Czy warto walczyć?

Latem ubiegłego roku byłem w podobnej sytuacji i też strasznie się męczyłem więc doskonale Cię rozumiem. Uwierz, nie warto o nią walczyć. Jeśli się zejdziecie to to się powtórzy i znów będziesz cierpiał. Nie warto o nią walczyć.

Wspolczuje ale prawda jest taka ze jesli sie rozstaliscie to z jakiegos powodu i ten powod nadal gdzies tam istnieje, czy to byla rutyna czy cos innego nie wazne,  chlopie masz 22lata wszystko przed toba tysiace wspanialych dziwewczyn ktore sie beda o Ciebie zabijac i wyrywac wlosy, jasen ze teraz jest ciezko i pewnie nadal bedzie jeszcze przez chwile ale to minie zobaczysz poznasz jakas inna zakochasz sie i bedziesz sie z tego smial a ona zapomni o tobie i rowniez jej zycie potoczy sie dalej a tak wogole jest warto blagac prosic ponizac sie jak za chwile wszystko przeminie,

Pozdrawiam

umysł przekresla
hormony nie ,bo sie bronią przed bólem
minie
moja rada: nie hajtaj sie, tylko badz coraz to atrakcyjniejszy
po 30stce bedziesz mial duzo wiekszy wybor i laski beda szalec, a ty ledwo co sie bedziesz zakochiwał majac duzy wybor
to co one maja od 15 roku zycia

Jeśli macie być razem to będziecie.

Rada (poparta doświadczeniem), nie pisz do niej pierwszy, nie dzwoń, nie podpytuj koleżanek (one i tak jej wypaplają). Jeśli pisze pierwsza - odpisuj zdawkowo. Strasznie trudno zrobić - wiem, ale da się, dywan gryzłam ale pierwsza nie zadzwoniłam.

Ona zerwała - i ona będzie chciała wrócić, jeśli będziesz dla niej niedostępny.

Daj sobie miesiąc czasu, nie pisz !!!!!! jeśli do tego czasu się nie odezwie, żyj własnym życiem.

A jak jesteście sobie przeznaczeni to i tak będziecie razem.

Powodzenia !!!!

Błąd, że podpytujesz koleżanki. Postaraj się już tego nie robić.

Nie oszukuj sam siebie "Ja po prostu muszę wiedzieć" .... tak i co, jak się dowiesz (przez koleżankę), że już Cię nie kocha, to co.... nagle uwolnisz się i zaczniesz żyć na nowo.

A jak koleżance powie, że nadal coś czuje - a koleżanka na złość przekaże Ci coś innego (tylko nie pisz ona taka nie jest) dużo w życiu widziałam, kobiety są podłe.

Rada, nie mieszaj w Wasze sprawy, osób postronnych. Jeśli już na prawdę nie dajesz rady - zadzwoń do niej, nie odbierze napisz, nie odpisze..nic nie zrobisz.

Choć osobiście pozostaje przy tym abyś się nie odzywał pierwszy, ani do niej ani do jej koleżanek. Tak jakbyś zapadł się pod ziemię, nie ma Cię. Uwierz mi odezwie się pierwsza, nie za dzień to za tydzień nie za tydzień to za miesiąc ale się odezwie. A Ty jakoś żyj.

Lepiej gorzej, ale żyj ... nic więcej nie zrobisz.

Powodzenia. Jakoś będzie.

Może dobrze, może nie, na pewno jakoś. Napisz kiedyś jak się sytuacja rozwiązała.

Powodzenia !!!!

Ok , dzięki za odpowiedzi. Jeszcze jedna sprawa mnie nurtuje, że nie dała nam szansy..rozstaliśmy się bez walki, ja chciałem powalczyć BARDZO,a ona wcale..była obojętna, jak nigdy, bez uczuć.. jestem głupi, wiem, bo jeszcze o niej myślę. Powinienem ją "kopnąć w tyłek" i się nie przejmować, ale czuję gdzieś w głębi duszy, że się pogubiła (wiek, samotność), a teraz nie chce jeszcze bardziej mi mieszać w życiu i stąd to milczenie..na razie czekam na informacje od jej koleżanki, ale nie mogę się coś doczekać..myślałem, że jak byliśmy ze sobą 2,5 roku, mimo wszystko byliśmy ze sobą zżyci, to powinna dać nam szanse..to mnie najbardziej chyba boli.

