Witam moje drogie Net-Kobietki (oraz Net-Facetów)! Na początek chciałem wszystkich pozdrowić, bo to mój pierwszy post tutaj, oraz przeprosić jeśli temat/post umieściłem w złym miejscu...
A teraz o moim problemie, ale od początku.
Na studiach w grudniu zaczął mi się wf. Poznałem tam dwie nowe znajome z filologii. Z jedną z nich w połowie grudnia zacząłem rozmawiać, początkowo przez czat fb, i to nawet często. Ona nawet miała śmiałość zapytać, czy mi się podoba (ale mniejsza o to). Lubiłem ją, ale tylko tyle, bo miałem na oku pewną pannę. Myślałem że coś z tego będzie, niestety w I połowie stycznia z moich starań nic nie wyszło - nie jest ona zainteresowana w ogóle związkami, przynajmniej na razie. Zabolało mnie to, owszem, ale jakoś przyjałem na klate - nie ta, to inna. W tym czasie z koleżanką z wf-u mieliśmy lepszy kontakt, rozmawialiśmy częściej, nawet zaproponowała wspólne wyjście - ale tylko na gruncie koleżeńskim, podkreśliła. Ostatecznie mieliśmy się umówić w lutym, już po zdanej (to była jej propozycja, ja przystanąłem). Było wszystko fajnie, o tamtej już prawie zapomniałem (ale kontakt, jako znajomi, nadal utrzymujemy). Pod koniec stycznia koleżanka z wfu zaczęła się pytać wstępnie gdzie idziemy. Ja zaproponowałem jej pub, a ona że nie, bo - mówiąc pół-żartem pół-serio - że mnie się jeszcze boi. Na kawę ostatecznie się zgodziłem, choć wolałbym ją wypić na randce. Wtedy też ona powiedziała mi że się podkochuje w pewnym starszym o prawie 10 lat facecie, jednak nic z tego (prawdopodobnie) nie wyszło. Wyraziła nawet szczere ubolewanie, że nam obojgu nie wychodzi w sprawach sercowych. Zaczęliśmy rozmawiać częściej. No i padł temat tej kawy (jeszcze nie byliśmy). Zaproponowałem jej jedną miejscówkę, a ona że nie, że chce iść gdzie indziej. Ja nie byłem zbyt chętny ale to z tego względu, że jestem nieśmiały i tego jej miejsca nie znałem. Rozmowa ta odbyła się we wtorek na czacie. Ona musiała iść, generalnie była w dobrym humorze. Nie pisałem do niej następnego dnia bo nie chciałem drażnić z tą kawą, acz przemyślałem to i byłem naprawdę gotów pójść do jej ulubionej miejscówki. Wczoraj - tj. w czwartek - chciałem do niej napisać. Logując się na FB zobaczyłem jej wiadomość sprzed pół godziny, że wg niej "robiłem jej nadzieję, że ciągle z nią piszę" i że "fakt że nie chcę razem wyjść, jest to ku*ewskie zachowanie z mojej strony, a ja sam jestem ch*jem". Na koniec dodała że to koniec znajomości i usunęła mnie z listy. Byłem wielce zrozpaczony więc napisałem do niej od razu, że ją przepraszam, że jednak chciałem i chcę nadal iść na kawę. Niestety też palnąłem tekst że "życzę ci żebyś była szczęśliwa" - jak najbardziej szczery, ale mogła to zrozumieć jako pożegnanie ze znajomością z mojej strony. Odczytała to niby pół godziny później, ale po jakimś czasie zniknął napis "wyświetlono" - więc sam już nie wiem.
I przechodzę do sedna: wczoraj uświadomiłem sobie, że chyba coś do niej czuję. I przyznam, że już w II połowie stycznia zaczęła mi się w pewnym sensie podobać, bardzo lubiłem z nią rozmawiać, wywoływała mój uśmiech na twarzy. Nie chcę jednak działać pochopnie. Czy mam jeszcze szanse u niej? Czekać aż ona zareaguje, czy ja mam zacząć walczyć? Jeśli tak, to po jakim czasie? Od razu? Czy dać jej parę dni na "ochłodę"? Przepraszam za tak głupie pytania, ale ja nie umiem się obchodzić z kobietami... Nawet nie wiecie jak mnie to boli, że ją zraniłem... I to właściwie nic nie robiąc (moja nieśmiałość). Bardzo proszę o pomoc. Pozdrawiam.
Tylko pamiętaj, żebyś nie zaczął za bardzo jej przytakiwać we wszystkim. Niestety wiecznym zgadzaniem się na wszystko, można wychować sobie jedynie "księżniczkę" bądź "księcia".