Straszna historia.

aż mnie ciary przeszły jak to przeczytałam... nie daj sobie wmówić że stanie się coś złego! bo jak to mowią wywołasz wilka z lasu...
Myślę że masz już to za sobą, jak mialo coś się stac strasznego to stało by się tej nocy, pies już nie wyje to tez dobry znak. Nie wróż już sobie bo podświadomie na prawdę możesz spowodowac nie szczęście. Nie martw sie teraz już wszystko będzie dobrze

staraj sie nie mysleć o tym...Anioły cuwaja nad Wami...może to był znak dla Ciebie...ostrzezenie...tak to potraktuj...cieszcie sie życiem i badz blisko niego. Bedzie dobrze bo macie siebie

i tak trzymać LightOfHope ! Dobrze że juz nie będziesz wróżyć, wiem że będzie Ci cięzko bo człowiek ma taką nature ciekawską że chciałby wiedzieć. Co ma być to będzie a Ty Kochana nie daj sie zmanipulować. Ciesz się że to co złe masz już za sobą tak jak powiedziała kumo to zapewne było tylko ostrzeżenie. Teraz wszystko się ułoży, zobaczysz! Pamiętaj że szczęście tkwi w szegółach

Niesamowita historia! Ja na magii się nie znam ale bardzo mnie ciekawi, podejrzewam że też bym sobie samej powróżyła. Całe zajście coś jednak znaczyło.......być może to coś już się wydarzyło albo dopiero wydarzy, ale skoro pies przestał wyć to chyba dobry znak. Wiadomo że będziesz miała to w pamięci ale staraj się o tym nie myśleć bo możesz to przywołać.

dziękuję bardzo za te miłe słowa LihtOfHope bardzo mi miło

Brrrr mnie też ciarki przeszły !!!!!!!!!!

Dobrze komuś doradzać  ,jak to tkwi  w podświadomości. Dopiero z czasem zapomnisz ! Myślę że nic złego się nie wydarzy .

Psy nie mają tak silnego wyczucia zapachu, żeby czuć zapachy aż za ścianą, a po drugie, głosy szurania powinien przyjąć jako głosy chodzenia domowników, no chyba że pies zawsze szczeka na odgłosy szurania. Kto wie.

Po drugie te wycie, z pewnością obudziło by was wszystkich, szczekanie psa jest bardzo głośne, i musi każdego budzić o 3:30 przez co pies by nie spał w pokoju, ale np w innym pomieszczeniu aby nie zakłócać snu wszystkich domowników.

Pozdrawiam

Przepraszam ,ale jeszcze nie umiem cytować !!!
Chcę się odnieść do wypowiedzi Throe . Niestety ale mylisz się. Pies wyczuwa śmierć w pobliżu  a także pożar!!! I objawia się to wyciem !!!! I to jest UDOWODNIONE !

Już niczego sobie nie wmawiam, przynajmniej się staram Cokolwiek miało to znaczyć i cokolwiek to było, możliwe że masz rację, więcej się nie pojawiło, więc kto wie.. może naprawdę TO wystraszyłam aczkolwiek w dalszym ciągu jest to dla mnie olbrzymia zagadka...

Ja również uważam, że mój kochany psiak coś czuł, jest bardzo mądry... Tłumaczę sobie to w ten sposób, że tamtej nocy coś miało się wydarzyć, coś złego.. Być może marta_t ma rację, może ja TO COŚ przegoniłam, pokrzyżowałam plany.. nie wiem.. ciężko to wszystko jakoś poukładać w logiczną całość, rozsądnie wytłumaczyć, chyba wolę już myśleć, że to się wcale nie wydarzyło, że to był jakiś chory sen.

