wątpliwosci..

No wogóle go kochałaś kiedykolwiek?

Chcieliście tego poważnego związku czy skłonił Was fakt np że spodziewaliście się dziecka?

Autorka narazie nie odp ale tak też to jest jak się młodziutko wychodzi za mąż.

I zgadzam się,że może autorka trafić z deszczu pod rynne.Teraz ma wszystko-mąż pracowity,kochający ale chyba za dużo tego-to może jakoś by tak porozmawiać i zmienić to.ruszyć się gdzieś razem.poszaleć i robić coś w kierunku by było lepiej a nie myśleć od razu o rozwodzie czy czy zdradzie jeszcze.  Masakra jak dla mnie.Brać ślub i zaraz rozchodzić się bo jest zbyt nudno.

no raczej sytuacja dzidzia na początku było ok myslałam ze tak musi być ze to ja cos wymyslam w dniu slubu byłam wystraszona i miałam wrazenie ze moje zycie sie skończyło.uwazam ten dzien za tragiczny czułam sie jak lala, potem mi przeszło bo pojawiła sie córa ona zajeła mi 3 lata zycia by jakos o tym nie myslec myslałam nie było czasu szkoła dzidzia,on nie wie co czyje i mysle. boje sie linczu ludzi bliskich. w dupie mi sie nie poprzewracało nie jestem głupia!!! zycie mam jedno i jesli mam przezyć je z kis kogo nie kcham to wole być sama i nie mam parcia na to by miec kogos jestem zaradna kobieta i nie potrzeuje kasy faceta.

Rozumiem.
Wyszłaś za mąż dlatego, że byłaś w ciąży. Zrobiłabyś to samo gdybyś nie spodziewała się dziecka? Czy ktoś z rodziny nakłaniał Cie do małżeństwa ze względu na ciążę?
Czy wówczas kochałaś swojego przyszłego męża a pojawienie się brzuszka przyśpieszyło tylko bieg wydarzeń?

raczej bym nie wyszła, hm... pochodze z bardzo konserwatywnej rodziny i wstyd mi sie przyznac ale mama...mama miała duzy wpływ na ta decyzje  teraz wiem  niedojżała byłam do związku

Prawdopodobnie byłaś niedojrzała być może z nieodpowiednim dla Ciebie mężczyzną. To, że nie pije, nie bije i ćpa to jedno. Ale jest jeszcze szereg innych rzeczy, które potrzeba kobiecie do szczęścia.

Dla mnie największą głupotą jest to, że biegnie się do ołtarza z powodu dziecka. Koronnym argumentem wtedy staje się to, że dziecko musi mieć oboje rodziców, ale dziecko od samego początku ma oboje rodziców inaczej by go na tym świecie nie było. Największą głupotą dla mnie jest podejmowanie decyzji o ślubie tylko i wyłącznie na podstawie ciąży. Potem często niby wszystko jest okej, a oboje rodziców nie jest ze sobą do końca szczęśliwa. Oczywiście każde małżeństwo ma swoje kryzysy, wzloty i upadki ale czasem jest to coś więcej niż kryzys.

Czego Ci brakuję w Twoim małżeństwie?

Pewnie, po to ono tam jest
Tylko uważaj mam blokadę obcych numerów, jak Ci wyskoczy taka długa wiadomość to postępuj zgodnie z instrukcją, jak coś nie wyjdzie to po prostu napisz maila.

25 lat, dziecko, małżeństwo.. trzeba trochę wcześniej pomyśleć o życiu a nie w momencie gdy pojawia się "brzuszek"...

ja tez nie rozumiem tego parcia na ślub w momencie "wpadki"... teraz w tym związku męczysz się Ty, mąż.. i dziecko na pewno też wyczuwa,że coś jest nie tak..
to, że ze szczerej rozmowy wykluwają się kłótnie to nie żaden powód do tego aby tych rozmów zaprzestać.. może gdyby mąż wiedział, co czujesz, jaki masz stosunek do tego małżeństwa..może wtedy udało by się Wam wszystko ułożyć.. ułozyć tak aby cała Wasza trójka była szczęśliwa.. i nie mam na myśli tkwienia w tym wszystkim bez miłości..