ja,on i przyjaciółka

on nic do niej nie czuje, ja próbowałam zrezygnować z tego uczucia..żeby oni mogli spróbować, ale wtedy on wyznał mi swoje uczucia do mnie..nie potrafię pozostać obojętna. z jednej strony fruwam pod niebo, a z drugiej ona tak ciągnie mnie w dół..

ona ma żal do mnie o to, że nie powiedziałam jej wcześniej, że coś do niego czuję. a ja zrobiłam to, bo nie byłam świadoma jego uczuć do mnie, więc chciałam żeby spróbowali. chciałam poświecić swoje szczęście dla niej, a teraz..

odbiło to się jakoś na waszej przyjaźni? w sensie czy straciłaś do niej zaufanie itp?
kurde, jakbym ja była w jej sytuacji to bym starała się naprawić naszą relację, cieszyć się jej szczęściem a nie kazać wybierać. tu przecież nie ma dobrego wyboru..

on twierdzi, że ona potrzebuje czasu, zapytał się mnie czy umiałabym poświęcić przyjaźń...jeszcze dzisiaj dokładnie mu przedstawię to, co ona mi wczoraj powiedziała i zobaczymy..

przypomniał mi się tekst piosenki "i nie każ mi wybierać, bo jeszcze wybiorę źle.."

Lepiej bym tego nie powiedziała.

to nie jest przyjacioka! niech spada na drzewo

Ona jest straszna przyjaciólka ? Ludzie ! hulajnoga jest nie lepsza !

Nie wyobrażam sobie bycia z facetem którego kocha moje przyjaciółka NIGDY W ŻYCIU.
Przyjaźń ponad wszystko. Facet Cie zostawi, znudzi Ci sie zdradzi Cie, albo Ty znajdziesz innego. Ale przyjaciel, prawdziwy przyjaciel Cie nigdy nie opuści.
Także zastanów się nad swoim postępowaniem.

Alternatywny scenariusz wygląda tak:

1. Autorka rezygnuje z chłopaka, przyjaciółka się od niej odsuwa, bo chce zbajerować swoje zauroczenie, a moment jest idealny, bo chłopak załamany więc można go pocieszać. Kończy się przyjaźń, kończy się miłość, pozostają tylko kwasy.

2. Przyjaciółce nie udaje się z chłopakiem, ale Autorka już z nim nie jest. Jakiś czas potem przyjaciółka znajduje sobie nowy obiekt westchnień i całą siebie poświęca na nowy związek olewając Autorkę, bo już nie jest jej potrzebna, bo ma chłopaka.

Takiej przyjaźni się nie wybiera, bo to nie jest przyjaźń.

No, ale kto by nie był pierwszy, to chłopak kocha Autorkę, nie jej przyjaciółkę, więc co to za różnica, kto pierwszy? Z resztą dziewczyna pisała, że jak się dowiedziała o uczuciu przyjaciółki, to chciała się odsunąć i dać im szansę, ale okazało się, że chłopak czuje coś do niej, a nie do przyjciółki. Wniosek z tego, że cala trójka się znała i chłopak miał prawo wyboru no i wybrał.

Macie czasem ludzie naprawdę dziwne pojecie o przyjaźni. Przyjaciele są potrzebni tylko jak jest źle? Naprawdę?

To zależy jak sobie dobierasz przyjaciół.

Uważasz, że osoba, która każe Ci zostawić osobę, którą kochasz i która kocha Ciebie, bo jest zazdrosna (mimo, że ona sama nie jest wybranką tego faceta) za pomocą szantażu emocjonalnego jest prawdziwą przyjaciółką? To pewnie taka sama przyjaciółka, która by się 5 minut nie zawachała, żeby jej tego kolesia odbić, gdyby już byli razem. Przyjaciółki się tak nie zachowują, więc jak się tej fałszywej baby pozbędzie tym lepiej dla niej.

mamy 20 lat, ją znam 16, jego 4. wiem - dysproporcja.
zgadzam się z poniższymi postami - miłość może się nie udać, może się rozpaść, ale czy to znaczy, że od razu mamy się poddać? kto nie ryzykuje ten nie zyskuje. wiem, że mogę wiele stracić, ale naprawdę, jej postawa, to gadanie, że nasza przyjaźń nie przetrwa trochę mną jakby potrząsnęła. jak mamy nawet funkcjonować, gdy zrezygnuje z niego dla niej? i tak ktoś będzie poszkodowany... ktoś bliski mi powiedział, że czasami trzeba być egoistą jeśli chodzi o własne szczęście i chyba trochę zaczynam się do tego przekonywać. chciałam ustąpić, ale teraz nie potrafię tak łatwo zrezygnować. takie myśli chodziły mi po głowie, ale nie pod czyimś przymusem..a jak ona tak stawia sytuację to nie mam najmniejszej ochoty na żadne wybory.
ona 3 lata temu nie zawahała się - związek wziął górę nad naszą przyjaźnią, w ciągu roku widziałam jak DWA razy, co przy praktycznie codziennym spotykaniu się było dziwne, a ja mimo wszystko jej nie przekreśliłam. szkoda, że ona nie potrafi chociaż dać mi szansy na szczęście.

