Cukrzyca a postrzeganie związku

Hm, ale pytasz o osobę, która w trakcie stałego związku zachorowała na cukrzycę, czy sytuacja, w której ktos jest chory na cukrzycę i szuka partnera? Jeśli pierwszy przypadek, to raczej nie zostawia się kogoś bo zachorował, tylko się mu pomaga i opiekuje, bo istnieje uczucie między takimi osobami. Natomiast jeśli jest się samotnym i szuka partnerki to niekoniecznie kobieta zgodzi się na związek z taką osobą. Z różnych powodów. Bo nie wie 'z czym to się je', bo się boi tej choroby (niestety niektórzy myślą, że jest to zaraźliwe jak grypa), bo nie wie jak postępować z taką osobą, czy swobodnie rozmawiać o tym. Bo nasluchała się od babć, dziadków. Bo obserwowała wujków którzy chorowali. I wiele, wiele innych (nawet bzdurnych, ale prawdziwych). Jestem w stałym związku i nie zostawiłabym chlopaka tylko dlatego, że pojawiła się jakaś choroba. Oboje jesteśmy nauczeni przezwyciężać trudności zarówno życiowe jak i chorobowe.  To naprawdę zależy jak charakteru człowieka.

Dzięki za odpowiedzi. Według was lepiej od razu o tym powiedzieć czy rozkochać i dopiero postawić przed faktem dokonanym?

Jejku ale co to za problem z tą cukrzycą? Noz już nie przesadzaj, masz ją jakoś strasznie rozregulowana czy co? Ani nie jest zarazliwa, ani nie szpeci trzeba o siebie bardziej dbać i uważać tyle. Jaki cukrzyca może mieć wpływ na związek ?
I co to za bagno choroby w które się wpada zwiazujac się z cukrzykiem?

Jozefina dla niektórych osób nie radzenie sobie ze świadomością choroby partnera (tym bardziej jeśli choroba jest poważna lub zaniedbywana) to może być bagno w które sama się wpakowała nie będąc świadoma czy da sobie z tym radę. Nie oszukujmy się, są osoby, które wielce szlachetnie podejmują się takich wyzwań a potem staje się to byle jakim powodem do rozstania. I tym samym choroba bardziej staje się przeszkodą dla partnera a nie dla samego chorego. I nie mówię tu tylko o cukrzycy, to może być równie dobrze inny przypadek. To naprawdę zależy od typu człowieka.

Mój chłopak jest chory i powiedział mi to niestety po połowie roku bycia razem kiedy już na dobre weszliśmy w związek...

Trudno oszacowac kiedy jest ta odpowiednia chwila, ze wystarczajaco ufamy, ale po pol roku to rzeczywiscie dosc pozno.