Jego przyjaciółka...

Spokojnie. Rozumiem, że jesteś zła, też bym była, ale dla swojego własnego dobra - wyluzuj przed zaliczeniem

Co do sytuacji;  mój chłopak też się przyjaźni z 2 dziewczynami, z których jedna ma chłopaka i bardzo ją lubię, a druga to jego była, i jej nie znam, bo mieszka w Zielonej Górze, a ja i mój chłopak - w Poznaniu. Tak, bywam zazdrosna, szczególnie o jego ekx, ale zracjonalizowłam sobie, że skoro ja mam przyjaciół  - facetów i nie mam zamiaru zdradzać z nimi mojego M., to on też tego nie zrobi, bo JESTEM PEWNA, że mnie kocha. I tak czasem szlag mnie trafia, bo dość zaborcza jestem, ale staram się nie pokazywać tego po sobie

Z tego co piszesz, to podchodzisz do tematu dojrzale i nie masz zamiaru mu utrudniać kontktów z nią,  ale zastanów się nad jedną rzeczą - naprawdę da się nałożyć na ukochaną osobę tabu? Milczenie na temat Waszego związku, który jest przecież dla Twojego chłopaka  bardzo ważny, musi być dla niego trudne - przecież przyjaciele są właśnie po to, żeby dzielić się z  nimi istotnymi dla nas rzeczami! Sądzę, że to nie do końca fair, całkowicie zakazać mu mówić o tym, co jest między Wami. Ja bym się źle czuła w takiej sytuacji, bo przecież przyjaciaciół - prawdziwych przyjaciół - też się kocha, tylko inaczej, i trudno cenzurować relacje, które z nimi stwarzamy. Inna rzecz, że nie musi jej mówić o  TWOICH prywatnych rzeczach, sekretach, niepowodzeniach itd. Ale  już o tym, że się np. pokłóciliście - uważam, że może - tak, jak i Ty możesz opowiedzieć swojej przyjaciółce.

Mówisz, że zachował się nie fair, bo powiedział, że jesteś zazdrosna. Ok, obiecał, że nie będzie nic mówił, ale czy sam fakt, że powiedział bliskiej koleżance, że ma o Was nie mówić, bo tego nie chcesz, też podpada pod rozpowiadanie Waszych prywatnych spraw? Teraz szczerze się zastanów -  co Ty byś zrobiła w takiej sytuacji?

Pozdrawiam serdecznie - moralizatorski post, ale szczerze Cię rozumiem, bo straszna ze mnie zazdrośnica;)

Jakoś po tym wszystkim ciężko mi się wyluzować przed tym egzaminem...:(

Dla mnie to coś zupełnie normalnego ,że nie chcę żeby w nasz związek ingerowała dziewczyna której nie znam. I ja nie wiem jak ja mam teraz powiedzieć mu cokolwiek w tajemnicy , mając poczucie ,że ona się o wszystkim dowie...

I nawet jeśli odwróciłabym rolę to nic to nie zmienia bo ja nikomu nie powiedziałabym o tym co się dzieje między nami i o jego uczuciach. Czuję się naprawdę dotknięta tym wszystkim i niestety on chyba nie rozumie , bo napisał mi smsa 'dzień dobry' tak jakby nic się nie wydarzyło...

Nie wiem jak mam z nim o tym porozmawiać w tej sytuacji, wszystko co mogłam wyperswadowałam mu wczoraj...

Czym zupełnie innym jest powiedzenie jej : pokłóciłem się z dziewczyną . On powiedział jej co ja czuję...wygadał to co powiedziałam jemu w zaufaniu...

Nie wiem czy on potrafi mieć przed nią tajemnice, nawet jeśli dotyczą mnie i nawet jeśli poproszę
I w żadnym wypadku nie zabraniam mu się z nią przyjaźnić , chce- proszę bardzo. Ale takiej sytuacji jak wczoraj nie jestem w stanie tolerować

Jedna sprawa to taka, że naprawdę warto ustalić co jest sprawą, która absolutnie pozostaje tylko między Wami, a co nie i tego się trzymać. Ale druga sprawa jest taka, że wejście w związek nie oznacza zerwanie wcześniejszych przyjaźni, bo jest się w związku. Ona jest przyjaciółką z jakiś powodów, ale to Ty jesteś partnerką - też z jakiś powodów. I nie ma potrzeby mieszać tych dwóch spraw.

