Cześć wam. Piszę tutaj bo bo bardzo potrzebuje opinii a nie mam z kim porozmawiać na ten temat..Tak więc mam 21 lat i jak już wiecie jestem prawiczkiem. Doszło do tego ponieważ od zawsze miałem kompleksy na punkcie swojego penisa zawsze myślałem ze jest za mały i dziewczyna mnie wyśmieje. W wieku 18 lat miałem pierwsza dziewczynę z którą bylem pół roku i zerwała ze mną prawdopodobnie dlatego, że za każdym razem jak chciała się do mnie zbliżyć to ja uciekałem.. Mój kontakt seksualny z nią ograniczył się do moich palców we niej, a dalej już to jakoś nigdy nie zaszło bo bałem się jej reakcji mojego penisa który mierzy ok 13-14 cm. Po 2 latach stwierdziłem, że jednak nie mogę tak uciekać bez końca i znalazłem sobie dziewczynę w moim wieku z którą nigdy bym nie był gdyby nie to że chciałem wreszcie to zrobić,(wiem, brzmi to okrutnie) a ja jej się bardzo od początku podobałem, lecz okazało się, że była dziewicą(nie od niej się tego dowiedziałem) i mi do końca nie ufała, bo chyba przeczuwała że ona mi się aż tak bardzo nie podoba. Jej byłem w stanie powiedzieć że jestem prawiczkiem bo ona pewnie by to zrozumiała. Lecz nie dostałem takiej szansy gdyż nie doszło miedzy nami do takiego zbliżenia..Po ok 5 miesiącach zerwaliśmy ze sobą i znowu jestem w punkcie wyjścia. Mam 21 lat, studiuje i poznaje różne fajne dziewczyny, potrafię wyjść na parkiet na jakiś klubach i wyrwać jakąś dziewczynę i się z nią 'przelizać' (przepraszam za określenie) raz miałem nawet propozycje pójścia do mieszkania dziewczyny którą poznałem tego samego wieczora ale oczywiście musiałem odmówić bo nie mam pojęcia jak bym wypadł, pewnie bym doszedł w pare sekund i wtedy na pewno bym został wyśmiany. Ogólnie jestem pewny siebie i podobam się dziewczynom i tu jest właśnie problem.
Na pewno żadna dziewczyna która mnie pozna nie sądzi, że nie mam żadnego doświadczenia, jedna koleżanka nawet nazwała mnie 'psem na baby' a tak na prawdę w środku jestem zakompleksionym prawiczkiem..
Dziewczyny proszę powiedzcie mi co mam robić.. Mam dość rezygnowania wiecznie z seksu a jednocześnie brak mi odwagi żeby to zrobić.. Jakbyście zareagowały gdybyście poszły do łóżka z facetem który wam się podoba i okazuje się ze to prawiczek? To jakaś masakra jest 
. Tak więc do dzieła. 
Tak już doszedłem do wniosku, że nie będę się użalał nad swoim sprzętem, jest jaki jest nie będę wiecznie rozpaczał, a teraz z kolei mam własnie ten problem z brakiem doświadczenia..Zaczyna się kolejny rok akademicki to zaczynają się imprezy, a mieszkam w akademiku i nie wiem, czy jeżeli trafi mi się jakaś okazja to zaryzykować, czy rezygnować i poczekać na dziewczynę której będę ufał i nie będę bał się powiedzieć, że jestem prawiczkiem. Wiem, że dla was może to się wydawać śmieszne, ale ja na prawdę myślę o tym codziennie.. Może najlepszym wyjściem jest się po prostu nawalić i jakby coś poszło nie tak to zwalić na mój stan w jakim wówczas byłem? Czy to brzmi po prostu żałośnie?
