mało romantyczny facet ale...?

Dobrze jest się stać obojętną, sprawdzisz wtedy, czy mu zależy. Z drugiej strony może taką ma naturę, na początku się starał, bo chciał Cię zdobyć, a teraz jak jesteście razem, po co ma robić rzeczy niepotrzebne wg niego?

a czy Tobie potrzeba tych kwiatów do szczęścia? i drugie pytanie: czy Ty robisz mu niespodzianki? mówisz miłe rzeczy? wykazujesz się romantyzmem wobec niego?

lena86, myslę, że kwiaty byłyby miłym akcentem tym bardziej, że wie, że je lubię.
tak, ja mu mówie miłe rzeczy, chwalę jego pracę, mówię komplementy na temat jego ciała czy tego jak coś robi np po treningu, mówię, że mi imponuje i wiele innych- potrafię mówić komplementy, lubię mu tym sprawiać przyjemność, a tak jakby on nie myśli o tym "powiem jej coś miłego żeby zrobiło jej się przyjemnie".
niespodzianki robię mu bardzo często, kupuję mu smakołyki które lubi, dla niego nauczyłam się piec ciasta, przygotowuję mu ciekawe obiady (nie jakieśtam nudne kotlety tylko takie ze takich składników które on lubi), czasem jak mnie najdzie szykuję mu jedzenie do pracy. robię masaże, staram się może o trochę tandetne ale słodkie gesty np kartka urodzinowa z wymyślonymi przeze mnie powodami dla których go kocham, prezenty też z myslą o nim bo potrafię zapamiętać jak wcześniej mówił, że czegoś nie ma i by chciał więc trafione.
a on tak jakby w ogóle nie myślał o tym żeby mi sprawić przyjemność.
zawsze jak coś robi to jest to z korzyscia dla obu stron np nawet jak kupi "mi" coś np słodycze to i tak to on je wpiernicza...

spróbuj z nim pogadać, jeśli boisz się że szczera rozmowa może wyjść dramatycznie to spróbuj bardziej niewinnie np. oglądacie film i jest jakaś romantyczna scena wtedy zrób słodkie oczka i  powiedz: "ale jej dobrze, też bym chciała żeby mój kochany czasem zrobił taką niespodziankę" albo możesz mu zrelacjonować, że np koleżanka z pracy dostała ogromny bukiet róż pocztą kwiatową i okazało się że to jej chłopak wysłał, bez okazji tylko żeby sprawić jej radość i jak to będziesz opowiadać to z duża dawką emocji i nutką zazdrości ...

w sumie nie wiem czy to dobry pomysł, jakby co to nie ja

Myślę że problem leży w Twojej definicji "romantyczności". Spędza z Tobą czas, dzielicie zainteresowania, możesz na niego liczyć, dzielicie się obowiązkami... ALE nie daje kwiatów, wiec jest źle. Według mnie takie dobre współistnienie, i satysfakcjonujące wspólne życie jest 10X bardziej romantyczne, niż koleś który kupi Ci kwiaty, za każdym razem jak się pokłócicie, żebyś dała mu spokój.
Ale co ja tam wiem, jestem facetem. Nie znam się na romantyzmie.

No co Ty, rozmowa z partnerem to ogólnie podstawa i nie ma co się przejmować. Warto otwarcie mówić o swoich potrzebach. Jak chcesz, to zrobić najdelikatniej, to powiedz coś w stylu: "Kochanie, uwielbiałam jak kiedyś przynosiłeś mi kwiaty. To było takie miłe. Chciałabym, byś znów czasem mi przyniósł jakiegoś". Tak, konkretnie, a zarazem delikatnie Inaczej się chyba nie domyśli

A ja ją rozumiem , chodzi o to że facet nie wykazuje żadnej inicjatywy od siebie. Pogadać z nim? No super będzie się czuła że to wymuszone. Generalnie powinien sam od siebie dawać , nie daje bo ma wszystko i myśli że u Ciebie też jest ok. Skoro był romantyczny to potrafi być , tyle że mu się po prostu nie chce , błąd że go do tego przyzwyczaiłaś bo generalnie zależy od początku do czego przyzwyczaisz w związku drugą osobę...

