Jak boli zdrada. Czyli wątek poglądowy dla ZDRAJCY

Witaj cachmir. Po prostu dobra zona, tylko tyle znaczy moj nick.
Pytasz co sie u mnie wydarzylo... to co u wiekszosci z nas na tym forum niestety.
Dotknelo mnie cos co bylam pewna ze mnie nie dotyczy i dotyczyc nigdy nie bedzie- ZDRADA
Nie chodzi mi o to aby w tym watku opisywac historie, przytaczac fakty, zdarzenia.
Nie ma w tym watku zadnego znaczenia jak to bylo, ile razy, kiedy, dlaczego ??
Stalo sie. Zaistnialo. Przyszlo niechciane. Przewrocilo na lewa strone.
I zostalo i siedzi i nie chce pojsc. I robi rozpierduche z zycia.

Ja mam totalna. Tak jak pisalam wczesniej siedem miesiecy probuje sobie poradzic z emocjami.
Nie mialam pojecia jaka destrukcje w zyciu powoduje zdrada, na ilu plaszczyznach.
ZDRAJCA tez nie mial. Ale juz ma. I tu psikus - wiedza powalila.
I co z tego ze chcialby cofnac czas
i co z tego ze serce mu sie kroi (podobno ) na mysl o tym co zrobil
i co z tego ze nigdy by tego nie zrobil gdyby wiedzial ile bolu mi tym sprawi
i co z tego ze nie bylo warto
co z tego... skoro mi sie wcale przez to nie robi lzej, nie zyje latwiej, nie znajduje przez to rozwiazania
ani lekarstwa na cierpienie, ktore jest kazdego dnia raz znosne, raz niedowytrzymania. Ale jest zawsze od siedmiu dluuugich
miesiecy, tak samo jak smutek, gniew i zal.

Czasem mysle ze Go rozumiem i jest mi bliski, czesciej jednak neguje wszystko, nie chce brac udzialu w tym
gownie ktore zostalo mi narzucone, ktore przywlukl do naszego domu. Odrzucam Go a jednoczesnie chce zeby byl, tylko taki jak wczesniej - czysty, uczciwy, moj. Irracjonalne ? Jak wszystko teraz w moim zyciu. Jak ja.

Nigdy wczesniej nie bylam tak niestabilna, sama siebie nie poznaje.
Nie umiem albo nie chce ( tego tez nie wiem ) podjac zadnej decyzji.
Nie odeszlam, a raczej odchodze kazdego dnia, kilka razy.

Tyle o mnie, na dzis.
Piszcie o Waszych emocjach

Endi Ty to przecież przeszłaś koszmar, mogła byś opisać szerzej.

ja przeszłam zdradę już na koniec mojego związku i mimo,że nie mogłam tego udźwignąć i w szpitalu obciełam sobie włosy, prawie się otrułam to jednak gdzieś spodziewałam się końca.
Jasne,że boli

Jednak to co przeszłaś Ty to koszmar

Mysle,ze zdrada przede wszystkim niszczy w nas wiare w miłosc do grobowej deski...zaczynamy postrzegac miłosc jako cos ulotnego...i dokonujac kolejnego wyboru partnera kierujemy sie całkiem innymi wartosciami i mamy swiadomosc tego,ze juz nigdy nikomu do konca nie zaufamy...zreszta bol,złosc to wszystko gdzies tam nadal głeboko w nas siedzi...tego sie nie zapomina

Endi czytając Twoje wypowiedzi czuje,że jest już ciut lepiej,ale to i tak nie to.
                 Rozumiem bo mnie trzymało po ojcu mojego syna 12 lat, za nim ponownie wyszłam za mąż.

                 Będzie lepiej Malutka

To bardzo dobrze!
ja z kolei długo czułam do facetów okropny wstręt, może dlatego łatwiej mi było pozostać w starym zawodzie.
Czasami też miałam wrażenie,że dobrze im tak.
Patrzałam na ich twarz i myślałam w duchu
Chcecie zdradzać to chociaż hu..e za to płaćcie.