Ale nie złość się. Czy ja powiedziałam, że to słuszne i właściwe wprowadzać w swoją intymność kogoś trzeciego? Wręcz przeciwnie.  Tym niemniej dziwnym wydaje mi się dictum milczenia absolutnego na temat związku jest dość trudne do spełnienia. W końcu związek, to naprawdę znacząca część naszego życia. Ja poczułabym się trochę jakby ktoś oczekiwał, że będę ukrywać jego istnienie i znaczenie. Czym innym jest opowiadanie na prawo i lewo o problemach, czy jakiś innych intymnych sprawach.

Ale co do konkretnej sytuacji - rozumiem, że poczułaś się nieswojo, ale z drugiej strony rozumiem też jego. W moim małżeństwie to ja jestem stroną mającą przyjaźnie i znajomości koleżeńskie z płcią przeciwną. I jeśli mój mąż miałby coś przeciwko (pomijam, że wtedy nie stałby się moim mężem, ale tak hipotetycznie zakładając), to niewykluczone, że mój kolega usłyszałby ode mnie proste wyjaśnienie mojego nagłego odsunięcia się czy ograniczenia kontaktów. A faceci są prości. Może na przyszłość mówiąc rzeczy, które obiektywnie nie tylko Was dotyczą (w jego relacje z przyjaciółką nie są sensu stricte sprawą tylko Waszego związku), zaznacz wyraźnie, że to ma zostać między Wami.

A jeszcze inna sprawa to Twoja zazdrość. Pewnie bezpodstawna, a z całą pewnością niszcząca Ciebie i w efekcie Waszą relację. Może warto abyś to sama przepracowała?

Teraz to nie jest kwestia zazdrości a poczucia zdrady ze strony partnera.

tez miałam tę "przyjemność" być w związku razem z jego przyjaciółką po odnowieniu ich znajomości po 4 latach.
mój związek rozpadł się. nie chciałam żyć w trójkącie. wiedziała od mojego byłego nawet o moich wszelkiego rodzaju problemach i niepowodzeniach. też czułam że niekoniecznie dochowa tajemnicy. walczyłam aż straciłam siły.
dzięki ich znajomości ukazały mi się cechy faceta (po 4-5 latach związku) których nie zamierzam akceptować.
lepiej późno niż wcale. na pewno ta znajomość pokaże Ci coś więcej na temat Twojego partnera, już pokazuje..
polecam spokój i rozsądek. nie rób nic przeciwko sobie.

ja też gdybym to ja czuła się na pierwszym miejscu zawsze i wszędzie, oraz że moje tajemnice nie wypłyną w jej i żadną inną stronę.
i gdyby ta znajomość nie opierała się na kontaktowaniu sie kilka razy dziennie (smsowanie, pisanie na gg, i dzwonienie niezależnie czy to dzień czy noc)

Wczoraj , po całej sytuacji zarzekał się ,że to nie będzie związek we troje , ale jak widać zanosi się na coś zupełnie innego.
Jestem wściekła i utrudnił mi zaakceptowanie tej przyjaźni...

Też chciałabym być jego przyjaciółką, wiedzieć pierwsza co go trapi i ,żeby to do mnie przychodził na początku z jakimś problemem. Ale cóż, jest ONA

Dzisiaj nie mam już nerwów na jakąkolwiek rozmowę z nim. Nie wiem co mam mu jeszcze powiedzieć?
nie mam pomysłu na żadne ultimatum, z resztą nie chce tak robić.

Co do tego ,że znamy się krótko - prawda. Ale właśnie o to chodzi ,że mówiąc mu ,że jestem zazdrosna zastrzegłam ,że proszę ,żeby to zostało między nami. Najwidoczniej ma mnie gdzieś ....

Wiem,że czas jest krótki ale ja jakoś nie potrafię mu tego wybaczyć. Ja go prosiłam a on zrobił po swojemu. I jeszcze to ,że ona do mnie napisała. Co musiał jej nagadać ,że się zdecydowała? W głowie mi się nie mieści

Na tą chwilę nie wyobrażam sobie spotkania z nią. Zniechęciło mnie to skutecznie. Nie wiem czy to minie czy nie

Może i tak , alee ja na obecną chwilę po tym wszystkim czuje się gorsza od niej. Poza tym świadomość ,że ona wie o rzeczach które miały być tylko między mną a moim chłopakiem , odpycha mnie od niej , od spotkania we troje.
Takiego on dokonał wyboru, najwidoczniej jest ważniejsza od moich próśb

Zgadza się , powiedział. Powiedział też,że nie będzie jej mówił o tym co się dzieje między nami , a zaraz po tym poleciał jej wszystko wypaplać.

Nie wiem jakie tu znaleźć rozwiązanie. Wiem tylko tyle ,że nie chcę się z nią widzieć, poznawać jej , podawać ręki i co tylko

Mozliwe. Nie wykluczam niczego...

