Nie rozumiem jej... Całkowita sprzeczność.

Nie wiem jaki masz tel ale moźe masz funkcję blokuj numer.Uaktywnij ją.
Innym słowem.
Jak nie będziesz reagowal na Jej zaczepki to być moźe Jej przejdzie.A jeśli w dłuższej perspektywie czasu nadal będzie szukała kontaktu to albo Jej naprawdę zależy na Tobie albo jest delikatnie mówiąc chora.

witaj w klubie ja mam tak samo i też tego nie rozumiem no morze ja mam troche inaczej , na początku było super ,potem jej usługiwałem a jak się zbutowałem to zemną zerwała , a teraz pisze mi że to był błąd z tym że ja nie chce wracać do służby

i super! Ja też nie wracam do bycia słabą bidulką, która daje się wykorzystywać

Właśnie w tym jestem rozdarty. Bo... teraz to jest tak... jakby były dwie różne osoby. Ta, która była ze mną w związku i która była dziewczyną mojego życia. I ta, która pojawiła się w pewnym momencie, krótko przed rozstaniem - niestabilna emocjonalnie, niedojrzała, egoistyczna manipulantka. I teraz pytanie: która jest prawdziwa? Czy ona mogła naprawdę aż tak skrajnie się pogubić sama ze sobą, że prezentuje teraz takie żałosne, sprzeczne same ze sobą zachowanie?

No i... przecież ona nie chce do mnie wrócić. Pisze, że myśli i tęskni, szuka kontaktu... ale jednocześnie nie chce wracać. To jest chore.

Tylko po co ona szuka kontaktu, i to w taki sposób, skoro nie chce do mnie wrócić?

A po czym to wnioskujesz? I w takim razie, kiedy otwieram się na propozycję rozmowy z jej strony, to ona wszystkiemu zaprzecza i wycofuje się? To nielogiczne... Takim zachowaniem tylko sprawia, że tracę do niej szacunek i coraz bardziej skłaniam się ku temu, by już nigdy nie dać jej tej szansy...

raptorr napisales wiele wskazowek sam dla siebie we wlasnych wypowiedziach. Z wlasnego doswiadczenia widze, ze masz doczynienia z taka sama osobistoscia jak moja jz, tzn., niedojrzala narcystyczna egoistka.
Z tego co piszesz, to z mojego punktu widzenia wytwarza sie u niej syndrom malpki skaczacej z liany na drzewa. Z jednej strony jestes Ty a z drugiej juz odsuniety pan x. Nie ma u niego punktu zaczepienia to "wraca" jak bumerang do Ciebie.

Ciekaw jestem u niej jeszcze jednego aspektu, co tez wynika z moich zwazkowych doswiadczen. Powiedz, jak wyglada jej relacja z matka/z rodzina, bo cos mi to wyglada, ze "dzieki" Tobie, probuje rzucic sie z pomostu rodzinnego na gleboka, zwiazkowa wode. Tylko zamiast skoczyc w przod to robi skok w tyl i szuka w Tobie poprzez zaczepki asekuracji do tego pseudoskoku z pomostu w doroslosc.

A może rozwiązanie jest proste. Pytasz czemu szuka kontaktu a później się wycofuje. Odpowiedz jest prosta, jest niedojrzała ? Chciała odejść i zadać Ci ból, nie udało się , pomacghałeś jej to teraz Cię nakręca i chowa się.
Po co to rozgrzebywać ? Po co analizujesz?
Nie chce z Tobą być jak sam piszesz, Ty jej powiedziałeś ładnie good bye i skorzystała z tego więc sprawa jest zamknieta. Nie wracaj do tego , nie reaguj.
Jak pisał fevers tej kobiety z przed już nie ma , teraz jest taka i widzisz do czego jest zdolna. Do czego chcesz wrócić do manipulowania ?