Ciężko Ci będzie to teraz zmienić... Może wzbudź w nim trochę zazdrości wychodź gdzieś...

A wręcz mu kwiaty zobaczysz jak zareaguje dodaj , to dla Ciebie ode mnie , Może załapać , a może nie... Chodź powinno go to zastanowić bo która kobieta wręczy kwiaty facetowi ? Może się pytać o co chodzi , wtedy mu powiesz w żartach...

Generalnie jesteś w patowej sytuacji tym bardziej że on wie że Cię zdobył , więc zdobywać Cię nie musi. Można też spróbować tak by poczuł że Cię traci , ale jest to dosyć ryzykowne bo może to inaczej odebrać , ale jak mówisz że nie jest zazdrosny to hmm przyzwyczajenie albo po prostu ufa Ci bardzo.

Ja rozumiem że pragniesz być cały czas zdobywana , ale on tego nie rozumie. Kiedyś w pierwszych związkach też nie mogłem tego pojąć...

Głupie zachowanie tj wręczenie takich kwiatów najbardziej zastanawia , jak będzie zastanawiał się to może zacznie szukać odpowiedzi.

Inne rozwiązanie to powiedzienie wprost generalnie rzadko kiedy facet się wysili , jeśli wydaje mu sie że jest ok , jest ok to jest ok , a to co się dzieje w Twojej głowie to tylko Ty wiesz... To czego potrzebujesz , oczywiście rozmowa wprost może przynieśc efekt ale czy taki jaki oczekuejesz? By wykazywał inicjatywę? Będziesz czuła że to wymuszone tak myślę , że robi to z obowiązku...

Teo to nie tak, ze ja to robię na zasadzie transakcji wiązanej- ja tobie- a ty mi. ja po prostu naprawdę lubię mu sprawiac przyjemność bezinteresownie i po prostu ostatnio zaczęłam się zastanawiać dlaczego on nie czuje potrzeby robienia tego samego dla mnie:P (impulsem były tu walentynki). no masz niby rację, że skoro i tak go to nie kręci to po co ja się bawię w miłe gesty ale mi to jakoś tak naturalnie wychodzi... to co piszesz brzmi logicznie, ale mam wrażenie, że jak przestanę to robić to go to nie obejdzie i i tak na tym nie zyskam.

alienek twój pomysł jest nawet zabawny ale moze jednak zostawię go sobie jako ostatecznosc:P na razie plan mam taki żeby nie poruszać tego tematu, za chwilę dzień kobiet, moje urodziny... zobaczę czy się wykaże pomysłowością.

Skoro go nie obejdzie że przestaniesz, to robisz to tylko dla siebie, bo lubisz, i nie masz chyba podstaw by oczekiwać "zwrotu".  Poczytaj forum, zobacz z jakimi problemami w związkach muszą radzić sobie inne kobiety, i zastanów się czy masz na co narzekać. Rozumiem że miło kiedy partner zrobił coś romantycznego specjalnie z myślą o Tobie, ale chyba bez tego świat się nie wali.
Większość facetów, szczegolnie mało doświadczonych związkowo, po zdobyciu kobiety już się o nią nie staraa. Nie ze złej woli, czy bo mają wyje... jajka na to. Męski mózg pracuje inaczej, i takie gesty rozumie inaczej, a ciężko mu się postawić na Twoim miejscu. Delikatnie go wypytaj, czy pamięta jak kiedyś zachowywał się wobec Ciebie, może sugestia wystarczy.