Ale to taka moja zemsta była, może nie do końca moralna

Byli jak z baśni dobra wróżka
I myśleli, że to tylko sen
Że kiedy rano wstania z łóżka
Rozwieja się, nie będzie ich.
A potem ślub był i wesele
Potem miesiąc tak jak miód
I można było mieć nadzieję,
Że to jest miłość aż po grób.

Niewiele kilka lat minęło
Jak dziwne figle płata czas.
Nie wiedział kiedy się zaczęło,
Który to był ten "pierwszy raz"
Pierwsze pęknięcie, pierwsza rysa
Złe słowo, pierwszy krzyk
Coś co sprawiło to że dzisiaj
Samotnie witaja nowy świt...

Był sobie "mąż" i była "żona"
Na dzisiaj bajka już skończona
Był mit a dzisiaj już po micie
Zostało samo, samo życie...

No wlasnie Bags, samo zycie...
A w moim zyciu, we mnie zawsze byla magia.
Nie chce bez niej zyc.
Nie godze sie na to !

Ewa - Moj M "czaru" nie przezyl, zwykle rzniecie jak twierdzi.
Tym bardziej nie potrafie pogodzic sie z tym ze wymienil magie za samo zycie.
Tez nie ufam, nie troszcze sie, nie jest najwazniejszy i... wcale nie jest mi z tym dobrze.

powiedziałam kiedyś mojemu, że powinien napisać książkę - dla głupków jak on
powinien napisać -JAK ZMIENIA się życie po zdradzie
jak zmienia się miłośc ich partnera
jak zmieniają się ich wzajemne relacje

ja po stracie dziecka chciałąm mieć kolejne -zawsze chciałam mieć więcej dzieci
kiedy dowiedziałam się o zdradzie męża  -pierwsza mysl była:
musiałam stracić to nienarodzone dziecko -nie mogło się urodzić w kłamstwie, oszustwie i zdradzie - to jak piętno na twarzy - widoczne dla wszystkich

ale druga mysl była równie oczywista - Z TYM CZŁOWIEKIEM nie będe mieć więcej dzieci

,moje marzenia o macierzyństwie wygasły - tak długo jak długo jestem z  nim
rozumiecie?
ten facet stracił jedną z najważniejszych i najwartościowszych cech - przestał się nadawać na ojca moich dzieci....

aine gutefrau- to jest dokłądnie tak jak piszesz - nagle odbiera ci wyjątkowśc -relacji, miłości, marzeń i wiary w przyszłość

zdrada sprowadza twoje zycie do poziomu ulicy i rynsztoka
twój ukochany, najbliższy i zaufany człowiek wziął sobie wasze życie i unarzał w gównie - a tak.. bo mu stanął.

zmienia się bardzo wiele ewka123. to prawdziwe i oczywiste

Może jednak jest tak ,jak ostatnio donoszą naukowcy z różnych stron świata: że człowiek nie jest stworzony do życia w monogamii a ZDRADA to tak naprawdę jak najbardziej naturalny proces w każdym związku ....nawet ostatnio wyczytałam ,że odnaleziono geny ,które odpowiadają za to,że ludzie zdradzają. Dla mnie to przerażające ,że jakieś tkanki, komórki, kwasy, leukocyty i Bóg wie co jeszcze mają decydować o tym, kogo kochamy ,jak długo i przed kim ewentualnie mamy rozkładać nogi czy ściągać spodnie.....bo przecież jest jeszcze coś takiego jak moralność , wolna wola, samoświadomość, które powinny być ponad wszystko , a jednak nie zawsze są.....Może rzeczywiście miłość to TYLKO i wyłącznie reakcja chemiczna .....

Ja podziwiam kobiety,które zdradę wybaczają . Mnie się nie udało, chociaż patrząc z perspektywy    minionego czasu nie żałuję.

Zdrada zabiła we mnie wiarę w prawdziwą miłość aż po grób .Nie czuję już tej wyjątkowości .Życie toczy się dalej ,ale mimo ,że minęło dwa lata to nadal boli .
Mimo ,że przeprasza i mówi że mnie kocha ja zastanawiam się czy przyjdzie czas ,że znowu poczuję się trędowata i to nie chodzi o to czy znowu mnie zdradzi bo chyba zrozumiał co zrobił ale chodzi o moje emocje .

