Załamanie, zdrada, wirus, jak zyć...

A dlaczego jej sie wstydziles?

po części sam się do tego przyczyniłeś

hymmmm jak można kogoś kochać i się go wstydzić?

Jak napisałeś ona nie miała nikogo prócz Ciebie ale i w Tobie nie miała wsparcia więc szukala odskoczni w internecie by być SZCZĘŚLIWĄ. chęć bliskosci doprowadziła ją do tego ze wylądowała w łóżku z innym facetem.

Jeżeli ją kochasz to wiesz co powinieneś zrobić mając na uwadze, to ze NAWALIŁEŚ.

Jeżeli jednak jej nie kochasz to się rozstańcie i układajcie sobie zycie na nowo ale osobno

ja z wlasnego doswidczenia wiem, ze powinieneś dac jej spokój, nie kochasz jej a jesteś do niej przezywczajony.....

Facet ktory kocha tak się nie zachowuje....

bardzo dużo jej też pomogłem, nie jest tak że nigdzie jej nie brałem. jak znikła na 2 dni to jej szukałem i tyle nerwów zjadłem ... kocham ją ale odepchnąłem ją od siebie... ale niewiem jak dalej ztym żyć, wiem że potrzebujemy czasu ale moja rodzina już jej nie lubi bo mysli że to jej wina ... a ja mówiłem że sie przyczyniłem do tego ale niechcą mnie słuchać.

zestresowany http://www.netkobiety.pl/t79468.html  zapraszam poczytaj moją historię co przeszłam przez faceta który się mnie "wstydził"

Że tak zapytam: Ty tak na poważnie piszesz?
"wciąż czuje że ją kocham" - dość ...specyficzne to widać uczucie jesli brać pod uwage to jak ta dziewczynę dotychczas traktowałeś. O ile zdradę potępiam i chyba wszyscy - o tyle w tym przypadku nie widzę niczego złego w zachowaniu tej dziewczyny. Jej postępowoanie to tylko konsewkencja Twojej postawy w tym związku. Sam swoim zachowaniem (przypomnę: nikogo nie miała prócz Ciebie - kogoś kto się jej WSTYDZIŁ, kto LEKCEWAŻYŁ, kto NIE SZANOWAŁ, kto się WYŻYWAŁ) tą dziewczynę popchnąłeś... Fakt, mogła z Toba zerwać i zacząć już jako samotna spotykać się z innymi... Widać była tak przez Ciebie ZASZCZUTĄ i psychicznie ZNISZCZONĄ osobą, ze nie widziała z takiej sytuacji wyjścia... Jesli z jej strony okłamywanie Ciebie, umawianie się z innymi za Twoimi plecami zasługują na potępienie - o tyle Twojego dotychczasowego zachowania wobec niej, czyli swojej "partnerki" nie wiem jakimi słowami mógłbym nazwać, bo brak mi słów...
Myślę, że najlepszym wyjściem i dla Ciebie i - a nawet ZWŁASZCZA - dla niej będzie rozstać się... Rozstać się, by ta dziewczyna miała szansę na spotkanie normalnego mężczyzny, który miast na nią "o byle co" drzeć się - będzie dla niej prawdziwym oparciem i kimś pomagającym jej w siebie uwierzyc...

Tylko że ja już mówiłem że się zmienie, ale jak sie dowiedziałem o zdradzie to nie wytrzymałem

Zostaw te dziewczyne w spokoju.
A takie szczegoly na przyszlosc to zostaw dla siebie.
Biedna dziewczyna.

Więc błagaj o wybaczenie.
Nikt nie jest nieomylny, jesteśmy ułomni.
Czasami trzeba pobłądzić, żeby dowiedzieć się co jest dla nas ważne.
Tylko traktują ją lepiej jeśli pozwoli Ci wrócić.

a miałeś odwage powiedzieć rodzinie jak ją traktowałeś ?

po częśći, tylko że moja rodzina pewnie tego nie zrozumie i nie zna jej przeszłośći gdzie zaznała dużo ciepienia.

mówiłem ze nie wiedza wszystkiego .. ale to jest swieza sprawa a ja bylem w szoku ze tak jej ufalem a mnie zdradzila, ja nigdy jej tego nei zrobilem
wiem ze jestem dupek i debil, niewiem na co mam liczyc teraz ;/ zniszczylem jej i sobie zycie

najbardziej mnie boli ta zdrada i w dodatku opryszczka ktorej sie wyleczyc nie da
ale zdaje sobie sprawe ze ja byłem idiotą i bardzo tego żałuje, niechce żeby się jej działa jakaś krzywda, nie moge tego znieść...

