Życie tak galopuje do przodu, tylu wyzwaniom trzeba sprostać...że w przypadku osób publicznych trzeba o sobie przypominać. W ten czy inny sposób. Wyznaje się zasadę, że muszą mówić. Obojętnie jak, byle w ogóle...bo od tego jest uzależnione być, albo nie być! Niestety nie idzie to w parze z taktem, intymnością, kulturą i klasą. Wspomniane przez Was osoby wykorzystują wszystkie środki masowego przekazu, by mówić o sobie, swoich przeżyciach, rodzinie.
Ale niestety chyba jest na to popyt. Gdyby nikt tych pań o wywiad nie poprosił...to może nie powiedziałyby tego, czego powiedzieć nie powinny, by nie stawiać np. swoich najbliższych w niezręcznej sytuacji. Paparazzi biegający by uchwycić "fajną fotkę" im bardziej pikantną lub kompromitującą tym lepiej, też tego nie robią by dołożyć do swojego prywatnego albumu.
Jest moda na pokazywanie wszystkiego. I zewnętrznie, bo ze zbyt wydekoltowanej sukienki "niechcący" coś się wysunie...jakby tego przewidzieć się nie dało, albo przy "niefortunnym" wysiadaniu z samochodu. Jest moda na otwarte mówienie o swoich emocjach, przeżyciach, życiu intymnym...przykład kolejny to Monika Richardson i pan Zamachowski. I jakoś przez głowę nie przejdzie, że czytające dzieci mogą się czuć niezręcznie, albo może im być po prostu wstyd.
Olinka nie wiem do czego się odnosiłaś pisząc o fragmentach czytanych w sieci. Bo jeżeli do książek p. Elizabeth Gilbert, to pozwolę się nie zgodzić. Czytałam obie części i mówiąc szczerze nawet nie zwróciłam uwagi na zacytowany fragment przez Catwomen. Poruszyła tyle innych ważnych, istotnych spraw dotyczących związku między kobietą i mężczyzną, że ten cytat można jej wybaczyć
Zwłaszcza zagłębiając się w drugą część "I że Cię nie opuszczę" które jest kompendium małżeństwa, partnerstwa, dopasowania, społecznych oczekiwań, odpowiedzialności, tradycji rodzinnych, wierności...itd. Uważam, że warto przeczytać...bo fragmenty nijak się mają do całości.