Mężczyźni zdradzający....wspólne życie

Sądzę, że stałość i uczucia to coś, co rzadko idzie ze sobą w parze. Rozumiem, że jesteśmy tylko ludźmi, zdobywamy nowe doświadczenia, priorytety się zmieniają, i tak dalej. Nie uważam, że to źle, jeśli ludzie się rozstają; wręcz przeciwnie, nie widzę sensu żeby tkwić w niesatysfakcjonującym związku.

Ale zdrada? To zwykłe tchórzostwo, próba uniknięcia tych wszystkich przykrych konsekwencji rozstania czy rozwodu. I nieważny jest motyw- czy robi to z powodu popędu, braku bliskości drugiej osoby, czy z jeszcze innego powodu - działa na zasadzie "mieć ciastko i zjeść ciastko", i brak jest w tym zwykłego szacunku i dla zdradzanego, i dla osoby, z którą zdradza.

A przecież można załatwić to uczciwie i "po męsku" - rozstaję się, rozpoczynam nowy związek.

No niestety tak wyszło, że mam. I byłam też po obu stronach barykady... Nigdy nie miałam łatwo, przywykłam już do tego, ale nie siedzę też w koncie zapłakana i porzucona. Nauczyłam się do wszystkiego podchodzić z dystansem i odgórnym założeniem, że coś może pójść nie tak. No i udaje mi się tak żyć, ale serce zabiło dla nieodpowiedniej osoby. I na początku nieświadomie wplątałam się w coś, z czego teraz ciężko mi wyjść. Ciężko, bo choć sama sobie wkręcam, że zostałam "kochanką", to co róż pojawiają się wokół mnie fakty jak gdyby przeczące temu, że tak jest. Mam mętlik w głowie, chcę rozwiązać tę sprawę, brakuje mi tylko ukierunkowania, nastawienia. Ale boję się mówić o szczegółach, bo wyobrażam sobie te komentarza wszystkich dookoła, jaka to zła nie jestem itp. Znam to na pamięć, sama kiedyś tak miałam, jak mnie ktoś wystawił dla innej. Ale nie jestem tą złą, nie zrobiłam nic świadomie, a teraz serce bije już swoim rytmem.

no tak, ale to co piszesz to stała śpiewka
nie wiedziałam
ale teraz serduszko decyduje o ja biedna
MASZ WYBÓR
ZAWSZE
nie musisz być kochanką
jeśli uważasz, że innego wyjścia nie ma:
- to albo się dajesz palantowi wmanewrowac w oczywiste kłamstwa
- albo nie jestes tak wazna, by być wybranką
- albo masz tak niską samoocenę, że bierzesz byle co i uważasz, że nie zasługujesz na prawdziwy związek

każda z tych opcji wskazuje - że jak najszybciej powinnaś z tym SKOŃCZYĆ

myslę, ze  najlepszym rozwiazaniem bedzie postawienie ultimatum...
wiem, ze bedzie bardzo trudno i ze bedzie bolało, ale jesli bedziesz dla niego warta wszystkiego, to wygrasz.... jesli nie, to tez wygrasz....głowa do góry i szanuj sie dziewczyno...bo kto ma cie szanowac jak nie ty sama..

Warto było walczyć o związek.
Tym bardziej, że to moja pierwsza miłość z którą jestem po ślubie 35 lat.
Jaki się wniosek nasuwa - PARTNERSTWO, MAŁŻEŃSTWO TRZEBA CHOŁUBIĆ CAŁY CZAS.
To nie może być tak, że zdobyłam/em i już.
Trzeba być z sobą, trzeba rozmawiać i nawet o tym co nas denerwuje, ale Nasz partner musi wiedzieć, że jest cały czas w Naszym zainteresowaniu.
Ja nie zdradziłem, ale błądziłem , ale w porę zmądrzałem.
Teraz naprawdę jestem szczęśliwy.
Bo teraz jak żona wychodzi do pracy to daje mi buzi, po pracy jak wraca robi to samo.
Ja nie jestem gorszy i postępuje identycznie.
To jest coś wspaniałego, czuć obok siebie bliskiego i oddanego człowieka.