Nie powiedziała mi o ciąży. Zadecydowała sama.

Walcz.
Jeśli chcesz choć spróbować wspólnej przyszłości, to po prostu zawalcz.

To jest tez Twoje dziecko walcz o syna nie poddawaj się tak łatwo!

To na pewno mój syn. Będę próbował do skutku. Zależy mi na niej po rozstaniu cały czas o niej myślalem. W ogóle nie rozumiem jak mogłą mi nie powiedzieć nawet nie pozwoliła mi na wyrażenie zdania. Chciała pokazać że sama sobie poradzi? Zawsze była dla mnie najważniejsza/  na misję musiałem jechać to mój obowiązek jako żołnierza taki miałem rozkaz ale w tym piekle myślałem tylko o niej. Teraz gdy jestem na miejscu nie ustąpię. Ona od października znów wraca na studia. Dowiedziałem się że wzięła rok dziekanki i wyjechała do domu na drugi koniec polski a teraz wraca dokończyć studia. Nie wiem co i komu ona chce udowodnić przecież nie musi tego robić ma mnie. Tylko ona twierdzi że boi się takiego związku. Jakich ja mam jeszcze argumentów użyć???

Dziękuję. Dzwoniłem dziś i pytałem czy możemy się spotkać że chciałbym spędzić czas z małym i oczywiście z nia na początku powiedziała że nie ma czasu jednak potem stwierdziła że możemy się spotkać.

nie nie chodzi mi o to aby nie studiowała wręcz przeciwnie chcę jej pomóc zaopiekować się nimi, żeby było jej lżej ona boi się związku z zołnierzem panicznie boi się że coś mi się stanie tak jak jej ojcu

Ale romantyczna historia... heh jak z kina
chcialabym zeby miala happy end
wiec co masz teraz robic ?  pytasz
to co umiesz - WALCZYC

nie poddawaj sie nawet jesli faktycznie kogos ma
a moze tylko tak mowi zebys sie odczepil bo nie ma sily sie bronic
bez znaczenia - WALCZ !
a jak ? Ty ja najlepiej znasz...

To że kogoś ma to mógł być blef, żebyś sobie nie pomyślał, że odzyskasz ją razem z dzieckiem. ale równie dobrze może to być prawda i wtedy nie pozostaje Ci nic innego jak tą sytuacje zaakceptować.

Do dziecka prawa masz. Masz m.in prawo ustalić sobie kontakty i partycypować w kosztach utrzymania jak również prawo w przyszłości do decydowania o leczeniu czy szkole dla swojego dziecka. Jeżeli Twoja była partnerka nie będzie chciała do Ciebie wrócić to na początek porozmawiaj z nią o przyszłości, jak widzi Twój udział w życiu dziecka. Może przejdź się do jakiegoś radcy prawnego niech Ci napisze pozew o ustalenie ojcostwa, badanie dna, kontakty czy alimenty.

nikt nie kwestionuje tego, że musiałeś - służba nie drużba, nie pojechałeś się tam bawić. Ona też troszkę dziecinnie postąpiła kaząc CI wybierać mając świadomość co robisz w życiu oraz nie informując Cię o dziecku. W każdym razie dobrze się stało, że się spotkaliście. Teraz musisz po prostu BYĆ, pomagać, budować relacje z małym... i jego mamą.

powodzenia   ; )

A ja sie jej nie dziwie.
ona boi się związku z zołnierzem panicznie boi się że coś mi się stanie tak jak jej ojcu

tu masz odpowiedz na wszystko.

Nie wiem co sie stalo z jej ojcem ale rozumiem ze ona nie chce wyjsc za ciebie a ty bedziesz jezdzil na te misje (rozkaz to rozkaz) a on bedzie siedziec, denerwowac sie, kazdy list bedzie otwierac z sercem w garrdle co w nim przeczyta....Wiec skoro juz ma dziecko to je ma. Ale ona chce mezczyzne ktory z nia bedzie, ktorego praca nie naraza jego zycia, ktory nie bedzie przyjezdzal do domu raz na pol roku.
Nie kazda kobieta jest stworzona na zone zolnierza czy marynarza. Niektore sobie z tym po prostu nie radza, nie sa w stanie udzwignac takiego zycia.