Krwawe kopytko z TOKSYCZNEGO ZWIĄZKU cięzko jest się wyrwać szczegolnie jeżeli nie ma się wsparcia w bliskich a z tego co pisze autor ONA nie miała nikogo nawet na WŁASNEGO FACETA który rzekomo ją kochał nie mogła liczyć...

Zestesowany piszesz że niechcesz zeby dziala jej się krzywda a sam ja ŚWIADOMIE krzywdziłeś ?

Zdrade można wybaczyć, do choroby można użyć GUMEK

chciałeś ją chronić i się jej wstydziłeś?  darłeś sie na nią o byle co i to dla jej dobra ??

hymmmm  dziwna forma związku jak dla mnie to toksyczny związek i nadal nie odpowiedziałeś na  pytanie  czy twoja rodzina wiedziała jak  ją traktujesz ?

Za tyrana?
Nieeeeee Za infantylnego, znudzonego chłopaczka
Takich bredni dawno"nie słyszałam".

ja uwazam ze nadal jestes głupi najpierw powinieneś dowiedziec się na czym  polega związek

Ja uważam, że Twoja dziewczyna, mimo, że Cie zdradziła jest osobą poszkodowaną w tym dziwnym związku. Napisałes, że nie miała nikogo, żadnego wsparcia, nawet Ty sie jej wstydziłeś, ona o tym wiedziała. Źle ją traktowałeś. Jak sie z tym czuła? Jak śmieć, nieważna dla nikogo, ktoś, na kim można sie bez konsekwencji wyżyć, nieatrakcyjna, nieszanowana, po prostu nic nie warta. A w duszy pragnęła akceptacji, troski, wsparcia, zrozumienia dla swoich słabości z uwagi na trudne dzieciństwo czy w ogóle przeszłość o czym napisałeś. Może wielu rzeczy nie miał jej kto nauczyć? O tym, jak bardzo tego pragnęła świadczy poszukiwanie zrozumienia w internecie. Poza tym żałowała swojego występku, przyznała sie, płakała...
A Ty jak się zachowałeś? Gdzie byłeś do tej pory? Wiedziałeś jaka jest, że nie jest idealna a byłeś jej chłopakiem, dlaczego nie pomogłeś jej poczuć się wazna?
Martwisz się co powie Twoja rodzina? To nie istotne, to właśnie Ty możesz swojej rodzinie powiedzieć jaka jest prawda. Powinieneś martwić się jak sie czuje Twoja dziewczyna, co możesz zrobić? Zastanowić sie kim dla Ciebie jest i albo naprawic wszystko albo zostawić ja w spokoju, aby spotkała na swojej drodze kogoś, kto dostrzeże w niej dobrego człowieka i kobietę, której należy się jak kazdemu z nas szacunek.

wiesz dobrze co sie stało. skoro jestes swiadomy tego co robiłes. Albo ona nie była dla ciebie odpowiednią dziewczyna albo powinienes trafic na taka ktora potraktuje cie tak

Postąpiła źle, jeśli oddała się dobrowolnie.
A pomyślałeś, że ona, taka zahukana przez Ciebie, mogła zostać zgwałcona i jej błędem było tylko to, że poszła do mieszkania gościa, mogąc  spodziewać się konsekwencji?
Jej wyjaśnienie, dlaczego to zrobiła, nie przemawia do mnie.

zalezy mi na niej i wiem ze bezemnie moze miec ciezko, bo niema pracy ani kasy teraz, w dodatku niema nikogo a teraz ja byłbym złoty chłopak jesli by sie udało, mam inne myslenie już. a ma duzo spraw do zalatwienia w ktorych jej pomagam a ona nie jest "obcykana" w tym, naprawde duzo nas łączy...

czemu mowisz ciągle o kasie poradzi sobie bez Ciebie nie jestes powietrzem bez którego nie przeżyje

