Panowie, jak to wygląda z waszego punktu widzenia?

Mój przypadek jest taki, że ja nigdy nie zostawiłem sam dziewczyny (nie znalazłem nigdy powodu, zawsze czekałem na reakcje drugiej strony, rozmowy, porozumienie). Bywały rozstania obustronne (bardzo przyjemne i spokojne), ale gdy mnie rzucano to jednak wpadałem w dół i to dość poważny (kiedyś najdłużej na 2 tygodnie, a po ostatnim pół roku wahań i do dziś mnie czasem natknie na tesknotę). Kilka razy nawet płakałem, ale w większości to były tylko udręczające myśli.  Kreowanie sie na wartościową osobe, kiedy sie nią nie jest. Niedotrzymywanie obietnic itd. Dlatego oszustwo, brak szczerości. To boli najbardziej. Nie jestem w stanie od razu sie wiązać z kimś innym, chyba że rozstanie jest obustronne z powodu braku uczuć - to wtedy tak, ale nie widze w tym sensu. Ba, nawet nie mam nigdy nikogo na oku wtedy, bo dopiero bym musiał tego kogoś zapoznać. Nie ma u mnie rozstan, bo poznalem kogos innego. Nie tędy droga, bo nie szukam sobie szans i nie znajduje w kimś jakiś lepszych cech (bo tak naprawde w każdym coś lepszego mozna znalezc).
A za czym tęsknie? Za wszystkim. I dobrym i złym (bo mnie te złe rzeczy akurat mało krzywdziły). A te dobre? To wyjątkowe rzeczy, których nie mam ze znajomymi czy rodziną po prostu. Myśle, że to dość typowe, kiedy jest się rzucanym. Pamięta sie te emocje po prostu.

A jesteście ciekawi co u niej słychać? Co porabia, jak mijają jej dni, czy o was myśli, czy za wami tęskni? Zastanawiacie się może, czy ona już się kręci koło kogoś lub ktoś koło niej? Jest jeszcze trochę zazdrości może?

Nie, nawet nie o to chodzi. Ja po prostu jestem bardzo ciekawa jak to wygląda z męskiej strony bo zazwyczaj to kobiety są emocjonalne, przeżywają wszystko w sposób dość "widoczny". A faceci wydają się, nie chce powiedzieć że nieczuli, ale tak to często wygląda.
Już kiedyś się zastanawiałam jak to jest z wami, nie tylko w sytuacji rozstania/rozwodu. Ale dopiero teraz zapytałam, bo dopiero teraz, w tym niefajnym momencie życia, znalazłam to forum
A co do mojego faceta - chyba wolę nie wiedzieć co on sam myśli, bo to mogłoby boleć. Niemniej, mam (lub raczej - miewam) nadzieję, że czasem najdzie go myśl, że popełnił błąd.

Zalezy od uczucia do partnerki i czy sie ja naprawde kochalo.
Z jedna partnerka gdy sie rozstalismy probowalem ja odzyskac z druga natomiast ulga wreszcie nie bedzie mi zawracac glowy.
Gdy mi zalezy po rozstaniu z partnerka nadal sie zastanawiam co u niej slychac,ba,nawet kusi mnie aby sie odezwac do niej a w drugim przypadku z dnia na dzien zmiana podejscia byla krotkim epizodem w moim zyciu i jedziemy dalej.

Zależy od fazy w której była ta miłość i rodzaju związku. Z takiej głębokiej, w której było duże przywiązanie, wrażliwemu facetowi bardzo ciężko się wygrzebać.
Przez rok miałem dosyć ostrego doła, zawaliłem sobie kilka rzeczy, kolejny rok jeżeli pojawiła się jakaś nowa dziewczyna w moim życiu, zasypywałem, tłumiłem wszelkie możliwe uczucia w zalążku.

Płacz? Nie. Raczej gęsta ciemność w środku, totalne zwątpienie w siebie, funkcjonowanie na studiach z rozpędu, jak robot.

Każdy facet będąc w związku dłuższym niż 2 mce, głębszym niż 1 razowy seks ma swoje myśli.  Pamięta się, za choćby uśmiech specyficzny, za spojrzenie, za coś co zrobiła, za charakter, za wiele rzeczy, każda kobieta jest pamiętana na zawsze.
Rzucanie się w nową znajomość krótko po związku, to zła droga, ja tego nie robię, choć w przeszłości bywało. Trzeba wiele przeżyć, by wiedzieć jak postępować. Generalnie jednak faceci jeśli się już angażują to angażują się mocno, bo to potrzebne, by pokazać całego siebie, być prawdziwym. Bez tego każdy związek jest tylko związeczkiem