Zwróć uwagę, że ON TEŻ MA PROBLEM - stracił libido i trudno ocenić czym jest to spowodowane (przemęczenie, brak Twojej dbałości o siebie, ładna koleżanka w pracy) - o tym rozmawia się bardzo trudno - i trudno bez emocji - tak aby nie budzić poczucia winy ale chęć rozwiązania problemu.

Nie ma jednak moim zdaniem ŻADNEGO UZASADNIENIA dla utrzymywania męża w nieświadomości Twoich potrzeb. To niszczy wasz związek (chcoć konkretnie niszczy go brak możliwości rozmawiania o wszystkim). Chcesz mieć doskonałego kochanka to go sobie "zrób" - :-) Gdy trzeba prowadź jego rękę, gdy trzeba powiedz jaki rodzaj gry wstępnej cię szczególnie podnieca. Nie ma "genialnych kochanków" - są ludzie, którzy trafili w swoim życiu na kobietę, która była ich w stanie tego nauczyć lub reagowałą na tyle wyraziście aby mogli nauczyć się sami. Osoby zamknięte na uzewnętrznianie swoich uczuć i emocji w takich sytuacjach nie dają żadnych szans drugiej stronie.
Co więcej - zorientuj się, jak wzbogacić włąsne zachowania, które sprawiają mu przyjemność - żeby coś dostać trzeba coś dać :-) Co za problem aby popracować nad strojem, kuszeniem wyglądem? Czy ty jesteś świadoma jego potrzeb czy kwitujesz to stwierdzeniem, że mężczyźnie wystarczą trzy minuty więc nie ma co zawracać sobie głowy?

Piszesz że musisz się "przełamywać"? To brzmi groźnie. W sprawach seksu "zahamowania" wszelkiego rodzaju działają jak środki obniżające libido.

Mąż cię pociąga - trzeba dać mu to do zrozumienia i stopniowo wyedukować na "Casanovę" - tylko trzeba przestać się wstydzić i nauczyć rozmawiać o każdym szczególe spraw intymnych WPROST, KAWA NA ŁAWĘ, + demonstracja :-).

Ech, młodzi, zdrowi ludzie, a nie potrafią dotrzeć w seksie do radości, którą może dawać :-)
Wstydźcie się ;-)

/bo jeśli już się wstydzić - to właśnie tego a nie własnych pragnień/

Jestem świadoma jego potrzeb i nigdy nie traktowałam go na 3 minuty Ciężko mi rozmawiać w sprawach seksu ze względu na moją nieśmiałość, ale uświadomiłam sobie, że przecież on nie siedzi w mojej głowie i skąd może wiedzieć czego pragnę? Tak więc przy najbliższej okazji postaram się pozbyć zahamowań i wyłożę tą Kawę na ławę