Witajcie Net Kobiety:)piszę ponieważ mam problem i potrzebuję się poradzić kogoś kto oceni to trzeźwym okiem-wygarnie jak trzeba a nie poklepie po plecach bo może to ja się czepiam..tyle na wstępie,przejdę teraz do meritum sprawy..od dwóch lat znam
wspaniałą i piękną kobietę co prawda jest 2 lata starsza ale to nie maiło nigdy znaczenia..na początku była znajomą ze szkoły,ale póżniej długie pisanie na GG na FB bardzo nas do siebie zbliżyło..niestety zakochałem się w Niej..a ona nie potrafiła(nie chciała?)tego odwzajemnić,powiedziała mi tylko,że kocha Mnie ale nie tak..Mimo to zostaliśmy przyjaciólmi,pomagałem jej jak mogłem również finansowo a Ja na nią jak do tej pory liczyć nie mogłem,choć zapewnia mnie ze jest inaczej.Czy fakt że ma trudną przeszłość z facetami-długi romans z żonatym facetem oraz niełatwą sytuację w domu może być powodem że ostatnimi czasy bardzo rzadko się odzywa..kiedyś to potrafiliśmy codziennie pisać i wgl a teraz jakby sie coś zmieniło..Jak mam jej dać do zrozumienia ze jednostronna przyjaźń mnie męczy żeby nie poczuła się dotknięta..Jak z nią o tym porozmawiać,co jej powiedzieć
żeby to właściwie odebrała?I jak to jest Drogie Panie z tą naszą damsko-męską przyjażnią waszym okiem?-Dodam że nie ma nikogo więc problem przyjaciela i faceta odpada..Jak wy pojmujecie tą przyjaźń i jak ją okazujecie?Liczę że coś mi doradzicie bo sam to już nie wiem co o tym myśleć...Pozdrawiam
Podobne tematy
Może chce się od Ciebie zdystansować? Może skoro jej wyznałeś miłość, to wie, że ciągle liczysz na coś więcej i nie może Ci tego dać?
3 2013-04-09 09:49:20 Ostatnio edytowany przez pomaranczowa 1 (2013-04-09 09:50:35)
- pomaranczowa 1
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
jak pojmuje przyjazn z mezczyzna ?
no, normalnie :-))
jak z kobieta.
Zarty na bok ! MAM przyjaciela , rozmawiamy duzo, chodzimy na koncerty, rozmawiamy,pomyslami sie wymieniamy, doradzamy sobie jak mamy dylematy w swoich zwiazkach ( ale nie nachalnie, tylko jak ten drugi zapyta o rade),mowilam juz , ze rozmawiamy ? :-))
no, tak mniej wiecej.
Ale u Ciebie jest jedno ale...nie wyobrazam sobie przyjaznic sie z mezczyzna , ktory mi wyznaje , ze sie we mnie zakochal.
To juz nigdy nie bedzie przyjazn.
Tyle odemnie.
Pozdrawiam.
Witajcie Net Kobiety:)piszę ponieważ mam problem i potrzebuję się poradzić kogoś kto oceni to trzeźwym okiem-wygarnie jak trzeba a nie poklepie po plecach bo może to ja się czepiam..tyle na wstępie,przejdę teraz do meritum sprawy..od dwóch lat znam
wspaniałą i piękną kobietę co prawda jest 2 lata starsza ale to nie maiło nigdy znaczenia..na początku była znajomą ze szkoły,ale póżniej długie pisanie na GG na FB bardzo nas do siebie zbliżyło..niestety zakochałem się w Niej..a ona nie potrafiła(nie chciała?)tego odwzajemnić,powiedziała mi tylko,że kocha Mnie ale nie tak..Mimo to zostaliśmy przyjaciólmi,pomagałem jej jak mogłem również finansowo a Ja na nią jak do tej pory liczyć nie mogłem,choć zapewnia mnie ze jest inaczej.Czy fakt że ma trudną przeszłość z facetami-długi romans z żonatym facetem oraz niełatwą sytuację w domu może być powodem że ostatnimi czasy bardzo rzadko się odzywa..kiedyś to potrafiliśmy codziennie pisać i wgl a teraz jakby sie coś zmieniło..Jak mam jej dać do zrozumienia ze jednostronna przyjaźń mnie męczy żeby nie poczuła się dotknięta..Jak z nią o tym porozmawiać,co jej powiedzieć
żeby to właściwie odebrała?I jak to jest Drogie Panie z tą naszą damsko-męską przyjażnią waszym okiem?-Dodam że nie ma nikogo więc problem przyjaciela i faceta odpada..Jak wy pojmujecie tą przyjaźń i jak ją okazujecie?Liczę że coś mi doradzicie bo sam to już nie wiem co o tym myśleć...Pozdrawiam
Nie wierzę w istnienie przyjaźni damsko męskiej bez podtekstu, może na chwilę tak ale na dłuższą metę chyba nie realne.
