Problem ze szwagrem

Maniek uważam że masz racje.
To tylko świadczy że masz swoje jakies zasady,i odbijasz od ludzi którzy twoim zdaniem własnie ich nie mają i postępują jak im wygodniej,jak chorągiewka zawieje,są ludzie co im to zwisa,są tacy co beda udawać ze nic się nie stało,ty masz prawo uważac po swojemu i bardzo dobrze,bo ogólnie w dzisiejszym swiecie mało już ludzi z zasadami którym można zaufać.
pozdarwiam

"A co Ciebie obchodzi moralność innych ludzi?
Nie masz prawa ich prostować, ani robić im wyznaczników w postaci ja Ciebie cenię albo Tobą gardzę"

Z powyzszym sie nie zgodze poniewaz, jak to znam z autopsji, ukrywanie i tolerowanie prowadzi tylko do wiekszych skutkow robienia przez osobe czegos jesli nie ma wczesniej konsekwnecji wobec jej poprzednich dzialan. Zdanie ze nie mam prawa zwracac uwagi jest z gruntu falszywe. Wrecz przeciwnie uwazam ze nie nalezy ukrywac i nie nalezy udawac ze wszystko jest w porzadku.

Poza tym ta sytuacja wyszla wlasnie za "prywatna sfere" w postaci nieslubnego dziecka. Stosunek do tego, zwlaszcza wobec moich wlasnych dzieci (kuzynow tamtych) i ew. tolerancja takiego zachowania juz prywatna sfera nie jest.

Nie wiem skad sie bierze zdanie, ze musze "wspolpracowac" z kims kogo "bardzo" nie cenie, z powodow osobistych. Pewnie to jakis odcien pragmatycznej obludy zyciowej. Ze tak jest to wiem, zwlaszcza w pracy.

Mi chodzilo glownie o zachowanie przed rodzina, z ktora moge a) nie utrzymywac kontaktow - bo co mnie to ochodzi lub b) utrzymywac "poprawne" kontakty i zachowywac sie "poprawienie" czyli grzecznie za ta tylko poprawka ze nie zgadzac sie na "tolerancje" czego czego nie akceptuje, poza tym patrza na to moje dzieci (na moj stosunek do tego) i z tego potem wyciagna wnioski (ja sie dowiedza) jak ja sie zachowalem i jaki mialem do tego stosunek, zeby potem zweryfikowac swoje zasady w przyszlosci i zobaczyc lub nie jak nalezy postepowac. Dlatego nasze postawy, nasz stosunek do moralnosci innych ludzi jest chyba niewzykle istotny w procesie wychowania dzieci, ktore wiedza wiecej niz sie nam wydaje. Odwrotnie, tolerancja rodzi zlo, w sensie unikania reakcji.

Rozumiem wiec ze reakcja powinna byc wywazona. Problem jest zeby nie byla odebrana jako "dziwna" w stylu, o co mu znowu chodzi? A obawy sa o przyszlosc za 10, 20 lat bo sytuacje bez konsekwnecji sie mszcza jesli ktos nie wyciagnie wnioskow.

Chowaja glowy i na pewno nie podzielaliby mojego stanowiska gdyby je znali chyba ze zakuluarowo. Zona je zna i nie podziela ale od momentu kiedy sie dowiedzialem jakies 10 mies. temu jeszcze sie nie widzielismy. Zona uwaza ze powinienem sie zachowywac jakdyby nigdy nic, moze dlatego ze kuzynka jest dla niej bliska i chce utrzymywac z nia kontakty a sa to kontakty na gruncie rodziny (spotkania rodzinne). Ja jednak sie w tym nie widze.

OK. Masz racje. Jest zal i wybaczenie. Tylko ja tego wybaczenia nie widze, tzn. nie widze bo nie uczestnicze codziennie w zyciu tych ludzi natomiast widze analogie do zycia i zachowania sie w innych sytuacjach i konsekwencjach w braku konsekwencji. To ze wybaczylem zonie to nie znaczy ze drugi raz bym wybaczyl i mam co wybaczac "szwagrowi". To zona ma mu wybaczac lub nie. Mi chodzi o moj stosunek do sytuacji i wplyw tego na swiatopoglad moich dzieci. Bo nie wiedze nic dobrego w udawaniu ze nic sie nie stalo wobec kogos kto gra dobrego i zyczliwego a ma dosc typowy dla podrywaczy stosunek do kobiet. Rozumiem jednak Twoj punkt widzenia. Powinienem pod wplywem wybaczenia jego zony wybaczyc mu. OK. Tylko znajac mezczyzn, po prostu nie wierze w jego dlugofalowa skruche a jesli tak to nie chce uczestniczyc w tolerancji tego czego nie akceptuje. Po drugie, to co mi sie przydarzylo nie moze mnie dolowac do braku checi i unikania innych dzialan. Ale swoje stanowisko postaram sie przemyslec i wywazyc. Uwazasz ze w takiej sytuacji ze ktos juz zrobil nieslubne dziecko, ze taka osoba jest wierna i bedzie wierna swojej zonie, nie bedzie ranic rodziny i dzieci?