mając na myśli, że nic na tym nie zyskam przestając mu robić niespodzianki miałam raczej na myśli, że takie zachowanie nie rozwiąże mojego problemu wczoraj postanowiłam jednak, że dziś leci ostatnia karteczka chyba miałam szczęscie bo akurat dziś mi na nią odpisał:P no i kupił, co prawda nie kwiaty, a ulubione jedzenie i smakołyki. Raczej nie boli mnie to aż tak bardzo żeby z nim zrywać, cała reszta jest w porządku. po prostu zastanawiam się nad tym dlaczego ktoś kto kiedys (w czasach podrywu) nie miał problemu z romantycznymi gestami, po zaledwie roku zachowuje się odwrotnie i czy to normalne i czy da się ten proces zatrzymać i może nawet naprawić tak by jednoczesnie tego nie wymuszać:P

Rozwiąże, bo im mniej będziesz się w tej kwestii starać tym bardziej przestanie Ci zależeć na tym, żeby on robił takie gesty. A jeśli się pojawią - czy z Twojej, czy z jego strony, to będą bardziej doceniane.
Ty traktujesz prezenty i karteczki jako coś specjalnego, gest romantyczny, delikatne poświęcenie. On natomiast odbiera je jako coś zupełnie normalnego, co dostaje z automatu.

Fajnie, ze odpisał, ale nie ciesz się za bardzo i myśl, że coś mu się odblokowało i się zmienił Na Twoim miejscu przestałabym pisać te karteczki i kupować prezenty.

Skoro on nie czuje, że te gesty są potrzebne, to raczej tego nie zmienisz. Wszystko co było na początku miało jeden cel - zdobyć Cię. Teraz, kiedy jesteście razem nie ma najmniejszych powodów żeby znów to robić.

takijedenfacet820 dobrze napisał, ale ciągłe upominanie się o tego rodzaju uwagę zmudzi się i Tobie i jemu. Ty jego gesty będziesz traktowała jako coś wymuszonego, a on Twoje upominanie się jako ględzenie ciągle niezadowolonej królewny. To nie zadziała, wiem co mówię

Ogólnie to możesz kiedyś w rozmowie mu powiedzieć (ale bez pretensji i fochów), że zakochcałaś się w romantyku, a potem wyszło szydło z worka.

Nie mogę się tutaj zgodzić.

Mój J na początku był miód malina, przejmował się mną itp a teraz już tak nie jest. Moim zdaniem człowiek do człowieka się przyzwyczaja nie ma co się stresować. Mi połówek też nie daje już kwiatów bez okazji nie daje tak często buziaka. Kiedyś mnie to dołowało a teraz już się o to nie szczypie, pogadać oczywiście musicie bo nie na tym życie polega żeby problemy chować w sobie

To są gesty, które facet musi "czuc". Jak ich nie czuje, to tego nie będzie, choćby nie wiem ile rozmów z nim przeprowadziła.

Akurat w tym temacie nie zgodzę się z Teo. Sosenka miała romantycznego faceta, cieszyła się tym i podobało się, teraz po roku ma faceta innego - nie romantyczny i brakuje tego czegoś co na początku było. Teo pisze - trzeba zaakceptować to jaki jest teraz i cieszyć się z najmniejszego gestu, bo bardziej się taki ceni jeśli rzadszy...
Zapytam tak - czy dziewczyny w związkach, małżeństwie mają wyglądać pięknie i zadbanie tylko na początku, a potem byle jak? Czy cieszyć się wtedy z tego, że ona wygląda inaczej, że akurat raz na rok wpadła na pomysł by gdzieś wyjść lub super bieliznę założyć?

Padła kwestia - ciągłe upominanie o coś miłego w sumie to partnerowi się znudzi... Ja myślę, że osobie której zależy na nas, przypomnienie o czymś nie nudzi a jest motywacją.

Więc może autorka ma rację, może każda kobieta w związku ma rację zwracając uwagę na to, jak partner się zachowuje? Piszesz, że nie trzeba przypominać, jeśli zależy, prawda?