Jak tam rozwój sytuacji ?

Ty weź tą dupe zostaw i pracuj nad sobą. Dorosły chłop a awantury, że smsa nie dostał żadnego jak był w pracy? No cyrk.

Do tego CIĄGLE smsy, a jak nie napisze przez 1 dzień to już znów awanture robisz i książe obrażony.

Stary, zmiany w życiu zacznij od siebie, a laske odłóż na dalszy plan, bo z takim nastawieniem zdrowej relacji nie stworzysz. Panna się w tym połapała i czmychnęła. Jest bardziej dojrzała niż Ty. Chciała Cie w końcu sprawdzić, napisała, a Ty co? No własnie, nie odpisała a Ty już płaczka. Tak byc nie może.

Do tego nie wypytuj o nią nikogo. Te niby 'przyjaciółki' bardzo chętnie poinformuja o Twoich podchodach, a Ty już cały kipisz byciem potrzebującym. To lasek nie kręci.

Odetnij się. Zmień się. Wróć. Poderwij (najlepiej inną). Żyj długo i szczęśliwie

Wyjaśnię coś. Naciskała na mnie cały czas, żebyśmy zamieszkali razem, jeszcze zanim skończy szkołę. Miała problemy w domu z rodzicami i bratem. Niestety nie zarabiałem na tyle dobrze, żeby wynajmować mieszkanie i utrzymywać nas obojgu, więc powiedziałem jej, żeby wytrzymała jeszcze do matury, a ja w tym czasie będę się pisał na nadgodziny, żeby odłożyć jak najwięcej kasy i mieć jakieś zabezpieczenie, np. w razie jak zamieszkamy razem, a ja, np. stracę pracę, czy ona nie będzie mogła jej znaleźć przez dłuższy czas. Jej te nadgodziny przeszkadzały, bo przez to rzadko się widywaliśmy, ale tłumaczyłem jej, że przecież jak myśli o zamieszkaniu razem, ślubie, to pieniądze są niezbędne (często mówiła o ślubie, dzieciach). Co do tych smsów, których nie pisała, bo wyszedłem na niedojrzałego nastolatka, dla którego najważniejsze są wiadomości tekstowe. Otóż nie, nie są najważniejsze, ale jeśli ja pracuję 12 h, a ona siedzi w domu i się nudzi, to jeśli kończę pracę,a ona nie wysłała choćby głupiego sms'a, jak "kocham Cię". Nie musi mi pisać, co robi, co je, ale jakiś głupi sms, który świadczyłby o tym, że myśli o mnie, to sorry..właśnie kiedyś się bardzo o to pokłóciliśmy. Rozmawiałem z nią i zapytałem wprost. Nie piszesz do mnie (choć wcześniej pisała często), bo o mnie nie myślisz? Nie chce Ci się? Nie potrafiła odpowiedzieć. Wtedy chciałem się rozstać z nią, bo uczuciowo też była mniej zaangażowana w ten związek, niż wcześniej (możliwe, że ja też), ale płakała, mówiła, że kocha i jestem dla niej wszystkim. Ona mnie przyzwyczaiła do tego, że do mnie pisze, jak byłem w pracy, a nagle przestała pisać w ogóle, więc miałem głupie myśli, stąd te kłótnie i wypytywanie, czemu nie pisze..Gdyby zawsze do mnie rzadko pisała, to tematu by nie było, bo bym się przyzwyczaił do tego . Później było dobrze między nami, aż nagle przyszedł październik i listopad. To był gwóźdź do trumny dla naszego związku. Pracowałem na noc (po 12h) i nie przyjeżdżałem do niej wcale. Przed pracą nie miałem siły, bo byłem po prostu zmęczony. Ona milczała, mało pisała, to też olewałem. Nie pisała, że tęskni, że musimy się częściej widywać. Sama nie wyszła z inicjatywą, żeby przyjechać do mnie, tylko na mnie liczyła..Spotykaliśmy się rzadziej, niż zwykle, ale podczas tych spotkań nie pokazywała mi, że coś jest nie tak. Nie przeprowadziła żadnej rozmowy, sugerującej, że zaczyna mnie mniej kochać. Aż któregoś dnia, wychodzę z pracy i piszę jej, że znowu mnie zlewa, nic nie pisze, nie inicjuje spotkania i liczy na mnie, a ona odpisała, że musi odpocząć, że nie wie, czy czuje coś do mnie, etc..gdy się z nią spotkałem, pierwsze, co powiedziała, to , że siedziała 2 miesiące w domu sama, ze swoimi problemami i dała sobie radę ze wszystkim, bez mojego wsparcia, pomocy..ręce mi opadły..zapytałem Ją..to ja byłem Twoim wsparciem, do tego Ci byłem potrzebny, a jak zobaczyłaś, że dałaś sobie ze wszystkim radę, to zdałaś sobie sprawę, że jestem Ci niepotrzebny? Potem stwierdziła, że źle się wyraziła, że o coś innego jej chodziło, ale racjonalnie nie potrafiła tego wytłumaczyć. Mojej winy jest sporo, bo często się tłumaczyłem ciężką pracą i brakiem siły, ale ona też mnie nie wspierała, nigdy nie rozmawiała, że trzeba coś z tym zrobić, że może ona będzie przyjeżdżać..zawsze jej mówiłem, że przed pracą nie lubię się z nią spotykać, bo potem nie chce mi się pracować, ale w ekstremalnych sytuacjach, gdy nie widzimy się 2/3 dni, to mogła coś zainicjować, ale może sobie za bardzo wzięła moje słowa do serca . Faktem jest to, że gdyby bardzo chciała, to by szukała bardzo kontaktu ze mną, a sama stwierdziła, że najwidoczniej nie chciała.