Ona jest uzależniona od Ciebie w każdym aspekcie życia. Ty masz jakąś schizę, że musisz jej pomagać bo umrze bez Ciebie. Na pewno nie jest to zdrowa relacja. Powinniście zacząć od zapisania się na jakąś wpólną (i być może indywidualną też) terapię do psychologa. Do tego ona musi się porządnie wziąć za siebie i ogarnąć. Zarówno to co piszesz jak i fakt, że nie umiała odmówić facetowi seksu świadczy o tym, że ta kobieta to całkowicie bezradna i nieprzystosowana do życia osoba. Ta relacja rysuje się w moich oczach w taki sposób, że Ty wcielasz się w rolę ojca/starszego brata, który prowadzi małą córeczkę/siostrę za rączkę. W obliczu tego co napisałeś jestem w stanie zrozumieć dlaczego się jej wstydziłeś i nigdzie ze sobą nie zabierałeś. Wydaje mi się, że taki typ człowieka jak ta dziewczyna może powodować poczucie wstydu w partnerze, że jest z osobą, która nic nie potrafi. Ani nie pracuje, ani się nie uczy, ani nie ma kasy, ani sama nic nie potrafi załatwić. Mam wrażenie, że czujesz, że to nie jest osoba dla Ciebie i tak naprawdę nie chcesz z nią być, ale masz jakieś wyrzuty sumienia, że jak ją zostawisz to ona sobie sama nie poradzi i to będzie Twoja wina, bo ją zostawiłeś. To naprawdę kwalifikuje się do dłuższej terapii....

Są bezpłatne, poszukaj w necie poradni w Twoim mieście.

Najpierw może naprawcie sytuacje między sobą bo wspólne zamieszkanie może tylko spotęgować wszystkie nierozwiązane problemy. Poza tym jak możesz myśleć o wspólnym zamieszkaniu kiedy ta dziewczyna nie ma pracy? To bardzo zły pomysł. Poza wszystkim tym syfem między Wami dojdą jeszcze kłótnie o to, że wszystko jest na Twojej głowie, a ona nie pomaga finansowo. Bardzo zły pomysł. Najpierw ustabilizujcie swoją sytuację życiową.

Twoja rodzina słusznie się o Ciebie martwi bo to toksyczny związek. Możesz powiedzieć dlaczegóż to Twoja dziewczyna:

1. "nie ma nikogo"?
2. dlaczego nie ma pracy?
3. czym się zajmuje w życiu?
4. ile ma lat?
5. gdzie ją poznałeś?

Wbrew temu co inni pisali na temat tego, że to ona jest poszkodowana, a Ty jesteś tym złym, to ja już po pierwszym poście odniosłam wrażenie, że z tą panną jest coś nie tak. I nadal utrzymuje się we mnie to przekonanie.

Powiedz mi jak możesz szukać partnera - osoby, która będzie Cię wspierać w życiu w osobie 22 letniej kobiety, bezdzietnej, mieszkającej z matka, a mimo to mogącej pochwalić się tylko zawodówką i dorywczą pracą, do tego osoby, która NIE MA własnego życia i oplata Cię jak bluszcz, nic nie potrafiącej załatwić samodzielnie, nie mającej żadnych znajomych, co może świadczyć o jej aspołeczności. Tłumaczącej zdradę z obcym facetem (bez zabezpieczenia !!!), że nie umiała odmówić jak już tam była u niego, nie mającej w zasadzie żadnych oporów przed zbliżeniem z obcą osobą i do tego tak nierozsądnej, żeby uprawiać sex bez gumki !!! Dla mnie to jest całkowicie nie do ogarnięcia! Latasz z nią po lekarzach, żeby zaleczyć wirusa opryszczki, robisz za nią wszystko, gdzie tu do cholery jest zdrowa relacja i PARTNERSTWO? Przecież ona zachowuje się jak dziecko.

Nie pytam złośliwie, ale czy ona może jest opóźniona w rozwoju? Czy ma jakieś problemy psychiczne?

I jeszcze jedna rzecz: skoro ona taka nieporadna to jak dowiedziała się o wirusie opryszczki i co najważniejsze czy zrobiła kompleksowe badania na obecność innych wirusów jak np. HIV? Albo  chorób wenerycznych? Przecież tu chodzi też o TWOJE ZDROWIE!

Ile jesteście razem?

Ehh...

popełniasz duży błąd i będzie Cię to drogo kosztować.

