Wyleczyć sie.. łatwo powiedzieć..

okolo 3 tygodni...ale jest ze mną złe...Spotykamy sie czasem , idziemy na jakis spacer czy coś.Za każdym razem widzie jak ona na mnie patrzy Powstrzymuje sie , żeby jej np- nie pocałować.To trudne...jak ich widzę na mieście to dopada mnie adrenalina, nerwy i od razu pedał w podłogę i póżniej wyżywam sie na wszystkich.To chyba jest obsesja Wstaje rano pierwsze co telefon do ręki i wchodzę na jej profil...albo czy nie na pisała czegoś.Czasem to jeżdze po mieście bez celu...a może ja zobaczę..nie chce dzwonić pisać...powstrzymuje się, lecz ostatnim siłami... Jestem chyba z tych facetów kochających za bardzo....

Najgorsze jest to, ze ja i tak będę widywać bo mieszkamy w małym mieście...wszędzie mogę ją spotkać.Musze jej coś na pisać..nie mogę tak nagle zniknąć Nie lubię gdy ktoś bez słowa znika i ja staram się tego nie robić... ehh flaki, a nie facet ze mnie...to wszystko mnie przerosło..

masz może GG ?

Wiesz co mam podobnie. Historia jest pogmatwana jak będziesz chciał na pewno ją znajdziesz.  Stwierdziłam pisać nie będę chociaż chciałam, że myślałam, że to, że razem mieszkamy coś dla niego znaczyło, że mam do czynienia z dorosłym człowiekiem. Jedynie o co pisałam, to aby oddał mi moją własność, napisał, że nie ma go w mieście i że się odezwie w sprawie zwrotu. Odezwał się wczoraj po prawie 3 tygodniach, a ja mam mieszane uczucia, czy chcę się z nim spotkać. Boję się, że zrani mnie bardziej. A z drugiej strony mam ochotę spojrzeć mu w oczy i powiedzieć, że się na nim zawiodłam, a ponad wszystko jest mi go żal.

Jak sobie radziłam/ radzę po pierwsze rozmowy z bliskimi przyjaciółmi - muszę wyrzucić swój żal. Wybrałam osoby, które wiedziałam, że nie zaczną na niego bluzgać. Mimo wszystko wybrałam dobrą ciocię (60 kilkuletnią z doświadczeniem, która go poznała) oraz przyjaciółkę z dzieciństwa, oraz koleżankę z podobnymi problemami jak on. Mimo wszystko chcę zachować miłe wspomnienia.  On ma tak pokickaną sytuację rodzinną, że jest gdzieś doza współczucia, więc gadanie typu gnojek mało daje, a wręcz rodzi się we mnie bunt.

Zapisałam się na siłownie. Na razie odpuściłam sobie języki obce, ponieważ nie mogę się na nich skupić.

Od kiedy jest ładniejsza pogoda zaczęłam wychodzić a to nad rzeką a to do parku i trochę na przekór sobie zaczęłam się uśmiechać zwłaszcza do ludzi. Wpierw był to bardziej grymas, ale teraz naprawdę zaczyna być to uśmiech. Wiem, że jestem wartościową dziewczyną, która ma wiele do zaoferowania i to on jest osobą, która więcej straci na tym, że nie będziemy razem. Ja chciałam mu dać wszystko czego pragną, on nie umiał zawalczyć o swoje.

Moim konikiem są podróże jako teraz nie mam takiej możliwości aby się ruszyć, ściągam sobie filmy, gdzie są piękne widoki.

Fajną sprawą jeszcze był masaż rozluźniający.

.

Witaj,
Czytam Twoją wypowiedź i od razu nasuwa mi się jedno pytanie ? gdzie w tym wszystkim jesteś Ty ?
Cały czas tylko ona, a gdzie Ty? Gdzie Twoje zainteresowania? Gdzie Twój egoizm? Gdzie Twój szacunek do siebie?
Kim ona do cholery była, że pozwalasz aby myśl o niej wpływała na Twoje samopoczucie ?
Pamiętaj, że każdy człowiek jest wolny, Ty jesteś wolny,  ona jest wolna. Nie możesz wpłynąć na jej zachowanie, nie możesz jej zmusić do czegokolwiek. Jedynie możesz wpływać na siebie, swoje myśli, swoje samopoczucie. Podjęła decyzję, zaakceptuj to. Nie pytaj dlaczego, nie zrozumiesz ? to kobieta. Niechciej zrozumieć. "Za mocno cie kocham żeby cie przy sobie trzymać i ranić" "chciałabym żebyś był częścią mojego życia ale jestem za głupia" Rozumiesz to ? Ja też nie i  nawet nie próbuję.
Od teraz skup się na sobie, w Twoim życiu już nie ma i nie będzie miejsca dla niej. Teraz w Twoim życiu jest miejsce tylko dla Ciebie, ewentualnie dla nowo poznanej kobiety. Nigdy dla niej!

