Szalony facet, i Ja?

Cześć drogie kobietki. Z tej strony szurnięta Anka. Ostrzegam mój problem, może być dziwny a nawet bardzo dziwny
Od zawsze byłam, imprezowiczką, lubię zaszaleć często zdarza się że zostawałam po suto zakrapianej imprezie u koleżanki, 2-3 razy u losowo poznanego faceta.
Cały ten burdel zaczął się jakieś, sześć miesięcy temu kiedy mój ojciec zatrudnił w swoim warsztacie nowego mechanika, jak twierdził istny cudotwórca lub jak twierdzi Nicolas-Joseph Cugnot faceta starszego ode mnie o cztery lata. Na początku nie zwracałam na niego uwagi, do pewnego zdarzenia. Po mocnej imprezie zadzwoniłam do ojca czy mógł by mnie odebrać rano od koleżanki, nie bardzo miałam ochotę wracać na mocnym kacu, lokalnymi środkami transportu do domu. Wszystko było by pięknie gdyby nie to że mój ojciec był poza miastem, po jakieś części do samochodu. Wysłał po mnie swój nowy nabytek. Byłam wielce zdziwiona kiedy, pod blokiem mojej koleżanki zaparkował prywatnym samochodem. Stał przed autem, i ku olbrzymiemu zdziwieniu w dłoni trzymał kubek kawą, który był tylko i wyłącznie dla mnie. Drzwi do samochodu mi nie otworzył, a po przejażdżce i słuchaniu heavy metalu czy czegoś w ten deseń, kac stawał się większym problemem. Kiedy byliśmy już na miejscu, pod domem moich rodziców usłyszałam od niego, że dziewczyna w moim wieku powinna przystopować z takimi imprezami. Sporo przesadził a ja dużo nie myśląc wylałam na niego resztę zimnej kawy i podziękowałam za cudowny poranek. Przez miesiąc ignorowałam go i robiłam wszystko by nie spoglądać w stronę tego ignoranta.  Wszystko zmieniło się kiedy, jedna z moich koleżanek poprosiła mnie o numer jego telefonu. Po drobnych poszukiwaniach, znalazłam jego numer w telefonie ojca. Ale zamiast jej go podać, sama zaczęłam z nim pisać z innego nr, robiąc sobie z niego żarty. Do pewnego czasu, były to tylko żarty, na jednej z imprez dzwoniłam do niego o 3 rano, na tyle często żeby go obudzić. Na drugi dzień ku mojemu zdziwieniu, zadzwonił pod mój numer, odebrałam, a on wyjechał z tekstem że chce poznać osobę która nie dała mu się wyspać, kiedy był w pracy, otwarcie udowodniłam mu że to ja mu przeszkadzałam. Ku mojemu zaskoczeniu stwierdził że takie zabawy go nie kręcą i zaczęliśmy ze sobą pisać, na początku esy, potem gg, ku mojemu wielkiemu zdziwieniu brak Fb, co wywołało u mnie salwy śmiechu. Po kilku tygodniach takiego pisania, zaprosił mnie na pierwsze spotkanie, myślałam że to będzie jakiś wypad do kina czy coś w ten deseń, bardziej się pomylić nie mogłam. On i jego znajomi wybierali się na kajaki, a ja miałam im towarzyszyć i jak uważałam pośmiewiskiem. Ten spływ to była jakiś koszmar. A od niego dowiedziałam się że całkiem dobrze sobie poradziłam. Po tym zajściu nasze rozmowy zeszły na trochę bardziej osobiste tematy. To wtedy dowiedziałam się że jest samotnikiem, a osoby które poznałam na spływie kajakowym to jedyne osoby, z którymi spotyka się w wolnym czasie. To był czwarty miesiąc naszej znajomości. W październiku tego roku, sprawy między nami przybrały dość niespodziewany kierunek, w ostatnim tygodniu października, na pierwszej prawdziwej randce zapytał mnie czy mogli byśmy zostać kimś więcej. Jasno dałam mu do zrozumienia że nic z tego nie będzie. Po tym feralnym dniu, nasze kontakty przez jakiś czas się utrzymywały, ale nasz kontakt stopniowo słabł, do dnia w którym wyjechał na wieś do rodziców na trzy tygodnie urlopu. Dziś mija trzeci dzień jego urlopu, a on ? Zero odpowiedzi na moje esy, na gadu też ciężko go dorwać. Zdałam sobie sprawę że za nim tęsknie, przez ostatnie miesiące był przy mnie i był taką moją egidą, a teraz kiedy nagle znikł, czuje olbrzymią pustkę -.- Jeśli tylko wiedziała bym gdzie dokładnie mieszkają jego rodzice, już jutro pojechała bym do niego, błagając na kolanach by znowu zapytał mnie czy między nami może być coś więcej. Chociaż z drugiej strony, boję się że, mogę go zranić trybem mojego życia.