Chamski partner czy ja przesadzam?

Dowcipniś z niego:D

Jeśli tak odpowiadał to widać,że zbytnio mu na Tobie nie zależy.Czy jego rodzina zareagowała stanowczo na jego odpowiedzi?

Wygląda ta sytuacja bardzo dziwnie.. Na początek zapytam ile macie lat? Czy wcześniej zdarzały mu się takie wyskoki..? Wiesz, nazwałbym jego poczucie humoru bardzo specyficznym, ale to nawet do tego się nie kwalifikuje. Jeżeli takie rzeczy jest w stanie powiedzieć w rodzinie przy Waszym pierwszym spotkaniu (Twoim i jego rodziny) to co opowiada kolegom? Myślę, że nie warto tego ciągnąć bo zakładam, że to początek znajomości, za 2 lata będzie przy wszystkich mówił, że jesteś kobietą lekkich obyczajów z grubym portfelem za usługi...

Nie jesteśmy smarkaczami, ja mam 29, on 31. Przez długi czas to on starał się o mnie, ja nie chciałam się angażować, byłam po długim związku, który się nie udał. Przeprosił mnie po tej awanturze, uznał, że rzeczywiście mogło mi być przykro. Dodał też, że ja też jestem dla niego chamska, ale on to wytrzymuje (?). Powiedziałam mu, że jeżeli to ma tak wyglądać, nie ma dla mnie miejsca obok niego. Poza tymi wyskokami wszystko wygląda normalnie. Tylko, że ja nie chcę później płakać po nocach przez jego chamstwo. Nie wiem, co robić.

Nie jestem dziewicą i nie pretenduję do tego miana. Chciałabym tylko szacunku od swojego faceta, a takie teksty źle na mnie działają. Mówisz, że mam zły za wysoki próg wrażliwości? No nie wiem, jakoś nie czuję jego dowcipu.

Nie dostrzegłaś tego,że jego kobiecie o czym już chyba zdążył się przekonać tego typu żarty nie pasują i czuje się po nich zniesmaczona.Pomimo tego żartuje dalej i to w obecności obcych dla niej osób.

Dziękuję Wam za odpowiedzi. Mam kompletny mętlik w głowie. Widział moje łzy, moją wściekłość, wie, że mnie zranił. W ogóle nie mam ochoty na kontakt z nim. Mam tak wielki niesmak, że aż mnie trzęsie. I już zgłupiałam, czy to normalna reakcja, czy może rzeczywiście "jestem sztywniarą".

No dokładnie, mnie też to dziwi, ja bym zaraz podchwycił i zacząłbym wkręcać rodzinkę razem z nim. Z resztą kiedyś moja była dziewczyna postanowiła mnie poznać ze swoją siostrą. Ta była bardzo przejęta, kto to się wokół jej siostrzyczki zakręcił. No i wypytuje mnie różne rzeczy, czy jestem odpowiednim kandydatem. W pewnym momencie rozmowa zeszła na pracę i tak jakoś wyszło, że sobie zażartowałem, że jestem tancerzem erotycznym. Jak zobaczyłem minę siostrzyczki, to już wiedziałem, że kupiła to całkowicie. No i przez kolejne pół godziny zacząłem opowiadać o specyfice mojej rzekomej pracy A moja dziewczyna zachowywała (z trudem) kamienną twarz i cały czas przytakiwała. Siostrzyczka bladła coraz bardziej. Uświadomiona została dopiero po spotkaniu, już w domu

Jestem pewien, że gdyby tą dziewczyną była Szarlotka, to od razu przytaknęłaby, że jest w ciąży i do tego jeszcze dodała, że ojciec nie jest znany, a finał może być różny, bo to była międzynarodowa impreza z okazji dni kultury afrykańskiej. No gdybym ja był na miejscu tego faceta, to bym wtedy do swojej kobiety taki szacunek załapał, że bym ją z tej imprezy na rękach do domu zaniósł

To nie jest kwestia poczucia humoru. Tylko dystansu do siebie i inteligencji
Ech, Szarlotka to jednak jest zarąbista babka

Widzisz, gdy jesteśmy sami, jestem najcudowniejsza, najlepsza, ukochana, drzwi do samochodu otwiera, kwiaty przynosi, kontaktuje się ze mną codziennie, robi prezenty bez okazji. Nie wiem, co w niego wstępuje czasami... Nie rozumiem tego.

Pogadaj z nim- tyle i tylko tyle.

Tak, jasne najlepiej zrobić z siebie publiczne pośmiewisko i zasłaniać się "dystansem". O swoją reputację nalezy dbać a nie szargać ją jakimiś idiotycznymi dowcipami. No ale cóż, niektórym można napluć w twarz, a powiedzą że to deszcz pada i będą robic dobrą minę do złej gry.

