Kochałam,zaufałam,wierzyłam,zostałam sama...

A wiedziałaś o tym? czyja to była inicjatywa? żona wie o tym?

Gość potrzebował odskoczni od małżeństwa. Zrobił swoje, wypaliło się jego zainteresowanie względem Ciebie i wrócił tam gdzie czuje się pewnie. Smutne, godne potępienia ale prawdziwe

Dlatego facet, ktory ma zone a oglada sie na boki to zwykly palant. jak komus cos nie pasuje w zwiazku to  albo sie to naparwia albo sie go najpierw konczy a potem zabiera za cos nowego i to nie tez hop siup, trzeba tamta relacje zakonczyc definitywnie i emocjonalnie i formalnie bo pozniej wychodza takie szopki, ze jednak mu sie wydawalo ze bylo tak zle z zona i ze tak mocno kochal nowa kobiete i biedak pogubil sie i sam nie wie co robic. zalosne...daj sobie spokoj z takim facetem,jesli wogole mozna tak nazwac.Kochasz mocno ale zagryz zeby i nie badz czyjas zabawka...w imie czego sie pytam? Milosci? Z jego  strony na pewno nie...

I tak było dopóki zgadzałam się na wszystko było ok.
Ale dopóki zaczęłam się stawiać zaczęło się psuć.
I masz rację oszukał również mnie.Teraz już nie jestem mu potrzebna.

Smutasek, następnym razem nie pakuj się w relacje z żonatym, żeby nie wiem co Ci przyrzekał.
Facet żonaty, nie szuka nowej partnerki, nie jest tak że ma złą żonę. On przeważnie czuję się znudzony codziennością i szuka odskoczni. Żaden nie chce od żony odejść, nawet jeśli tak na początku deklaruje. Zawsze składa obietnice bez pokrycia. Kochanka to dla żonatego, taka życia przyprawa, nadaje życiu smaczek, pod warunkiem że za wiele nie oczekuje i nie żąda. Kiedy zaczyna żądać, koniec, bo przyprawa ma dodawać smaku a nie dominować.

To nawet nie chodzi tylko o żonatych mężczyzn.
Są też i tacy (na pęczki), którzy są samotni, chcą miłości i nawet mówią, że kochają.
Potem ty się angażujesz, zakochujesz... Robisz wszystko dla niego...
Potem on korzysta z tych dobrodziejstw, "bierze" od ciebie miłość, z czasem nawet i dobra materialne...
On na morgi ci mówi, że kocha...im więcej ty dajesz.
Potem ty widzisz, że tylko ty się angażujesz...Przecierasz oczy, zaczynasz myśleć, zaczynasz ograniczać swoje zaangażowanie (zarówno uczuciowe jak i materialne).
Wtedy okazuje się, że on ci znika, ma mniej czasu.
Gdy zaczynasz upominać się o swoje, mówić że ty dawałaś wiele i oczekujesz tego samego, to on twierdzi, że się czepiasz, że wymagasz rzeczy niemożliwych, że nie jesteś pępkiem świata...

Potem on odchodzi, twierdząc, że jesteś podła, bo zaczęłaś wymagać...
Potem w tobie zostaje ból i pytanie: "dlaczego?". Przecież zrobiłaś wszystko.

Sama nie wiem jak to jest, ale przeżyłam coś takiego.
Dopóki dawałam, poświęcałam się, było dobrze, a jego wymagania wciąż delikatnie wzrastały.
Potem stwierdził, że nie kocha i chyba wcale nie kochał, a że tak mówił - to była pomyłka. Że on jest tylko człowiekiem, mógł przez te kilka miesięcy, lat się mylić. A teraz widzi, że jestem nic nie warta i "chwała Bogu przejrzał na oczy" (to są jego słowa).

To zwykli wykorzystywacze i panowie o ukrytym imieniu "Narcyz".
Po prostu tak jest i jak trafia na kobiety uczuciowe, to to wykorzystują. Potrafią się sprzedać za kazdy drobiazg, za bilet na pociąg, za paczkę fajek... i wtedy ci będą mówić, że cię kochają.

Jedyna nadzieja, że są tez i dobrzy panowie, bardziej wartościowi...tylko przeważnie już zajęci.