Przedewszystkim chciałam Cię przeprosić, ponieważ zwracałam się do Ciebie jak do kobiety, nie wiem dlaczego przyjęłam że nią jesteś.. Drogi Throe, zapewniam Cię, że żadne, ale to żadne okoliczności czy sytuacje które miały miejsce w moim życiu nie mogły mieć wpływu na to co się wydarzyło, gdyż w ostatnim czasie, a dokładniej.. w tamtym czasie gdy to się stało, nie żyłam w żadnym stresie, nie miałam stanów lękowych, prowadziłam całkiem normalne poukładane życie, ot taka szara spokojna rzeczywistość i tak jest do dzisiaj, no może z tą różnicą, że to co zaszło jest faktem, który ciężko jest mi wymazać z pamięci. Bardzo mi przykro z powodu Twojego dziadka, wyobrażam sobie jaki to musiał być dla Ciebie cios. Nie twierdzę, że nie masz racji, być może człowiek zbyt mocno poddający się działaniu swojej wyobraźni jest w stanie zobaczyć różne rzeczy, tylko tego wprzód trzeba jeszcze pragnąć i chcieć.. a ja, no cóż, nie wmawiałam sobie że zobaczę "ducha" mojego męża, nie myślałam o tym, nie skupiałam się, swoją wróżbę wymazałam nawet z pamięci, a jednak to się stało.. i tego właśnie nie potrafię sobie wytłumaczyć. Drogi Throe nie uraziłeś mnie w żaden sposób, szanuję zdanie innych ludzi, nawet jeśli nie zgadza się z moim własnym, jedyne co, to może zrobiło mi się przykro, bo przez moment poczułam się jak stuknięta baba, która opisuje historię na wzór "opowieści z krypty" i wystawia się tym samym na śmieszność.. Ale opisałam to nie licząc na niezły ubaw, a wręcz przeciwnie po to, by szukać sensu w tym wszystkim i odpowiedzi. Dziękuję Ci bo poniekąd mi pomogłeś, nie koniecznie diagnozując wczesne objawy schizofrenii

Drogi Throe oczywiście masz prawo do swojego zdania, cenię w ludziach to, że wogóle mają swoje zdanie i poglądy których się trzymają, chociaż we wpółczesnym świecie jest to już niestety rzadkość.. Ale wracając do tematu, zapewniam Cię że nie był on w żaden sposób prowokacją, gdyby był to musiałabym przyznać przed sobą i całym światem, że jestem osobą kompletnie niepoważną i głupią.. Bo tylko głupi i niepoważni ludzie opisują jakieś bajki ku radości własnej i zdenerwowaniu innych, wówczas jest to prowokacja, tak jak temat dotyczący gwałtu który kiedyś przeczytałam na tym forum, nie rozumiem co mają na celu takie zabawy i czemu one służą i nie wnikam.. ale ja należę do grona osób wyjątkowo szczerych, taka jestem i tego wymagam też od innych ludzi. Możesz mi wierzyć lub nie, nie będę się z Tobą spierać o racje, ale to co przeżyłam nie jest fikcją, a wróżbiarstwo no cóż.. nie praktykowałam tego na jakąś większą skalę, a jedynie w zaciszu domowym, pomagałam ludziom odnaleźć właściwą drogę, pokierować nimi, gdy nie wiedzieli już co mają robić, zaglądałam w ich przyszłość, przestrzegałam.. Nic więcej. Fajnie jest być realistą, wszystko można sobie wytłumaczyć, życie jest tak oczywiste, że aż nudne, bo nie jest w stanie Cię zaskoczyć, zdziwić.. na wszystko masz gotową odpowiedź.. Wiesz? Ja chyba wolę jednak żyć w świecie złudzeń i mieć nadzieje, że życie to coś więcej jak tylko marna egzystencja i film który w pewnym momencie się urywa, a po nim nastaje pustka. Pozdrawiam Cię Throe

LightOfHope w tym momencie moje podejrzenia co do tego że temat jest prowokacją, spadły do zera :-)

Rzeczywiście przeczytałem uważnie twoją wypowiedź nawet dwa razy (bo mi się spodobała) i rozumiem cię. Faktycznie jestem realistą, ale czy ja wiem czy tak dobrze jest nim być... nie mam porównania w sumie :-)))

Widzę też że jesteś miłą osobą ponieważ uszanowałaś moje zdanie i nie krytykujesz mnie przez to. Za to leci dla ciebie +