Na swoje pytanie natomiast sam sobie odpowiedziałeś: Mimo to zostaliśmy przyjaciólmi,pomagałem jej jak mogłem również finansowo a Ja na nią jak do tej pory liczyć nie mogłem,choć zapewnia mnie ze jest inaczej. jeśli czujesz, że nie możesz na nią liczyć, to prawdopodobnie tak jest i raczej określenie tego "przyjaźnią" jest na wyrost. Jesteś jej potrzebny, pomagasz - również finansowo, więc jest jej z Tobą wygodnie. Mówieniem o miłości, uczuciach i co za tym idzie oczekiwaniem "czegoś więcej" dystansujesz ją do siebie, bo jej odpowiada układ taki jak teraz, ona jest zaopiekowana i tyle jej wystarczy. "Odkłada" Cię na półkę kiedy nie potrzebuje i "zdejmuje" kiedy ma potrzebę......widzę wyrachowanie a nie przyjaźń o miłości nie wspomnę. To tak na moje "oko"
Jest taki ładny fragment w książce "Mały Książę" odpowiedzialności za drugą istotę:
- Dzień dobry - powiedział lis.
- Dzień dobry - odpowiedział grzecznie Mały Książę i obejrzał się, ale nic nie dostrzegł. [...]
- Ktoś ty? - spytał Mały Książę. - Jesteś bardzo ładny...
- Jestem lisem - odpowiedział lis.
- Chodź pobawić się ze mną - zaproponował Mały Książę. - Jestem taki smutny...
- Nie mogę bawić się z tobą - odparł lis. - Nie jestem oswojony.
- Ach, przepraszam - powiedział Mały Książę. Lecz po namyśle dorzucił: - Co znaczy "oswojony"?
- Nie jesteś tutejszy - powiedział lis. - Czego szukasz? [...]
- Szukam przyjaciół. Co znaczy "oswoić"?
- Jest to pojęcie zupełnie zapomniane - powiedział lis. - "Oswoić" znaczy "stworzyć więzy".
- Stworzyć więzy?
- Oczywiście - powiedział lis. - Teraz jesteś dla mnie tylko małym chłopcem, podobnym do stu tysięcy małych chłopców. Nie potrzebuję ciebie. I ty mnie nie potrzebujesz. Jestem dla ciebie tylko lisem, podobnym do stu tysięcy innych lisów. Lecz jeżeli mnie oswoisz, będziemy się nawzajem potrzebować. Będziesz dla mnie jedyny na świecie. I ja będę dla ciebie jedyny na świecie.
- Zaczynam rozumieć - powiedział Mały Książę. - Jest jedna róża... zdaje mi się, że ona mnie oswoiła... [...]
- [...] - westchnął lis i zaraz powrócił do swej myśli: - Życie jest jednostajne. [...] To mnie trochę nudzi. Lecz jeślibyś mnie oswoił, moje życie nabrałoby blasku. Z daleka będę rozpoznawał twoje kroki - tak różne od innych. Na dźwięk cudzych kroków chowam się pod ziemię. Twoje kroki wywabią mnie z jamy jak dźwięki muzyki. Spójrz! Widzisz tam łany zboża? Nie jem chleba. Dla mnie zboże jest nieużyteczne. Łany zboża nic mi nie mówią. To smutne! Lecz ty masz złociste włosy. Jeśli mnie oswoisz, to będzie cudownie. Zboże, które jest złociste, będzie mi przypominało ciebie. I będę kochać szum wiatru w zbożu...
Lis zamilkł i długo przypatrywał się Małemu Księciu.
- Proszę cię... oswój mnie - powiedział.
- Bardzo chętnie - odpowiedział Mały Książę - lecz nie mam dużo czasu. Muszę znaleźć przyjaciół i nauczyć się wielu rzeczy.
- Poznaje się tylko to, co sie oswoi - powiedził lis. - Ludzie mają zbyt mało czasu, aby cokolwiek poznać. Kupują w sklepach rzeczy gotowe. A ponieważ nie ma magazynów z przyjaciółmi, więc ludzie nie mają przyjaciół. Jeśli chcesz mieć przyjaciela, oswój mnie!
- A jak się to robi? - spytał Mały Książę.
- Trzeba być bardzo cierpliwym. Na początku siądziesz w pewnej odległości ode mnie, ot tak, na trawie. Będę spoglądać na ciebie kątem oka, a ty nic nie powiesz. Mowa jest źródłem nieporozumieć. Lecz każdego dnia będziesz mógł siadać trochę bliżej...
Następnego dnia Mały Książę przyszedł na oznaczone miejsce.
