Historia jakich tysiace-maz zdradzil, nie odszedl ale nie kocha

Probowalam dwa razy, nie chce wyjsc..

Nie chce sie wyprowadzic. Powiedzialam, ze moze jechac gdzie chce, bo na sile to i kon sie umeczy. Powiedzial,ze to nie jest rozwiazanie.
Z drugiej strony pewnie bym umarla, gdyby zaczal sie pakowac.
Oszalalam.

Wiem, ze nie umre. Problem jest taki ze po prostu boje sie ze on nie wroci.
Jestem tu niestety sama, dom mam wynajety na rok i jak on zniknie, to jedynie do telewizora bede sobie mogla pogadac. A tu nawet nie ma kosmica.tv
Z drugiej strony, mam juz po prostu serdecznie dosc traktowania mnie jak gowno.
Zlosc jednak przechodzi po dwoch godzinach i wtedy znowu sama chce wszystko naprawiac.
A on wtedy robi mine basseta i ja zas zaczynam ryczec.
Najgorzej ze z praca lipa tymczasowa, wiec siedzimy w domu i jest jakas tragedia. Biegam, jezdze na rowerze, pieke ciasta, chleby, nawet ucze sie grac w szachy. Ale i tak caly czas mam ochote do niego biegac i go tulic.
Wiem, ze to na dluzsza mete bez sensu. Bo pewnie on i tak ma to w dupie.

Co do egoizmu.. Jasne ze jest, teraz to widac. Oczywiscie, ze to ja jestem klasycznym przykladem kobiety chcacej wszystkigo za bardzo, ale wczesniej razem podejmowalismy kluczowe decyzje i mialam w nim ogromne wsparcie, mimo iz zawodowo bylam mocno ogarnieta osoba. W domu jednak to on mial szanse sie wykazac, co robil nawet pieknie. Do czasu kiedy nie poznal Pani Idealnej.

Kurczę, jak czytam Twoją historię to jakbym czytała historię Moni z naszego forum.. jak będzie chciała, to pewnie się odezwie

Myślę, że najlepsze co doradzić, to po prostu mąż musi wybrać, być zdecydowanym. Jeśli wybierze ją, to nie ma za kim płakać, bo sam w to się wplątał. Zauroczenie zauroczeniem, ale to co z tym zrobimy to już nasza wola. Jak Ty jesteś najważniejsza, to zostanie z Tobą, a o tamtej pani zapomni, zerwie kontakty. Kwestia priorytetów czy dla zauroczenia chce rozwalać związek. Zależy od niego już. Pamiętam z historii Moni, że dawała wiele czasu dla namysłu.. to było tutaj złe, bo pan nadal był niezdecydowany.. Dlatego Ty określ może jakiś termin.. niedługi i niech wybiera. Nie ma sensu żyć w niepewności...

Rozumiem truskaweczkę, ale chyba ten pan nie jest z tych, którzy mają jaja i sami podejmują decyzje. On woli, żeby zrobiła to za niego żona.

Do autorki wątku: przeczytaj sobie to, co Ci tutaj wkleję, pasuje jak ulał do Twojej sytuacji...

"Zdrada kończy się natychmiast albo wlecze latami. Gdy już wszystko się wydało, strona zdradzająca chciałaby - z przyzwoleniem naiwnego współmałżonka - uzyskać odroczenie, jeszcze nasycić się romansem. Ten ekstatyczny "ostatni raz", te pożegnania kochanków, których rozdziela proza życia... Zasilone dramatem uczucia rozpłomieniają się od nowa i wyrozumiały współmałżonek dowiaduje się, że jego cierpliwość nie na wiele się zdała - bo "to jednak tkwi we mnie, muszę mieć jeszcze trochę czasu". Uwaga również na deklaracje: "Potrzebuję samotności i spokoju, by wszystko przemyśleć" czy "Muszę pobyć bez niej i bez ciebie, by zrozumieć, czego chcę, i podjąć decyzję" - to zasłona dymna służąca usunięciu partnera z pola działania.

