Witajcie ,jak zyskać sympatie ,szacunek u innych ludzi

dziękuje za odpis Abizer w miare dobrze choć czesto się klocimy

Napisz coś o sobie?

Witaj.

Zobacz ile nieszczęść sama na siebie ściągasz? Za co Ty się tak karzesz? Przeszłość minęła, jesteś dorosłą, młodą kobietą, masz męża. Może zacznij się w jakiś sposób realizować. Co naprawdę lubisz? Co jest Twoją pasją? Skup się trochę na sobie.
No i co najważniejsze - weź za siebie odpowiedzialność, bowiem inni lubią odważnych i wiedzących czego chcą ludzi. Postaw sobie jakieś cele, spróbuj je realizować i pokaż przede wszystkim sobie, jaka jesteś wspaniała Doceń siebie i to co masz wokół.

Pozdrawiam.

Dziękuje wam bardzo ,maż mówi tak samo jak wy tylko ja nie mog e się z tym pogodzić że mam udawać twardzą osobę silniejszą niż jestem że taka jaka jestem nikomu nie pasuje?

Wiesz komu to nie pasuje najbardziej?- Tobie.
Powiedzieć Ci jak jest?
Masz 2 wyjścia, a właściwie 3:
1. Próbować zmienić siebie
2.Zostawić to tak jak jest
3. Próbować zmienić świat i innych, żebyś im pasowała taka jaka jesteś
Zważywszy na to, że ostatnia opcja jest niewykonalna, a co do drugiej- chyba po coś założyłaś ten wątek- to wybór jest oczywisty.

Kiedyś byłam taka jak Ty....pewnie nadal taka trochę jestem ;-)

Ja wprawdzie nie dojrzałam jeszcze do tego, żeby ludzi nazywać swoimi przyjaciółmi, ale mam spore grono znajomych, które nigdy nie pozwoliło mi odczuć, co to jest samotność. Mam dobrą pracę, masę zainteresowań i pasji, a rzeczywistość staram się podporządkować sobie tak, żeby to mi żyło się dobrze. Przeszłość mam bardzo podobną do Twojej - ojciec alkoholik, problemy w dogadywaniu się z rówieśnikami przez przyspieszony proces dojrzałości - z tą różnicą, że ja od zawsze byłam stalowa w środku, i byle pechowe tornado nie było mi w stanie zaszkodzić.

Tu nie chodzi o to, żebyś udawała kogoś kim nie jesteś. Chodzi o to, abyś zajrzała w głąb siebie, oddzieliła ziarno od plew, i zaczęła swój progres.
Chodzi o to, aby żyło Ci się lepiej, ale żeby tak było, musisz wypędzić z siebie dziecko, i stać się kobietą na miarę 28 wiosen.

Zmieniają nas przezycia, sytuacje. Mnie zmieniła choroba, rozwód. Wiem, że wszystko jest "po coś" i zawsze w końcu coś dobrego z tego wynika. Czasem trzeba poczekać dłużej, a najważniejsze dbać o siebie, polubić to co masz w środku.

Dziewczyno, jak ja bym się starał, żeby mnie wszyscy lubili to bym chyba zgłupiał. Z odpowiednimi dla mnie ludźmi utrzymuję kontakt, a jak mi ktoś nie pasuje to na tyle na ile to możliwe mam go gdzieś i koniec.

Przeszłości nikt z Nas nie zmieni . Zwierzanie się ze Swojej przeszłości obcym ludziom nie wiele pomoże , a czasem bardzo może zaszkodzić .  Kazdy z Nas ma jakąś przeszłość . Nie cofaj się do tyłu .  Masz męża , powinien Cię wspierać . Jeżeli męża rodzina jest w porządku , to powinnaś z Nimi utrzymywać dobre kontakty . Byłoby dobrze , żebyś miała chociaż ze dwie koleżanki na kawkę , lub niezobowiązujące pogaduchy , to bardzo pomaga .

Wszystkim nie da się dogodzić. Jeśli chcesz mieć przyjaciół, to "chcesz mieć" też i wrogów. Tak jak powiedziały koleżanki wyżej- Dobrze by było się pozbyć pozostałości z tego "JA", które próbuje z dołu do wszystkich wyciągać rączki, a zacząć być kobietą. Oczywiście nie mówię, że jak dorosła kobieta, to już nie może wyciągnąć rączek, np. do swojego faceta , ale trzeba znać swoją wartość i mieć do siebie szacunek.

Dokładnie.
Uśmiechaj się do ludzi i szanuj ich, a będzie dobrze