Problem z "prostym chlopem"

Ano właśnie, przygodnych. Koleś ma zakodowane, że szybko, szybko, zadowolić sie i cześć.. Musisz mu wytłumaczyć, że Ciebie nie interesuje szybki numerek, byle jak, tylko żeby pomyślał też o Tobie i Twojej pezyjemności. Jeśli tego nie zrouzumie to chyba faktycznie mało kumaty.

Ogolnie to po tej akcji jak juz kazde poszlo w swoja strone duzo do mnie pisal. Ze ma wyrzuty sumienia, ze zachowywal sie jak debil, ze brak wyczucia, zrozumienia, emaptii itp. Wiec mysle ze cos zrozumial. No i powidzial z milion razy ze mu na mnie zalezy, przepraszal mnie, bo bylam juz naprawde nabuzowana i spytalam, ze moze mu tylko o szybkie bzykanie chodzi. Ale zaprzeczyl no i umiem troche juz poznac faceta, widac ze mu zalezy, bardzo sie przejal tym, ze "cos przeskrobal". no ale troche taki jest jak "glupi Jasio" w tym wszystkim.

To nie jest tak, ze nie jestem wymagajaca. Moi poprzedni partnerzy byli bardzo inteligentni, ale nie mieli wielu cech, ktore ten posiada i co mi bylo po ich wysokim IQ kiedy okazywalo sie, ze w innej dziedzinie klapa. Poza tym ten obecny nie jest jakims matolem, skonczyl dobre studia, pracuje, umie sie wyslowic, wyciaga wnioski..czasem z opoznieniem, no ale wybaczam mu przeciez nie kazdy musi byc zarabiscie blyskotliwy. Taki jest malo zyciowy czasami. Jakby wyskoczyl niewiadomo skad. No i powie nieraz nim pomysli. Tak jak z tym, ze inne laski byly super - potem przepraszal i powiedzial, ze i tak ma je w czterech literach bo na mnie mu zalezy, no ale jednak brak taktu i buractwo troche mnie porazily w tamtym momencie. Bo ja tez moglam powiedziec ze inni faceci dbali o mnie w lozku i mialam orgazmy, o ktorych istnieniu o kobiet on nie wiedzial...

W kazdym razie dziekuje za Wasze opinie, jestem ciekawa jak to wyglada dla osob postronnych. Kazda refleksja na wage zlota.

Jeżeli ma dużego, to możesz mieć z nim wiele przyjemności, ale najpierw musisz go dobrze wyszkolić!

To znaczy ja jestem osobą, która jeśli się zaangażuje w coś to nie poddaje się tak łatwo, nie wyrzuca 'na śmietnik', każdy ma prawo do błędów, ważne żeby wyciągał z nich wnioski. Zobaczymy co do niego dotrze po tej lekcji. Wcześniej nie zrobił nic co by miało go przekreślać w moich oczach. Jest dla mnie dobry, duchowe porozumienie również występuje, przyjemnie spędzamy czas, ma wiele cech, których we mnie brakuje, mam w nim oparcie, wsparcie. Niejednokrotnie to właśnie on, swoim prostym myśleniem pomaga mi stanąć na nogi w chwilach zwątpienia.

No w weekend...były gafy. Cała seria. Ale wolę chyba jego szczerość (czasem bolesną) niż zakłamanie, przynajmniej wiem w czym tkwi problem. A cwaniaczków i manipulatorów już przerabiałam i wiem na pewno, że to nie ten rodzaj człowieka.

Cierpliwa jestem. Musimy się dotrzeć. Cieszę się z Waszych opinii. Myslałam, że pojedziecie jednoznacznie po bandzie, że chyba olszalałam, że to debil jakiś, zostaw typa. A ja naprawdę pragnę dać nam szansę.

Znam parę małżeństw gdzie on jest pracownikiem fizycznym a zona biurowym, on wyksztalcenie zawodowe a ona studia i na odwrót. Nie zauwazylam żeby jakoś im to przeszkadzalo.

Mój mąż na początku też był trochę taki właśnie jak opisujesz. Może nie aż taki king kong jak napisałas:) słuchaj moim zdaniem powinniście na spokojnie porozmawiać o tym że potrzebujesz trochę czułości podczas stosunku, pieszczot itd. I przypominać mu o tym często ale delikatnie. A jeśli do czegoś dojdzie między wami Powiedz mu że najpierw pocałunki, pieszczoty. Pokaż gdzie i jak ma Cię dotykać.. Może trzeba go pokierować. Tak było  w moim przypadku. Dużo cierpliwości i tłumaczenia on musi wiedzieć czego oczekujesz będzie dobrze tylko dajcie sobie trochę czasu. Powodzenia jeśli Cię kocha a nie Zależy mu tylko żeby sobie zrobić dobrze to wszystko będzie ok Powodzenia

To znaczy to były z tych co czekają do ślubu. Stąd zero doświadczenia z nimi.

