Żal do tych, co wiedzieli o zdradzie...

Tak, ja mam żal - gdybym wiedziała wcześniej, miałabym szansę na ułożenie sobie życia od nowa. W moim przypadku zdradzacz prowadził równoległe życie kilka lat.
Najgorsza prawda jest lepsza niż najlepsze kłamstwo...

A jakie to ma znaczenie czy kilka lat czy kilka miesięcy? Boli tak samo.

Nie pomyślałam w ten sposób. A mój ból jest tak ogromny, że wydaje mi się, że już bardziej boleć nie może

Nie wydaje Ci się, że to wchodzenie z butami do czyjegoś świata?

Ktoś podjął decyzje o zdradzie, zdradza i będzie żył z konsekwencjami tej decyzji. Zdradzana osoba wcześniej czy później i tak się dowie.
Znałem faceta żyjącego w kilku związkach na raz. Wolałem zerwać z nim znajomość niż patrzeć na to, co robi. To jego życie i jego wybory.

To nie realny świat tylko jego iluzja

Moim zdaniem lepiej, żeby dowiedziała się wcześniej niż później.
Poza tym pomyśl, jak się czuje ten ktoś zdradzany gdy dowiaduje się o tym, że inni o tym wiedzieli? Jak mu z tym jest?

Ja nie mam żadnego żalu do osób, które wiedziały o zdradzie a kryły zdradzacza. Po prostu przestają dla mnie istnieć te osoby i gdybym nawet spotkał taką osobę z otwartym złamaniem nogi, to sypnałbym tylko solą na rane i poszedł dalej. Znam takie kolezaneczki mojej ex i żadnej nie mowie, nie odpowiadam czesc i patrze w oczy do samego konca jak spotykam i zazwyczaj one spuszczaja wzrok. Nie robie tego z żalu, a raczej traktuje z ogromną pogardą.

Widzisz..ja podchodze do tego tematu troche inaczej. Dam inny przykład. Jeżeli jakaś osoba morduje drugą, a obok stoi "przyjaciel" mordercy i się przygląda, to również dostaje wyrok za współudział. Może troche mniejszy, ale jednak.
Na fakt ten dziala jeszcze zachowanie takiej osoby. Spotkalem sie z takim przypadkiem, gdzie przyjacioleczka mojej ex wiedziala bardzo dobrze o tym, ze moja ex spotykala sie juz z innym gosciem, a spotykając ją w klubie najpierw pier***enie jak to my wygladamy "słitaśnie" i meldowanie smsami co 5 minut mojej ex każdego mojego kroku na pępkowym mojego kolegi. Zreszta w tym samym czasie co moja ex odeszła do innego, tamta zostawiła mojego dobrego kolege również dla jakiegoś typa po 4 latach z dnia na dzien. Jakby się zgadały.

Co do lojalności, moralności....punkt widzenia zależy od tego, co dla kogo ma większą wartość.

Ja słyszałem od swojej ex, że jestem niewartościowa osoba, a ona bardzo dobrze zna swoja wartość. Jezeli jej zyciowymi wartosciami jest kure*two oraz brak jakichkolwiek zasad to wtedy OK... Ona jest wartościowa a ja jestem zerem...bo jestem i zawsze byłem uczciwą osobą.

Ja dajac przyklad o morderstwie rownież napisałem, że osoba trzecia tylko przyglądała się z boku a nie trzymała noża razem z mordercą. Na szczescie nie mam wsrod swoich kolegow takich typow co zdradzaja swoje kobiety i raczej nie chcialbym sie z takimi zadawać. Kwestia tego, co kto ma w głowie. Wyraznie mowie...nie mam żalu do takich osob a jedyne co czuje to pogardę.

Nie uważam tego za problem. Problemem jest sama zdrada w związkach i cała otoczka z tym związana, a więc również "lojalność" przyjaciółeczek. Jeżeli Ty stawiasz lojalność koleżeńską ponad wierność w związku to uważam, że Ty musisz miec z tym głębszy problem, ale to też już nie moja sprawa.

