Witam
Bylam z facetem pol roku.Czesto mielismy rozne spiecia bo on nie mial pracy i zyl z rodzicami pod jednym dachem za ich pieniadze.Siostra zaproponowala mu przyjazd do londynu na kilka dni.Pojechal i okazalo sie ze znalazl tam prace.Przestal miec dla mnie czas.Pisal jedna wiadomosc na dzien czasem wcale.Wczoraj zazartowalam ze sie w koncu obraze jak nie znajdzie chwili zeby ze mna popisac.Bo nie zadzwonil ani razu.Kilka godzin pozniej dostalam wiadomosc ze on juz nie wroci.Ze ma nadzieje ze bede z kims kto mnie bedzie szanowal,bedzie szczery i dobry dla mnie.Bo on zrobil wiele zlego.I musi zostac sam bo chce zaczac wszystko od nowa.... i zablokowal mnie na fejsbuku bo tylko w ten sposob sie kontaktowalismy.Nie odczytal nawet mojej ostatniej wiadomosci ktora mu wyslalam.Teraz bardzo cierpie i on dodatkowo zablokowal mnie co spotegowalo ten bol.Bo teraz nie wiem czy jeszcze kiedykolwiek sie odezwie i czy go zobacze a ja tak bardzo go kocham.Czuje ze zycie mi sie zawalilo bo nigdy nikogo tak nie kochalam.
Podobne tematy
Nie wiem co mam z soba zrobic bo bardzo zalezy mi na kontakcie z nim... 
nie wiem co moge zrobic by moc sie z nim skontaktowac i jak przekonac go by wrocil
- Margolinka
- Redaktor Działu Miłość
- Nieaktywny
Wiesz...to jest tak, że jego tutaj niewiele czekało, brak pracy, mieszkanie z rodzicami... to kiepskie widoki na przyszłość. "Samą miłością człowiek nie wyżyje". Pojechał tam, znalazł pracę, pomału odzyska spokój, może się usamodzielni. Wtedy być może się odezwie. Możesz jedynie czekać. Jednak nie liczyłabym na zbyt wiele. Lepiej być mile zaskoczonym, niż niemile rozczarowanym. Dlatego postaraj się teraz zając sobą i żyć swoim życiem.
- Dzenaro
- Net-Facet
- Nieaktywny
Nie wiem co mam z soba zrobic bo bardzo zalezy mi na kontakcie z nim...
Skoro pojechal do siostry, to szukal bym kontaktu poprzez tą kobitę, na pewno ich rodzice mają namiar. Myślę jednak, że pomimo zadanego Ci bólu, oraz uczuć, które jeszcze Tobą kierują nie szukal bym pomimo tego już żadnego kontaktu, bo nie warto!!
Hey ja tez uwazam ze przez siostre to najlepsza opcja. Nigdy nie probuj przez rodzicow, bo potraktuja cie jak jakas deperatke, co chce im syna zabrac. A swoja droga przeciez mial jaki telefon w Polsce, i tam tez powinien miec, macie jakis wspolnych znajomych. Ja bylem keidys tez w takiej samej sytuacji, tyle tylko ze spotykalem sie z dziewczyna, a ona pewnego dnia oznajmila mi ze wyjezdza za granice, i co moglem zrobic przeciez nie zatrzymam jej, minelo samo, daj sobie czas.
A ja nie rozumiem, po co w ogóle się z nim kontaktować.
Koles napisał, ze to koniec - znieś to z godnością.
- kenobi
- Net-facet
- Nieaktywny
Bylam z facetem pol roku.Czesto mielismy rozne spiecia
A co dopiero gdybyście byli małżeństwem... to byłaby rzeźnia przecież. Dobrze że zerwaliście. Nie trać z nim kontaktu, ale rozglądnij się za innym kolegą.
Czuje ze on sobie kogos juz tam znalazl i dlatego nie chce wracac.Postanowilam ze przez pewien czas nie bede szukala z nim kontaktu bo moze jeszcze wszystko przemysli i wroci.Ale tak bardzo ciezko mi zyc bez niego nie eiem czy bede potrafila normalnie zyc
- Dzenaro
- Net-Facet
- Nieaktywny
Czuje ze on sobie kogos juz tam znalazl i dlatego nie chce wracac.Postanowilam ze przez pewien czas nie bede szukala z nim kontaktu bo moze jeszcze wszystko przemysli i wroci.Ale tak bardzo ciezko mi zyc bez niego
Może nie tyle znalazl, co zaznal lepszego życia, w którym nie ma niestety miejsca dla Ciebie. Powiem, że Twój przypadek nie jest odosobniony. Bardzo często widzi się jak to rodacy przebywający na emigracji potrafią w przyplywie "szczęścia" rozwalać swe rodziny, które pozostaly w Polsce, a nawet na obczyznie. Daj sobie czas, to na pewno nie zaszkodzi, nie zamykaj się we wlasnym świecie dobijając się myślami o nim. Uporządkuj swoje życie i zastanów się, czy jest sens liczyć na powrót kogoś, kto zranil i zawiódl ??? Ja rozumiem, że jest Ci teraz ciężko, ale za jakiś czas nieco inaczej na to spojrzysz i może się okazać, że będziesz losowi wdzięczna za taki obrót sprawy, czego szczerze Ci życzę.