Właśnie do mnie zadzwonił i zapytał 'co tam'... Bo przecież nic się nie stało prawda? Nie mam na niego siły normalnie

okłamał na wstępie - miesiąc związku.
"odarł z prywatności" - co mówisz mi, ja mówię jej (nawet jak mi powiesz żebym nie mówił)
nie widzę tego kolorowo. u mnie byłby stracony, ale..
ja ogólnie mocniej odbieram takie rzeczy, więc
nie wiem czy powinnaś brać moje zdanie pod uwagę.

poza tym to że ona aż napisała do Ciebie, ciekawe dlaczego...
może być tak że ona się z nim przyjaźniła i Ty weszłaś "między nich" tzn on ma teraz mniej czasu dla niej itp i przypuszczam że będzie chciała Cię troszkę podenerwować. ale to może tylko taki pierwszy nieprzemyslany odruch z jej strony.
pamiętaj jednak że ona tu nie jest istotna, bo liczy się to jak zachowuje się Twój facet.

i powoli, bez nerwacji

Tłumaczyłam mu setki razy , naprawde... I tak moja prośba ostatnio była właśnie po to żeby zakreślić granice . i jak widać on ma swoje

"tłumaczyłam mu setki razy" - no to ja nie wiem, dlaczego nie rozumie/ nie chce zrozumieć.
Może Catwoman ma rację. (Ale przemyśl to dobrze, w końcu my znamy sytuację tylko z kilku postów na forum, nie wiemy, co do niego naprawdę czujesz.)

Pewności nigdy nie będziesz miała albo zaakceptujesz jak jest(zakładając że ona bedzie "zawsze" uczestniczyć w jego zyciu) albo bedac z nim nie akceptujac jego przyjaciółki bedziesz się motała...

ehh meżczyźni

ty byś nie powiedziała ale on jest inny w takim razie a skoro dla niego jest to przyjaciółka to on będzie się jej zwierzał bo wsumie od tego się ma przyjaciół...

mnie nikt nie przekona że posiadanie przyjaciela płci przeciwnej(mój mężczyzna też mnie nie przekona oczywiscie) ze to takie "naturalne", patrząc na niemiłe, dwuznaczne sytuacje jakie muszą spotykać ich partnerów...

postawiłas jasne granice i tego się trzymaj...

Dziewczyno, to naturalne, ze chce sie rozmawiac z przyjaciolka/ przyjacielem o nowym zwiazku. Ty sama psiapsiole nie mowisz o swoich klopotach?- bo jakos w to watpie. Naprawde, wyluzuj Nie jestescie malzenstwem. Dopiero zaczeliscie sie spotykac.

to jak ci przypasował to nie twórz sztucznych barier na samym starcie...

Nie no, naprawdę, tyle nerwów Cię to kosztuje, idź pobiegaj albo pospaceruj - jutro masz ważny dzień

Wszystkie odpowiedzi prowadzą do tego, że każdy medal ma dwie strony... Z jednej - oczywiście, że Twój chłopak powinien być lojalny i nie mówić o Twoich prywatntch sprawach obcej Ci osobie, ale z drugiej  - zwierzył się dobrej przyjaciółce, że jesteś o nią zazdrosna, to wszystko, przecież nie omawiał z nią Twoich życiowych rozterek, tylko powiedział o czymś, co na dobrą sprawę dotyczy także jej, prawda? Bo uważam, że jej też należy się wyjaśnienie, dlaczego na pewien teren wstępu już nie ma, skoro zawsze miała.

I właśnie zależnie od której strony patrzeć, albo na usta się ciśnie, że to nieodpowiedni i niedojrzały facet, albo , wczuwając się w położenie przyjaciółki  - że nie ma co przesadzać. Ja, jak mówiłam,  nie brałabym tego aż tak do siebie, ALE skoro Ciebie to mocno zraniło, SAMA musisz zdecydować czy jesteś w stanie przejść nad tym do porządku dziennego, bo takie roztrząsanie tego nie ma chyba sensu

P.S. Zgadzam się z Przedmówczyniami - ona była pierwsza, zna ją lepiej, nie możesz po tak krótkim czasie oczekiwać, że całkowicie się sytuacja zmieni.

W sumie wszystkie macie racje.. Muszę ochłonąć... Nie chcę się z nim rozstawać... Spróbujemy to razem poukładać...
Dziękuję Wam bardzo !!!:* Jesteście NIEZASTĄPIONE <3

Miałam podobnie, tylko, że nie powiedziałam mojemu X, że jestem zazdrosna o tę dziewczynę, ale on to wywnioskował i jej powiedział dodając, że jestem " bardzo" zazdrosna