Cóż droga LightOfHope, wiesz każdy człowiek jest inny, i każdy na twój temat będzie miał inne zdanie. Ja swoje zdanie i to, co o tym myślę już napisałem. Ja mówiąc szczerze, gdybym zobaczył to, co zobaczyłaś ty (nie mam żony wiec inną osobę którą kocham np mamę) to pewnie byłbym w szoku przez miesiące, a spać po prostu bałbym się. Mogło to by się dla mnie po prostu tragicznie skończyć, a ty, skoro wytrzymałaś to, i radzisz sobie, musisz się wykazywać naprawdę mocną psychiką :-)

IMO wszystkiego wytłumaczyć nie można m.in przekraczającej pojęcie całej ludzkości ogromu wszechświata.

Mimo że jestem Realistą, to głęboko wierzę w Boga, być może odbiegnę troszkę od tematu, ale zachęcam ciebie bardzo gorąco (wiem że ci się nie będzie chciało ale chociaż spróbuje, nic nie tracę) do poczytania sobie o zjawisku oobe (w google możesz wpisać).
Przez to tak naprawdę uwierzyłem w Boga bo można powiedzieć że sam to przeżyłem :-)

Pozdrawiam serdecznie :-)

Spodziewałam się i takich reakcji na moją opowieść.

Dziękuję Ci, że mi uwierzyłeś, ja naprawdę nie zaliczam się do grona osób, które tworzą tematy na forach tylko po to by wzbudzić sensacje wokół swojej osoby. Opisałam tą historię w nadzieji, że ktoś pomoże mi ją w jakiś racjonalny sposób wytłumaczyć i nie zawiodłam się, spotkałam tu bardzo wiele życzliwych osób

Ja nie pozostaję w tyle, ponieważ Twoje wypowiedzi czytałam również więcej niż raz Widzisz, uważam że nie należy być ani 100%-owym realistą, ani też osobą która całkowicie pochłonięta jest bujaniem w obłokach.. Myślę że trzeba być i jednym i drugim na zasadzie pół na pół. Wtedy człowiek rozumie i dostrzega więcej, nie postrzega świata tylko w jeden sposób. Jesteś realistą, ale nie wierzę w to, że nie posiadasz marzeń, prawda że pomagają oderwać się od szarej rzeczywistości? Pięknie jest w nie wierzyć, nawet jeśli się nie spełnią, to jednak nadają życiu kolorów i sensu

A więc dla Ciebie leci + za to, że je masz, bo po tym ocenia się prawdziwą wartość drugiego człowieka.

Dlatego m.in. opisałam tą historię, pomimo tego że wydarzyła się jakiś czas temu, nadal nie potrafię jej zapomnieć, wiem że jest to kwestia czasu (mam taką nadzieję), ale póki co jest ciężko. W swoim krótkim 25-letnim życiu sporo już przeszłam, ale to działało na mnie (co dziwne) motywująco, po kolejnych upadkach, podnosiłam się z jeszcze większą wiarą i siłą do walki. Nie jestem osobą która łatwo się poddaje.. Na przekór wszystkiemu, zawsze uśmiecham się, zaciskam pięści i idę dalej naprzód. Życie bywa brutalne, ale nie zraża mnie to Staram się wpajać tą wiarę zagubionym osobom po przejściach tutaj na forum jak i poza nim, dzięki temu czuję się potrzebna i szczęśliwa

Ja również jestem osobą wierzącą Gdyby nie wiara w Boga, czy życie ludzkie nie byłoby pozbawione sensu? Na co zdałby się wówczas cały ten nasz trud i wysiłek? Gdyby nie wiara, jaki byłby sens naszego istnienia? Myślę, że na te pytania każdy sam powinien sobie odpowiedzieć I tak drogi Throe wiem czym jest zjawisko OOBE. I widzisz? Przeżyłeś coś, co jest nie do przyjęcia dla 100%-owego realisty A jednak wierzysz w to..

