Zdrada i dziecko - a ja chcę wybaczyc.

Rozumiem ze naprawde go kochasz. Ale czy wierzysz ze to byla jednorazowa sytuacja?
Jak poradzisz sobie z faktem ze on będzie ojcem? Macie swoje dzieci?

Smutna-Anna, źle się czuł, że cię zdradza to na osłodę zrobił dziecko kochance? Musiał faktycznie się w niej zakochać, że o zabezpieczeniu zapomniał. A teraz co? Kochanka już nie taka fajna, bo jej brzuch rośnie  się czepia dokładnie o te same rzeczy co stara zona. Teraz za te jego złe samopoczucie w łóżku kochanki zapłacicie wszyscy: on kasą przez następne 20 lat płacąc alimenty, ty zszarganymi nerwami i kompletnym brakiem zaufania i dzieci, które dorobią się przyrodniego rodzeństwa, a które pewnie będą musiał się podzielić ojcem o ile szanowny małżonek będzie chciał widywać dziecko.

Jak się dowiedziałaś o romansie? Sam ci powiedział czy dowiedziałaś się przypadkiem?
Dlaczego chce z tobą zostać? Dlatego, ze żałuje czy dlatego, że sobie skalkulował, że z tobą jednak życie będzie łatwiejsze, bo boczniaczka jednak nie była taka cacy? Jak on widzi rozwiązanie sprawy z tamtym dzieckiem? Rozmawiacie o tym czy zepchnęliście temat pod dywan i udajecie, ze nic się nie stało?
To co ci w końcu powiedział dlaczego to zrobił?

Sytuacja jest ciezka, bo dziecko nie zginie a pieniadze nic nie uratują. Twój mąż nawet jak nie od razu to będzie chcial widywać dziecko. A jak nie będzie chcial to dziecko kiedys będzie pytać o tatusia.
Znam sytuacje gdzie facet pomimo 3 dzieci z zona zrobil dziecko innej i sie od niej odcial. Sytuacja nie byla by taka ciekawa gdyby to nie byl ojciec mojej koleżanki który oprócz 3 dzieci z zona ma 4 nieślubnych,każde z inna.
On sam raczej kontaktu nie utrzymuje bo ma kochajaca żonę itp. Ale wiem ze tym dzieciom bylo,będzie i jest trudno.
Jak będziesz sie czula gdy mąż będzie sie spotykal z "nowym" dzieckiem? Jak alimenty wplyna na wasza sytuacje finansowa? Czy wasze dzieci nie ucierpią?

NIe wiem, jak dalej ogarnąć całą ta sytuację. Mąż i  kochanka ustalili, ze nie będzie mieć kontaktu z dzieckiem. Po pierwsze, dlatego, ze to zupełnie rozwaliło by już nasza rodzinę, nie dałabym rady tego znieść, po drugie, kochanka, chce sobie ułożyć zycie.
Martwię się również o nasze dzieci. Chciałabym żeby kiedyś poznały prawdę od nas.

Ania, nie zwalam winy na kochankę i mąż tez nie. To jest tylko i wyłącznie jego wina. On mnie zdradził, a nie kochanka. Mąż też bierze winę na siebie.
Wpłaty na konto, są przedyskutowane z prawnikiem. Niestety, musiałam skonsultować nasze finanse z prawnikiem i zabezpieczyć siebie, a przede wszystkim swoje dzieci.

Kochanka mieszka w tym samym mieście, na szczęście dosyć dużym.

Nawet Pani psycholog stwierdziła, że teraz to jakaś plaga - zdrada i dziecko. Czytałam wątki dziewczyn w mojej sytuacji, czytałam tutaj i  na innych portalach. Sa takie, którym udało się uratować rodziny, ale i takie, które nie wyobrażały sobie dalej życia w takiej sytuacji.
Ja zaryzykowałam, nie wiem czy dobrze czy źle. Jestem w takim dziwnym stanie, że nie do końca potrafię ocenić co jest teraz dla mnie i moich dzieci dobre.

Ja chyba rozpoznaję ten stan. Rodzina to zaufanie i miłość. Czujesz miłość, ale brak Ci zaufania. A jak tu ufać mężowi, który zdradził. Działa Twój instynkt. Nie wiesz co On naprawdę myśli, a co mówi "na pokaz". Czujesz, że ma za słabe wartości moralne, aby w przyszłości ewentualnie polegać na Jego obietnicach.
Gdyby powiedział na początku zdrady. Super przyszła refleksja, że coś nie tak. Wyrzuty sumienia i myśli o Tobie. Ale jak Sama wspomniałaś, szybciej, czy później byś się dowiedziała o dziecku kochanki. Więc nie miał zbytnio wyboru. Wolał "niby szybciej" Ci powiedzieć. Zmniejszyć szkodliwość czynu (według Niego). Przestraszył się od co.
Trudne chwile przed Tobą. On musi powiedzieć Ci całą prawdę, abyś wiedziała na czym stoisz. Powody Jego zdrady dużo powiedzą o Nim samym, a Ty zdecydujesz, czy warto dać drugą szansę.