Nie słuchajmy zwierzeń o romansie. Nie wpuszczajmy wroga na nasz teren. Bo inaczej nie spostrzeżemy się, gdy subtelna psychika wybranki stanie się częścią naszego małżeńskiego życia i trzeba będzie rozumieć, że mąż musi bardzo ostrożnie przygotować kochankę do rozstania, bo: "Mówiłem ci przecież, jaka ona jest wrażliwa i ile dla mnie zrobiła, to byłoby nieuczciwe z mojej strony, mogłaby sobie coś zrobić, chyba nie chciałabyś się czuć odpowiedzialna za coś takiego?". "Nie chciałabym i na pewno nie będę, nie zamierzam o niej słyszeć ani słowa więcej, a na razie może byś się zajął moją wrażliwością" - powinna odrzec żona walcząca."

"Tylko jak zwykle mam nadzieje, ze on sie zmieni.
A Pani Idealna czeka na niego"

On się nie zmieni, po co? Przy Twoim podejściu?

Skąd wiesz, że Pani Idealna na niego czeka? Wiesz to od niej czy od niego?

No tak, ale mąż Moni też niby wybrał ją, ale potem byli razem i cały czas było widać, że myśli o tamtej... nic się nie zmieniało.. nawet obrączki nie chciał nosić... więc pogadaj ze swoim mężem, bo za wybraniem Ciebie powinny też iść czyny. Nie chciałabym takiego wyboru.
Batszeba, właśnie... skoro jednak facet z tych, to trzeba stanowczo powiedzieć, że nie będzie się tego tolerować tego.. a jak nie to wyrzucić z domu, szkoda nie będzie ;-) O kurczę.. nie zazdroszczę, nie chciałabym spodni w związku nosić.

Moniu mam nadzieję, że nie jesteś zła za przytoczenie fragmentu Twojej historii. Ona po prostu świetnie tu pasuje.

"ale ona na pewno czeka )" Ja myślę, że Twój mąż to spryciarz nie lada: ustawił się idealnie: idealna kochanka która na niego czeka z otwartymi ramionami i żona, która za niego wszystko zrobi włącznie z myśleniem. I ON MIAŁBY PODEJMOWAĆ JAKIEŚ DECYZJE? A po co...

Myślę, że jesteś kobietą kochającą za bardzo i tu leży pies pogrzebany.

Bags podał Ci dobre książki - Susan Forward bardzo sensownie pisze...

A ja myślę, że brakuje Ci obiektywizmu i wyciągasz zdecydowanie zbyt daleko idące wnioski ze zbyt małej ilości informacji.
Przeczyta dwa zdania i wielka specjaliska od osobowości sie znalazła.

Angielskakobieto: jak naprawdę wyglądała sytuacja z panią idealną? Jest wolna czy to mężatka? Bo ciekawi mnie to, dlaczego Twój mąż jednak nie kwapi się do związku z nią mimo jej idealności... Czyżby obydwoje stwierdzili, że poświęcą swoją miłość na ołtarzu związków małżeńskich?

Ciekawa jestem wypowiedzi End_aluzji, która wybaczyła romans, ale w jej przypadku mąż się po pierwszej kajał a po drugie nie twierdził, ze kochanka była panią idealną a wręcz przeciwnie.

Nic nie powinnaś.
Nic nie musisz.
Nic nie próbuj.
Nie tłumacz.
To tylko zasłony dymne dla Twoich prawdziwych decyzji.
Proponuję, byś zaprzestała okłamywać siebie samą. Co stanie się, gdy uczciwie powiesz, że mimo wszystko podjęłaś decyzję, by być z nim? Przecież jesteś osobą dorosłą i jest to Twoje życie i Ty ponosisz konsekwencje wynikające z tychże decyzji.

Pani Idealna jest wolna, siedzi w kraju i czeka na znak zeby utulic malzonka.
Bardzo bym chciala walczyc, tylko juz nie mam o co.
Spie juz osobno, a Pan ma to gdzies.
Oczywiscie Pan ma swiadomosc ,ze mu motylki moga przejsc i okaze sie ze juz nie ma idealu.
Jednoczesnie twierdzi ze na zone ochoty juz nie ma i czeka czy mu wroci...