Pomyśl na spokojnie: teraz czujesz motywację, żeby wszystko naprawiać bo czujesz żal, ból i pustkę, więc to Cię nakręca, żeby wszystko "naprawić" i znów poczuć się lepiej, ale przypomnij sobie jak ten związek wyglądał:

NIE MIAŁEŚ W NIEJ ŻADNEGO WSPARCIA - nie oszukujmy się, czego można oczekiwać od osoby będącej opóźnioną w pewnym stopniu, która ma inne postrzeganie świata i wartości, inny tok myślenia..

WSTYDZIŁEŚ SIĘ JEJ - to jest poważny znak, że partnerka jest poniżej poziomu Twoich oczekiwań, bałeś się, że narobi Ci wstydu wśród przyjaciół i rodziny, wychodziłeś wszędzie sam.

NIE WIESZ CZEGO MOŻESZ SIĘ PO NIEJ SPODZIEWAĆ - dziewczyna jest nieprzewidywalna, Wy poznaliście się w internecie, a 3 lata później mimo, że już ją nieco poznałeś lepiej to nigdy byś się nie spodziewał (jak każdy normalny człowiek), że spotka się z randomowym typem z neta, pójdzie z nim do łóżka i nawet nie pomyśli o zabezpieczeniu (co w jej stanie intelektualnym, można wytłumaczyć).

To co było, nie wzięło się znikąd i ZAPEWNIAM CIĘ, ŻE TE WSZYSTKIE SYTUACJE NIE ZNIKNĄ JAK ZA DOTKNIĘCIEM CZARODZIEJSKIEJ RÓŻDŻKI - TO WSZYSTKO ZNÓW WRÓCI jak sytuacja między Wami się nieco ustabilizuje. Nie zmienisz jej, a przecież nie akceptowałeś tego jaka jest. UZALEŻNIŁEŚ się od niej, wydaje mi się, że to właśnie ona Tobą manipuluje, wzbudza w Tobie poczucie winy, że musisz się nią zajmować i opiekować, powodując w Twojej głowie wielki chaos. To nie jest zdrowe i jestem niemalże przekonana o tym, że nie jest to miłość tylko chora relacja. Naprawdę dobrze by było, żebyś skonsultował się z psychologiem w tej sprawie.

Pomyśl sobie:

Wyobrażasz ją sobie jako matkę Twoich dzieci? Jako odpowiedzialną osobę, z którą nie bałbyś się zostawić maluchów pod opieką bo nie wiadomo co jej do głowy strzeli?

Albo patrząc bliżej:

Wyobrażasz sobie ją jako pełnowartościową partnerkę, która będzie Cię wspierać we wspólnej drodze przez życie? Nie mówię tu o słodkim ćwierkaniu do siebie tylko o odpowiedzialności jaką niesie za sobą obowiązek zarabiania pieniędzy? Czy kiedykolwiek ona będzie w stanie być samodzielna bez Twojego wyręczania jej ze wszystkim? Czy aby Wasze życie nie będzie wyglądać tak, że będziesz ją niańczył aż do śmierci i będziesz jej opiekunem, a nie partnerem? Czy ona aby nie będzie dla Ciebie ciężarem w życiu zamiast być podporą?

Musisz to wszystko dogłębnie przemyśleć. Nie podejmuj decyzji na gorąco. Już ja w tym momencie czuję (chociaż Cię nie znam), że pakujesz się w bagno.

Porozmawiaj z rodziną, ale bez agresji i zaprzeczania. Wysłuchaj ich. Jeśli nawet nie podoba Ci się ich opinia na temat tej dziewczyny to tylko daj im się wypowiedzieć, posłuchaj co oni mają do powiedzenia. Daj im skończyć wypowiedź. Potem porównaj to z tym co pisze Ci tutaj - czuję, że znajdziesz wiele zbieżności. Przemyśl to.

Ps. A co z wirusem żółtaczki? To też jest możliwe...