Jej relacje z rodziną są dobre. Wszyscy odbierają ją jako dojrzałą osobę, tak jak i ja ją widziałem w trakcie związku. Jednakże od jakiegoś czasu zachowuje się, jakby doświadczyła emocjonalnego regresu i chyba tylko ja to zauważyłem, z racji tego, że przechodziliśmy rozstanie - resztę otoczenia zmanipulowała i nie wiem, czy zdają sobie sprawę, co ona teraz prezentuje sobą. Ja to odbieram trochę tak, jakby nasza relacja ją zmęczyła, bo była dla niej zbyt dojrzała. Jakby gdzieś ominął ją ten "głupi" etap i chciała to teraz nadrabiać. W końcu mamy dopiero 22 lata oboje. Ja niestety jestem zbyt dojrzały emocjonalnie jak na swój wiek - widziałem w tej relacji przede wszystkim trwałe wartości, takie jak stabilizacja, poczucie wzajemnego wsparcia. Ona najwyraźniej wyobraża sobie miłość jako wieczne motyle w brzuchu. Nie jestem nudziarzem, lubiłem z nią chodzić na imprezy i szaleć, robiliśmy wspólnie wiele rzeczy, mieliśmy wspólne zainteresowania i pasje, nie nudziliśmy się. Dlatego nie rozumiem jej... Gdyby coś jej nie pasowało w naszej relacji, to skwasiłoby się to dużo wcześniej, a nie po 3 latach i to tak, że ona po kilku imprezkach nagle zaczyna mi wygarniać, jak to do siebie nie pasujemy i w ogóle...

Jakie konkretne powody podaje?
Wiesz, generalnie czytając to zakładam, że byłeś kochającym i odpowiedzialnym facetem

Bo na tym forum aż roi się od skrzywdzonych kobiet, absolutnie nie mam zamiaru szukać winy w tobie. tylko sprawdzam jak było rzeczywiście.
Jak wam się ogólnie układało? Czy to był dobry związek? Oczywiście kłótnie są wszędzie, mam na myśli czy dbaliście o siebie, rozmawialiście, czy była przewaga dobrych czy złych chwil?
Jeszcze mi przeszło przez myśl, że być może ona boi się bliskości, ale z drugiej strony nie pasuje mi do tego ten ironiczny śmiech.

Nie potępię od razu tej dziewczyny, bo być może ona tylko zbłądziła, zachłysnęła się tymi imprezami i głupotą. Każdy błądzi, a moze ona faktycznie ju z wcześniej taka była, a ty tego nie widziałeś?

Zachowuje się może tak, bo pojawił się ktoś trzeci. Może szuka teraz dziury w całym. Niektóre osoby maja tak, że całą winę chcą wziąć na siebie, inne szukają winy w innych. Mówi się, że wina zawsze leży po obu stronach, ale nikt nigdy nie powiedział, że ta wina ma proporcje 50:50.
Tak więc skoro ona nie potrafi, ty zachowaj się dojrzale. Jedyne co możesz teraz zrobić to zająć się sobą.
może ona coś zrozumie, czasami ludzie naprawdę gubią się w swoim życiu - szczególnie w tym świecie pełnym nieścisłości, zepsucia, zaniku wyższych wartości.
Cokolwiek się stanie nie pozwól zatracić w tym wszystkim siebie.

Już tłumaczę. Właśnie, że dążyliśmy do stabilizacji. To miały być ostatnie miesiące rozłąki - po tym semestrze zamierzałem przenieść się na studia do jej rodzinnego miasta. Miałem zamiar poświęcić wiele, żeby zapewnić jej bliskość, której tak potrzebowała. Bardzo czekała na tę chwilę, często mi powtarzała, że cieszy się, że będziemy razem. Tak więc - były plany, żeby wreszcie ten czynnik wyeliminować. Wystarczyłoby nam wytrwać jeszcze te ostatnie miesiące - od wakacji bylibyśmy już razem.

To jest kolejna sprzeczność u niej - bo chodzi o to, że mieliśmy wspólne plany dotyczące stabilizacji. Ona często wspominała o dzieciach. W powietrzu wisiały oświadczyny, chociaż ja wolałem poczekać, aż sytuacja się unormuje, może złapię jakąś pracę, żebyśmy mogli zamieszkać razem, żeby zapewnić byt rodzinie. Tak zostałem wychowany - że facet jako głowa rodziny musi być oparciem dla partnerki, zwłaszcza, kiedy pojawiają się dzieci. Tymczasem jej się zachciało wolności, szaleństwa - i nagle wszystkie nasze plany poszły w pizdu. Tuż przed metą, kiedy nasza rozłąka miała się wreszcie skończyć - ona to wszystko przekreśliła.

