Njajpierw wielka miłość a teraz rozwód?

Z mojej strony nie zmieniło się nic. Kocham go tak jak wcześniej, naszego synka też. Mąż jest zazdrosny o pewnego mężczyznę z którym pracuję i fakt spędzam z nim dużo czasu ale to moja praca. Kilka razy podwiózł mnie do domu ale przecież to nic złego. Nigdy bym nie zdradziłą męża. Tylko że on chce drugiego dziecka uważa że poświęcam mu za mało czasu. On chce 2 dziecka a ja uważam że to nie pora na to. nie wiem jak mam postąpić rzdaziej ze sobą rozmawiamy tak jak kiedyś, nie spędzamy już tyle czasu razem we dwoje. Mam wrażenie że rozmawiamy tylko bo musimy a za chwilę coś między nami wybuchnie. Już nawet razem nie sypiamy.

jesteś trzy lata po slubie i już się zastanawiasz nad rozwodem?
jesteście dopiero trzy lata razem i już się nie potraficie komunikować?
jersteście dopiero trzy lata po slubie i już się nie kochacie nawet???

TAK SZYBKO WAM POSZŁO?

Nie zastanawiam się nad rozwodem tylko obawiam się że jak tak dalej pójdzie to do tego dojdzie.
Co do komunikacji to tak nie wychodzi nam to ostatnimi czasy. Nawet gdybyśmy się chcieli kochać to mijamy się. Rano odwozimy małego do diadków, potem on go odbiera i tak wkółko

ok odpowiadam:
obawiam się rozwodu

kiepsko się komunikujemy

rzadko się kochamy.

Małżeństwem jesteśmy od 3 lat ale parą od 7. Z tym tylko że ja studiowałam w innym mieście a on mieszkał w innym. Potem gdy wróciłam do Częstochowy jakoś dziwnie mi się było odnaleźć. Potem był śłub dziecko i tak to sie potoczyło. A ten facet z pracy to tylko dobry kolega. Łączy nas tylko praca.Dobrze mi się z nim rozmawia i tyle.

Między nami jest tak. Ja mam dziś do pracy nockę to on wraca o 18 z pracy a ja wtedy muszę wychodzić na służbę.  i tak w kółko. On tłumaczy to jeszcze strachem o mnie. Twierdzi że boi się że ciągle myśli czy nic mi się nie stało.

Widze jak podejrzliwie patrzy na mnie. Jakoś dziwnie jak nie on. No tak on marzy o drugim dziecku chce mieć taką rodzinę jaką miał on ma 4 rodzeństwa ja mam tylko brata i to jeszcze bliźniaka. Kiedyś uważano nas za parę idealną chociaż się różniliśmy. On zawsze odpowiedzialny i poważniejszy ja lubiłam się bawić. Przyznaję nie byłam swieta na studiach ale jeszcze wtedy nie byliśmy małżeństwem nawet nie miałam wtedy pierścionka. On jest inaczej wychowany niż ja. Jego rodzina jest bardzo powiedzmy religijna i przestrzegająca zasad moralnych. Tolerują mnie ale z dystansem zawsze tak było. Najlepiej żebym siedziała w domu  i stała sie kura domową. Pomysł z zapoznaniem jest dobry tylko problem w tym że ten facet jest singlem nie ma żony ani nikogo w stałym związku.

Moje godziny pracy są ustalone odgórnie 12 godzinne służby. od 7 rano do 19 i od 19 do 7 nie mam na to wpływu. Nikogo nie interesuje czy chce czy nie. Muszę być pod telefonem i zdażyło się parę razy że wyrwali mnie z domu bo pilna sprawa bo jakiś ślad. Nie potrafiłabym zrezygnować całkowicie ze swojej pracy. Wiem że to co robię robię dobrze  i mam satysfakcję. Nie twierdzę że nie chcę drugiego dziecka ale jeszcze nie teraz może za jakiś czas. O całkowitym niepracowaniu też już od niego słyszałąm bo też wystarczyłoby gdyby sam pracował ale to nie wchodzi w grę. Rozumiem ustepstwa i kompromisy ale już na jeden poszłam. Wzięliśmy ślub kościelny chociaż według mnie wystarczyłby ślub cywilny.Nie przynoszę też broni służbowej do domu co jest również utrudnieniem bo za każdym razem muszę ją zdawać ale ok.  Wiem że mnie kocha za małym szaleje zresztą gdy on go widzi to wpada w szał radości a zasypia tylko przy nim. Ja jak na nich patrzę to czuję że mam bezpieczny dom a wiem też że może się to skończyć. Boję się że te różnice będą narastać i sprawdzą się przewidzenia naszych znajomych którzy zawsze się zastanawiali jak my ze sobą wytrzymujemy.

Oj Twój mężczyzna widocznie się buntuje, że nie ma na Ciebie wpływu tak wielkiego, żebyś rzucila pracę i urodziła jego upragnione drugie dziecko. Staraj sie z nim nie kłócić, być spokojna, może trochę czasu i zrozumie, że nie wskóra nic i nie zmienisz dla niego swojego życia. A szykuje się może jakiś wspólnie wolny od pracy dla Was dzień?

To zrób niedzielę rodzinną - obiad z winem, później jakiś deser i może wspólne oglądanie kasety z wesela lub wspólnych zdjęć (jeżeli oczywiście posiadacie), spacer z maluchem A wieczorem dobre wino i film-  po tym może uda Wam się szczerze pogadać i przywrócić normalne stosunki. Bo nie widzę innego wyjścia jak przybliżenie do męża i rozmowa.