Nie odzywam się i tu jest problem. Może to głupio zabrzmi, ale zastanawiam się, czemu się nie odzywam. Niby ją kocham, ciągle o niej myślę, ale miała też sporo wad, które akceptowałem. I teraz często siedzę i sobie myślę, czy aby na pewno chcę do niej wrócić..gdybym ją bardzo kochał, to raczej bym nie milczał, tylko szukał z nią kontaktu, a ja czekam na jej ruch, a jak go nie będzie, to do siebie nie wrócimy, bo nie będę się prosił . Niby bardzo chcę, a tak naprawdę sam nie wiem. W ogóle nie wiem, czy jakbyśmy wrócili do siebie, to czy nie będę miał potem myśli, że znowu jej się odwidzi i któregoś dnia mi podziękuje. Co do spotykania się z innymi. Mam małe pole manewru ze względu na ograniczoną ilość znajomych (wolny czas spędzałem głównie z nią), więc ciężko o jakąś imprezkę, głównie chodzę do baru z 3/4 kolegami (też kawalerzy) i to tyle .

Moja była RACZEJ z nikim nie pisała, aczkolwiek teraz już jej nie wierzę. Nie napisałem jeszcze o jednej sytuacji. Gdy już się psuło i stwierdziła, że chce odpocząć, napisała, że jedzie do koleżanki na noc (inne miasto). Zgodziłem się, nie miałem wyjścia, w sumie zawsze się do mnie odzywała, jak była u jakiejś koleżanki, ale tamtej nocy nic nie pisała. Na drugi dzień coś mnie natknęło i napiłem do tej koleżanki z zapytaniem, co tam mówiła była, etc, a ona zdziwiona . Napisała, że ostatni raz się z nią widziała pod domkami (jak byliśmy wspólnie latem). No i od razu gorąco mi się zrobiło. Napisała, że faktycznie nie była u niej, tylko u znajomych w innym mieście. Pytam ją, po co kłamała. Gdyby powiedziała, że jest u innych znajomych, to nic by to nie zmieniło, bo i tak bym się zgodził..nie potrafiła odpowiedzieć. Napisała, że nie zdradziła, gdy ją o to zapytałem..W sumie nie mam powodów żeby nie wierzyć, tylko pytanie, po co kłamała..Przez internet też mogła z kimś pisać, bo cały czas w domu siedziała (sprawdzone, rozmawiałem z niedoszła teściową, sama wyszła z inicjatywą o rozmowę, bo się o córkę martwiła, że cały czas w domu siedzi i gra). Wychodzi, więc na to, że nie ma nikogo innego, po prostu mnie przestała kochać. Ja sobie nie wyobrażam tak kogoś przestać kogoś, kiedy się niedawno komuś mówiło o ślubie, dzieciach, przyszłości..2 miesiące pracy i rzadkie spotkania sprawiły, że przestała kochać. Ciekawe, co by było jakbym wyjechał za granicę do pracy .