Hehe, 
Tez to kiedyś przechodziłam.  Kiedyś też bardzo "cierpiałam" z tych powodów, że mój ukochany nie przynosi mi kwiatów, że nie sprawia mi niespodzianek, że spotyka się z kolegami a nie ze mną, kiedy ja starałam się bardzo. Wymyślałam nam wieczorki, świece, niespodziewanki, miłe smsy. Czułam się niedoceniona.

Wiadomo na początku każdy z nas chce wypaść jak najlepiej w oczach ukochanej, żeby być dla niej atrakcyjnym i bardzo miłym. Jednak z czasem wszystko się uciera. Pozwalamy sobie na więcej, pokazujemy powoli swoje prawdziwe JA. Rezygnujemy z pewnych zachowań bo tak jest zwyczajnie wygodniej. Pokazujemy powolutku nasze prawdziwe JA bo każdy chce być akceptowanym jako JA, a nie jako osoba "wymyślona" na początku. Widocznie chłopak pokazuje Ci, że nie jest taki romantyczny z natury niż się wydawał i tyle.  Co nie oznacza, że możesz tego zmienić bo jednak, należy się zmieniać, weryfikować swoje zachowania aby każdemu było dobrze. To tyczy się jednej jak i drugiej strony. 

Po drugie facet to bardzo proste stworzenie. Bardzo, bardzo.
Nie ma się co łudzić, że zacznie się domyślać, będzie dokładnie odczytywał nasze myśli czy aluzje.  Dlatego warto mu powiedzieć, że byłoby Ci miło dostawać kwiaty i tym podobne rzeczy co jakiś czas. Że w ten sposób wiesz, że pamięta o Tobie i Twoich potrzebach, że wtedy wiesz. że liczy się z Tobą.

A żeby zaczął czuć taka potrzebę - nie znam złotego środka. Być może u niego w domu rodzice nie obdarowywali się tego typu podarunkami i uważa, że nie jest to nikomu do szczęścia potrzebne a jak jeszcze ma małe doświadczenie w związkach to zwyczajnie nie wie pewnych rzeczy i należy chłopaka nakierować.

Myślę, że jeśli jest między Wami fajnie, że facet na każdym kroku udowadnia Ci swoja a miłość i pokazuje to to jest już naprawdę bardzo dużo. Są kobiety, które nawet tego nie maja - tego poczucia, że są kochane na codzień, że są dla kogoś ważne. Związek a w szczególności długoletni weryfikuje nas i nasze zachowania.

Z autopsji.
Jestem w związku z facetem już 6 lat . Na początku też były kwiaty, obietnice tere fere dzikie węże. Obecnie kwiaty dostaje może max 3 razy w roku, czasem coś mi tam kupi ale zazwyczaj sama muszę powiedzieć co i jak. I to też jest fajne. Idzie się przyzwyczaić i wyciągać radość ze wspólnych zakupów.

Ja niestety niczego nie nauczyłam mojego faceta a próbowałam rozmawiać i prosić i wymyślać. Nie wyniósł takiego zachowania ze swojego życia i choć stawałabym rzęsach to nic z tego nie będzie.  A teraz w obliczu dużo poważniejszych problemów to naprawdę maluteńki problem i te kwiatki przestają mieć jakiekolwiek znaczenie. Ważne jest, że się dogadujecie, kochacie na codzień bez dodatków. To jest piękne i to się liczy w udanym związku:)

pozdrawiam ;D

on pochodzi z niepełnej rodziny, wychował się bez ojca, jego matka nigdy nikogo nie miała więc może nie miał skąd brać wzorca, a ten romantyzm z początku naszej znajomości był po prostu czysto techniczną metodą zalotów? tak w sumie o tym teraz pomyslałam  jak Eyloonka napisała o rodzicach. no i doświadczenie ma też srednie.
Wiem, że inne kobiety mają dużo gorzej, doceniam to co mam. ale która z nas nie lubi być czasem porozpieszczana:), tym bardziej jeśli warunki na to pozwalają (pozostaje kwestia chęci).