A ja życzę spokojnych snów

To prawda, ale cała historia wzięła swój początek od niepotrzebnej ciekawości.. Chciałam wiedzieć co wydarzy się w moim życiu, nie byłam jednak przygotowana na takie informacje. Teraz już nic nie chcę wiedzieć, wiem również że nigdy już nie zajrzę w karty czy to w czyjejś czy w swojej własnej intencji. Wolę żyć w niewiedzy, tak aby każdy nowy dzień był zagadką. Dzięki całej tej historii nauczyłam się jednak jednej bardzo ważnej rzeczy, że trzeba szanować życie i czas który jest nam dany, bo nie mamy tak naprawdę nic cenniejszego. Pozdrawiam

delmonico ja wróżbiarstwo traktowałam zawsze jako "pomoc ostateczną", najpierw przeprowadzałam wywiad z osobą zainteresowaną, czy oby napewno jest ona w życiowym dołku z którego nie potrafi wybrnąć o własnych siłach, bo prawda jest taka, że czasami wystarczy zwykła rozmowa, aby pomóc drugiej osobie w podjęciu odpowiedniej decyzji. Natomiast jeśli osoba ta, uparcie pragnęła zajrzeć w swoją przyszłość, tłumaczyłam jej wprzód, że karty tarota są w pewnym sensie drogowskazem, radą, nie należy więc traktować tego co mają nam do przekazania jako coś złego, nie należy również podejmować gwałtownych decyzji o zmianie swojego losu, tarot dostarcza nam wiedzy, jak mądrze dążyć do realizacji upragnionego celu, nie zmusza nas do porzucania wszystkiego co tworzyliśmy przez długi czas. Tarot to mądrość, a prawdziwym jej przejawem jest rozsądne postępowanie, którego sprawi, że możemy delikatnie wpłynąć na naszą przyszłość i zmienić ją, gdy coś nie jest po naszej myśli. Tarot nie odpowie na wszystkie nurtujące nas pytania, źródło prawdziwej wiedzy tkwi w nas samych i to właśnie we własnym wnętrzu powinniśmy szukać odpowiedzi na pytania: co zrobić? I jak dalej żyć? Kochana, po pierwsze, oczywiście że można wróżyć sobie, beż żadnych konsekwencji, trzeba jednak wyłączyć umysł i interpretować karty wg tego co one mają do przekazania, a nie wg tego co jest dla nas wygodne, jest to bardzo trudne i wymaga ogromnego skupienia. Po drugie zarówno wróżyć jak i stosować jakiekolwiek inne praktyki magiczne podczas burzy można, ponieważ tutaj cytuję: "Wyładowania elektryczne to czas potężnych energii. Energia elektryczna błyskawic łączy się z magnetyczną siłą wody, tworząc w ten sposób silną magiczną mieszankę. Każda czynność magiczna wykonywana podczas burzy będzie dodatkowo naładowana". Wracając do mojego "snu" jak to ujęłaś, być może na początku zaraz po wróżbie zadręczałam się i martwiłam, że mojego męża spotka coś złego, ale cała historia wydarzyła się miesiąc po tym i zdąrzyłam już prawie o tym zapomnieć. Czy to możliwe, że dopiero po takim czasie wróżba znalazła odbicie w mojej psychice i to w dodatku aż do tego stopnia, by widzieć halucynacje, o których pisał Throe? Trochę to wszystko dziwne i zagadkowe, ale przyjęłam poniekąd wersje Throe, wolę naprawdę uważać, że wyobraźnia płatała mi figla i nic więcej. Masz rację w ostatnim zdaniu, być może całe zajście było swego rodzaju przestrogą, ostrzeżeniem przed jakimikolwiek praktykami magicznymi. Ktoś lub coś, nakazał mi ich zaprzestania dając wyraźnie do zrozumienia, że grozi mi coś złego, a jak nie mi, to bliskiej mi osobie. Kto wie, co by się stało, gdybym znowu zajrzała do kart.. Aż mnie dreszcze przeszły delmonico dziękuję Ci za Twoją wypowiedź, pozdrawiam