Wiem, ze trwa, bo inaczej on by probowal, sam powiedzial ze nie chce przekreslac swietnego zwiazku. Tymczasem mowi cos innego, a mysli tylko o niej.
A ja sie wkurzam, bo zawsze chce dzialac, robic, zmieniac, walczyc. Tylko nie mam z kim.

Angielskakobieto, przestań skupiać się na nim, tylko zacznij myśleć o sobie. Na chwilę obecną Ty nic nie robisz, tylko latasz wokół niego i martwisz się o Wasze małżeństwo. Po co on ma się czymkolwiek przejmować? Nie stawiasz mu żadnych granic facet robi totalnie co mu się podoba...

BTW: po tym, co napisałaś zwyczajnie nie wierzę w brak kontaktu z Idealną. Facet kręci i kłamie, gra na zwłokę i tyle...

Wiesz, z tym ściąganiem Idealnej to różnie może być, ale autorka ma wyraźne sygnały, że pan jednak o rozstaniu przemyśliwać zaczyna...

A nie jest po prostu tak, że pan mąż podjął decyzję już dawno, ale chce ją w życie wprowadzić płynnie i tak by nic nie stracić. Został z Tobą jakiś czas, wciskając kłamstwa o swym niezdecydowaniu albo zdecydowaniu w stosunku do Ciebie, po to, by nie musieć się wyprowadzać zanim czegoś dla siebie i Idealnej nie znajdzie?
Nie wiem jak wygląda Wasz sytuacja mieszkaniowa i pracowa, ale może po prostu chodzi mu o to, by zaaranżowac tam gdzie jesteście nowe gniazdko i wtedy Idealną ściągnąć?
To wyjaśnia jego idiotyczną i sadystyczną postawę wobec Ciebie, że niby zostaje z Tobą, ale naprawdę myśli o niej. On jest w jego głowie jej wierny po prostu, a z Tobą mieszka tymczasowo.
To moja hipoteza. Jeśli prawdziwa, to powinnaś go zwyczajnie wyrzucić i niech się biedak tuła i radzi sobie sam.

Bo ja też nie wierzę, ż eto taka miłość, Idealna jest samotna, a on zostaje w domu i decyduje się cierpieć. Swoją drogą: straszny dupek.

POPIERAM W 100 %, sama miałam  to napisać.

A to autorka powinna była już zrobić wcześniej....

1. Żadna paranoja - jedną "paranoję" już podobno miałaś, przypomnij sobie ... pamiętaj, że osoby zdradzające z reguły oskarżają partnerów o manię prześladowczą, urojenia itp.

2. Co za problem robić to w nocy? Żaden. A skoro romans zaczął się PRZED Waszym wyjazdem, to jaka pewność, że wszystko nie zostało ukartowane wcześniej?

Angielskakobieto: Ty go nie kochasz. Kochasz wspomnienie o nim, kiedy wszystko było między Wami ok. Nie inwestuj uczuć w kogoś takiego, bo skończysz z ręką w nocniku ...

jeszcze jedno: pilnuj pieniędzy, bo za jakiś czas okaże się, że Idealna zamieszka niedaleko Ciebie a on wyczyści Wasze wspólne konto...

KWestii kasy bym nie ustalała, tylko zaczęłabym działać sama: on robi różne rzeczy za Twoimi plecami od pewnego czasu, więc nie licz na taryfę ulgową.

Jesteś pewna, że nie zaciągnął w Waszym imieniu żadnych pożyczek, kredytów itp?

Jeszcze jedno: licz się z tym, że za jakiś czas usłyszysz, że od dawna między Wami było żle, że przestał Cię kochać tuż po ślubie a tak w ogóle to go do tego ślubu zmusiłaś bo on nigdy nie chciał...