Sugeruję, aby nie wychodzić poza ramy dyskusji o zdradzie.

A ja Ci powiem kolego, ze tylko raz tak wlazlam miedzy wodke i zakaske i nigdy wiecej tego nie zrobie. Bo zazwyczaj ten, co przynosi zle wiesci wychodzi na tym jak Zablocki na mydle. Maz z zona sie pogodza (albo pozabijaja) a caly zal przeleja i tak na koniec na tego informatora.

Poslancom zlych wiesci kiedys glowy obcinano.

Nie moj cyrk, malpy nie moje wiec tresowac ich tez nie bede.

Hmm, odpowiedz nie jest prosta albo jest wlasnie prosta. Każdy w takiej sytuacji postapil by inaczej i reguly nie ma jednego madrego bo zarówno swoim postepowaniem można pomoc jak i skrzywdzić. Wazne jest wiec co się robi i w jakim celu. Np. opisana tutaj sytuacja z przyjaciółkami, które nie powiedziały, ale powiedziałyby gdyby miały w tym cel, czyli chciały dopiec koleżance albo chciałby jej faceta dla siebie. Tutaj lojalność była wiec kwestia wyboru. Natomiast sa sytuacje, gdzie ukrywane postepowanie kogos, powoduje skutki w postaci możliwości działania takiego kogos, oddziaływania na inne nieuświadomione osoby. I tutaj nie znajduje usprawiedliwienia na takie postepowanie chociaż rozumiem jego powody, którymi sa chec ukrycia postepowania kogos dla nas bliskiego, utrwalania fikcji związku na zewnątrz, itp.

W przypadku kiedy jest to dwoje bliskich Ci ludzi, sytuacja jest o tyle trudna ze wlasciwie lojalność wobec obojga wyklucza niepowiedzenie, a lojalność wobec jednego nie wyklucza powiedzenia. Jeśli wyklucza to stawia to pod znakiem zapytania nasze pojecie o lojalności. Jednak w takim przypadku stawiamy na szali swoje relacje z nimi, ponieważ zwykle przynoszący zla nowine jest postrzegany zle. W rzeczywistości wiec nie chodzi tutaj o nasza lojalność ale wybor jest miedzy mozliwoscia kontaktu z przyjaciolmi a realna ewentualnoscia utraty kontaktu przynajmniej z jednym z nich. Nie robimy wiec w takiej sytuacji zwykle nic innego, niż zdradzana zona, czy maz, ukrywając żeby zachować status quo. Bronimy w rezultacie siebie.

Także, moim zdaniem nie ma tu jednoznacznej odpowiedzi, ale na pewno jakiś sposób postepowania jest podany choćby w PS. Jest wiec nim w pierwszej kolejności napomnienie osoby zle postepujacej, najpierw na osobności, a następnie w razie braku poprawy, w obecności świadka a dopiero później ogłoszenie tego oficjalnie. A wiec czy czasami problem nie jest tego typu, ze nie powiem czy nie powiem, ale czy SAM umiem zajac adekwatna postawe wobec tego co widze, wlasnie w postaci napomnienia kogos, bo mnie się wydaje ze wobec tego, co napisałem, stawianie problemu i jego ostatecznego rozwiązania w postaci powiem/nie powiem nie jest prawdzimy postawieniem problemu odniesienia się do czyjejś zdrady.

Np. możemy sobie wyobrazić tego typu sytuacje, która jednak oceniam raczej pozytywnie, ze jednak ktoś aktywnie reaguje, napomina, ostrzega ale nie mowi drugiej stronie, bo np. jej nie zna, nie ma z nia relacji, albo nie potrafi. Osoba zdradzona może wiec mieć pretensje do takiej osoby, nawet nie wiedzac ze ta osoba, podjela wysiłki, ocenila negatywnie te sytuacje, ostrzegala zdradzacza. W sumie wszyscy na tym forum prezentują taka postawe, nie informują parnerow zdradzacy o ich zdradach, wlasnie bo ich nie znaja.