No i co?Tak bedziesz trwał?Będziesz-do czasu.Aż serce przestanie krwawić.
A potem to już z górki-z każdym dniem lepiej.
Czego Ci życzę.

Ja myślałem że jestem śilny,ale nie jestem taki......Staczam się i mam nadzieje ż e dno mół przyjdzie jak najszybciej.Każdy swoje rozczarowanie przeżywa na swój sposób nie ma dwóch takich samych historii.

Doones

Owszem nie ma i wiem, że teraz nie masz siły na nic i nic nie ma sensu. Ale zobaczysz po burzy zawsze wschodzi słońce;)

hehhhh
i tez mam syna, cudwnego faceta.
Mam nadzieje ze nie pobladzi i modle sie aby nikt go nigdy tak nie skrzywdzil

znajdzie się zobaczysz wychodz do ludzi nie siedz sam w domu i nie rozpamiętuj. Trudne to wiem ale przyspiesza gojenie

Jak boli zdrada?
okrutnie..za każdym razem jednak inaczej.. na temat tego bólu można pisać bez końca..

Odczułam ból fizyczny.. zmroziło mi krew w żyłach.. zesztywniałam.. miałam obawy, że coś się dzieje ze mną bardzo złego..
Pamiętam jak za jakiś czas opisałam ten stan psychiatrze.. ( bardzo potrzebowałam uspokajaczy w tabletkach) powiedział, że to normalna reakcja organizmu.. ból duszy tak ogromny, że atakuje ciało....

a potem? nastąpiło pranie mózgu.. jestem nic niewarta..przeżyłam z człowiekiem 16 lat.. i jestem bez znaczenia.. ja i nasze dzieci.. nasze plany, marzenia..przyszłość..

zwyczajne gruzy...

Do dziś mam lukę w pamięci... ja go naprawdę nie pamiętam. jego obecności w domu, w moim życiu. Wiem ,że był.. ale " nie widzę" go... jak cofam pamięć....

...............................mniej więcej.. to tego rodzaju ból..............

on będzie ułomny i niedoskonały głownie dlatego, że ZADEN ZDRADZAJĄCY tu nie zajrzy...
każdy z nich ukłąda sobie w głowie odpowiednie wytłumaczenia i projekcje.
dopiero jak się sprawa rypnie to jest płącza, błaganie o szansę i lizanie ziemi, po której chodzimy
zdeczko za póxno, co nie?/

oni są jak weronika20 w wątku obok. klapki na oczach, własne racje i poczucie wygrania losu na loterii..
tylko najpierw trzeba sprawdzić, czy za losem idzie wygrana czy lanie w dupe.

Zdrada zabiera poczucie bezpieczeństwa, stabilności, zaufanie, lojalność, szczerość w relacji, spontaniczność, uczuciowość, beztroskę, radość .........................................
Ale zdradzający zabierając to wszystko nam, zabiera również sobie. Nie dajesz nie dostajesz. Jeśli "przed" wszystko było łatwe, bezwarunkowe to teraz juz nie jest.
Ktos tu na forum napisał, że uczucia jakie dominują po zdradzie to strach zdradzającego i żal zdradzonego. I to chyba prawda. Trudno budowac cos ze strachem, że się nie uda i  znowu zawali. I żalem, że nie będzie takie jak poprzednie.

zatem na co liczymy zostajac...
czego spodziewac sie odchodzac...

Moze jest tak ze zdrada na zawsze nas kaleczy.
Moze trzeba pogodzic sie ze od teraz do konca bedziemy juz tylko emocjonalnymi kalekami.
Z kalectwa nie da sie przeciez cudownie wyzdrowiec.

Pieknie to Ewa wszystko ujelas w tych kilku slowach.
Przeczytalam o moim obecnym zyciu.
Widze tez jego strach i moj zal.
Tak wlasnie to wyglada.