Nie mamy zadnych zobowiazan. Wszystko jest na wspolnym koncie do ktorego oboje mamy dostep. Pozostaje temat podzialu tego co mamy tutaj i tyle. No i zrobienie rozdzielnosci, ustalenie szczegolow rozwodu. Mam to wszystko wypunktowane, jestem bardzo zadaniowa.
Tylko emocje sa juz powyzej poziomu wrzenia.

Tzn. jeśli chodzi o rozwód, to małżonek może okazać się niechętny (NA RAZIE) - tak jak pisze Krynolina, pewnie zacznie bredzić o konieczności odpoczęcia od siebie, nabrania dystansu...

"On nie jest uczciwy. Ty też nie bądź. Na Twoim miejscu opróżniłabym wspólne konto zanim on to zrobi."

DOKŁADNIE. Względnie, jeśli masz opory, to zabierz jakąś część dla siebie - nie znam Waszych układów finansowych. Nie licz na to, że ktoś kto tyle czasu oszukuje CIę za plecami z inną kobietą będzie dla Ciebie litościwy w sprawach pieniężnych.

angielskakobieto - zostałam wywołana do odpowiedzi
chociaż  - ani nie jestem radykalną radykalistką w kwestii zdrady
ani moja hostoria nie przypominqa twojej

ja ndowiedziałam się, że mój mąż znalazł sobie dupkę do rżnięcia  - albo ona go - wsio rawno - efekt ten sam
w każdym razie znalazłam jednego esemesa
poinformowałam go, że mam przesłanki aby uznać, że właśnie niszczy nasze wspólne życie. i jesli faktycznie dzieją się rzeczy ryzykowne, to ma coś z tym zrobić. ma zdecydować.

nastepnego dnia zerwał z nią kontakt. definitywnie, nie znalazłam żadnych dowodów na to, że słowa nie dotrzymał (a szukałam, uwierz mi...)nie zaangażował się emocjonalnie

ja natomiast tak... w te relację, w te kontakty, w złość, w nienawiść i tak dalej

dużo by opowiadać, ale chcę ci powiedzieć jedno - przeszłam przez "budowanie związku na nowo" z człowiekiem, który zdradził i powiem ci jedno...
dzisiaj masz włączony tryb WALKI - walczę o, walczę dla, zaprzeczam, nie dam się, dam radę....

on może trwać długo - u moni trwał rok... (aż pan zagubiony, zakochany w koleżance z pracy odszedł)
dopóki jesteś w trybie walki - nie widzisz swoich uczuć

nie dbasz o siebie
nie szanujesz siebie
nie stawiasz siebie na pierwszym miejscu...

i powiem ci tak
niezależnie od tego, że tryb walki nastawiony jest na zaprzeczanie - dam radę, kocham mimo wszystko, będę walczyć o te miłość, poradzę sobie z emocjami, poradzę sobie z odtrąceniem, poradzę sobie z tym, że nie byłam, nie jestem dla niego ważna, poradzę sobie z tym, że mnie zranił i na mnie przerzucił odpowiedzialność za ratowanie naszego związku...
to jak emocje opadną

to przejdziesz przez to wszystko
żal, złośc, nienawiśc, ból...
niewiele zostaje z miłości, gdy uświadamiasz sobie, że człowiek, któremu zaufałaś, któremu powierzyłaś swoje uczucia, szczęscie, wspólne życie -nie tylko to zlekcewazył.. ale nawet w fundamentalny sposób - nie uszanował ciebie, nie zadbał o ciebie nie ochronił cię przed złem

a przeciez to ci się należało, prawda?/
należało ci się, aby twój wybranek okazał się człowiekiem odpowiedzialnym i wział na siebie konsekwencje swoich uczuć, działań i emocji

wielokropek ma rację
w tej sytuacji TO NIE ON decyduje o tym, co wami będzie i jak będzie wyglądał wasz związek