Ale gdy była ta sytuacja 3 lata temu czy obydwu wam podobał się ten sam chłopak? Przyjaźń nie oznacza życia bez partnera. Ważne by jak we wszystkim, nie siać niepotrzebnych kwasów i zachować równowagę. Tutaj, ponieważ jest sytuacja taka, że oboje pijecie do tego samego faceta, powinnaś się zastanowić, chociażby z tego względu, że jak pisałaś zawsze ktoś w takim układzie będzie skrzywdzony. Co nie zmienia faktu, że sytuacja jest patowa i wybór będzie trudny.

co raz bardziej się przekonuję do tego, że trzeba czasami być egoistą.
teraz się zastanawiam jakim cudem ona byłaby skłonna żeby tak po prostu wykreślić mnie ze swojego życia.

akurat tego, że nie ostatniego to nie możesz stwierdzić na pewno. rozmawialiśmy o tym i gdybyśmy wiedzieli, że to tylko zabawa, nikt nie ma względem siebie poważnych zamiarów to nikt by nigdy przyjaźni nie ryzykował ;] zresztą, jego też stracę nie tylko jako partnera, ale także jako przyjaciela. mam wrażenie, że w tej sytuacji i tak najbardziej ucierpię ja, bo nieważne jakbym wybrała to i tak tracę dwie osoby.

Masz rację, ale mamy tu sytuację, w której autorka od początku wiedziała, że jej przyjaciółka pokochuje się w tym chłopaku. Jak sama autorka mówi chciała się wycofać, ale wtedy chłopak wyznał jej uczucia. Gdybym ja wiedział, że podkochuje się we mnie dziewczyna za którą mój kumpel, no to sorry nigdy w życiu. Rozumiem twoją przyjaciółkę. Zwierza ci się że kocha pewnego chłopaka. Po pewnym czasie dowiaduje się, że jej przyjaciółka i ów chłopak chcą utworzyć związek. Tylko pogratulować I nie mówcie, że chłopak dokonał wyboru, bo na związek musi być zgoda stron. Dla samej przyzwoitości, żeby nie być solą w oku koleżanki wypadało by zrezygnować. Chłopak jest mądry, bo skoro pyta czy umiałabyś poświęcić przyjaźń to znaczy, że wie co się szykuje. Pamiętaj że jak wasza się rozsypie (twoja z koleżanką) to dla niej nie będzie winien on tylko ty.

Ale zdajesz sobie sprawę, że rozmawiamy o przyjaciółce, która jakiś czas wczesniej nie miała najmniejszych oporów z zrezygnowania z przyjaźni na rzecz swojej poprzedniej miłości? Dziewczyna, która złapała chłopaka i przez rok widziała się ze swoją przyjaciółką tylko DWA razy nie jest godna, aby poświęcać dla niej miłość.

Z tego co rozumiem to ona nikomu nikogo nie odbija, bo facet nie był ani nie planował być z jej koleżanką. A to wygląda jakby "przyjaciółka" stawiała sprawę: jak ja go miec nie mogę to ty też nie. Tak się nie zachowuje wobec osoby, z którą się przyjaźnisz.

Tak, faktycznie troublemaker tak się mówi. I faktycznie jest w tym trochę prawdy, bo faktycznie nie jesteśmy w stanie przewidzieć dla kogo nasze serce zabije mocniej. Uczucia mają jednak to do siebie że przemijają. Dotyczy to zarówno gniewu, strachu, nienawiści, ale także radości, szczęścia i uczucia zakochania, natomiast my mamy jako istoty rozumne pełną władzę nad tym co z tymi uczuciami robimy. Jeżeli jesteśmy w stanie przez całą podstawówkę podkochiwać się skrycie w koleżance z klasy (wiele jest takich przypadków, na pewno wiecie co mam na myśli) i nic złego się nie dzieje to znaczy że nie musimy dążyć do spełnienia każdej miłostki w praktyce. Po prostu życie toczy się dalej. Ja nikogo nie namawiam, podaję tylko alternatywy. Najlepszą alternatywą byłoby gdyby obie przyjaciółki zostawiły wcześniej wspomnianego kawalera i szukały TŻ gdzie indziej tak, by nie było nieporozumień

Napisałem w swoim poście wyżej troublmaker że obydwie Panie powinny sobie owego faceta odpuścić. W przeciwnym razie zawsze ktoś będzie poszkodowany.
Poza tym nie wierzę w myślenie typu: "ten czy tamten jest mi przeznaczony", "ta czy tamta jest mi pisana". Czy to znaczy że jak przegapię swoją szansę to szczęście ma mnie nigdy już nie spotkać? BZDURA!! Takie myślenie tylko zamyka nas na nowe znajomości.

Ja nie każe wcale autorce wierzyć w to co ja wierzę. Mówię tylko o nieprzenoszeniu tej relacji na wyższy poziom na zasadzie: "Jesteśmy przyjaciółmi i to nam wystarczy" Oczywiście cała trójka musi tego chcieć i się między sobą dogadać. Inaczej, zawsze będą wyrzuty i pretensje jednego, drugiego czy trzeciego i jakieś podchody za plecami. Dlatego nic na siłę