Zadzwoń i pogadaj. Może ona i chciałaby i boi się. Ja się jej nie dziwię, sama miałabym takie same wątpliwości.

NO i zadzwoniłem chce się jutro spotkać ponieważ twierdzi że musi to wszystko poukładać. Przesłała mi zdjęcia małego. Albo mi się wydawało albo głoś sie jej łamał. Wstyd się przyznać ale mi dziś też łza się zakręciła gdy rozmawialiśmy.

szymon1987 - a nie da się przenieść do jakiegoś stacjonarnego oddziału? ( nie znam się na tym, wybacz). Szczerze? Zgadzam się z Jaguar. Osobiście nie wyobrażam sobie ZWIĄZKU z facetem który w każdej chwili może mi powiedzieć, no to siema, wracam (o ile Bóg pozwoli) za 1,5 roku Macie dziecko. Chcesz być z tą kobietą. Może najwyższy czas poukładać sobie priorytety. Nie możesz mieć w tym wypadku i rybek i akwarium. Matki dziecka winić teraz już nie możesz, że nie chce z Tobą być bo nijako dała Ci jasny komunikat przed tamtym wyjazdem, albo wojsko albo ona. Decyzja należy do Ciebie.

jasne  ze jest dla mnie bardzo ważna i postawiłbym ją na pierwszym miejscy gdybym musiał. Niestety nie mogę się prznieść  do innej brygady zresztą każdy rodzaj wojsk jeździ na misje. Mam nadzieję że nie będę musiał więcej jechać, jednak jestem spadochroniarzem - saperem i muszę  się z tym liczyć. ona boi się  tego ze po tych misjach cos mi się poprzestawia tak jak jej ojcu... no i boi się ze zostałaby sama.

Szczerze...dziwisz jej sie?
Nie jest marzeniem zadnej kobiety wychowywac dziecko samemu bo ojciec albo na misji albo zginal na misji.
Wiec podjela najlepsza mozliwa decyzje dla calej jej malej rodziny.

Po raz kolejny...albo ty zrezygnujesz skoro tak bardzo ja kochasz albo ci sie tylko wydaje ze ja kochasz

Chlopie idz i zapytaj ja wprost.

" Moja droga, jesli dzisiaj juz teraz wypisze sie z wojska/nie podpisze nastepnego kontraktu to czy stworzylabys ze mna zwiazek?"

I zobacz co ci powie...

A nie jest tak przypadkiem, że na misje zagraniczne trzeba wyrazić zgodę? Czy ta "zgoda" to tylko fikcja albo dotyczy tylko niektórych misji? Może Ty jednak powinieneś zastanowić się nad zmianą zawodu...

Czyli sytuacja nie była bez wyjścia, a Ty po prostu miałeś gdzieś, co ona czuje. Wobec tego nie dziwię się jej zachowaniu i sądzę, że też nie powinieneś się dziwić. Masz kupę szczęścia, że sobie nikogo nie znalazła - choćby w charakterze wypełnienia pustki.

Nie wiem, co miałbyś innego robić, ale chyba musisz się zastanować co jest dla Ciebie ważniejsze - jeśli ona stwierdzi, ze Twoich wyjazdów nie wytrzyma (a tak być może).

Trudna sprawa.

A tak na marginesie - lubisz tą robotę? Nie zmienił byś decyzji z perspektywy czasu?

Ależ! dlaczego miałbyś zmieniać swoją pracę i swój zawód dla niej? Bez przesady może!

