problem ze zblizeniem

Miłosc Ci szybko przejdzie jak jeszcze w tym celibacie pozyjesz

Zyj jak człowiek - nie proś o coś co powinieneś dostać. Nie poniżaj się, choc juz tym slubem to zrobiłeś. Zaczniesz ją zlewać i traktować jak 5 koło u wozu, a będziesz dlugo poza domem to moze cos do niej dotrze. Mozesz mowic, ze idziesz do kolezanek. A jak nie to bedziesz w coraz gorszej kondycji. Słuchasz siebie, wiesz lepiej = przegrywasz.

Według mnie wyjść masz kilka:
1. Nic nie zrobisz - kochasz ją ale prędzej czy później się rozstaniecie (jesteście za młodzi i hormony zrobią swoje)
2. Szczera rozmowa - co Cię boli, porozmawiać, wytłumaczyć i wysłuchać też żony
3. Będziesz czekał aż coś się zmieni - czyli patrz punkt pierwszy, bo to dopiero 2 tygodnie po ślubie
Miałem podobnie i też stopniowo i też po ślubie, ale byłem wtedy starszy od Ciebie. Potem przyszły dzieci i jeszcze trudniej. Porozmawiaj z żoną póki nie macie dzieci (choć do tego też zbliżenie potrzebne), bo będziesz się męczył i walczył ze sobą by jej nie zdradzić. Kochasz ją a z czasem znienawidzisz, za to że Cię tak traktuje

Aleś się koleś wkopał..moim zdaniem to lepiej nie będzie tylko gorzej

Oni sa juz po slubie Thepass
a Twoja rada jest dobra dla malolatow, ktorzy probuja wywalczyc czyje na wierzchu...
takie gierki i wzbudzanie zazdrosci to dziecinada,
prowadzi tylko do rozbicia malzenstwa.

Jestem za szczera rozmowa, przedstawic fakty, wysluchac, dogadac sie, uzgodnic, byc konsekwentny.

I Thepass czy ty uwazasz ze zona powinna dawac bo Taki jej obowiazek?
Nie badz prymitywny, zona to nie dziwka - zaplacilem...    dostaje.
Malzenstwo to partnerstwo, a nie burdel.

Chyba tak właśnie trzeba postąpić.

Opis dosc skapy i jak bardzo stara sie o tym omowic to z nia, ta nie widzi problemu.
Wg mnie to typowo "letni" zwiazek gdzie uczucia sa na dalszym planie niz biezace sprawy to byl do przewidzenia, zle ze przywykl juz do tego przed slubem jak byl czas by jeszcze zastanowic sie nad tym krokiem.
Co to za partnerstwo jesli jedna strona zadowala sie wygodami w domu a inne czeka na okazanie uczuc i to jest mezczyzna a nie ona?? Musu nie ma i w tym sek, duzo nie zrobi bo bez poprawy i jak nie pogodzi z jej zachowaniem pozostaje rozstanie.
Mysle ze kto decyduje sie na malzenstwo wie co robi i ma swiadomosc ze to nie jest kumpelstwo ani wspolne zabijanie nudy
ale zobowiazanie, oboje maja poza wlasnym szczesciem zadania i role do spelnienia. Jesli ktos nas nie pociaga to sie go nie nabiera nie obiecuje a najczesciej odrzuca, przykre ale zaoszczedza takich sytuacji jak opisana.
Minus widze tu taki ze to on bedzie winiony za wszystko, jego dotkna sankcje finansowe jak nie swiadczenia na jej rzecz czy dziecka co nagle pojawi (np bez jego udzialu) to podzial majatku, ratowalaby go zdrada bo obojetnosc to slaby zarzut orzekajac o winie rozpadu pozycia. Jak zwykle to my jestesmy ofiarami kobiet i swego popedu

Upraszczasz. Jeśli ma być to partnerstwo to czemu nie ma tego z jej strony? Gdzie liczenie sie z drugą osobą? To jest jeden z obowiązków małżeńskich. A rozmawiać to oni na pewno rozmawiali juz wiele razy. Trzeba zmienic postępowanie bo od roku nie działa to co robi obecnie.