Nie placi bo matka jest z zamozniejszego kraju i bierze alimenty na pozostale nieslubne dzieci (ma je z innymi mezczyznami). Gdyby wystapila o nie wobec "szwagra" to by sie nie wyplacil. To tak jakby ukrainiec zarabiajacy 10$ mial placic alimenty w kwocie 200$. Nierealne w tej sytuacji a widac ze jakies porozumienie jest. Dziecko przyjezdza na wakacje ale nie slyszalem zeby do przyrodniego rodzenstwa i zony tylko do tesciow w inny miescie i wtedy on je tam odwiedza. Czy sie kontaktuje z matka tego dziecka nie wiem. Zona tez za bardzo nie moze doradzic kuzynce bo jest jakby z drugiej strony i o naszych problemach akurat rodzina zony nie wie. Co wiecej maja mnie za takiego samego jak ten "szwagier" z powodu sytuacji z przed 8 lat. Troche to dziwne i ironicznie niesprawiedliwe ale tak to wlasnie jest.

Czy zdajesz sobie sprawę, że Twoje zamiary najbardziej dotkną żonę szwagra?

No i skoro jesteś takim zwolennikiem szczerości i nawracania świata to czemu nie obwieścisz rodzinie, ze żona Cię zdradziła? Chcesz komuś wytykać zdradę a tę spod własnego dachu ukrywasz?

Dla mnie z kolei Twoja "szczerość" jest czystym zakłamaniem. Chcesz piętnować błędy innych sam żyjąc z człowiekiem, który taki błąd popełnił.
Czy Ty jesteś jakimś sędzią, Bogiem, a może misjonarzem naprawiającym świat? Dlaczego założyłeś, że tamten facet zdradzi ponownie a Twoja żona nie (przecież jej zdrada nie została publicznie napiętnowana w rodzinie)?

Żona szwagra podjęła decyzję, że z nim zostaje. Ona jest dorosłą kobietą i ona będzie ponosiła konsekwencje tej decyzji, również ewentualną kolejną zdradę męża. Tobie nic do tego. Jeśli nie obwieszcza wszem i wobec faktu zdrady to znaczy, że nie chce by ta sprawa była nagłaśniana. Uszanuj to.
W stosunku do swojej żony podjąłeś identyczną decyzję jak ta kobieta. To teraz pomyśl - czy byłoby Ci miło gdyby żona szwagra (lub ktokolwiek inny z rodziny) uznał, że trzeba Twojej żonie dać nauczkę i ostentacyjnie ignorować ją na spotkaniach rodzinnych? Miło byłoby Ci gdyby jakiś znajomy mężczyzna powiedział, że on z tą dz**** nie będzie rozmawiał? Nie wydaje Ci się, że zdrada Twojej żony jest wyłącznie sprawą między Tobą a nią? Dlaczego więc zdrada szwagra ma być sprawą publiczną?

Dlaczego twierdzę, że Twoje zachowanie najbardziej dotknie żonę szwagra? Ponieważ ona zdecydowała się z nim zostać. Na pewno nie była to dla niej łatwa decyzja, ale ją podjęła i na pewno teraz chciałaby wrócić do normalności (na tyle, na ile to możliwe). Myślisz, że będzie jej miło jeśli na rodzinnym spotkaniu zachowaniem będziesz sugerował, że jest żoną człowieka, którym inni gardzą? To ona odczuje, że się nie szanuje, że jest kimś gorszym bo nie wykopała męża za drzwi. Twoje zachowanie będzie jej przypominało niewierność męża, na zawsze zepsuje relacje rodzinne (bo jak spotykać się w gronie, w którym dwie osoby się nienawidzą?).

Nie musisz go kochać i wielbić. Wystarczy, że zachowasz uprzejmy dystans.

Dokładnie to próbowałam nieudolnie przekazać w poprzednim poście.