madoja stań sobie na chwile w skórze Ani i wyobraź sobie, ze mąż jednak chce widywać dziecko. Powiedzmy raz w miesiącu idzie do mieszkania kochanki by z nim pobyć, albo spotykają się gdzieś na mieście na przykład w jakiejś sali zabaw. Co byś czuła, co byś sobie myślała wtedy? Nie dałabyś rady psychicznie tego udźwignąć, bo te myśli by cie zabiły.
Ja rozumiem, że to ojciec, który też ma uczucia, że dziecko niczemu nie jest winne. Ale obojętnie jaką podjąłby decyzję: kontaktu, bądź nie ktoś ucierpi.
Dla mnie zrobienie dziecka kochance, to przestępstwo największego kalibru jeśli chodzi o tematykę zdrady. Większego świństwa nie można zrobić. Wiem, że część zdradzonych ma podobno jeszcze większy pociąg seksualny do partnera, który zdradził.  Ale ja bym nie mogła oddać się mężowi, który zrobił dziecko innej kobiecie. Zabiłoby to mój pociąg fizyczny do niego. Przestał by istnieć dla mnie jako mężczyzna. A bez fizyczności żadne małżeństwo nie przetrwa w dobrym stanie. Ja tak mam, Ania czy ktoś inny niekoniecznie. Dlatego jeden stara się poukładać jakoś te sprawy, a inni nie dają rady i odchodzą.

Nektarynka53 wolał wcześniej powiedzieć i wyprzedzić pozew o alimenty i potwierdzenie ojcostwa. Lepiej to wygląda. Może jeszcze pościemniać, że żałuje, że chce naprawić. Nie wiem czy Ania się naprawdę dowie ile w tym było prawdziwej skruchy, a ile wyrachowania, żeby rodziny nie stracić.

Aniu nie odpowiedziałaś mi jeszcze na pytanie co on ci powiedział, dlaczego wszedł w ten związek. Mieliście kryzys?

Aniu, tutaj był już taki wątek Fiony "Zdrada,ciąza kochanki-jak żyć??? " http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php?id=74685.
To na pewno jest bardzo trudna sytuacja dla ciebie, radzenie sobie z emocjami, układanie relacji z mężem-zdrajcą,...akceptacją swoich emocji-odreagowaniem swojej złości, żalu..., ponoszeniem konsekwencji przez męża- przeproszenie, zadośćuczynienie krzywdy. To długotrwały proces, odpowiedzenie sobie na wiele fundamentalnych pytań dotyczacych relacji z mężem, sytuacji związanej z pojawieniem się dziecka męża-akceptacji jego dziecka, kontaktów meża z kochanką... ( w przypadku dalszego życia z mężem mimo wszystko).
To ty potrzebujesz dobrego psychologa dla siebie, żeby to wszystko przepracować dokonując najlepszego wyboru dla siebie :
- życia z mężem mimo wszystko
lub
- rozstania z mężem- układania sobie życia na nowo.
Sądzę, że jesteś jeszcze w szoku, że "oswajasz" się z faktami, z tym kim jest twój mąż. Daj sobie czas na podjęcie ostatecznej decyzji , nie działaj pochopnie, zadbaj o siebie. Odreaguj swój żal i zlość, masz do tego prawo-jak chcesz to płacz i wykrzycz swoją złość. Nie obwiniaj siebie o zdradę, bo to twój mąż podjał taką decyzję.Teraz jest czas na wyrażanie żalu- tak jak w przypadku utraty/śmierci kogoś bliskiego i do tego jeszcze dochodzi złość.
Trzymaj się, potrzebujesz dużo siły i mądrości żeby przez to przejść.

"Mąż mi zarzucał, że nie mam czasu dla niego, dla nas. To było 6 miesięcy, kiedy walczyłam o utrzymanie swojej firmy na rynku. Rozmawialiśmy tylko o dzieciach lub o pracy. To był bardzo trudny czas. Wkurzałam się na męża, że zamiast mnie wspierać, to jeszcze marudzi, że go nie kocham, ze nie mam dla niego czasu itp.Prosiłam go o zrozumienie....Znalazł pocieszycielkę."

Anno tłumaczysz i usprawiedliwiasz haniebny postępek męża. On jest dużym chłopcem, wiedział co robi i do czego doprowadzić może sex.
Małżenstwo jest relacją dwojga osób i od ich dojrzałości zależy jak te relacje wygladają, jak komunikuja się dwie osoby ze sobą, gdzie stawia sie granice, gdzie jest miejsce na szacunek, zrozumienie, szczerość, lojalność i wierność, gdzie jest się dorosłym i odpowiedzialnym partnerem.

"...Zrozumieliśmy, co naprawdę jest dla nas ważne."
A co takiego jest osobiście ważne dla ciebie Anno w zyciu i w relacji z mężem?

"Myslę o odejściu, jednak jestem za słaba. Zawsze myślałam o sobie, że jestem twardą kobietą :-("
Co przeszkadza tobie w rozstaniu z nim?
Dlaczego myślałaś że jestes twarda?
Co myślisz o sobie teraz?