Inna sytuacja jest tez, kiedy do czynienia mamy z malzenstwem, a inna kiedy jest to mało zaawansowany w czasie niesformalizowany związek. Inaczej kiedy widzimy szanse poprawy (nie wiemy czy taka jest jeśli nie zareagujemy np. napomnieniem) a inaczej kiedy jej nie widzimy.

Co więcej, czasami brak zareagowania a powiedzenie o zdradzie, może być przysłowiowym "umyciem rak" od sprawy.

Zależy jak blisko byłabym z tą osobą. Ja miałam ogromny żal do znajomych mojego byłego. Wiedzieli wszyscy o wielokrotnych zdradach. Patrzyli jak mi się oświadcza, bierzemy kredyt i wynajmujemy mieszkanie i nic nie powiedzieli. Teraz już żalu nie mam, mało tego jako, że to byli jego znajomi to pewnie bym im w tamtym czasie nie uwierzyła. Tak na prawdę to nikt nie ma obowiązku się w to mieszać i angażować. No chyba, że pytasz w prost i ktoś Ci w oczy kłamie to jest inaczej.

A to byli twoi przyjaciele czy wspólni znajomi? Przyjacielowi powiedz- znajomym nie. Wasz związek ich nie dotyczy i tyle. Żal przejdzie z czasem jak się uporasz z samą zdradą:)

Sama widzisz ze ten kto by powiedział bylby nie tylko nie potraktowany poważnie ale pewnie rowniez skreślony z listy znajomych. Z drugiej strony nie powiedzenie oznaczlo w Twoim przypadku związek ze zdradzaczem i cale tego konsekwnecje. Oznaczalo przyzwolenie na wchodzenie kogos (Ciebie) w sytuacje jawnego oszustwa.

Brakuje jednak zrozumienia ludzi. Ludzie nie robia czegos bo obawiają się konsekwnecji albo ich nie widza albo ich samych zycie jest takie ze nie widza celu w poprawie jego jakości u kogos innego.

dokladnie tak. Ja powiedzialam swojej kolezance o zapedach jej mezusia, poklocili sie, pogodzili a nastepnie ona przestala sie do mnie odzywac..bo on jej wmowil, ze ja sobie wszystko zmyslilam i klamalam. Cel? Bo widocznie jestem zazdrosna, moze sama do niego startuje, chce ich sklocic i wiele innych takich pierdol.
W rezultacie stracilam kolezanke ale pal szesc. Co ma wisiec, nie utonie i pewnie sama pozniej go przylapala.

Od tego czasu obojetnie mijam umizgi moich blizszych i dalszych znajomych. Ja za katechete ani donosiciela robic nie bede. Detektywi sa od tego i slono sobie za te "przyjemnosc" licza.

A po co chcesz ich usprawiedliwiać ?
Czy to są tacy bliscy przyjaciele dla Ciebie, że to usprawiedliwienie jest potrzebne ?

To jest bardzo proste.
Gdyby chcieli Ci o tym powiedzieć, to by Ci powiedzieli.

No właśnie to, że się razem spotykali najbardziej mnie zabolało i wkurzyło. Bo ja bym tak nie zrobiła. Jeśli nawet z jakiegoś powodu nie chciałabym zdradzanej żonie powiedzieć o tym co jest grane, to wiem, że powiedziałabym koledze, że nie chcę takich spotkań bo byłoby mi potem głupio wobec tej jego żony a mojej w końcu znajomej. Upraszczając: spotkanie z kumplem tak ale bez jego kochanki. Tak bym postawiła sprawę

No a dlaczego nie chcieli? To mnie zastanawia

Z tym sie zgadzam, ale jak pisalam wczesniej - oni maja podobne spojrzenie na d..e na boku, jak Twoj, mam nadzieje, wkrotce eks maz. Czyli ludzie, ktorych nie warto miec w gronie swoich znajomych.

Niestety będę miała z nimi kontakt od czasu do czasu ale na stopie koleżeńskiej nie mam już chyba ochoty

No to bierz patyk i grzeb.