ALE TY:
bo to ty przyjmujesz to, co się dzieje i zgadzasz się na to
to ty uczestniczysz w tej grze, to ty przyjmujesz to co się dzieje i ponowisz konsekwencje

zdrada nauczyła mnie jednego - to , na co mam wpływ to moje uczucia, moje decyzje i moje działania
człowiek, z którym żyję - jest obcy, jest inny, jest niezależny, nie jest ze mną związany INACZEj - niż własnymi uczuciami, decyzjami i działaniami

dlatego dziś wiem jedno - i mó mąż sądzę, też to wie

że każdego dnia podejmujemy od nowa decyzje- czy bedziemy razem

i JA JA PODEJMUJE angieelskakobioeto

tak jak ty
chociaż wydaje ci się, że tylko czekasz, że nie wiesz co masz zrobić, że on decyzduje

to decydujesz i ponosisz tego konsekwencje
każdego dnia
bo CZEKASZ
BO NIE WIESZ
BO DAJESZ MU CZAS....

angirlska kobieto-a co ty czujesz? jak się z tym czujesz? jak dbasz o siebie ?/

angielskakobieto - najwazniejsze to okreslić swoje granice

bo może z mężem się rozstaniesz, może będziesz go nienawidzić za to, że cię skrzywdził

ale nie będziesz potrafiła wybaczyć sobie, że skrzywdziłaś samą siebie, że naruszyłaś własne granice

monia - o której już tu pisano - napisała kiedyś - leżałam na podłodze i wyłam, żeby nie odchodził

a on przekroczył moje ciało i wyszedł
i teraz, nawet jesli chciałby wrócic, to ja upokorzyłam się tak bardzo - A ON TO PRZYJAŁ I NA TO POZWOLIŁ - że juz nie umiałabym z nim być - z odrazy do siebie i do niego...

rozumiesz angielskakobieto?

gdzie jesteś ty?

Jasne, ze sie boje. To 6 lat wspolnego zycia, nigdy ale to nigdy nie bylam sama, naprawde duzo zrobilam aby byc szczesliwa. Nie mamy dzieci, nie znamy powodu, zle mi z tym jak cholera, jednakze nigdy sie nie poddalam. Tymczasem teraz najlepiej zaczyna mi wychodzic patrzenie tepo w sciane. Szukam rozwiazania, mimo ze podswiadomie albo juz swiadomie wiem jakie ono jest.
Koniecznie musze zakonczyc to malzenstwo, bo ono nie ma dla mnie sensu w jego obecnym ksztalcie, a jakos dziwnie innego nie chce przyjac, cokolwiek bym nie zrobila.
Wiem, ze jak sie wyprowadzi, to nigdy nie wroci. To taki typ, uparty jak cholera jak juz cos postanowi. Gdybym miala nadzieje, ze wyrzucenie z domu cos da, dawno bym to zrobila.
To na pewno definitywnie zakonczy nasz zwiazek, a ja wtedy bede czula sie tak jak napisala kolezanka End_Aluzja i tego sie boje najbardziej na swiecie.
Bo dopoki istnieje cien nadziei, to wisze na nim jak na linie.
Nie mam szansy zwalic na dysfunkcyjna rodzine, bo pochodze z bardzo szczesliwej, moj Pan tez do tej pory nie wykazywal toksycznych cech.
A mimo to kocham za bardzo.
Przeczytalam w nocy pol tej ksiazki i nadal nie potrafie zrobic zdecydowanego ruchu.

Angielskakobieto,

jak to sie stalo, ze w szczesliwym malzentwie, dzie niczego nie brakuje pojawila sie "ta trzecia"?
Moze juz pozno na takie dywagacje, ale moze warto by bylo, zebys to wiedziala!

