witam ,mam 20 lat mój chłopak ma 22 i mamy 2 letnie dziecko. Mój chłopak ma problem , pije codziennie po 3 piwa , w weekendy upija się nie zajmuje się dzieckiem , domem ... Uczę się jeszcze i chce zeby czasami mnie odciążył , ale on tego nie rozumie , tylko szuka wymówki zeby wyjsc i napić się z kolegami , pomału mam wszystkiego dosyć .. a gdy przychodzi do domu udaje dobrego ojca ... awanturuje się . A druga sprawa mieszkam u jego rodziców , mamy wspolna kuchnie i lodówke .. co chwile sa jakies awantury . mam do kogo wrocic , bo moja mam mieszka nie daleko i zawsze ma otwarte drzwi dla mnie.. najgorsze jest to ze kocham go , a on szaleje za dzieckiem . Po pracy nie wraca do domu , spoznienie 3 godziny . woli spedzac czas z kolegami niz ze mna .. a najgorsze jest to ze uwaza ze to wszystko przez ze mnie i jestem temu winna
Podobne tematy
Skoro nie masz z jego strony pomocy, czy nawet jego rodziny... ja bym chyba wróciła do mamy, dla swojego i dziecka dobra. Ty będziesz miała możliwość nauki, dziecko nie będzie dorastać wśród ciągłych awantur. Takie jest moje zdanie.
Dałabym mu czas, by pojął że jego zachowanie nie jest odpowiedzialne, dojrzałe i akceptowalne. Rozumiem że go kochasz, pewnie zawsze będzie obecny w Twoim życiu, macie dziecko. Ale jesteś młodziutka, nie marnuj życia na ciągłe prośby i nadzieje że coś się zmieni. Samo się nie zmieni.
A gdy odejdziesz do mamy, może on zauważy że może Was stracić. Też jest młody, zachowuje się jak gówniarz i niestety musi sam pojąć, że skoro zdecydowaliście się na dziecko, to jedynie jak dziecko może się zachowywać Wasze dziecko. Niestety, musicie oboje szybciej dorosnąć, bo jesteście odpowiedzialni za kogoś innego.
- BabaOsiadła
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
on szaleje za dzieckiem
Jak szaleje, skoro nie spędza z nim czasu (po pracy spotyka się z kolegami, jak wraca, to dziecko pewnie śpi) i nie zajmuje się nim? Do kitu z takim tatusiem.
Ja przede wszystkim nie rozumiem tego postu. Jedno zaprzecza drugiemu. Czy to jest znowu jakaś ściema????
witam ,mam 20 lat mój chłopak ma 22 i mamy 2 letnie dziecko. Mój chłopak ma problem , pije codziennie po 3 piwa , w weekendy upija się nie zajmuje się dzieckiem , domem ... Uczę się jeszcze i chce zeby czasami mnie obciążył , ale on tego nie rozumie , tylko szuka wymówki zeby wyjsc i napić się z kolegami , pomału mam wszystkiego dosyć .. a gdy przychodzi do domu udaje dobrego ojca ... awanturuje się . A druga sprawa mieszkam u jego rodziców , mamy wspolna kuchnie i lodówke .. co chwile sa jakies awantury . mam do kogo wrocic , bo moja mam mieszka nie daleko i zawsze ma otwarte dzwi dla mnie.. najgorsze jest to ze kocham go , a on szaleje za dzieckiem . Po pracy nie wraca do domu , spoznienie 3 godziny . woli spedzac czas z kolegami niz z mna .. a najgorsze jest to ze uwaza ze to wszystko przez ze mnie i jestem temu winna
Droga Autorko!
