nowy związek a nękanie przez byłego

Pisze tu własnie po to by dowiedziec się co o tym myśla osoby postronne. Bo mam juz taki mętlik w głowie, już nie wiem kto ma racje, co jest normalne, co dobre a co złe. To trwa już jakiś czas i zupełnie straciłem trzeźwy obraz sytuacji.

Gdy się denerwuje, kłóce, kiedy widzę jak on dzwoni, a ona mu się tłumaczy. Gdy mówie, że to chore, że to chyba ja jestem tu wazny, a nie on. Gdy mówię, że powinna to jak najszybciej zakończyć, bo tak nie da się żyć. Wystarczy, że po takiej ich rozmowie czy smsach jestem zły, nie jestem sobą, mam pretensje, a ona zaczyna mówić, że nie wspieram jej. Że zamiast dawac wsparcie jeszcze bardziej ją męczę i ona sie oddala. Po każdej mojej kłótni i rozmowie o nim, o tym, że musi to zakończyć, oddala sie ode mnie. Brakuje wtedy czułości, nie chce się widywać, mówi, że niszcze naszą relacje. Wiele razy miałem ochotę sobie z nim porozmawiać, powiedziec pare słów, ale wiem, że wtedy nie chciałaby mnie znać. Bo ona chce to zakończyć łagodnie. Dlatego ciagle się hamuje, a nerwy rosną we mnie coraz większe. Proponowałem policje, nie chce o tym słyszeć, bo nie jest w stanie donieść na człowieka z którym była tyle lat.

Nie moge się z tego wyplątać. Wydaje mi się, że jestem zmanipulowany. Z jednej strony bardzo ja kocham, bardzo zależy mi na tym związku i chce żeby było jak najlepiej. Z drugiej złość i zazdrośc aż mnie zjada. Ona ciągle powtarza jak on ją męczy, jak ma dość, że odechciewa jej się wszystkiego. Ciągle mówi o tym jak chce to zakończyć, że nerwowo tego nie wytrzyma. I wiem, że naprawdę ja to wykańcza. Ale co z tego skoro nie potrafi mu powiedzieć wprost: nie dzwoń, przestań mnie kontrolowac. Jest bierna, odpowiada mu od niechcenia, ale nie ma z jej strony oporu.

Po każdej takiej sytuacji, za każdym razem gdy jestem tego świadkiem, az rozrywa mnie złość. Klócimy się coraz częsciej, bo ciężko m ito wytrzymać. A ona zarzuca mi, że iszcze ten związek. Że oddala sie ode mnie, bo ciągle jest coś nie tak, że zamiast dać jej spokój i wyciszenie, ciągle sa tylko afery, zazdrość i problemy. Ale jak to można wytrzymać? Mówi, że czuje się zawiedziona i boli ja to, że zamiast dawać jej wsparcie jeszcze ją ja męcze i nie potrafię zrozumieć, że ona też ma tego dość.

Mam ogromne wyrzuty sumienia, poczucie, że niszcze związek. A z drugiej strony cholerną złość której nie potrafie ugasić.

Ona Cie obwinia i jej wierzysz. Sprytnie.

Znów nieporozumienie i klótnia. Boli ja to, że nie daje jej wsparcia. Że zachowuje się jakbym myślał, że kontakt z nim i kontrola sprawiają jej przyjemność. I zamiast dostawać ode mnie wsparcie i spokój dostaje kolejne nerwy, bo kłóce się o niego. Rozumiem, gdyby mowiła mu otwarcie, że nie chce kontaktu, żeby dał jej spokój, nie dzwonił, nie kontrolował, a on nadal by to robił, klótnie z mojej strony byłyby nie na miejscu. Ale ona ani razu dobitnie nie powiedziała mu dość, nie powiedziała, że sobie nie życzy. Cierpi w ciszy i wysłuchuje jego zarzutów, odbiera telefony, odpisuje na smsy. Jest wściekła gdy zarzuca jej, że imprezuje, że na pewno podrywają ja mężczyźni, ale nie powie stanowczo żeby dał jej spokój, tylko jak od niechcenia się tłumaczy, ale jednak tłumaczy.