Po prostu do siebie nie pasujecie. Może się kochacie, ale nie pasujecie do siebie. Ona nie chce wojskowego, bo ma złe doświadczenia z dzieciństwa, Ty jesteś żołnierzem i jeździsz na misje. Taki masz zawód. Nie przeskoczysz tego!

Na Twoim miejscu darowałabym sobie tę dziewczynę. Zaprzyjaźniłabym się z nią i kontaktowałabym się z dzieckiem. Tylko tyle i aż tyle.

Pozdrawiam!

,,A tak na marginesie - lubisz tą robotę? Nie zmienił byś decyzji z perspektywy czasu?"

Tak lubię służbę (pracę) bo wojsko to służba a nie zwykła praca to jest  to co zawsze chciałem robić służyć w desancie. Jedyne co bym zmienił to nie zostałbym saperem.

Jak miałem się z nią skontaktować? Ja byłem a afganistanie ona w kraju nie odbierała telefonu po powrocie nikt nie wiedział co się z nią dzieje lub nie chcieli mi powiedzieć.

To kobieta autentycznie wkurzona.

Mysle ze nadal cie kocha, mysle ze chce z toba byc. Ale nie zdzierzy twojej pracy. Ona ma wielki problem bo serce nie sluga ale ty nie chcesz nawet rozwazyc opcji zmiany zawodu.
MAdrze robi ze nie chce sie z toba za bardzo widywac. To jak ciagle obracanie noza w ranie...

To jest fascynujace. Dwoje ludzi sie kocha ale poniewaz jedno nie widzi wyjscia z sytuacji to oboje beda cierpieli

No to polecam zaakceptowac sytuacje jak jest. Bedziesz sie widywal z dzieckiem ale z jego matka sobie zycia nie ulozysz
Jak ci sie taki uklad podoba to gitarka
A jak nie to cos bys musial zmienic

Szanse na prawdziwe szczescie rzadko sie zdarzaja.

No ale jak ktos sugerowal...po co masz rzucac robote dla niej, prawda? W koncu w zyciu wcale a wcale nie chodzi o kompromisy

nie musisz zmieniać pracy; kobita zaakceptuje to co robisz.W sumie to ona Tobie zrobiła świństwo a nie na odwrót; bo większość jej obaw i oporów to schizy, a utajenie ciąży autentyczna podłość. Więc jak się znowu zacznie wydzierać możesz jej to delikatnie uświadomić.

Możesz jej to okazywać i jednocześnie nie pozwalać po sobie skakać. To Twoje dziecko i nie powinieneś ustawiać się z pozycji petenta.Twoja sprawa.

Jaguar, nie zauważasz drobnego szczegółu, ze szanowna pani przemilczała fakt ciąży. To dość drastycznie zmienia postać rzeczy.
Rzeczonego wsparcia nie miała w znacznej mierze na własne życzenie.
''Powinieneś bardziej liczyć się z jej opinia''- czyli rzuć wszystko; spij na jej wycieraczce. Bedzie super.Bo jej ojcu coś się stało i TY masz z tego powodu przewracać do góry nogami swoje życie.
   Facet ma taka prace jaka ma. Dzięki temu może zapewnić kobiecie i dziecku godne i bezpieczne życie. Szansa, ze on zginie na misji jest mniej więcej taka sama, jak to ze ona zginie na przejściu dla pieszych.Statystycznie.
Ani przez moment nie mówiłem o obwinianiu kogokolwiek; stwierdziłem jedynie ze zachowanie kobiety było podle.Bo było.

Jeżeli jest miedzy Wami jakiekolwiek uczucie, to i tak będziecie razem; jeżeli mielibyście nie być razem tylko dlatego ze masz taka prace jaka masz, to nie ma o czym gadać.