Człowiek o dwóch twarzach;)

Gdybyś była, to byś odpowiedziała coś takiego, że to twój chłopak zrobiłby z siebie idiotę

"4. I chyba najgorsze, zapytała, czy poznał mnie w sklepie, czy był moim klientem,a on na to, że tak i nawet mi zapłacił, ale sens  "tego płacenia" był inny.." - odgryzłabym się, że owszem, bo przecież należy do tego typu mężczyzn, którzy, by cokolwiek dostać, muszą najpierw zapłacić

Moim zdaniem facet ma specyficzne poczucie humoru, które ja osobiście kupuję i świetnie bym się bawiła, mając okazję do tego typu droczenia, ALE z drugiej strony sama nie wiem, czy byłabym taka wyluzowana, gdyby było to moje pierwsze spotkanie z jego rodziną. Co innego znać się z nimi już trochę czasu, wiedzieć, że się na mnie poznali i dzięki temu móc swobodnie żartować, a co innego chcieć wypaść jak najlepiej w ich oczach.

Nie dziwię Ci się, Leno, że tak zareagowałaś (skoro nie przemawia do Ciebie tego typu poczucie humoru), ale myślę, iż - jako że Cię później przeprosił - warto to odchorować, dać mu szansę i po rozmowie dotyczącej nieakceptowanych przez Ciebie zachowań obserwować go - czy aby znów nie przyjdzie mu do głowy żartować w sposób dla Ciebie niekomfortowy.

Uwielbiam ten rodzaj poczucia humoru. Zdecydowanie wolę taką formę "przedstawienia rodzinie" niż drętwą spowiedź przy obiadku co robię, czym się zajmuję, jak się poznaliśmy. A już na pewno byłoby mi niezręcznie gdyby na pierwszym spotkaniu zaczął wychwalać pod niebiosa mnie i moją wspaniałość, rozprawiać o niezmiernej miłości do mnie itp., itd. Tekst "dziewczyna jak dziewczyna" jest łatwiejszy w odbiorze
Chłopak mówił to swojej rodzinie - ludziom, których zna i z którymi ma od lat wyuczony pewien sposób komunikacji. Będąc na miejscu autorki skupiłabym się na obserwowaniu tego sposobu, ich relacji rodzinnych - zamiast analizować stopień obrażenia swojej osoby. Jestem pewna, że chłopak nie chciał jej w żaden sposób obrazić. Jestem też pewna, że "obrazi" wielokrotnie. Nie da się, z dnia na dzień, przestawić osoby z tym rodzajem poczucia humoru na postawę gruchającego gołąbka. Jeśli przestanie używać konkretnego zwrotu - użyje innego (o którym nie wie, że jest "obraźliwy") , a autorka będzie znowu płakać w poduszkę.

Cham i tyle Ja bym mu w twarz strzeliła.

Lena, ale czemu Ty się tak strasznie przejmujesz swoim wizerunkiem i tym, co o Tobie ktoś myśli?
Nawet uwagi Antykobiety Cię strasznie złoszczą, a to przecież irracjonalne, bo on odgrywa żadnej roli w twoim życiu. Jesteś w takim wieku, że powinnaś znać swoją wartość i nie uzależniać jej od opinii innych osób. Przecież zawsze znajdzie się ktoś kto się na nasz widok skrzywi, lub nas nie będzie lubił. No i co z tego?

A z Vinngą to się niezupełnie zgadzam. Dorosły, rozsądny człowiek jak usłyszy, że bliskiej mu osobie nie odpowiadają pewne konkretne zachowania, jest wstanie je wyeliminować,kwestia dobrej woli. Na tym właśnie polega docieranie się w związku.

O Boże, ja sama mam dużo bardziej "złośliwe/wredne" poczucie humoru, bywam mocno ironiczna i na szczęście nikt mnie nie piętnuje, a mój obecny materiał-na-wybranka, chociaż jest baaardzo nieśmiały i zamknięty w sobie, to... nie uciekł, tylko stwierdził, że się podszkoli w sarkazmie. I chwała mu za to.

Nie mówię, że masz tak zrobić, ale jest opcja, że jak będziesz marudzić i robić awantury o takie teksty (w jego mniemaniu zabawne i niewinne - przynajmniej ja tak mam), to w końcu będzie miał dość. Mi jest bardzo trudno ugryźć się w język, jak ciśnie mi się na usta jakiś odpowiednio ambitny złośliwy tekścik. Na forum się da, bo wystarczy wykasować - w życiu trudniej. Na Twoim miejscu odpowiadałabym na to tak, jak napisałaś w punkcie 3. Do tego sama zaczęłabym rzucać naładowanymi ironią żarcikami. Tylko nie po to, jak piszą inni, żeby się opamiętał (jeśli ma takie podejście jak ja, to raczej się ucieszy, że ma "kompana" do złośliwości), tylko po to, żeby nabrać trochę dystansu do siebie. I taka postawa wzbudza większy szacunek, niż "nie mów do mnie tak brzydko ".

