Jakiś czas temu (pół roku) rozstałam się z chłopakiem, a związek z nim mogę nazwać wielkim rozczarowaniem do którego nie chcę wracać.
Miesiąc temu poznałam fajnego chłopaka - o dziwo na czacie.
Spotkaliśmy się już kilkakrotnie dogadujemy się wręcz znakomicie, mało tego łapię się nawet na tym że czekam na jakąkolwiek wiadomość od niego, a po usłyszeniu jego głosu czy przeczytaniu wiadomości uspokajam się, jednak po 2, 3 dniach zaczynam po prostu tęsknić za nim.
Mówię mu o rzeczach o których nie mówiłam nawet poprzedniemu chłopakowi.
Przeraża mnie to wszystko i fakt, że czyta ze mnie jak z otwartej książki wręcz w myślach jak gdyby znał mnie nie miesiąc a lata. Zaczynam się coraz bardziej angażować w tą znajomość emocjonalnie.
Powiedziałam mu, że mamy strasznie szybkie tempo i się zwyczajnie boję tego co może być i że nie chcę przeżyć kolejnego rozczarowania. On jak gdyby nigdy nic, przytulił mnie i w spokojny sposób powiedział że jego też to przeraża, ale nie będzie z tym walczył (co ma być to będzie) i że nie będzie na mnie naciskał ani wymuszał decyzji bo to ode mnie zależy czy będę chciała z nim spędzać więcej czasu. Na koniec dodał że chce przebywać ze mną tak często jak to tylko możliwe i że jeżeli jeżeli to oznacza stały związek to jest gotowy podjąć to wyzwanie i nie będzie zamykał mnie w klatce bo wtedy nie będę tą samą osobą którą poznał pierwszego dnia.
Słowa dotrzymuje, nie wiem tylko jak długo będzie znosił ten stan niepewności z mojej strony, a nie chce żeby zniknął z mojego życia.
Sprawia on wrażenie zbyt idealnego jest inteligentny, otwarty, dowcipny, wyrozumiały, nie istnieją dla niego tematy tabu, jest szczery. W dodatku odnoszę wrażenie że jest pozbawiony jakichkolwiek negatywnych emocji. Za każdym razem kiedy mam jakieś większe wątpliwości mówi że mamy czas i że to co z nim zrobimy zależy tylko od nas
Nie wiem co mam robić dalej.