Zatem można ująć, że praktycznie trafił mi się związkowy świeżak. łatwo nie będzie, ale jakoś jestem gotowa podjąć to wyzwanie...

Tak, pytałam o nie. To jakies znajome, z uczelni, z pracy, przelotne znajomosci, niektore po razie, niektore dluzej. Zabezpieczamy sie, mowil ze z tamtymi tez sie zabezpieczal, mam wyslac go na badania czy jak, bo nie rozumiem? No mowil mi jak wygladaly "te seksy" z nimi, za kazdym razem to samo co probowal ze mna. Czy jest sens wracac do tego jeszcze? Powiedzialam mu, ze musi zapomniec o tamtym, liczy sie to co jest teraz. Zadnych porownan, ani z mojej strony ani jego, uczymy sie siebie. No i powidzial, ze chce sie mnie nauczyc, ze rozumie o co mi chodzi. Zobaczymy.

Cześć,
Przeczytałam Twój post i od początku chciałam napisać, ze jeżeli nie jesteś szczęśliwa w łóżku to i w przyszłości w normalnym funkcjonowaniu też nie będziesz, może się mylę, ale takie jest moje zdanie. Seks jest częścią związku i jestem pewna, że nikt mi nie zaprzeczy. Próbowałaś z Nim rozmawiać na ten temat a On nie zrozumiał, możesz ponowić próbę, ale jeżeli znów nie zrozumie to chyba nie ma sensu dalej tego ciągnąć. Wiem, że jesteś chyba w Nim zakochana, ale powinnaś się dobrze zastanowić czy dalej to ciągnąć.

zgadzam sie z wami. Wiadomo, jezeli sytuacja bedzie tak wygladac ciagle, to ja nie wyrobie, nie jestem masochistka...  chcialabym sprobowac, zdaje sobie sprawe ze moge polec, albo ze on po prostu moze nie byc usatysfakcjonowany z takiego seksu w ktorym powinien baczyc na moja przyjemnosc. choc wydaje mi sie, ze jezeli faktycznie mu na mnie zależy to chyba moje szczescie i satysfakcja powinno byc dla niego wazne.

nasza droga do małżeństwa była nieco burzliwa czasami,były rozstania, inne związki i nikt nie potrafił tego co mój mąż.Zaden nie znał mnie tak jak on.obecnie małe chmury wiszą nad naszy zwiąkiem,ale to co on porafi ze mną zrobić to jest fantastyczne, a wierz mi bardzo cieżko mnie zaspokoić,do sedna, dzięki takiemu poznawaniu siebie zna tak dobtzr moje ciało, reakcje, myśli i potrafi to wykorzystać w sposób dla nas obojga satysfakcjonujący.A na ostro od czasu do czasu to i my kobiety mamy ochotę:)piszesz, ze jest jak do rany przyłóż-nie skrzywdzi Cie on po prostu ptrzebuje zaspokojenia, ale jesli dojdą do tego w trakci uczucia wtedy jeszcze lepiej.Tak więc nie dziw mu się.Taki wiek u mężczyzny i jego reakcje to norma.

Ja myślę, że w seksie on się może wyrobić - nawet nie od razu, ale powoli, powoli się nauczy - bo ostatecznie wydawał się zainteresowany Twoją przyjemnością.

  Inna sprawa to ta różnica ee... poziomów. Bardziej bym się tym martwiła na Twoim miejscu. On się łatwiej nauczy sztuczek łóżkowych, niż wyrobi się w życiu. Nie wiesz, czy on w ogóle zauważa tę różnicę i jakie miałby do tego podejście, nawet nie teraz, ale za jakiś czas. Bo teraz jest ten etap zauroczenia czy innych motylków, czyli "miłość wszystko przetrwa" i takie tam. A to minie... więc zastanów się, czy za jakiś czas, jeżeli on się nie zmieni, nie będziesz miała dość tego jego "nieogarnięcia", czy nie będziesz się wstydzić w towarzystwie, jak wyskoczy z jakimś nietaktownym tekstem itd., czy po prostu nie wyczerpią Wam się tematy.