Angielskakobieto - BEDZIESZ SIĘ TAK CZUŁA TAK CZY SIAK

za każdym razem, gdy pozwalasz mu na ciebie splunąć, napierdzieć, nasrać, zlekcewazyć, zapomnieć o tobie, nie szanować swoich uczuć i potrzeb - taka sytuacja zapisuje się w twojej pamięci podwójnie
jako ta - w której on dał ciała
i jako taka, w której ty dałaś ciała - bo na to pozwoliłaś.

czy on z tobą zostanie, czy odejdzie.. to będziesz musiała spojrzec na siebie w lustrze i pojawi sie refleksja - JAK JA MOGŁAM NA COŚ TAKIEGO POZWOLIĆ?
kim jestes dla siebie? dlaczego sama się uszanowałam siebie?
jesli nie potrafię być najwazniejsza dla siebie.. to jak mogłam oczekiwać, że ktos uzna mnie za wazną

wiesz co sobie myslę? że gdyby mój mąz tak postąpił, gdyby się wahał, gdyby powiedział mi, że kocha tamtą - rozstalibyśmy się

wiem, że nie potrafiłabym sama sobie darować upokorzenia zycia z kimś, kto mnie nie kocha,m przestał kochać, kto się KURNA... zastanawia(???), czy che ze mna być.

mojego męża "uratowało tylko to", że nie miał żadnych wątpliwości i ich nigdy nie okazał

oczywiście mówię tak teraz, po przejściach - ale takie przekonanie miałam
tak samo byłam przekonana, że gdyby on sie z nią kontaktował - odeszłabym

ja jasno postawiłąm granice -
łączyło nas wiele, mamy wspólną dobrą przeszłość- to jest kapitał
pozwolę ci zostać, jeśli tego chcesz - możesz o nas walczyć, ale:
jesloi skontaktujesz się z nią - to koniec naszej rodziny
jesli zachowasz się nielojalnie wobec mnie - to koniec naszej rodziny
jesli wydarzy się coś, co powinnam wiedzieć, a ty mi nie pwoiesz- to koniec naszej rodziny

i jeszcze jedna zasada - jesli robisz cokolwiek, zachowujesz się w opkreslony sposób - zastanów się, czy odpowiada tobie, że ja zachowywałabym się w ten sposób - (np. dyskoteka i flirtowanie, wymianki miłych esemesików z kimkolwiek i tak dalej....)
jeśli jakiekolwiek zachowanie byłóoby nieackeptowalne dla mmnie - jest niekacpetowalne dla ciebie

jesli nie potrafiłeś okreslić włąsnych graqnic, jeśli tój system wartości poszedł się za przeproszeniem pieprzyć z koleżanką z pracy - to wzoruj się na tej prostej zasadzie - nie czyń drugiemu co tobie niemiłe....

angielskakobieto - podejmujesz decyzje - i za nie zapłącisz

każdego dnia podejmujesz decyzje, które mają okreslone konsekwencje

to , że jestes z nim- to nie strach, to nie obawa - TO DECYZJA, która przyniesie konsekwencje

bądź na nie gotowa
bo zapłącisz

tak czy siak

,może nigdy nie byłaś sama - ale 6 lat to nie tak wiele moja droga

ja po 17b latach związku, i trzech latach radzenia sobie ze zdradą wiem jedno - to była najtrudniejsza sprawa w moich zyciu. to było największe wyzwanie
to był emocjonalny maraton....

czy zdecydowałabym się na to jeszcze raz??
szczerze mówiąc nie wiem

może jeszcze raz tak...
ale drugi raz - na pewno juz nie

po trzech latach jestem z nim
ale od nowa
rozumiesz?
nowy związek, nowe relacje, inny układ

NIE BĘDZIE JAK BYŁO AngKob...

End_Aluzja wiem, ze nie bedzie jak bylo. Wiem, ze moze po takim czyms juz byc tylko inaczej i zwiazek musi zaczac sie od nowa. Trudno jednak nazywac zwiazkiem to w czym obecnie tkwie. To kiepska parodia najgorszego filmu wszechczasow a ja gram w niej niestety glowna role, sama sie na to godzac. Musze to zakonczyc, poniewaz wiem, ze jestem tak skonstruowana, ze nawet jak po mnie czolg przejedzie, to ja mu bede zyczyc, zeby sobie gasienic nie ubrudzil.

