Uzależnienie od.. makijażu

Myślę, że Cię rozumiem. Ja np. mam problem z cerą naczynkową, tzn. mam tendencję do czerwonej twarzy. Nie maluję sobie tapety, używam lekkiego podkładu, a ostatnio krem BB. Ale i tak mnie to denerwuje, chciałabym się w ogóle nie malować. Tylko, że jak się nie pomaluję to czuję się bardzo niepewnie, mam świadomość, że wyglądam dużo gorzej. Chciałabym mieć cerę idealną, nie malować się i wyglądać zawsze pięknie hahaha;) ale niestety nigdy tak nie będzie. Mogę powiedzieć sobie, że mam to wszystko gdzieś i nie będę się w ogóle malowała, ale z drugiej strony czy jest coś złego w delikatnym poprawianiu urody?
Moim zdaniem powinnaś zacząć od tego, żeby nie zawsze malować się jak jesteś ze swoim chłopakiem, czyli tak właśnie w domu, wśród ludzi przy których czujesz się dobrze i swobodnie. Chodzi o to, żeby nie być makijażowym więźniem, a nie żeby sobie w ogóle zabraniać pomalowania się. Wszystko zależy od tego, co masz w głowie. Jeśli wmówisz sobie, że bez makijażu nie da się wyjść z domu, no to będziesz się bez tego źle czuła.
Jeśli chodzi o uładzenie włosów bez prostownicy, może spróbuj jedwabiu albo jakiegoś serum wygładzającego. Co do reszty, no to nie wiem za bardzo co Ci poradzić;) Naprawdę wiele kobiet ma jasną oprawę oczu i nie ma w tym nic złego. Spróbuj może nie malować się wszystkim na raz, tylko albo tym, albo tym. A może z czasem się okaże, że możesz nie użyć niczego, a i tak będziesz czuła się ok?;) Pozdrawiam!

Hahahah, to bardzo "uprzejmy" ten sąsiad Twojej kuzynki;)
Słuchaj, uważam, że pomalowanie rzęs samym tuszem to naprawdę nic takiego i nie musisz jakoś bardzo z tym walczyć. Możesz spróbować po prostu nie malować się jak jesteś w domu, czy np. idąc tylko do sklepu. A czemu mówisz, że Twoje włosy są brzydkie? Są zniszczone? Masz fryzurę, w której źle się czujesz?
Z tego co piszesz, nie malujesz się w tej chwili 10 kosmetykami, tylko malujesz trochę oczy, no to naprawdę nie sądzę, że różnica między pomalowaniem jest tak wielka, że w makijażu wyglądasz pięknie, a bez niego okropnie;) Poza tym Twój chłopak chyba Cię kocha chociaż trochę, co?;) Kocha Ciebie, a nie Twoje pomalowane oczy:)
Przejrzyj sobie net w poszukiwaniu kosmetyków wygładzających włosy, myślę, że jest tego mnóstwo i w różnych cenach. Ja mam takie serum wzmacniające l'biotica. Tam w składzie na pierwszym miejscu jest Cyclomethicone i to chyba głównie to odpowiada za takie właśnie wygładzenie puszących się włosów. Ta firma robi też jedwab do włosów. Możesz popróbować, to nie są drogie rzeczy, a może akurat coś znajdziesz dla siebie:)

E tam, ja się rzadko maluję, tak już mam , facet zwykle mnie widzi bez makijażu, a dla niego jestem piękna. Nie przeszkadza mu to. Wie od początku jaka jestem i że zwykle jestem saute albo np tylko tusz do rzęs, błyszczyk i wsio, a wcale piękna nie jestem, bardzo pospolita właśnie. Chociaż fakt cerę chociaż mam ładną, tutaj mi rzadko wyskakuje. Reszta pospolite, oczy małe, niewyraziste, jasna oprawa oczu, więc owszem lepiej bym wyglądała w makijażu oka z kredką na pewno, ale po prostu nie lubię i nie maluję tak, mogę wyglądać gorzej tak, ale chociaż czuję się sobą i to dla mnie ważniejsze. Wiem, to dziwne, bo niby kobieta chce wyglądać lepiej, ale ja nie (może jestem pod tym względem wyjątkiem hehe, tak już mam) i nie przejmuję się, że jestem nieumalowana i niewyrazista. No, ale po prostu nie lubię się malować, nie czuję tego, nie chcę nic na siłę.  No więc dla mnie to takie gadanie... Jasne, chcesz się podobać facetowi, ale nie widzę sensu, bym np dla faceta miała na siłę się malować. Czasem owszem mogę, ale żeby np codziennie jeśli to nie dla mnie to nie. Warto być sobą, a jak facetowi będzie odpowiadać to i będzie mu zależeć, to nie będzie problemu.