Nie wiem kto wymyślił nas kobiety, ale musiał być geniuszem.

Tyle, że żadne obowiązki nie miały się zacząć ja chciałem tylko studiować w tym samym mieście, co ona. Nawet byłem przeciwny temu, żeby natychmiast zamieszkać ze sobą (ona chciała!). Chciałem najpierw ogarnąć się w nowej sytuacji, do wspólnego zamieszkania trzeba dojrzeć. Bylibyśmy po prostu na wyciągnięcie ręki, moglibyśmy bawić się razem, ile wlezie... ona tak często powtarzała, że chciałaby móc częściej ze mną poimprezować, potańczyć.

A co do spotkanie face to face, to tu jest kolejna dziwna rzecz. Jak mówiłem, dzieli nas duża odległość. Zorganizowanie spotkania byłoby bardzo trudne. Niemniej jednak, ona ostatnio to zaproponowała - a kiedy zapytałem, jak sobie to wyobraża i po co w ogóle mielibyśmy się spotkać... to odparła, że tak po prostu, pogadać.

Nie wiem, w jakim świecie ta laska żyje, ale ja nie widzę siedzenia cały dzień w pociągu po to, żeby pogadać o pogodzie

Sam z siebie taki mądry nie byłem, na szczęście znalazłem w odpowiednim czasie mądrych doradców... Bo najpierw było klasycznie: "ja nie wiem co czuję, potrzebuję czasu, przerwy". Ja najpierw powiedziałem ok, bo wtedy jeszcze klapki na oczach siedziały. Ale minął jeden dzień i powiedziałem sobie: nie, tak być nie może. No i powiedziałem jej, że skoro ona jest niepewna, to się pożegnamy, bo ja żadnych wątpliwości nie mam.

Co do tego stałego chłopaka - nie. Te plany z moją przeprowadzką mieliśmy już od dawna. Gdyby była jakaś grubsza intryga od długiego czasu, to prędzej, czy później bym się zorientował. Nie, to było tak: w pewnym momencie tak się złożyło, że z jakąś grupą znajomych ze studiów ostro imprezowali (przez cały tydzień niemalże). No i po tym zaczęła się dziwnie zachowywać, nagle dowiedziałem się, ile rzeczy jej nie pasuje w tym związku (przez 3 lata nic jej nie przeszkadzało). Dopiero niedawno dowiedziałem się, że wtedy, na tych imprezach, kogoś poznała. Sam musiałem to wydedukować niczym Sherlock Holmes, bo oczywiście odwagi cywilnej w niej za grosz. Twierdzi, że mnie nie zdradziła... ale oczywiście wiadomo... kiedyś dałbym sobie za nią rękę uciąć i wiecie co? I dziś bym, ku*wa, nie miał ręki...

Ale chyba z tym kolesiem coś jej średnio idzie... może jej dał kosza, może ona się póki co czai wokół niego, a on ją olewa... nie wiem, ale mam wrażenie, że jakby aktualnie przeżywała namiętny romans, to by nie szukała niczego u mnie a tym bardziej nie wypisywała, że tęskni...

o ironio.. Skad ja to znam?? Mam bardzo podobnie jeszcze maz ma tez takie hustawki.. Dzwoni pare razy dziennie raz jest milutki jak aniolek a zaraz cham nie dopoznania.. Manipuluje mna a ja glupia sie daje... Mysle, ze Twoja ex dziewczyna sie pogubila i to bardzo szkoda tylko, ze nie potrafi sie okreslic o co naprawde jej chodzi.. Podpowiadaja Ci widze na forum blokade jej numeru itd.. A czy sam tego pragniesz?? Czy sam nie wiesz do konca jeszcze? Widze, ze martwi Cie stos pytan bez odpowiedzi.. Hmm moze warto sie zatrzymac na chwilke i pomyslec czego Ty chcesz?