Z jednej strony dla mnie inteligencja faceta jest sprawą priorytetową, z drugiej mam w dalszej rodzinie przykład, jak baaardzo się można wyrobić i nabyć takiej ogłady czy ogólnego obycia. Kuzyn mojej mamy ożenił się z taką prostą (i to nie jak Twój partner, że studia... tylko prostą w znaczeniu "przyjęcie rodzinne? ee? uroczyste śniadanie?"), ale przesympatyczną kobietą - ona sama teraz po latach przyznaje, że niesamowicie się zmieniła pod wpływem rodziny tego kuzyna - bo co chwilę jakieś większe spotkanie, tu coś przygotować, tam coś... Nikt by jej nie połączył z tą dziewczyną z przed lat nastu, która (jak sama mówi) nie ogarniała, że na Wigilię to się można ładnie ubrać, ściągnąć większe grono i spędzić razem czas. Tyle że to ta druga osoba musi chcieć się zmienić, a Ty musisz mieć cierpliwość do niej.

Dziękuję Wam za wszystkie spostrzeżenia. Jesteście boscy.

Wczoraj miałam spotkanie z moim "king kongiem". No porozmawialiśmy sobie trochę, też właśnie zaczęłam tematy różnic intelektualnych w życiu. Oczywiscie nie pojechałam, że dotyczy to jego, chcialam zobaczyc jak zareaguje. No i nie taki w ciemie bity, bo zorientowal sie do czego zmierzam. Sam powiedzial, ze zdaje sobie sprawe, ze nie jest zbyt blyskotliwy i nie swieci wysokim IQ. No ale ze jest bardzo odporny psychicznie, twardy, meski, opiekunczy, uwaza to za swoje atuty. Czasem tylko wolniej do niego dociera. No i powiedzial, ze moj intelekt troche go denerwuje. W takim sensie, ze wolalby zeby to on byl przywodca stada, a przy mnie niejednokrotnie czuje sie glupkiem, mimo ze ja go tak nie traktuje ale patrzac na moje zainteresowania oraz zawód trochę ma wrażenie, że jest nikim. Powiedzial mi wprost, ze wolalby kobiete glupsza od siebie. Cholera, troche mnie to zmroziło. Niby mu na mnie zalezy, widac zaangazowanie, ale moze i tak nie widzi perspektywy dla tego zwiazku bo w jego mniemaniu jestem zbyt do przodu...? ;/

Pozniej palnął 'przeciez i tak nigdy raczej nie bede w Twoim zyciu kims wiecej niz jakims tam chlopakiem'. A ja tak nie uwazam. Wiecie, ze to pierwszy facet z ktorym sie spotykam i jestem w stanie wyobrazic sobie przyszlosc? Nie powiedzialam mu tego, za krótko sie znamy i nie chcialam go byc moze wystraszyć...Ale kiedy rozmawiamy o rodzinie, o dzieciach, o wartosciach, a mamy zblizony swiatopoglad - czuje sie bezpiecznie. Tak, on daje mi niesamowite poczucie bezpieczenstwa.  Nigdy nie dalam mu do zrozumienia, ze jest jakims glupkiem, wrecz przeciwnie, interesuje sie jego zyciem, praca, wspieram, przyjaznimy sie, nie mamy tematow tabu...Nawet sam mi powiedzial, ze pierwszy raz z kobieta udaje mu sie stworzyc taka glebsza wiez, rozmawiac o wszystkim. To moze jednak mamy szanse, nie tylko w seksie ale i w zwiazku...

Wiecie ze nawet wczoraj sie smialismy z tego naszego małpiego seksu w weekend? Przedrzeznial swoje glupie teksty i mowil "no chuć zalała mi mózg" , ja tez do tematu podchodzilam z dystansem. Powiedzial, ze nastepnym razem odpali muzyke z Titanica i bedziemy jak Leo z Kate w samochodzie. Ciesze sie, ze podszedl do tematu luzno. Na razie musze wyjechac na tydzien, odsapniemy od tej wiszacej w powietrzu chemii...bo przyznam, ze wczoraj jak mnie przycisnal na pozegnanie do sciany to oboje nie moglismy tej nocy spokojnie zasnac.

Myślę, że to się może wiązać - osoba inteligentna, nie wiedząc, jak się zachować, nie wsadzi łap w miskę z zupą, tylko poczeka i będzie naśladować innych. Z kolei osoba mniej inteligentna, ale "wyrobiona", też nie przyniesie wstydu, bo będzie automatycznie wiedziała, jak się zachować. Tyle że z tą drugą może nie porozmawiasz na dowolny temat, ale może będzie kilka, na których się zna - bo np. ma jakąś pasję. Generalnie z tymi zamiennikami inteligencji i ogłady to chodziło mi o samo popełnianie gaf w towarzystwie. No i jeszcze jedno - osoba inteligentna w pewnym wieku tak czy siak będzie umiała się zachować, bo sama dużo wcześniej wyłapie, że czegoś jej brakuje i się nauczy, nawet jeśli pochodzi z prostej rodziny. Nie będzie musiała czekać na drugą połówkę.