A czy Ty Malwina ,pomyślałaś że być może to w ogóle osoba podstawiona czyli tzw. troll internetowy?
Czytałam ten wątek, i nie tylko ten na tym forum...czasami odnoszę wrażenie że samo forum "zakłada" pewne tematy aby wzburzyć sensację.
Nie wydaje mi się aby człek w miarę logicznie myślący ,doświadczony w pewnym stopniu życiem,zachowujący wszelakie normy społeczne i kulturalne szedł tak w zaparte jeśli chodzi o głupotę...możliwe że się mylę,ale mam jednak wrażenie częste ..nabijania /nakręcania NAS forumowiczów w butelkę.
Nie chcę posuwać się zbyt dalej...ale jednak śledząc nie które "wydarzenia" forum tak odczuwam.

Weronika...no cóż wzbudza zainteresowanie i ogrom negatywnych reakcji swoim zachowaniem,czyż nie o to w tym wszystkim chodzi ?
Im większy bulwers tym większa popularność.

zgadzam sie w 100% moj maz zyje wlasnie jakby w innym wymiarze. on sobie z tego nie zdaje sprawy, ale to co robi, co dla wszystkich innych ludzi dookola, ktorzy znaja nas, nasza sytuacje, jest po prostu chore, niedopomyslenia i nikt tego nie rozumie. Czyzby wszyscy sien aprawde mylili ze bylismy szczesliwi a on wie ze beze mnie bedzie mu lepiej? No tak mysli, bo jest wlasnie na haju, totalnie... a ja jako osoba ktora najabrdziej o niego walczyla, porobowala zmienic jego decyzje, zostalam wrogiem numer 1.

smak zdrady? nie wiem, chyba nie potrafie tego jeszcze zdefiniowac, ubrac w slowa. to jest taki rozrywajacy bol - juz nawet nie wiem czy fizyczny czy psychiczny, ze chcialabym sobie serce wyrwac zeby tego po prostu nie czuc...

Witaj Miriamm
Wlasnie, jak im to wytlumaczyc. Chyba jedynie robiac to samo co oni. Tylko tak sa w stanie w pelni uswiadomic sobie co zrobili.
Ale nie kazdy tak potrafi, ja nie potrafie. Mam taki wewnetrzny hamulec, ktory na szczescie jest i chroni mnie przed utrata godnosci we wlasnym poczuciu.
Jedne z pierwszych slow jakie uslyszalam od M po tym jak powiedzial mi o zdradzie bylo : nie odwzajemniaj sie tym samym. Nie rob tego bo bedziesz zalowac ( w sensie moralnym ).
Nie polece na miasto i nie bede szukac zemsty na sile ale wiem ze jezeli zycie przyniesie fascynacje, zauroczenie, cokolwiek to juz pewnosci nie mam czy bede z tym walczyc tak jak do tej pory aby byc fer w stosunku do M, aby byc wierna zona (!).
Bo ja juz dzisiaj nic nie musze wzgledem niego. I to nie jest dobre, bo to nie tak ma byc bedac w zwiazku z drugim czlowiekiem. Brak pewnosci odbiera sile, jestem slaba i zagubiona. Nie mam odnosnika, wszystko jest zbyt wzgledne, rozchwiane, niestabilne.

Dokladnie Miriamm - ZLAMAL MNIE, dokladnie takich slow uzylam probujac powiedziec mu co mi zrobil.

O zdradzie dowiedzialam sie w tym samym czasie, kiedy wlasnie spelnialo sie jedno z najwiekszych marzen mojego zycia. Marzenie, na spelnienie ktorego bardzo dlugo czekalam. Zdrada ZABILA jakakolwiek zdolnosc odczuwania szczescia, radosci z tego faktu !!!!
Zagluszyla soba wszystko.
Tez nie mam sily do zycia bo to co mnie napedzalo zostalo zniszczone.
I zadaje sobie pytanie jak duzo czasu jeszcze zajmie mi odbudowanie siebie po tym wszystkim.
Gdzie siebie odnajde ? W malzenstwie, czy jednak poza nim ?
Jestem jak maly, samotny stateczek na pelnym, wzburzonym morzu.
I jestem juz tym zmeczona...