...ehhh

co do pracy to mogłaby miec taką za minmalna krajową, wiele osób tak żyje

Krwawe Kopytko, wybacz, ale chyba juz wiem od czego ten Twój specyficzny nick... Od kopytka ubroczonego krwią tych, których tak beznamietnie kopiesz... No wybacz, ale tak teraz dokopujesz tamtej dziewczynie, a w Autorze nie widzisz całego sedna problemu? Specyficzna logika - przecież wystarczy poczytać pierwszy post, by zobaczyc te relacje i tą masakrę emocjonalną, jaką tamtej dziewczynie fundował... I mając świadomość tego, co zaznawała od Autora mozna mniej radykalnie podejść do całej sytuacji, mimo wszystko z jakąś wyrozumiałością.
Patrząc na sposób nakręcania i jakiegoś jątrzenia, jakie wyzierają z Twoich słów - sugeruję Ci trochę zastanowienia się nad swoimi radami - możesz komuś zrobić sporą krzywdę...
Aż dziwne, ze tak beznamietnie traktujesz szczere wyznania Autora okazujace jakim "partnerem" był dla tamtej dziewczyny... Jego zachowanie było tak naganne,  ze to na tym wypadało sie skupić, a nie na dokopywaniu dziewczynie.

Nie kazdy potrzebuje "wsparcia" (zwłaszcza mężczyzna) od partnera. Oczekuje natomiast ciepła, serdecznosci i szacunku, a tego tu brakło ze strony Autora...

Karkołomna ekwilibrystyka nad ewidentnym chamskim - wybacz Autorze - traktowaniu swojej partnerki... "Ponizej poziomu"? Jezu miłosierny...

Nikt też nie spodziewałby się, ze własny partner bedzie "nas" traktował tak, jak to zostało tu opisane na wstępie (darcie się, krzyki i takie tam...) - a postępowanie tej dziewczyny to tylko jakaś konsekwencja poczynań Autora, niestety... A utor też tu wydaje się osoba nieprzewidywalną emocjonalnie. Każdy "normalny człowiek" swoja partnerke szanuje i dba o dobre relacje...

Szkoda, że słowa " nie wzięło sie znikąd" nie wiążesz z dotychczasowym postępowaniem Autora... Bo tu tkwi sedno...

Dziwne, myslałem, że ktoś dorosły i chcący stanowić z kimś dojrzały związek - ingerencji rodziny nie potrzebuje? Sugerujesz jakiś ...sąd kapturowy nad tą dziewczyną?

To budujące, że tak patrzysz... Nie słuchaj rodziny - masz swój rozum, tworzysz (tworzyłeś?) zwiazek i sam (sami) decydujesz o jego istnieniu czy kształcie...
Autorze - napiszę parę słów od siebie...
Jesli rzeczywiscie masz swiadomość swoich dotychczasowych błędów, potrafisz się wznieść ponad poczucie urażonej dumy - czegoś, co doznałeś w konsekwencji własnych poczynań - masz szansę na przeobrażenie tego związku z toksycznego i niszczącego tą dziewczynę w taki, w którym ona rozkwitnie i poczuje sie szczęśliwą, o ile tego dla niej pragniesz... Poprzednio sugerowałem zakończenie, gdyż nie dostrzegałem w Tobie autorefleksji. Teraz odnoszę wrażenie, że masz świadomość jak to wszystko "ugryźć".
Związek z osobą nawet o lekkim stopniu jakiejś niepełnosprawnosci to wyzwanie i coś, co wymaga szczególnego zaangazowania i ...wyrozumiałosci. Wymaga wiekszej delikatnosci i okazywania wsparcia, pomocy. Zdecydowałes sie na to, ale nie umiałes sie w tym znaleźć i miast być takim "ciepłym" partnerem stałes sie swoistym oprawcą niszczącym i tak już słabą psychikę tej dziewczyny. To, czego sie dopusciła ma swoje poczatki w Tobie i Twoim jej traktowaniu. I spójrz na całe zagadnienie w taki własnie sposób. Jesli potrafisz to udźwignąć i budować wszystko na nowo - to rób wszystko tak jak powinieneś, a przede wszystkim: kochajac ta dziewczynę okazuj jej to na kazdy mozliwy sposób...

Ja już się zmieniłem, a mi nie chodzi o jakies orzeczenia bo na to orzeczenia sie nie dostaje bo to jest lekki st. umysłowy taki że prawie go niewidac i funkcjonuje normalnie, jednak dała się wykorzystać przez kogoś i zarazić.
Teraz mnie denerwuje rodzina bo nagle dowiaduje się że nikt jej nie lubiał i czekali tylko aż sie rozejdziemy, też mnie to boli. Nie widzą wogole mojej winy tylko jej ...
Mam straszny mętlik w głowie. Na pewno potrzebujemy czasu i zobaczymy co dalej, aczkolwiek wciąż ją kocham.