Za to jak Ty lepiej czujesz się tak umalowana kredka tusz czy coś tam jeszcze, to rób tak. Każdemu wedle potrzeb. Ja mam inaczej niż Ty jak widzisz, prawie się nie maluję, ale rozumiem, że Ty możesz z tym czuć się lepiej. Każda z nas jest inna. Jeśli jednak chciałabyś czasem z tego zrezygnować, to oswajaj się, wyjdź bez tego raz, dwa, potem więcej i pewnie zobaczysz, że nie jest źle, że ludzi to nie szokuje, normalna rzecz, że nie każda będzie się malować. A Ty może za bardzo się przejmujesz co inni pomyślą. Co do chłopaka, to nie wiem jak jest u Was w związku i ile jesteście razem, ale jeśli się kochacie, to właśnie prędzej czy później zobaczy Cię całkiem bez makijażu rano chyba, że nie zmyjesz makijażu, co jest niezdrowe albo od razu po wstaniu go nałożysz. Według mnie wtedy jest to jednak bez sensu, jeśli jest Wam dobrze, kochacie się, to nie powinno być żadnego problemu ani nie powinno mieć to wtedy dla niego znaczenia. Na pewno wręcz by wolał, byś czasem odpoczęła od tego makijażu

Ojjj też tak kiedyś miałam...! Uwierz mi .. Musiałam wstawać co najmniej 1h wcześniej żeby "to" wszystko nałożyć na twarz.. ale w końcu tak mnie to zmęczyło że powiedziałam sobie DOŚĆ .. Pierwszym moim krokiem było pochowanie zbędnych kosmetyków.. zostawiłam sobie tylko eyeliner (tak jak Ty), tusz i fluid (ale nie używam go mocno, raczej delikatnie bo też mam popękane naczyńka i czerwoną przez to twarz) .. Do tego nakupowałam sobie kremów na poprawę cery ..
III wtedy pierwszy raz pokazałam się mojemu mężczyźnie TYLKO z delikatnymi kreskami eyel. (bo zazwyczaj robiłam grube), przyjechał po mnie, wsiadłam do auta jak nigdy niby nic.. i ? i nic. zapytałam czy coś zauważył, że coś gorzej wyglądam czy coś .. a on odparł tylko że -wyglądam piękniej.

Te 2 słowa sprawiły że nie wstydzę się już wychodzić niepomalowana.. Bo w końcu zależy mi żeby podobać się JEMU a skoro on uważa mnie za piękną to co mnie obchodzi reszta..
Po drugie nawet moja skóra jest o wiele zdrowsza i sama czuję się lepiej .. Więc się nie bój iii spróbuj

Pozdrawiam

Jak to zmienic? Jak urodzisz dziecko, to gwarantuje Ci, ze nie bedziesz miala nawet czasu pomyslec o makijazu, wiec moze to jest sposob? A tak powaznie- mysle, ze jestes bardzo mloda osoba. Widze w Tobie sama siebie sprzed kilku lat. Zawsze musialam byc perfekcyjnie umalowana. Moj chlopak nie mogl mnie zobaczyc bez pelnego make-up'u. Teraz to juz moj maz i chcac nie chca, widzi mnie co rano bez makijazu. Jakos na zawal do tej pory nie zszedl, wiec chyba takiej tragedii nie ma. Teraz, nawet gdy gdzies wychodze to rzadko sie maluje. Odbijam to sobie w weekend. Wtedy jest moj czas na poprawianie urody, a malzonek zamienia sie na ta godzinke w pelnoetatowa nianie. Nawet zafajdana pieluche zmieni, choc od zawsze ma odruch wymiotny, bo wie, ze nie wolno mi przeszkadzac . Tak zeby juz calkiem z wprawy nie wyjsc i z jako takiego "obiegu" nie wypasc maluje sie w weekendy. A no i na zakupy do marketu . Spokojnie, mysle ze "wyrosniesz z tego" i z czasem przestaniesz tak obsesyjnie zastanawiac sie nad tym, jak wygladasz bez makijazu...