Znów mam poczucie winy, że sprawiam jej ból, że zawodze kiedy mnie potrzebuje. Ale jak do cholery można dawac wsparcie w takiej sytuacji? Co inego gdyby czytelnie dawała mu do zrozumienia, że nie chce. A ona nie mówi wprost, pokazuje mu tylko, że jest tym zmęczona, ale nie powie po prostu daj spokój, nie masz prawa, a ja mogę przeciez spotykac sie z innymi. Tak samo jak nie potrafi powiedzieć mu żeby oddał klucze. Pytam dlaczego, a ona mówi po prostu, że nie potrafi mu tak powiedzieć i już. Zamków też nie zmieni. A podobno cierpi i ma dość.

Mam już pomieszane w głowie. Racjonalnie wiem, że nie ma racji, ale gdy moje emocje dochodza do głosu... mam tylko wyrzuty sumienia i jestem na siebie wściekły, że sprawiam jej ból i nie potrafie wesprzeć.

Z tego co piszesz wychodzi, że twoja dziewczyna sobie tobą pogrywa i wcale nie chce rozwiązać zaistniałej sytuacji. To jest kompletnie chora relacja i mam wrażenie, że w tym całym trójkącie to ty wychodzisz na ofiarę, nie ona, bo dajesz pomiatać swoimi uczuciami i jeszcze kobieta bezczelnie wmawia ci, że ty jesteś odpowiedzialny za rozpadanie się waszego związku.

Postaw zdecydowanie sprawę jasno i albo rozmów się z tym facetem, albo rozstań z dziewczyną.

Cześć. Wszyscy dobrze ci radzą. Kobieta z którą jesteś może przyprawiać ci rogi, bo żadna dziewczyna jeśli jest z kimś na kim jej zależy nie robi czegoś takiego. Może być ona cwana i przebiegła. Pewnie opłacasz rachunki, wozisz ją wszędzie gdzie ona tylko chce ale z byłym nie chce się rozstać. To po co się z Tobą wiązała? Po to żeby ciebie ranić? Musisz sobie odpowiedzieć, czy ta kobieta to osoba na której ci zależy i czy chciałbyś z nią być przez następne 10 lat chociaż?? Klucze są pretekstem i telefony. Zamki można zmienić a jeśli to drzwi antywłamaniowe to można kupić nowe. To nie jest droga rzecz przy tym co teraz przeżywasz. Zmiana tego pozwoliłaby się uspokoić albo powiedz swojej dziewczynie że jeśli jej zalezy to zmienicie zamki i zobacz czy ona jest w stanie to zrobić, jeśli nie to znaczy że jesteś tylko dla niej zabawką na posyłki i cwanie cię owija wokół palca.

Zamek zmienić - byly ot tak nie odda jej klucza.

Wiem, że Ci bardzo na niej zależy, ale powinieneś postawić sprawę jasno (Twoje uczucia i ocenę zaistniałej sytuacji). Może stanowczo zapytaj się jakie relacje Ją jeszcze z Nim łączą: pieniądze, szantaż, przyzwyczajenie, strach, albo co też nie jest wykluczone gra na dwa fronty. Jeśli Ona tylko od Ciebie wymaga wyrozumiałości, a sama ma gdzieś Twoje uczucia to chyba najlepszym rozwiązaniem byłoby odejście. Pierwszy raz w ogóle słyszę, aby ktokolwiek kto nie jest już z kimś w związku dawał w takim stopniu inwigilować Swoje życie. Życzę Ci dużo odwagi i stanowczości w podejmowaniu decyzji, bo moim zdaniem jeśli Ty nie podejmiesz jakiejkolwiek decyzji to wątpię, aby Ona nagle się na to zdobyła. Ale trzymam za Was kciuki . Zawsze jest nadzieja!