Nie, no bez jaj.Jak ktoś naprawdę chce się skontaktować (nawet) z żołnierzem; (nawet) w Afganistanie to da rade.
Jak i co tworzy rodzinę to akurat wiem.Wojskowi nie spędzają na misjach całego czasu.A autor wątku za kilka lat będzie emerytem i będzie mógł poświęcać rodzinie duuuzo czasu.
Ja wiem ze każda kobieta by chciała gościa który pracuje 4 godziny dziennie, zarabia kupę kasy, sprząta i gotuje. Tez bym chciał długonogą dziewice z milionowym posagiem.
Ale niezwiązanie się z facetem tylko dlatego, ze nie podoba się jego praca, to naprawdę nie za dobrze świadczy o kobiecie.Tym bardziej ze nie tylko o nią tu chodzi.

A mozesz powiedziec jak?
Serio chetnie sie dowiem.
Moze mi sie przydac biorac pod uwage ze czasem nie moge sie dodzwonic do kolegi ktory mieszka po drugiej stronie gor.                               Co tam gor...czasami nie moge sie dodzwonic do biura w sasiedniej dzielnicy. No ale co ja tam wiem.
Ciezarna kobieta tez napewno nie ma wazniejszych rzeczy do roboty niz wydzwanianie do faceta na front. A kobieta z malym dzieckiem to juz ma cala mase wolnego czasu. Rzeczywiscie powinna sie baba przylozyc a nie tak oficjalnie lache polozyc...

A czemu mialby byc emerytem skoro on te swoja prace lubi?
Co mialby robic na tej wczesnej emeryturze?

Uogolniasz...nie uogolniasz? A jednak uogolniasz. Ja np nie chce goscia co to pracuje 4 godziny dziennie. Na boga ja chce miec troche czasu dla siebie a tak to sie nie da

Masz racje!
Bezczelna ona!
Jak ona smie miec wlasna wizje rodziny, ha?
Jak ona smie chciec partnera ktory ma troche mniej niebezpieczny zawod?
No jak ona smie!?
Chamka i drobnomieszczanka jedna
Jak ona smie chciec tez szczescia dla siebie a nie slepo poswiecac sie dla dobra dziecka?
Normalnie ze tez ja tego wczesniej nie zauwazylam!?

Autorze masz racje. Z taka kobieta to sie lepiej nie wiaz. Ja nie rozumiem, te wymagajace, rozpasane kobiety...
Emancypacji i rownych praw im sie zachcialo...

pitagoras - gdyby Twoja kobieta pracowała w najstarszym zawodzie świata też byś nie miał nic przeciwko prawda? ważne, że się zielone zgadzają.

dziewczyna była z autorem zanim on wyjechał na misje. tworzyli związek, on wybrał wojsko i misje pomimo jej prośby by został.
fecet wyjechał, ona w ciąży - po co miała szukać kontaktu skoro on dokonał wyboru? Oboje podjęli życiowe decyzje. Ona że nie chce aby jej partnerem była osoba która pracuje w takim zawodze ( mając złe doświadczenia) - On, że praca go spełnia i że nie chce kontynuować znajomości.

teraz szymon ma syna. chce być z matką dziecka, ale nie może wymagać od niej aby zaakceptowała jego prace szczególnie, że wie o jej bardzo złych wspomnieniach z jej tatą. wyjścia są dwa.

albo zapomni o niej jako o kobiecie z którą mógłby cokolwiek - tylko zdrowa relacja - matka mojego dziecka
albo porozmawia z nią i dowie czy jest jakakolwiek szansa na odbudowanie tego związku nawet kosztem tej pracy.

Autorze a szeregi policji lub coś w ten deseń?

Rezygnacja ze służby (czyli specyficznej pracy) to jest trudna decyzja. Może nie będzie konieczna. Istnienie konieczności musi ustalić sam zainteresowany.
Jeśli istnieje, będzie musiał zrezygnować ze służby albo z kobiety.
Nikt za niego nie zdecyduje co zrobić.