U Ciebie tych zdrad bylo wiecej niz jedna ( tak wyczytalam ze slow "po ostatniej zdradzie" )
Gdyby tak bylo u mnie decyzja juz dawno bylaby podjeta. Moze byloby latwiej - bylby jakis konkret w tym szambie.
Miriamm z tego co piszesz Twoj maz Cie nadal niszczy. Zniszczyl Cie zdrada i niszczy swoja postawa wobec braku zrozumienia na to co sie z Toba dzieje po.
Jak chcesz sie pozbierac przy nim po tym wszystkim skoro on Ciebie nie rozumie, nie rozumie tego co zrobil ????
U mnie kop w doope od razu by byl.
Bo o czym tu dalej rozmawiac ???
On oczekuje ze bedziesz usmiechnieta ???? Moze szczesliwa masz byc ????
No jesli tak to OK niech sie o to postara palant jeden ( sorry Miriamm )
Powiedz mu ze ma taka zone jak o nia dba. W mysl zasady : jak dbasz tak masz.

Zdrada sprawia, że budujemy wokół siebie mur, emocjonalny mur. Ma nas chronic przed kolejnym zranieniem, kolejnym ciosem. Nie dopuszczamy do siebie innych. I wydaje mi się że nie chodzi tu tylko o ta druga połówkę. Jestesmy nieufni w ogóle.
W pewnym momencie zaczynamy się też zastanawiać " Czy ja go jeszcze kocham?" No własnie, nie czy on - zdradzający mnie kocha, tylko czy ja jego jeszcze kocham. I czasami odpowiedzi nas zaskakują. Czyż nie?

Nie sposob jest mi sie z tymi pogladami nie zgodzic, gdzie paradoksalnie podobny uklad przerobilem w zdradzie emocjonalnej majacej miejsce w moim toksycznym trojkacie malzenskim, o zgrozo nie bylo tam kochanki - poczatkowo - a najblizsza osoba z rodziny zony - jej matka a potem doszla wisienka na torcie w postaci tej fizycznej poza rodzinnej zdrady.
Tak jak Batszeba powiedziala, to te "fantastycznie samonakrecajace" sie związki są bardzo uzależniające, są jak narkotyk. Separacja partnera od kochanki - o ile do niej dojdzie, nawet poprzez czasowe rozstanie -  jest jak odwyk, a na odwyku brakuje im tego, co ich uzależniło od siebie. Ponadto przez cały okres trwania związku Ich życie było podporządkowane i zorganizowane wokół "szalejących" emocji Ichnego "partnera".
I chcac ich sciagnac na ziemie staje sie to kosmicznie trudnym zadaniem, bo wtedy brakuje im po prostu czynnika, który (paradoksalnie) nadawał ich życiu kierunek.

Wiec zadajac sobie pytanie jak oni maja teraz ten czas po ew. zejsciu na ziemie wykorzystac, by rozpoczeli swoje życie na nowo... we wlasciwym pierwotnie zwiazku? Pozostaje ono raczej bez odpowiedzi...

Smak zdrady? gorycz czy slodycz??? Te kategorie jej rozpatrywania sa raczej jedynymi wlasciwymi.
Bo jedynie Nam pozostaje to gorycz po stracie niespelnionych nadziei i planow, a u nich poczatkowa fascynacja slodycza plynaca ze zdrady, przybierze z czasem o wiele gorszy smak goryczy niz ten Nasz obecny.
Tak mysle, tak sobie to wyobrazam i tego bym Wam i sobie zyczyl.

Po prostu ciezko sie zyje, kiedy przed soba ma sie tylko w najlepszym wypadku szara rzeczywistos. Mozna tez miec przed soba czarna dooope - a wtedy jeszcze gorzej. Swiatelka w tunelu brak.
Wiadomo, ze pewnosci w zyciu nie ma w zadnej sprawie. Ale jest wielka roznica pomiedzy tym, ze nic w zyciu nie jest pewne, a tym, ze wszystko jest niepewne. Mam nadzieje, ze rozumiecie o co mi chodzi -  o zycie ze swiadomoscia ze cos MOZE sie zdazyc, a nie ze juz sie zdazylo i dlatego jest niepewnosc.
Zreszta, kiedy maz m i opowiada o znajomych biznesmanach, kazdy w zasadzie ma dzieci duze i male.
Duze, bo stara zona, male, bo nowa zona....
Nie ma bezpiecznego zycia. Nie ma nic pewnego. Chyba, ze sie taka pewnosc nosi w sobie, ale to malo kto ma, niestety.