- Lepiej jest przychodzić o tej samej godzinie. Gdy będziesz miał przyjść na przykład o czwartej po południu, już od trzeciej zacznę odczuwać radość. Im bardziej czas będzie posuwać się naprzód, tym będę szczęśliwszy. O czwartej będę podniecony i zaniepokojony: poznam cenę szczęścia! A jeśli przyjdziesz nieoczekiwanie, nie będę mógł się przygotowywać... Potrzebny jest obrządek.
- Co znaczy "obrządek"? - spytał Mały Książę.
- To także cos całkiem zapomnianego - odpowiedział lis. - Dzięki obrządkowi pewien dzień odróżnia się od innych, pewna godzina od innych godzin. [...]
W ten sposób Mały Książę oswoił lisa. A gdy godzina rozstania była bliska, lis powiedział:
- Ach, będę płakać! [...]
- A więc nic nie zyskałeś na oswojeniu?
- Zyskałem coś ze względu na kolor zboża - powiedział lis, a później dorzucił: - Idź jeszcze raz zobaczyć róże. Zrozumiesz wtedy, że twoja róża jest jedyna na świecie. Gdy przyjdziesz pożegnać się ze mną, zrobię ci prezent z pewnej tajemnicy.
Mały Książę poszedł zobaczyć się z różami.
- Nie jesteście podobne do mojej róży, nie macie jeszcze żadnej wartości - powiedział różom. Nikt was nie oswoił i wy nie oswoiłyście nikogo. Jesteście takie, jakim był dawniej lis. Był zwykłym lisem, podobnym do stu tysięcy innych lisów. Lecz zrobiłem go swoim przyjacielem i teraz jest dla mnie jedyny na świecie.
Róże bardzo się zawstydziły.
- Jesteście piękne, lecz próżne - powiedział im jeszcze. - Nie można dla was poświęcić życia. Oczywiście moja róża wydawałaby się zwykłemu przechodniowi podobna do was. Lecz dla mnie ona jedna ma większe znaczenie niż wy wszystkie razem, ponieważ ją właśnie podlewałem. Ponieważ ją przykrywałem kloszem. Ponieważ ją właśnie osłaniałem. [...] Ponieważ słuchałem jej skarg, jej wychwalań się, a czasem jej milczenia. Ponieważ... jest moją różą.
Powrócił do lisa.
- Żegnaj - powiedział.
- Żegnaj - odpowiedział lis. - A oto mój sekret. Jest bardzo prosty: dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu.
- Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu - powtórzył Mały Książę, aby zapamiętać.
- Twoja róża ma dla ciebie tak wielkie znaczenie, ponieważ poświęciłeś jej wiele czasu.
- Ponieważ poświęciłem jej wiele czasu... - powtórzył Mały Książę, aby zapamiętać.
- Ludzie zapomnieli o tej prawdzie - rzekł lis. - Lecz tobie nie wolno zapomnieć. Stajesz się odpowiedzialny na zawsze za to, co oswoiłeś. Jesteś odpowiedzialny za twoją różę.
- Jestem odpowiedzialny za moją różę... - powtórzył Mały Książę, aby zapamiętać.
Jesteśmy odpowiedzialni za to co "oswoimy", jeśli wie że ją kochasz a ona nie może odwzajemnić uczucia, nie powinna się z Tobą spotykać, bo każde spotkanie to dla Ciebie nadzieja, że może jednak...
Przyjaźń między mężczyzną i kobietą jest krucha. Zawsze może pojawić inne uczucie tak jak u Ciebie, i to jest jej koniec.
Wy już od dawna nie jesteście przyjaciółmi.
Ty ją kochasz, a ona ma na zawołanie rycerza, który przybiegnie, pomoże, pożyczy pieniądze.
Nie istnieje coś takiego jak przyjaźń jednostronna. To jest tylko poświęcenie z jednej strony i wykorzystywanie z drugiej.
Ty chcesz przypuszczalnie związku (bo się zakochałeś), a Ona przyjaźni... co tu jeszcze tłumaczyć - zostałeś psiapsiółką z fiutkiem, bo sam się w tę rolę wpasowałeś - Jej to odpowiada, to po cholerę ma status zmieniać???
Hmm widocznie żle się wyraziłem...mi nie chodzi o związek(to "uczucie"już się dawno wypaliło Ona też o tym wie) ale o to czy to co Ona deklaruje czy to prawda..oraz czy ze względu na swoją przeszłość teraz jest bardziej skryta..oraz jak wy okazujecie
swoją sympatię...
Jak to uczucie się wypaliło, to co Ci tak zależy, daj jej spokój, nic na siłę.
Ona nie chce być Twoją przyjaciółką to nie.
Na sznurku jej nie uwiążesz.
Odpuść.