Tamara90, co do kremu BB, rowniez polecam! Bardzo dobry, przyjemnie pachnacy krem. Wyglada jak lekki podklad. Sama kupilam niedawno mala tubke i jestem bardzo zadowolona. Chyba nawet sie przerzuce ze zwyklego podkladu na ten kosmetyk. W dodatku niedrogi.

Makijaż rzecz obowiązkowa, ważne by był perfekcyjnie nałożony, osobiście nie wyobrażam sobie mojej kosmetyczki bez rozświetlacza i pomadki w kolorze nude. Pod łuk brwiowy musowo świetlisty cień, zewnętrzna powieka ciemnobrązowy cień, eyeliner i tusz oczywiście. Poza tym starannie podkreślone brwi, odpowiednio wyregulowane itd

Do Autorki : czy przeszkadza Ci to, że nakładasz sobie makijaż? uważasz makijaż za uzależnienie - czyli coś złego. Ale dlaczego? Nie przyjemnie Ci, jeżeli po nałożeniu makijażu wyglądasz i czujesz się ładniej i pewniej? Ja również mam cerę naczynkową, plamy czerwone na twarzy pojawiają się od byle czego: wiatru, deszczu, gorąca, zdenerwowania czy zażenowania i dzieki makijażowi czuję sie pewna siebie i nie wstydzę się swojej twarzy ( a będąc nastolatką bałam sie wyjść ze śmieciami za drzwi, aby mnie nikt nie zobaczył bez podkładu). Z czasem nabrałam trochę odwagi, oczywiście w domu, przy mężu nie wstydzę się chodzić "goła" jak ja to nazywam, ale i mój mąż wie, że z podkładem i kreskami na oczach i tuszem jestem pewniejsza siebie i on też lubi mnie i w makijażu i bez. Kiedy o tym rozmawialismy, to zażartowałam, że bardziej goła czuję się bez makijażu niż bez ubrania.

Ale nie traktuję tego jak uzależnienie, wręcz przeciwnie -makijaż pomaga mi nie być sfrustrowaną i zakompleksioną z powodu defektów na twarzy.

Widzę, że nie tylko ja miałam z tym problem. Codziennie używałam tuszu, eyelinera, pudru, podkładu, kremów + 20-30 minutowe układanie włosów z rana. Pomimo, że nie lubię późno wstawać (poza różnymi wyjątkami), to i tak oduczyłam się stosowania wszystkiego, co było mi niepotrzebne i zajmowało ok. godziny.
Ja też miałam problem, aby pokazać się bez makijażu komukolwiek - chłopakowi, wychodząc z domu np. do sklepu, do koleżanki. Aż pewnego dnia, przez przypadek, przyszedł do mnie mój facet i... nie zdążyłam się ogarnąć, poza tuszem! Pierwsze co powiedział na wejściu, to że wyglądam bardzo pięknie, mam bardzo ładną cerę i taka bardzo mu się podobam. Od tego momentu używałam wszystkiego coraz mniej, a na dzień dzisiejszy używam właśnie tuszu i czasem jeszcze eyeliner (chociaż już nie jest to obowiązkowe). Mam też to szczęście, że cera ani trochę się nie zniszczyła, bo w sumie nie bawiłam się w poranne malowanie od wczesnego wieku. Co do włosów ciężko powiedzieć, zawsze o nie dbałam dzięki naturalnym sposobom.
Dlatego warto czasem, gdy ma się taki problem podejść do lustra, zobaczyć dokładnie swoją twarz, wyszczególnić tylko pozytywne strony swojego wyglądu i hops do przodu! Przecież każda naturalnie wyglądająca kobieta ma w sobie piękno i nie przez przypadek natura nas obdarzyła właśnie tak! A poza tym tusz, czasem kreska wcale nie sprawią, że wyglądamy jakoś gorzej. To tylko podkreślenie naszej urody, a chyba każda z nas chce wyglądać po prostu ładnie, schludnie i czuć się komfortowo. Oczywiście wszystko w normalnych ilościach (nie przesadzając z pudrem itp.) Im naturalniej - tym lepiej.
Jeśli uważasz, że to wszystko co robisz pozwala ci się czuć lepiej, to nie warto z tego rezygnować. Choć warto wziąć pod uwagę zdrowie skóry itp. Z kolei jeśli widzisz, że ci to przeszkadza, zrezygnuj z tego, czego możesz. Kto wie, może okazać się, że bez wszystkich 'ulepszaczy' wyglądasz najlepiej