Aspołeczny partner.

Mam podobne zdanie dla dobra tej osoby odejdź jesteś dobrym materiałem na singla a nie chłopaka a tym bardziej męża.

A ja odnoszę wrażenie, że to autor jest tym aspołecznym partnerem.

Mnie by chyba łatwiej było zaakceptować partnera aspołecznego niż takiego, który koniecznie musi brylować i błyszczeć w każdym towarzystwie. Moja przyjaciółka jest w takim związku no i nie jest fajnie patrzeć jak on tylko z doskoku do niej podejdzie na pół minuty czy minutkę, cmoknie, a potem leci popisywać się przed wszystkimi, jaki jest towarzyski. Dla mnie nie ma znaczenia czy partner pójdzie ze mną na każdą imprezę, czy pojawię się sama, bo on będzie wolał poczytać, natomiast gdyby oczekiwał, że ja też stanę się aspołeczna i zrezygnuję z wyjść na które mam ochotę, bo on ich nie chce - wtedy byłby problem.

Ja odniosłam wrażenie że posta pisze niewiasta która ma taki problem ze swoim chłopakiem.
Ale jeżeli pisał to facet to nie widzę problemu w tym że ktoś nie jest duszą towarzystwa.

A czy rzeczywiście tak jest, czy to Twoje zdanie? Że jesteś przezroczysty, że ludzie za Tobą nie przepadają? Czy może jest tak ,że Ty nie lubisz ludzi , wolisz przebywać w jak najmniejszym gronie, czyt, Ty i osoba towarzysząca?

Zgadzam się z poprzedniczką:)aspołeczny typ brzmi pejoratywnie i nadaje negatywny oddźwięk osobie,brzmi trochę psychopatycznie:).Choć jestem komunikatywna i gaduła ze mnie,też nie lubię brylować w towarzystwie,wolę pełnić rolę obserwatora,jestem domatorką i w życiu nie określiłabym siebie aspołeczną;)brr straszne słowo:)Mam kolegę,który unika towarzyskich wyjść zupełnie i z całym tym swoim "autyzmem"jest wyjątkowy:)przy bliższym poznaniu zyskuje:)

Jestem domatorem ale lubię czasami wyjść gdzieś, do kina, na wystawę, albo dokarmić kaczki za miastem. Chodzi o to że nienawidzę robić tego w większym gronie. Wiecie jak to jest kiedy w grupie palnie się głupstwo prawda? W dodatku gdy ktoś jest wyczulony na różne heheszki to jest trudno z tego wybrnąć. Ale za żadne skarby nie umiem się zaprezentować przed publiką. Pytam żeby wiedzieć jaką strategię obrać - napisać wprost i liczyć na małe ale szczere zainteresowanie czy ukryć z nadzieją że odpisze dziewczyna której tak się spodobam na osobności że przełknie to upośledzenie.