10 2013-06-19 12:15:43 Ostatnio edytowany przez małakobietka88 (2013-06-19 12:18:54)
Wiem, że to straszne i pewnie chcesz chodzić po ścianach i gryziesz poduszkę ale musisz przeczekać. Zająć się swoim życiem, przestać o tym myśleć. Ta sytuacja mogła go przerosnąć. Daj mu zatęsknić. Miałam podobną sytuację. Najgorsze są pierwsze dwa tygodnie potem zaczynasz funkcjonować. W momencie kiedy wszystkie nerwy mi się uspokoiły odezwał się. Woli zająć się swoimi obowiązkami i czekać na spotkanie. Powiedział, że jak rozmawia ze mną tęskni bardziej, ma coraz więcej problemów w pracy i nie może się skupić.
Tez była masa kłótni, nawet padały słowa żegnam a mimo to po 2/3 tyg znowu się odzywał pierwszy. My potrzebujemy stałego kontaktu oni chyba działają jakoś inaczej.
Daj mu w jakiś sposób do zrozumienia, że bardzo go kochasz tęsknisz itd - ale nie natrętnie i zostaw to w spokoju. Daj mu to przemielić.
Acha. I nie myśl o jakiejś lasce od razu. My sobie lubimy wszystko analizować i w trakcie tego dorabiać milion teorii. Wyobraźnia jest nieograniczona. Czasem wszystko jest inaczej niż wygląda a nigdy nie zrozumiesz co dzieje się w głowie innej osoby nim sama nie zechce Ci o tym powiedzieć. Jeśli nie zechce - odpuść.
Mysle ze dam sobie czas i jemu tez.. zapewne tez lekko nie ma ale zyje mu sie lepiej niz w polsce.Nie chce mu sie narzucac rozmawiac z jego rodzicami czy siostra bo wiem ze to nic nie da.Poczekam troche a potem poposze jego przyjaciela aby przekazal mu ze za nim tesknie.Bo tesknie cholernie i probuje zapomniec ale nie potrafie,bo to dzieki niemu zapomnialam o facecie z ktorym bylam dwa lata a potem mnie zdradzil i ma teraz z ta dziewczyna dziecko.Boje sie ze jesli on mnie juz nie kocha lub nie wroci nie dam rady dalej zyc i nie bede potrafila z nikim juz byc bo kazdy facet z ktorym bylam mnie zdradzal i oklamywal.... nie ma to jak miec pecha w milosci
Ja bym już na niego nie czekała bo nie warto i tyle
Wiem ze nie warto.... ale wiem tez ze bardzo go kocham
14 2013-06-19 21:57:46 Ostatnio edytowany przez dziewczynazost (2013-06-19 22:01:52)
Raczej watpie by wrocił. Ja wyjechałam zagranice, zostawiajac również chlopaka w Polsce. Tyle , ze ja zostawiłam po 5 latach
On po pol roku, gdzie wiezi nie sa jeszcze takie mocne. Mysle, ze powinnas o nim zapomniec.
Chce zapomniec ale to takie trudne....
Bede probowac ale z kazdym dniem widze ze coraz gorzej ze mna sie dzieje
Nie nakręcaj się na siłę. Nie wracaj do tych uczuć, nie rozpamiętuj "a co by było gdyby". Wiem, że to trudne ale po prostu żyj, planuj, miej marzenia, wychodz chociaż na siłę z domu. Na początku to będzie porażka a potem zaczniesz mieć coraz więcej tylko swojego świata. W pewnym momencie połapiesz się, że tak naprawde jest już tylko twój.
Dziekuje za rady.Bede probowac zyc na nowo bez niego chociaz nic w tej chwilii nie ma juz dla mnie sensu.Ale prawda jest taka ze zle mnie traktowal w tym zwiazku.Wiem ze zasluguje na kogos lepszego i bedac z nim troche sie ponizalam bo jestem zaslepiona ta miloscia do niego..