Może się jednak okazać, że nie wszyscy widzą w g**nie jakiś głębszy sens i odczuwają potrzebę grzebania w nim.
Wielu minie to ze wzruszeniem ramion, stwierdzając, że przecież g**no to g**no - że się tak górnolotnie wyrażę.

Dokładnie. W sytuacji, gdyby moi znajomi (bądź znajomi partnera) wiedzieli, że mnie zdradza i nie raczyli mnie o tym poinformować, nie chciałabym mieć z nimi więcej do czynienia. Łącznie z partnerem

Tylko wiesz, tu chodzi o mówienie, a nie współudział. Poza tym nawet w sądzie można odmówić zeznań np. w przypadku, gdzie oskarżona jest żona, a mąż zeznaje. To jest ta sama zasada. Gdyby mój przyjaciel miał zdradzać praktycznie obcą mi osobę, to ta obca mi osoba w ogóle mnie nie interesuje w tym wypadku. Jestem lojalna wobec przyjaciela. Na osobności mogę mu powiedzieć, że jest kretynem, ale publicznie będę go kryć tak długo, jak sobie będzie życzył. I wiem, że mogę oczekiwać tego samego. Tak samo - nie wiem - powiedzmy, odbiłoby mi i zabiłabym kogoś. To sorry, ale zakładam, że wrócę do domu, powiem matce/ojcu, co się stało, to nie pójdą na policję, tylko pomogą mi ukryć zwłoki. A co prywatnie mi powiedzą/zrobią, to inna sprawa. I tak samo ja bym zrobiła. Nie wiem, mogę uznać, że mama zrobiła źle i po prostu głupio, ale to dalej moja matka i jej los bardziej mnie obchodzi, niż los jakieś obcej ofiary. Tak samo ze zdradą.

To prawda

A co do żalu.... no cóż. Niby nie chcę się wtrącać. I można to po części zrozumieć, ale z drugiej strony ciężko takim osobom zaufać....

Żal...to po prostu świństwo.Zawsze można anonimowo SMSem.Ja nie miałam możliwości dowiedzieć się sama, gdyby nie pewien splot okoliczności.Wyszłam na żałosną niedojdę,która nic nie widzi.Zbyt ufałam. Radzę wam jeśli kochacie mądrze, obserwujcie. Zawsze jakaś jest chętna.A swoją droga to tym paniom się dziwię.Nie czują niesmaku, czekają na co właściwie przez lata...

pewnie, że jest żal do takiej osoby... w dodatku jak ta osoba jest twoją dobra koleżanką czy kumplem... wtedy człowiek czuje sie podwójnie zdradzony

zgadzam się w w pełni z tym co napisała Eileen. Kolega zawsze będzie krył kolegę, a koleżanka koleżankę... nie ważne czy mi się podoba zachowanie koleżanki, to zawsze będę ją kryła bo jest mi bliższa niż jej chłopak....

a ja wolałabym się nie odzywać nie moja sprawa kto z kim sypia

kto mowi o tym, ten wie ze na  niego pójdzie cala zlosc.
mi gadala kuzynka, ze mąz zajezdza "do niej",choc byly to sprawy sluzbowe to sie wurzylam.
kaska ktora powiedziala o zdradzie narzeczonego ani, stracila przyjaciolke.
eh

Ma znaczenie czy parę lat czy parę miesięcy. Mój mąż mnie zdradzał przez 4 lata, prowadził podwójne życie, mój syn wiedział o tym przez 3 lata i mi nie powiedział chronił ojca. Mam straszny żal do niego chociaż on twierdzi że nie powinnam mieć żalu bo ja nie mam żadnych praw w ich oczach.
Powiem tak 4 lata temu byłam silniejszą osoba teraz psychika mi wysiadła bo czułam przez te lata że coś się dzieje. Wybaczyłam mu zdradę w 2010 r próbowałam odbudować małżeństwo po to tylko żeby po latach się dowiedzieć że nigdy nie przestał zdradzać.
Żal jest i to ogromny.