Jak dla mnie bardzo dużo do Ciebie dociera, ale masz zbyt mało zaparcia i/lub boisz się cierpienia (chociaż będąc z Nią i tak cierpisz!?). Weź odpowiedzialność za Swoją przyszłość (jesteś młody), bo niestety nikt za Ciebie tego nie zrobi .

Jakiej rady od nas oczekujesz, skoro na każdą odpowiadasz, że "nie możesz", "nie potrafisz"? Powiem Ci tak. Laska Cię nie kocha, tu w ogóle nie ma złudzeń. Uczucia są dużo prostsze niż nam się wydaje, to ludzie niezdecydowani, zaburzeni wszystko komplikują. Gdyby Cię kochała, nie byłaby z innym. To tylko głupie gadanie dla usprawiedliwienia swojego egoistycznego zachowania. Jego też chyba nie kocha, skoro utrzymuje z Tobą kontakt i pisze takie farmazony. Lawiruje pomiędzy Tobą, a nim, kto wie, czy nie ma kogoś jeszcze. Ta dziewczyna sama nie wie, czego chce, do Ciebie ma sentyment, tamten pewnie jej się podoba, ale żadnego nie darzy głębszym uczuciem. Miłość nie powinna boleć, chyba że jesteś masochistą. Też się tak kiedyś męczyłam i śmiać mi się z dawnej siebie chce. Teraz żyję normalnie, w zdrowym, pewnym związku, nikt mnie nie zwodzi, nie odchodzi, żeby wracać i znów uciekać. Jeśli dasz się tak dłużej traktować, możesz mieć w przyszłości problemy z innymi kobietami, bo taki emocjonalny rollercoaster odciska się piętnem na psychice i potem człowiek nie potrafi zaufać, pokochać i po prostu być szczęśliwym. Mądrze Ci tutaj ktoś poradził, najlepiej jest nie podsycać uczuć, wywalić ją z wszelkich komunikatorów, usunąć numer i nie chadzać w miejsca, gdzie możesz ją spotkać. Co z oczu, to z serca, to prawdziwe i sensowne słowa. W tej chwili nie szanujesz siebie i przyjmujesz od niej ochłapy, jak bezdomny pies. Przyjmij wreszcie prawdę, jesteś człowiekiem godnym normalnego, zdrowego uczucia, nie potrzebujesz kogoś, żeby być czegoś wart. Na początek zajmij się tym, co lubisz, hobby, praca, albo śpij ile wlezie, jak Ci to pomoże, ale unikaj jej jak ognia. Nie trzeba być przecież zawsze z kimś, ja bardzo dobrze wspominam okres samotności między jednym pseudozwiązkiem, a obecnym związkiem. Taki odpoczynek też jest potrzebny, potem człowiek widzi wszystko z innej perspektywy. Ochłapy niech wcina jej fagas, Ty zasługujesz na lepszy kawałek mięsa, pamiętaj.

Dziękuje wam za wszystkie posty...

Ja się boje , że znów będę sam... to z nią miałem pierwszy raz, pocałunek.. wszystko..

To jest moja pierwsza miłość dzięki niej wiem co to uczucie i jak to jest kogoś kochać...

Wiele razy go zostawiała i wracała, ale nie obchodziło mnie to... nie miałem nic do stracenia ale wkońcu się pogubiłem i zobaczyłem , ze ją kocham...

Nie mam pojęcia co mam jej teraz napisać... Po tych postach czuję , że macie racje... Czy z nią jestem czy nie boli tak samo...

Tylko gdy jestem obok niej , to o niczym nie myślę. Moja pierwsza kobieta, a jest naprawdę złe...

Gdy mi powiedziała , ze chce do niego wrócić to umarłem  puściły mi nerwy.

Powiedziałem jej ze jest zimna suką, ze grała na moich uczuciach i ze jest nic nie warta...

PO tym wszystkim 1500 telefonów sms.. i tak uległem i sie spotkaliśmy... Jestem strasznie slaby..

Problem polega na tym, że poznanie normalnej kobiety graniczy z cudem. Boisz się że ta sytuacja może się powtórzyć.

Chyba daje się wykorzystywać, nie wiem gdzie mam oczy . Moze jej chodzi tylko o sex ? Nasze 70% pisania, rozmów jest o sexie... może ona mnie nawet nie kocha, tylko czuje pożądanie ?