Od końca - co przez Ciebie? Dziecko przez Ciebie? Obowiązki przez Ciebie? Widać nie myślał nad ojcostwem poważnie... Bo jakby myślał to tak by się nie zachowywał. Przychodziłby do domu i Ci pomagał, nie spóźniałby się tak długo. Co najważniejsze - nie chlałby (tak to należy nazwać!) tyle. Wg mnie nie jest to dobry materiał na ojca. Co więcej uważam, że powinnaś wrócić do mamy a chłopakowi dać czas na ogarnięcie się. Nie zważaj w tej chwili na to, że dziecku potrzebny jest ojciec - na pewno nie taki, który się awanturuje. Skoro w takim wieku się zachowuje w ten sposób to co będzie w przyszłości? Bicie, poniżanie, rzucanie przedmiotami? Może trochę wyolbrzymiłem problem ale lepiej zapobiegać niż leczyć.
Pozdrawiam i życzę wytrwałości! 
To znaczy, kochasz jak on ciebie lekcewazy, jak cie niewoli, jak traktuje cię jak swoją zabawkę, kochasz to i upewniasz go w przekonaniu, że postępuje dobrze, bo go kochasz. Mało, upewniasz go również, że dobrze kocha swoja dziecko, że nie przychodzi do domu, żeby się z nim pobawić, że jak już się z nim bawi i jest naprany to też jest cacy, czekasz z utęsknieniem aż dziecko, zacznie naśladować ojca, też będzie cię lekceważyło i zacznie mówić do ciebie jak do byle kogo. Bo twoja miłość do ojca upewni je, że na tym własnie polega dom, relacje małżeńskie i że jeśli będzie postepowało inaczej to nie będzie cię kochało. Gratuluje, gratuluję i jeszcze raz gratuluję. A ja ciągle zastanawiam się dlaczego mężczyźni sa właśnie tacy a nie inni. A jak mają być inni, jak są w społeczeństwie takie ............, które kochają swoich oprawców i jesli szukają pomocy, to tylko po to, żeby im ktoś wytłumaczył dlaczego one są niedobre i tak cierpią, mimo, że ich mężowie robią co mogą, żeby sobie na ich miłość zasłużyc, poniewierając je i poniżając. Gotuje się we mnie wszystko i po prostu, gdyby nie to, że to publiczne forum, to też chciałabym sobie zasłużyć na twój szacunek i pojechałabym po tobie, tak jak lubisz.
To znaczy, kochasz jak on ciebie lekcewazy, jak cie niewoli, jak traktuje cię jak swoją zabawkę, kochasz to i upewniasz go w przekonaniu, że postępuje dobrze, bo go kochasz. Mało, upewniasz go również, że dobrze kocha swoja dziecko, że nie przychodzi do domu, żeby się z nim pobawić, że jak już się z nim bawi i jest naprany to też jest cacy, czekasz z utęsknieniem aż dziecko, zacznie naśladować ojca, też będzie cię lekceważyło i zacznie mówić do ciebie jak do byle kogo. Bo twoja miłość do ojca upewni je, że na tym własnie polega dom, relacje małżeńskie i że jeśli będzie postepowało inaczej to nie będzie cię kochało. Gratuluje, gratuluję i jeszcze raz gratuluję. A ja ciągle zastanawiam się dlaczego mężczyźni sa właśnie tacy a nie inni. A jak mają być inni, jak są w społeczeństwie takie ............, które kochają swoich oprawców i jesli szukają pomocy, to tylko po to, żeby im ktoś wytłumaczył dlaczego one są niedobre i tak cierpią, mimo, że ich mężowie robią co mogą, żeby sobie na ich miłość zasłużyc, poniewierając je i poniżając. Gotuje się we mnie wszystko i po prostu, gdyby nie to, że to publiczne forum, to też chciałabym sobie zasłużyć na twój szacunek i pojechałabym po tobie, tak jak lubisz.
nie pozwalaj sobie za duzo co do mojej osoby , ciekawe jak ty byś postopił na moim miejscu ... pewnie tak jak ja bo tylko gadac to kazdy potrafi .!
O prosze, stać cię na nie!!!Ja w chwili, gdy taki sam debil zaczął mi niszczyć życie odeszłam z jednym małym dzieckiem i z drugim w ciąży.
