Powiem kolejną bolesną rzecz.
Kobiety które sie uwieszają, chcące być "potrzebne" (ciekawe do czego? do kochania jak mniemam...) tak naprawde potrzebne są mężczyźnie zazwyczaj tylko do dowartościowania się. Bo mężczyzna który jest zaradny może zapewnić sobie wszystko co mu oferuje kobieta, może to sobie kupić. A taka kobieta potrzebuje wsparcia emocjonalnego - czegoś czego nie da się kupić i co powinni nauczyć ją rodzice (a w zyciu dorosłym ona sama).
Ciągle problem jest z jednym tutaj: wzięciem odpowiedzialności za siebie i wykreowaniem jakiegoś osobnego poczucia bezpieczenstwa, szcześcia samej ze sobą. Tutaj mamy dziecinny schemat - zdecydowana większość odpowiedzialności na barkach mężczyzny (uzależnienie). Kobieta zostaje zdominowana, a pozniej najczęściej rzucona - co boli podwójnie. I jezeli nie poprawisz siebie sama to wejdziesz w kolejny związek tego samego typu. Po co? By wypełnić niedostatki, a nie po to by być szczęśliwą i rozdawać szczęście. Nie kochasz siebie to nie rozdasz tej miłości, a na tym polega zdrowa relacja. Zawsze musisz sobie wyobrazić dwie rzeczy
- co by było gdyby on jutro zniknął (nawet jak wam miłość kwitnie)
- jak było gdy byłaś sama (nie było tak źle!)
Ale rozumiem, że od czasów młodzieżowych byłaś w związkach i teraz będzie ciężko się przestawić. W życiu trzeba byc elastycznym, a nie uwieszać się do silniejszych jednostek. Juz nie jestes dzieckiem.