Założyłaś wątek o tytule "Chamski partner czy ja przesadzam?". Powinnaś go zmienić na "Chamski partner czy ja przesadzam? Ale jak ktoś napisze, że przesadzam, to i tak nie przyjmę tego do wiadomości". Najwyraźniej oczekiwałaś, że wszyscy napiszą, że to chamstwo, co uzasadni twoją przesadną reakcję wobec niego.
Napisało Ci już wiele kobiet, że robisz z igły widły. A nawet, jak nie masz takiego polotu, żeby się inteligentnie odgryźć, to wystarczy z partnerem na osobności porozmawiać, że było ci przykro i chciałabyś, żeby inaczej cię przedstawiał. Tak rozmawiają dojrzali ludzie. Niedojrzali robią awantury.

Co prawda facet, to facet, czyli trochę inna para kaloszy , ale na przykład mój brat stale mi "dokucza". Ktoś patrzący z boku powiedziałby "cham", a my doskonale wiemy, że są to tylko żarty, mało tego, żarty bardzo fajne, naprawdę zabawne i świadczące o sporej inteligencji. Osobiście uwielbiam, kiedy ktoś potrafi inteligentnie, a nie prostacko, żartować.
Jak ktoś zauważył, Twój partner był wśród swoich, oni na pewno doskonale wyczuwają jego poczucie humoru i biorą duuuużą poprawkę na to, co usłyszeli.
Oczywiście sam sposób mówienia, mimika, gesty - to też może wiele powiedzieć. Choć mój brat jest zawsze śmiertelnie poważny .

Podpisuję się rencami i nogami.
Rodzina faceta ma dystans do siebie i takie docinki są normalką i myślę że w ogóle nie powinnaś się tym przejmować!
Co mogę powiedzieć hmm rodzina mojej byłej pod tym względem strasznie drętwa była no nie można było coś śmiesznego powiedzieć bo zaraz foch i mega foch normalnie się dusiłem.

Porozmawialiśmy, wyjaśniliśmy sobie, co komu leży na wątrobie. Dzięki za wszystkie komentarze.

Lena kto się lubi, ten się czubi. Wyluzuj.
Nie myśl sobie że tak Cię jego rodzina odebrała jak pisałaś.

E tam, mi tez dużo rzeczy brakuje, ale o tym może kiedyś sam założę osobny wątek

lena85 być może Twój chłopak żartował, żeby rozładować napięcie. Może chciał Cie rozluźnić?
Jeżeli nie zachowywał się tak wcześniej, to spytaj go, co było powodem jego żartów.
Pamiętaj też, że wychował się w tej rodzinie i znają się na wylot. Bardzo prawdopodobne, że tacy są.

Gdy rozmawiam z moją siostrą, zdarza się, że osoby, które nas nie znają (z jej środowiska, albo z mojego) pytają, czemu jesteśmy dla siebie złośliwe, a my się droczymy i mamy z tego rozrywkę. Ale, co muszę wspomnieć, mojej siostrze wolno ze mnie żartować, bo ją znam i wiem, że nie ma niczego złego na myśli. Od innej osoby podobne dowcipy mogłabym odebrać mniej tolerancyjnie.

Co do Twojego chłopaka, to moim zdaniem popełnił poważny błąd, że żartował z Ciebie. Mógł sobie podowcipkować na temat własnej osoby. Pokazałby dystans do siebie i osiągnął cel. Humor oparty na sobie ma tę zaletę, że nikogo nie obraża. Wade, że otwiera innym furtkę z naśmiewania się z nas, ale ktoś, kto ma w naturze wygłupy bez trudu poradzi sobie z taką ewentualnością i wyjdzie z niej z uśmiechem.

I dlatego zauroczyłaś się w nowym ?

Chyba jednak bardziej wtedy pasował, bo nie rozglądałaś sie za innymi. Przerobiłaś go 'po swojemu' i jakos nie widac w tym odpowiadania. Czy to docinkami w jego stylu, czy nie, nieważne.

Ja mam zasadę że będąc w związku nie rozglądam się za innymi w porównaniu do niego, bajki bajki i jeszcze raz bajki. Co mi z tego że nie jest chamski jak kłamie.