Dziś mam dorosłe dzieci, jedno na Politechnice, drugie w technikum, pracuje, mam swoje mieszkanie i szacunek do siebie. Moje dzieci były wychowywane w spokoju i sa uczone szacunku do mnie, do siebie nawzajem i innych ludzi.Nigdy bym nie pozwoliła na to co ty i dowiodłam tego będąc w głębokiej, paraliżującej depresji. Trzeba chcieć, owszem nie zawsze było dobrze i początki były trudne, wylądowałam w przytulisku dla kobiet i tam urodziłam dziecko. Ale wszystko było lepsze niż zycie z bandytą i ubolewanie nad sobą.
Wymagasz od dzieciaka, żeby zachowywał się jak dorosły? O tym sie myśli przed a nie po ciąży?
- takaja87
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
zostan z nim, niedlugo pewnie zacznie pic jeszcze wiecej i nie bedzie wracal na noc do domu bo dojdzie do wniosku ze jest za mlody na dziecko.
odejdz od niego dziewczyno a nie niszczysz sobie zycie z jakims palantem. jak on doorosnie to moze wtedy postawi rodzine na 1 miejscu.
Dla jasności, ja miałam wtedy ponad 30 lat, a on o rok więcej. To nie jest kwestia wieku, to jest kwesta wychowania, mentalności i otoczenia. Dokładnie słowo w słowo opisujesz moją sytuację, było identycznie.Tylko ja mimo ciężkiej choroby, a może dzięki niej zrozumiałam prędko, że jestem dla niego nikim , służącą zapewniającą mu komfort życia. Tymczasem on z kolegami nabierał nauk, które potem próbował mi wciskać w domu, kto to jest mężczyzna i jakie ma prawa i kto to jest kobieta i jakie ma obowiązki.Przecież, nie trzeba być geniuszem żeby zrozumieć kim był i co czeka mnie dalej. Tym bardziej, że zaczęło dochodzić do przemocy fizycznej, bo próbowałam go przekonać, że to co robi jest złe dla nas wszystkich. I jak nie mógł mnie przekonać swoimi i kolegów argumentami do ręce poszły w ruch. Załuję, że czekałam dwa lata, sądząc, że będzie mu szkoda zniszczyć rodzinę. Nie, okazało się że było mu szkoda kolegów i chlania, dokładnie tak jak u ciebie, w tygodniu po 3 piwka dziennie, w weekendy chlanie na umór. Przychodzenie pod wieczór do domu, a wolne dni, tylko po to, żeby sprawdzić, czy ja jeszcze jestem i znowu chajda z kolegami w świat.Nie zmienisz go nigdy, bo to tak jak byś mu kazała mówić w innym języku. On umie to co wyniósł z domu, albo czego uczą go koledzy. To są ludzie bez wyobraźni, bez empatii, bez wyższych potrzeb, mało bez świadomości, że można coś więcej, piękniej, lepiej. A jak zechcesz mu to przyblizyć to ci powie, cyt."życie to nie je- bajka, życie to je-bitwa". Tak błysnął poezją i życiową konkluzją "mój supermen". Tacy mężczyźni są jak krzywo zrośnięte kości, trzeba łamać i na nowo składać, masz na to siłę psychiczną i fizyczną, masz na to czas, a wreszcie umiałabyś to zrobić, tak żeby z kolei nie zrobić z niego jakiegoś innego psychola?masz niestety jeden wybór, odejść zanim nie będziesz miała więcej dzieci i zastanowić się nad sobą. Czego w życiu chcesz, jaki mężczyzna jest ci potrzebny i takiego szukać, dosłownie takiego i nie liczyć na to, że on z miłości się zmieni, albo zrozumie, bo to są wyjątki.
Przestańcie jej prawić morały i jej ubliżać, myślałam że forum służy do tego, że ktoś jest w kropce i prosi o radę, nie wyzwiska które już otrzymuje w realnym życiu.
Za wcześnie postaraliście się o dziecko, on nie dorósł do bycia ojcem, Ty musisz dorosnąć do bycia matką. A matka ma chronić swoje dziecko, ma je trzymać na piedestale, pod nim jest miejsce dla faceta. Chyba wiesz co jest dobre dla Twojego dziecka.