To nawet nie chodzi tylko o żonatych mężczyzn.
Są też i tacy (na pęczki), którzy są samotni, chcą miłości i nawet mówią, że kochają.
Potem ty się angażujesz, zakochujesz... Robisz wszystko dla niego...
Potem on korzysta z tych dobrodziejstw, "bierze" od ciebie miłość, z czasem nawet i dobra materialne...
On na morgi ci mówi, że kocha...im więcej ty dajesz.
Potem ty widzisz, że tylko ty się angażujesz...Przecierasz oczy, zaczynasz myśleć, zaczynasz ograniczać swoje zaangażowanie (zarówno uczuciowe jak i materialne).
Wtedy okazuje się, że on ci znika, ma mniej czasu.
Gdy zaczynasz upominać się o swoje, mówić że ty dawałaś wiele i oczekujesz tego samego, to on twierdzi, że się czepiasz, że wymagasz rzeczy niemożliwych, że nie jesteś pępkiem świata...

Potem on odchodzi, twierdząc, że jesteś podła, bo zaczęłaś wymagać...
Potem w tobie zostaje ból i pytanie: "dlaczego?". Przecież zrobiłaś wszystko.

Sama nie wiem jak to jest, ale przeżyłam coś takiego.
Dopóki dawałam, poświęcałam się, było dobrze, a jego wymagania wciąż delikatnie wzrastały.
Potem stwierdził, że nie kocha i chyba wcale nie kochał, a że tak mówił - to była pomyłka. Że on jest tylko człowiekiem, mógł przez te kilka miesięcy, lat się mylić. A teraz widzi, że jestem nic nie warta i "chwała Bogu przejrzał na oczy" (to są jego słowa).

To zwykli wykorzystywacze i panowie o ukrytym imieniu "Narcyz".
Po prostu tak jest i jak trafia na kobiety uczuciowe, to to wykorzystują. Potrafią się sprzedać za kazdy drobiazg, za bilet na pociąg, za paczkę fajek... i wtedy ci będą mówić, że cię kochają.

Jedyna nadzieja, że są tez i dobrzy panowie, bardziej wartościowi...tylko przeważnie już zajęci.

sandra ... trafiłaś w sedno, pieknie to ujełas, pieknie opisałaś TEN TYP ... ja równiez trafiłam na takiego i robiłam/usłyszałam to wszystko o czym napisałas

smutasku .... nie Ty pierwsza, nie ostatnia, powiem Ci tylko tyle, ze szkoda Twojego czasu, ja poświęciłam  facetowi ponad rok swojego zycia, a niedługo minie kolejny rok mojego odchorowywania ... zabrał mi ponad 2 lata zycia, których nikt mi nie zwróci ... a czas płynie i się na nas nie ogląda, dlatego same musimy zadbać o to aby jak najmniej chwastów było w naszym życiu

Wiesz ja jestem raczej taką kobietą,która
raczej płakać nie zamierza.Ale nie ukrywam jestem bardzo wściekła,że mnie oszukał.
Ale dlaczego to właśnie on zna odpowiedz,może tak było mu fajnie na rękę.
Zrozumie kiedyś jak ktoś się nim tak zabawi.
Napewno nie zamknę się w 4 ścianach oj nie ma mowy nawet.
Chciałby ,ale tak nie będzie.
Tak pech dobrze napisane.

Tak płakać nie zamierza nikt a ja tym bardziej.
Tak idąc do pracy -tak myślę o nim często to prawda,ale czy wygrana się czuję
to raczej nie.Mimo iż daję radę to prawda.
Gdy przychodzi wieczór na przykład sobota tak myślę o nim,ale również zazwyczaj soboty spędzam
ze znajomymi na imprezach także nie jest tak zle.
A co do jego traktowania,że tak potraktował to tylko on wie,czemu tak zrobił.
Ja już na to odpowiedz nie znam.Ale nie zastanawiam się już co zle zrobiłam,chociaż kiedyś jeszcze
się nad tym zastanawiałam.
Tysiące pytań bez odpowiedzi,tylko to zostało.
A kochałam  jego bo wyobraznia raczej nie istniej bynajmiej dla mnie.