Witajcie
Pewnie o mnie mowa
Nie jestem zła, bo moja historia jest idealna do tego, aby przestrzeć kobiety. Byłam zdecydowanie kobietą kochającą za bardzo. Wydawało mi się, ze bez niego umrę, zginę. Szanowny małżonek rok się zastanawiał, co on biedny ma zrobić. Ja próbowałam wszystkiego, aby tylko chciał ze mną być. Tylko ja wiem, jak bardzo to było upadlające. Odarł mnie z pewności siebie, czułam się jak nikomu niepotrzebny stary mebel. Jego słowa....być może to ona miała być moją wielką miłością??
A kim ja byłam przez te kilkanaście lat małżeństwa? Poczekalnią do tej wielkiej miłości?
Ja również pytałam dlaczego? Czego ci brakowało w małżeństwie? Czy brakowało Ci seksu? Czy byłam zołzą, robiącą awantury o pierdoly?
Wciąż słyszałam, że byłam super żoną, że niczego mu nie brakowalo. On zapragnąl odmiany....spróbować czegoś innego, bo stanął biedaczek w miejscu, gdzie stwierdził, ze już nic go w życiu nie spotka, że już niczego fascynującego nie przeżyje.
Nie wiem jak ja wytrzymałam rok nerwów, histerii, huśtawek emocjonalnych. Ciągle myślalam, czy jest z tamtą, czy się spotykają, choć twierdził, ze nie. Ale pracowali razem...to wystarczyło!

W końcu odszedł pewnej nocy...zerwał się nagle, chwycił torbę, zaczął wrzucać rzeczy.....płakał, że już dłuzej tak nie może. Zostawił mnie w rozpaczy....pamiętam jak leżałam na podłodze, wiłam się z bólu...on na to patrzył, pakował się i w końcu zatrzasnął za sobą drzwi.
Miałam ochotę się zabić....dzięki Bogu miałam na tyle zdrowego rozsądku, ze tego nie zrobiłam. Mam córkę, która trzymała mnie przy życiu. Musiałam jej wszystko wyjaśnić, bo tatuś tchórz nie miał odwagi.
Ech...wiele łez popłynęlo....ale w końcu wstałam z kolan, otrzepałam je i zaczęłam powolutku iść do przodu...
Sama wystąpiłam o rozwód, bo on nie umiał się za to zabrac...zresztą do teraz nie potrafi podejmować męskich decyzji.

Taki erzac....nie mężczyzna. To ci zdobyła faceta,  ta jego lalunia...
I nigdy nie będzie miała pewności, czy będzie jej wierny, nigdy nie będzie mogła spać spokojnie...w końcu kolejny raz będzie już łatwiejszy prawda?

Musze sie powaznie przygotowac do rozmowy o koncu. Zastanowic sie czego chce, jak myslicie, pytac go o jego plany czy po prostu olac temat? Jeszcze nie wrocil z pracy, caly dzien nie odezwal sie slowem.

Cameron31 to ze nie jestem jedyna, to zadne pocieszenie, bo swiadczy wylacznie o tym, ze komus innemu tez jest tak fatalnie, a tego nikomu nie zycze. Jedyny problem jest taki, ze jestem tu calkowicie sama, tylko z nim. Kraj obcy, sympatyczny, ale na poziomie podstawowego sasiedztwa, zadnych glebszych tematow. Cale szczescie jest skype... Dlugo zajelo Ci dojscie do siebie?

Batszeba dziekuje za stawianie do pionu. Powiedzialam, ze do jutra chce informacji ile mu zajmie wyprowadzka i wszystkie tematy z nia zwiazane i wygonilam go na kanape.

KLochana, tez jestem w Anglii, na obczyznie... i nawet te nasze historie dosc podobne - jak chcesz to poczytaj moj watek. u mnie juz meza wyporwadzka na finiszu, jutro zabiera ostatnie rzeczy, ostatni raz bedzie w 'naszym' mieszkaniu. tez sie trzymalam, potem byla rozpacz i tak w kolko. teraz chyba troche lepiej juz, ale u mnie minie niedlugo 5 miesiecy od rozstania, z tym ze mieszkalismy jeszze razem do lipca, oficjalnie nadal ma jeszcze klucze. niewazne. uwierz, ze bedzie kiedys lepiej.