Moj maz tez tego nie ma. Zdradza(ł) mnie, bo nawet mu do glowy nie przyjdzie, ze laska czegos od niego chce. On mysli, ze jest tak wspanialy i cudowny, ze ona leci na to cos cudownego co on w sobie ma.  Trzeba umiec realnie spojrzec na siebie, zeby sie ustrzec przed takimi sytuacjami.
Mnie by facet nie wcisnal kitu, ze jestem naj w kazdej sprawie, bo wiem dokladnie w czym jestem naj, a w czym nie. A poza tym, mam w domu lustro...niekulawa jestem ale bez przesady :-)

No tak...ale jaka z tego wszystkiego konkluzja? Nie chce wierzyc, ze nie ma nadziei, na pewno jest, ale jak w to uwierzyc?

Zdrada prawie zawsze zmienia spojrzenie , na zycie, nie rzadko niszczy wiare w ludzi i to co w nas naiwne i czyste.
Takze Ci ktorzy planuja , niech sie dobrze zastanowia , dlaczego dali sobie prawo zniszczyc druga strone , bo zdradzanie to niszczenie drugiej strony , jest wolna smierc wszystkiego co w srodku piekne i czyste.......
Sama widze po sobie , bylam delikatna naiwna kobietka , po rozwodzie jestem twarda s...., i wszystko przez jednego pana , ktoremu wiecznie bylo malo .

Nie ma ludzi idealnych i poniekad jak spod sztancy. Gdyby jednak tak bylo, to koniunktura zdrad tez by sie sama nie nakrecala i palala (nie)uzasadniona* zloscia wszem i wobec jak wspomniana wyzej pani Weronika.

* -niepotrzebne skreslic

Macie jakis pomysl jak sobie z tym bolem poradzic ?????

Od dwoch dni mam przeokrotnego dola.
Czuje ze nigdy nie wybacze !!!!
Przygniotlo mnie do ziemi.
Chce czuc inaczej wiec czemu nie czuje ??????????????

Ja takiego sposobu szukam od dwoch lat.
Nie moge znalezc. Jedynie przyzwyczajam sie do zycia z mysla, ze malzenstwo nie jest cudowna rzecza.

Czasami poprostu zmuszam sie do normalnego zachowania, by dzieci myslaly, ze ich rodzina jest super.
Co dziwne, ja kocham mojego meza. Kocham go mimo zalu, bolu. Staram sie pokazac mu, ze jego starania bysmy odbudowali nasz zwiazek maja szanse powodzenia, ale tak naprawde w to watpie. Tak czesto dopada mnie przeogromny zal.
Ja zawsze mialam problem z samoocena, wiec teraz czuje sie tym bardziej nieatrakcyjna.
Odganiam te natretne mysli. Staram sie zmusic od odczuwania radosc z bliskosci z nim. Nie jest tak jak kiedys, ale bywa calkiem  niezle.

To tak jak ja  Gute Frau co się dzieje nie mam kompletnie żadnego pomysłu. I powiem Ci jak by mi ktos powiedzial, że juz nigdy go nie zobaczę , niewiele by mnie to obchodziło. Wzruszyłabym ramionami i poszla dalej...

Pati zaraz wysle.
Zawsze myslalam o sobie nieatrakcyjna. Mysle, ze powodowalo to zazdrosc o meza i zbyt duza jego kontrole.
Chyba ta zdrada to byla taka chec ucieczki ode mnie, chociaz widze, ze nie dalo to mu tyle szczescia ile myslal, ze dostanie. Podbudowuje sie tym, ze mezowski skok w bok wyszedl na jaw, kiedy ja jeszcze nic nie wiedzialam. Czyli lalunia nie dala rady odciagnac go od nas, chociaz bardzo podobno chciala.
Pracuje nad soba, chce poczuc swoja wartosc, poczuc sie dobrze sama ze soba i pracuje nad tym, by moje relacje z mezem byly wlasciwie " nie trzymac go na smyczy ".