Jednaknie potrafie zyc bez niego.Kazda godzina bez niego to najgorsze co moze byc i ten strach ze nigdy nie wroci.... pragne tego zeby sie odezwal bo wiem ze to by mnie uspokoilo doslownie wygladam teraz jak zoombie zyjace tylko o kawie nie spie po nocach placze nawet w sklepie i jakos nie ciagnie mnie by spotykac sie z ludzmi
Tak to wygląda niestety Jeśli można opisać objawy i przebieg wielu chorób w wielkich podręcznikach tak samo można opisać własnie przypadek porzucenia przez partnera. Nie jest to nic odosobnionego. Najpierw przeleżysz i przeryczysz, potem wypełzniesz na siłę między atakami smutku a potem z lekkim zdołowaniem zaczniesz normalnie funkcjonować. Powoli z dnia na dzień. Daj sobie czas na oswojenie z tą sytuacją i pomyśl - to jest pół roku. A co maja powiedzieć ludzie, którzy po 2 latach czy więcej wspólnego mieszkania, ze wspólnymi dziećmi, wspólną rodziną dostają w prezencie taki, lub podobny numer? Jesteś swojego rodzaju "szczęściarą" w tym nieszczęściu. Masz szansę zacząć wszystko od nowa z kimś poukładanym bez ciągnących się konsekwencji. Najwyraźniej nie było mu w głowie budowanie wspólnego życia z Tobą jeżeli w tym momencie w ogóle z kimkolwiek - bo nie sądzę.
Nie idealizuj go! Jakby był takim ideałem to by tak się nie zachował. Wiele ludzi wyjeżdża i nikt nikogo nie blokuje. Ja też mam dystans do sytuacji. Nie dałam już się do siebie zbliżyć po takiej "alienacji" na dystans, który był między nami wcześniej. Zasłuży to się zastanowię.
- Zobaczysz, za pare tygodni, twój sposób myślenia się diametralnie zmieni. A uczucia tak jakby przygasną. Zranił Cię i rozczarował po czymś takim potem myślisz zupełnie inaczej. Teraz rzuciłabyś mu się w ramiona, jak go zobaczysz za jakiś czas będziesz widziała obcego faceta... Z jednej strony to przykre i smutne, ale z drugiej dobre i taka kolej rzeczy.
Tylko daj sobie czas!!
Chcialabym dac sobie czas.... ale stalo sie cos najgorszego co moglo sie zdarzyc bo potwierdzily sie dzis moje obawy.....jestem w ciazy dzis zrobilam test
Teraz moje zycie jest juz zniszczone totalnie...
Nie wiem co mam z soba zrobic
Cala sie trzese i placze
Zawale studia bede sama i nie spelnie juz swych marzen
z nim? kiedy zaszlas w ciaze?
Tak z nim... on byl moim jedynym partnerem. nie wiem co robic
Zycie mi sie zawalilo.Nie mam jak mu tego powiedziec
A jak powiem to uzna ze sobie wmawiam bo chce zeby wrocil
24 2013-06-20 22:24:14 Ostatnio edytowany przez dziewczynazost (2013-06-20 22:24:57)
Powiedz mu i tyle i pomyslcie jak dorosli ludzie co dalej.
Dziecko to nie zabawka. Jakies decyzje trzeba podjac.
O matko. Koniecznie musisz się z nim skontaktować. Bo potem, gdy dowie się że masz dziecko różnie może zareagować... i no mieć do Ciebie pretensje, albo rozwalić Ci nieoczekiwanie Twoje już jakoś posklejane życie... Popieram - dziecko to nie zabawka.
Probowalam mu powiedziec ale nie mam jak moj przyjaciel napisal do niego ze cos sie stalo i zeby sie ze mna skontaktowal,.. a on dalej od 8 dni nic olal to a ja go potrzebuje....
Ciagle tylko pije pale i wszystko stracilo sens
Schudlam strasznie nie jem nic praktycznie i nie moge spac...
Wszystko o nim przypomina..
Nie dam rady byc samotna matka
Kocham go.... nie umiem zyc juz nie mam tez od nikogo wsparcia bo mam tylko mame ktora jest za granica i mieszkam sama... przez niego stracilam przyjaciol
Chłopak nie jest wart czekania. Wiem,że Ci ciężko ale musisz się podnieść i o nim zapomnieć to jedyna opcja żebyś się podniosła psychicznie.
On wrocil....ale powiedzial ze dopoki nie znajdzie pracy nie bedziemy razem.. i znowu olewki z jego strony.Nie odpisuje nie dzwoni
Ale co powiedział na dziecko?
Powiedzial ze jak sie urodzi to pomoze mi sie zajac nim... niby sie cieszy.Ale boje sie ze bede wychowywac je sama.Kocham go i chce zeby to dziecko mialo ojca tylko ja juz nie wiem jak mam o niego walczyc bo sil brakuje