Postawiła mnie dziś pod ścianą. Zadzwoniła rano i powiedziała że musimy się natychmiast spotkać. Zgodziłem się od razu. Powiedziała że jest w stanie zaakceptować wojsko pod warunkiem że nigdy więcej nie pojadę na misję i nie będę przenosił pracy do domu i nie będzie musiała oglądać mojego munduru;) Nie kazała mi odpowiadać od razu tylko porządnie się zastanowić bo potem już odwrotu nie będzie a jeśli ją zawiodę to nie zobaczę ani jej ani igora bo ona nie chce żyć w ciągłym strachu a dziecko nie będzie oglądac ojca tylko na zdjęciach lub raz na pół roku. A i mam się przenieść do innego plutonu. to są jej warunki

Nie wiem co mam jej powiedzieć mam jeden mętlik w głowie. Dziś mam nocną służbę to będę miał czas na myślenie jak to rozegrać. Nie chcę jej stracić to zrozumiałe ale też nie wiem czy nie pojadę na misję nie wiem jaki będzie rozkaz a saperów u nas w jednostce nie przenoszą niestety, gdyby była taka możliwość już dawno bym to zrobił. Mówicie o innej prac policja, straż? nie wiem czy bym się tam sprawdził a z drugiej strony tutaj mam już wyrobianą opinię, "markę" jestem dobry w tym co robię, objąłem właśnie pluton pod dowodzenie nie wiem czy pozbierałbym się gdybym zmienił pracę.

No właśnie bo ja nie traktuję wojska jako typowej pracy tylko własnie jako służbę wiem że jestem przydatny, że gdyby nie moje umiejętności to dużo rzeczy by wybuchło;) ale tak serio to pierwszy raz w życiu nie wiem jak mam postąpić. Teraz bo bym się najchętniej upił żeby nie musieć myśleć ale sprawy nie rozwiążą się same a głowa i tak będzie boleć.

Faktycznie niewesoło.
Może pogadaj z dowódcą - jeśli możliwe.
W końcu człowiek - powinien zrozumieć - może coś wymyśli.
Osobiście czepiał bym się wszystkiego - nawet możliwości, w które zupełnie nie wierzę.
Zrobił bym tak, bo dziewczyna wygląda na wartościową i myślącą.
Dowiodła tegoż kolejny raz próbą uzyskania kompromisu.
Jej postawa wskazuje, że ona Cię kocha - cokolwiek mówi.
I nie jest to miłość pustaka wynikła z popędu.
Wasze rozstanie przed misją też bym tak interpretował.
Wątpię byś w przyszłości jeszcze taką sztukę spotkał.
Która potrafi dać tyle, co ona.

Z drugiej strony, pozbawić się zajęcia, które przynosi satysfakcję i pieniądze, jest opcją szaleńczą.
Nie prowadzi do niczego dobrego - również dla niej.

Myślę, że ona może ustąpić ze wszystkich warunków, ale nie jest to dobry kierunek.
Nie jest dobrze, by wciąż ją podżerał niepokój i niepewność, bo to uderzy też w Ciebie i w małego.
Może być opcją ostateczna, jedyną, gdy jej powiesz, że wszystkie inne próby zawiodły.
Wówczas podejmijcie decyzję wspólnie.

Musi istnieć trzecie wyjście - szukaj go.
Najtrudniej jest dostrzec rozwiązania najprostsze, które są pod nosem.
Powodzenia.

(Takie jest moje zdanie z domniemań. Oczywistym jest, że mogę być w błędzie.)

N4VV- rozumiem ze retoryka typu ''jak nie ........ to nigdy nie zobaczysz mnie i małego'' jest dla Ciebie standardowym sposobu dialogu w związku.

Tak byliśmy para gdy studiowałem ona jest 3 lata młodsza ode mnie. Teraz już nie musiałbym  zwracać kosztów utrzymania na studiach po służę już określoną ilość czasu. Próbowałem się kontaktować ale na próżno tak jak pisałem po powrocie tez ale nikt nie chciał mi takiej informacji udzielić.