Co do innych dziewczyn, to faktycznie boję się, że nikogo nie znajdę, albo inaczej. Wyjątkowej..bo dziewczyn jest pełno. Była może nie była moim ideałem, jeśli chodzi o wygląd, ale miała to coś, dobre serce..Niczego nie wykluczam, pewnie wszystko zależy od tego z jaką determinacją będę szukał, bo przez siedzenie w domu nic się na pewno nie urodzi . Znowu mi się wczoraj śniła, jak dostaję sms'a, to od razu mam w głowie byłą, że to może od niej..Jej koleżanka nic się nie odzywa i tak sobie zacząłem myśleć, że może była już się z kimś spotyka i powiedziała, żeby do mnie nie pisała. Obiecała, że się podpyta, a minęło 10 dni..chodzą razem do klasy..sam pierwszy nie napiszę, bo trzeba być mądrym..kusi, ale nie..na jej fejsa też sobie obiecałem, że nie wejdę, szkoda nerwów , ale kusi . Konsekwencja mnie może tylko uratować. Trzeba zacząć się powoli ogarniać, bo człowiek totalnie zgłupieje. Ja ciągle o niej myślę, nawet jak nie chcę, a ona może ma mnie gdzieś , choć liczę w głębi duszy, że tak nie jest..nadzieja umiera ostatnia .

Jestem w podobnej sytuacji jeżeli chodzi o rozpamiętywanie ( nie chodzi mi o koniec związku oraz jego położenie oraz plany przyszłościowe ). TEz staram sie zajmować jakoś wolny czas, jednak wchodzac na FB lub dostajac wiadomość mam nadzieje, że to ona, pomimo tego, że w głowie myślenie z czasem również mi się zmienia. U mnie też mineło mało czasu ( ok 3 miesięcy ) od mojej wyprowadzki. Nie ma dnia, żebym nie wracał do tego myślami. Pamiętam jak na początku pisałem tak samo jak ty, ze ja kocham ponad zycie, ze chce z nia dalej byc itd itd...teraz chyba przechodze już w stan żalu do niej za to co zrobiła. Jestem dalej zakochany i najbardziej obawiam się wpadnięcia na nia gdzieś na żywo ( unikam wspolnych miejsc jak tylko się da ). Najgorsze w tym jest to wlasnie rozmyslanie co przyszlosc przyniesie, czy przyniesie jeszcze jakąś wspólną drogę itd. To jest złe, ale sam nie potrafię przestać się nad tym zastanawiać. Nie ma chyba na to dobrej recepty. Sam jednak nie możesz robić nic w jej kierunku. Odcięcie się i czas to chyba najlepsze lekarstwo lub sposób ( zwał, jak zwał ) na ten stan.
pozdrawiam

Spotkanie na żywo to najgorsze co może być i rujnuje wszystko co udało nam się powolutku pozbierać. Ja niestety wczoraj musiałam spotkać się z moim ex po miesiącu od ostatniego spotkania-formalności po wspólnym mieszkaniu). Posypało się całe 1,5miesiąca mojej ciężkiej pracy od zerwania. Ale liczę, że kilka dni będzie kryzys a potem znowu wrócę do "normy" czyli stanu, że widzę światełko w tunelu:) Nie można się łudzić, że drogi się jeszcze zejdą bo karmimy nadzieję co powoduje, że dłużej nas trzyma. Mój były wczoraj szybko streścił mi, że jest szczęśliwy ze swoją dziewczyną (zdradzał mnie z nią) i że chyba ją kocha itd. itp. Kolejny policzek od serca, ale w ten sposób przestałam w ogóle już patrzeć, że kiedyś nasze drogi się zejdą. Trzeba patrzeć trzeźwo- nie zejdą się, trzeba nauczyć się żyć samemu, a jak nam przejdzie poznamy kogoś wspaniałego:)

