Nie iskrzy..

Lady a czemu chcesz tak szybko to rozgrywać? Nie możecie się po prostu POZNAWAĆ? Bez zbytniego angażowania uczuciowego? Jeśli się zaprzyjaźnicie, poznacie się naprawdę- bo w przyjaźni generalnie się nie udaje. I z tego może kiedyś powstać świetny związek

Dziękuję za wypowiedzi.
Rzeczywiście chyba można się poznawać, tylko nie wiem czy ja go nie skrzywdzę przywiązując go do siebie
Już rozmawialiśmy na ten temat i on mówi, że nie, bo on przy mnie się dużo uczy, a jak ustalę, że  tylko znajomi lub jak poznam kogoś innego, to on wszystko zaakceptuje bylebyśmy mieli kontakt..
No właśnie on się tak boi ze mną utracić znajomość, że na wszystko się godzi. ..

Druga sprawa to ja sama, ciężko mi kogoś spotkać kto mi odpowiada teraz, (sama byłam raczej kochającą za bardzo osobą kiedyś) i  teraz stawiam wygórowane warunki wszystkim.

Lady, moim zdaniem nic z tego nie bedzie. Jesli on jest w stanie "zrobic wszystko", byleby utrzymywac kontakt, to tak naprawde oznacza, ze niewiele wniesie do zwiazku, a jedynie "polozy sie" lub uwiesi na Tobie. Nie wrozy to dobrze zwiazkowi - niedlugo wpadniesz w poczucie winy i trudno bedzie Ci sie od niego "uwolnic".

To tylko moje zdanie, pewnie beda inne, ale ja osobiscie na Twoim miejscu bym to b powaznie przemyslala, bo w tym wypadku mysle, ze im dalej w las, tym ciemniej.

Katarina, z ostatnim zdaniem nie do konca sie zgadzam - mężczyzna nie musi fatygowac sie stawianiem mnie do pionu, natomiast wazne dla mnie jest, by sam byl w pionie.

...jakkolwiek by to brzmialo

Opisywany tutaj chlopak to moim zdaniem odpowiednik tzw. kobiety-bluszcza. Oplatajacy druga osobe, sam nie potrafi istniec..

Podtrzymuję

Ja się przekonałam, że jeśli od początku coś nas drażni w partnerze, gdzie zaczynamy czepiać się jego wyglądu, zauważamy rózne pierdoły, które nam się nie podobają, jak np. to jak się śmieje, jak marszczy brwi aby być zabawnym itp., jak coś je i postrzegamy go wówczas jako nieatrakcyjnego, czy wręcz nas to drażni to oznacza, że to facet nie dla nas. Oznacza to, że wbrew sobie próbujesz coś z tego wycisnąć dla siebie, ale to nie działa.

Nie można stworzyć związku z facetem na zasadzie bo on jest taki dobry, bo on się stara, bo jestem mu wdzięczna. To jak szukanie zdroworozsądkowych powodów do trwania w związku. I ok, tego typu cechy jak zaangażowanie faceta i to, ze się stara są ważne ale w ogólnym rozrachunku nie ma to znaczenia jeśli Ty go nie kochasz, nic do niego nie czujesz.

Zostańcie znajomymi, zacznijcie się rzadziej spotykać, wówczas albo się przekonasz, że jednak go lubisz i tęsknisz albo w ogóle nie odczujesz jego braku. Może tez być tak, że jeśli będzie tylko znajomym, który nie nadskakuje cały czas tylko zachowuje się neutralnie, a wy wciąż pozostaniecie w relacji to z czasem coś jednak zaiskrzy.

Napisałas też, że wcześniej byłaś jak kobieta bluszcz... Ogólnie wybierałas nie tych facetów co trzeba, takich, którzy nie chcieli związku. Może warto się bardziej nad tym zastanowić? Co takiego dla Ciebie pociągającego było w tamtych facetach? Może jednak nie jesteś jeszcze gotowa na poważny związek, bo z jakiegoś powodu sama obawiasz się zaangażowania, tego, że moglabys stworzyć stały związek?
I ci faceci, którzy mogliby Ci taki związek dać są przez to dla Ciebie nieatrakcyjni.

Jednak ja stawiam na to, że to po prostu nie ten facet.

Też miałąm kiedyś takiego faceta. Cztery miesiące wytrzmałam i go rzuciłam. Było strasznie przykro,bo on strasznie to przeżywał, ale ja go nie mogłam pod koniec już znieść.
Też zaczęłam się z nim spotykać po tokstycznym związku, w który byłam bardzo emocjonalnie zaangażowana.

Niestety to, że facet się stara to za mało. Ja miałam wtedy 20 lat i doszło do mnie, że nie chodzi o to, żeby być z jakimś facetem, tylko aby być z kimś autentycznie bliskim i kogo się pragnie.
Spotykanie się z kimś kogo się nie akceptuje jest przede wszystkim krzywdzące dla tej nieakceptowanej osoby.
Ja go zostawiłam, mówiąc iż lepiej żeby znalazł sobie kogoś, kto autentycznie będzie go pragnął. Bo prawda jest taka, że taki facet, który jest zdolny do zaangażowania, prędzej czy później zawsze spotka dziewczynę, która go doceni. Trzeba mu tylko dać na to szansę.

I to nie chodzi o to, że facet jest uległy. Jak by Cię kręcił fizycznie i intelektualnie, to byś wcale nie zauważyła żadnej uległości, tylko byś byłą w niebowzięta, iż facet jest troskliwy.

dzięki za porady:) u mnie się trochę wyjaśniło tzn. powiedziałam mu, że nie czuję chemii abyśmy byli kimś więcej obecnie niż znajomymi.
Po tych słowach on niby zrozumiał wszystko, mniej mi nadskakuje,  ale nadal chce utrzymywać kontakty, wychodzić wspólnie na różne rzeczy i codziennie praktycznie rozmawiamy. Jako kolega jest dla mnie ok i miło mi że mam kompana na wyjścia czy na narty itp. Tylko nie wiem czy tak się da na dłuższą metę jak on widział we mnie kandydatkę na związek. I ja mu się podobam a on mnie przestał pociągać.

Mam pytanie do osób, które miały podobną sytuację, czy z tą osobą dało się utrzymywać przyjacielskie kontakty czy całkowicie się odsunęłyście no i czy poznałyście kogoś innego:) a może jednak po czasie zaiskrzyło:)?