Czyli jestem głupi, bo chciałbym ją zobaczyć. Jak nie raz jestem w okolicach jej miejsca zamieszkania, to się rozglądam..w sklepach tak samo..Nie wiem, może mam nadzieję, że jak mnie zobaczy, to zatęskni.. Zawsze mi mówiła, że nawet jak ze mną zerwie, to na pewno do mnie po czasie wróci, więc nadzieję mam, tyle, że już trochę czasu minęło..nawet jak się rozstawaliśmy, to pytała, czy jest opcja, jak się ogarnie z myślami, żeby wrócić po jakimś czasie, ale powiedziałem, że ja mam swoje życie, które wiecznie trwać nie będzie i na nią nie będę wiecznie czekał..wiadomo, co w głębi duszy myślałem..I tak jestem z siebie dumny, bo jej zdjęć nie oglądam, na profil na fb nie wchodzę..jestem pod tym względem konsekwentny, ale chciałbym ją zobaczyć, tak przez przypadek..ciekawe, co by powiedziała..

Wlasnie dlatego obawiam sie spotkania oraz SZCZERZE jak jeszcze do niedawna czekałem na kontakt od niej, to teraz sie powoli zaczynam obawiać, ponieważ boję się ( co może sie nigdy nie wydarzyć oczywiscie ), że podkuli ogon a ja głupi będę myślał nad przyjęciem jej znowu. Mam nadzieje, że czas szybko przekształci moje podejście w głowie, że w ogole nie będę się nad tym zastanawiał.

Ja to wszystko wiem, dlatego pisze że powoli zaczynam się w obecnym stanie obawiac, że zacznie się odzywać. My juz raz do siebie wracaliśmy, bylo dużo lepiej niż za pierwszym razem, dojrzalej itd...jednak i tak sie rozwaliło.

Właśnie z tym spotkaniem na zywo to i tak macie dobrze dobrze. Ja widuje się z byłą dosyć często, nawet kilka razy w tygodniu. Jak ją słyszę....ból,gorąco itp.Fatalnie ale walczę z tym na różne sposoby. Dantezg odezwij się na priv jak dasz radę

Fakt,ale dla mnie nie jest to logiczne. Jeśli uwazalbym,że jak zerwe ze swoją połówką,to będę tego żałował,to nie robilbym tego (przynajmniej nie od razu),tylko probowalbym naprawić to,co zostało zaniedbane,zepsute,etc. A ona odchodzi i rzuca tego typu teksty,ktore chodzą mi później po głowie. Podczas 3 rozmów,wypowiedziała to kilka razy,to nie był pojedynczo rzucony tekst.

Ogólnie to byłem pewny,że po moim smsie,szybko się do mnie odezwie,a jak się mylilem,to teraz nie mogę się z tym pogodzić i się wkurzam. Hm,a może ma już innego,a ja się ludzę gdzies w głębi duszy,że da znac,ale na fejsa nie chce wejść i..się trochę boję.

Ano,miesza. Jeszcze trochę i pewnie będę nienawidził była za to,że odeszła,choć w głębi duszy pewnie tak jest . Za duzo wolnego i człowiek za dużo rozkminia

Theo. JA slyszalem od swojej, ze potrzebuje przerwy, ze byc moze bedzie zalowala tej decyzji i jak zateskni to sie odezwie, tylko zebym nie czekal specjalnie na cos, co moze sie nie wydarzyc. Ze chce pobyc chwile sama, poukladac sobie swoje sprawy itd. Bylem po****y, że w te brednie wierzyłem. 2 dni po tym jak mnie wypieprzyła z domu widzialem jakiegos faceta wychodzacego z NASZEGO mieszkania w godzinach raczej nie na spotkanie na kawe. Taki to chciala czas na przemyslenia. Szybko "przemyslala". To co te typy kobiet mowia, a mysla to calkiem 2 inne sprawy. Nie analizuj kazdego slowa. Ja to robilem z poczatku i zle na tym wyszedlem. Powoli sie zbieram ( przynajmniej tak mi sie wydaje ). Slucham duzo pozytywnej muzyki ( nie zadne techno czy rapy.. ) staram sie chodzic na silownie ( w tym tyg od poniedzialku codziennie ), odzywam sie do ludzi, odswiezam stare znajomosci, unikam jak ognia.